MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

MotoGP 2024, Emilia Romagna GP, P1 - Στην κορυφή ο Pecco με νέο ρεκόρ γύρου

Δεύτερος ο Jorge Martin και τρίτος ο Marc Marquez, με ανέλπιστα καλή επίδοση Quartararo
Pecco Bagnaia
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

20/9/2024

Το απόγευμα της Παρασκευής, στη δεύτερη επίσκεψη στην πίστα του Misano αυτή τη σεζόν από το MotoGP, στα πρώτα χρονομετρημένα δοκιμαστικά της μεγάλης κατηγορίας ξεχώρισαν οι τρεις πρωταγωνιστές του τίτλου, με τον Pecco Bagnaia να είναι στο 100ο του GP ταχύτερος όλων και με νέο ρεκόρ πίστας, με δεύτερο τον Jorge Martin και τρίτο τον Marc Marquez. Αρνητικός πρωταγωνιστής οι πολλές πτώσεις.

Τα πρώτα χρονομετρημένα δοκιμαστικά ξεκινούν με την πίστα στεγνή, ενώ δέκα λεπτά μετά την έναρξή τους έχουμε την πρώτη πτώση, με τον Pedro Acosta να χάνει το μπροστινό και να πέφτει από lowside, χωρίς ευτυχώς να χτυπήσει. Πτώση έχει και ο Jack Miller, ενώ αργότερα θα πέσει και ο Miguel Oliveira.

Όσον αφορά στους χρόνους, ο Jorge Martin είναι ο πρώτος αναβάτης που σταματά το χρονόμετρο στο 1:30 (1.30.994), ενώ αμέσως μετά τον καλύτερο χρόνο βελτιώνει ο Bagnaia με 1:30.924. Ο Marc Marquez κάνει την εμφάνισή του στην πίστα λίγο αργοπορημένος, ενώ είμαστε περίεργοι να δούμε τους χρόνους του. Θυμίζουμε πως ο Ισπανός ήταν ταχύτερος όλων στα FP1 σήμερα το πρωί, με χρόνο 1:32.082, όταν η πίστα στέγνωνε ακόμα. Θυμίζουμε πως το ρεκόρ γύρου στο Misano είναι 1:30.304, χρόνο που πέτυχε φέτος στην πίστα ο Bagnaia.

Δεκαπέντε λεπτά έχουν περάσει από την έναρξη των P1, με την πρώτη πεντάδα να αποτελείται από τους Pecco Bagnaia, Jorge Martin, Pedro Acosta, Fabio Quartararo και Maverick Vinales.

Quartararo

Δυο γύρους μετά την πρώτη επαφή του με την πίστα στα P1, ο Marc Marquez σημειώνει τον 6ο ταχύτερο χρόνο -και λίγο αργότερα τον 4ο-, ενώ εντυπωσιακός είναι ο Quartararo που συνεχίζει να βρίσκεται 4ος -και λίγο αργότερα 5ος. Δύσκολα τα πράγματα για τη Honda, με τους αναβάτες της να καταλαμβάνουν για την ώρα τις θέσεις 17, 18, 19 και 20!

Jorge Martin

Έχουμε φτάσει στα μισά των πρώτων χρονομετρημένων, και η πρώτη πεντάδα έχει ως εξής: Jorge Martin (1:30.844), Pecco Bagnaia, Pedro Acosta, Marc Marquez και Marco Bezzecchi. Λίγα λεπτά αργότερα, ο τοπικός Bez ανεβαίνει δύο ακόμα θέσεις για να βρεθεί 3ος

Πτώση έχει ο Alex Marquez με 20 λεπτά να απομένουν, χωρίς να τραυματιστεί κι αυτός. Κάπου εδώ ο Marc Marquez μπαίνει ξανά στην πίστα με φρέσκα ελαστικά, δείχνοντας έτοιμος να πιέσει αρκετά πριν το κλασικό τελευταίο 5λεπτο, ενώ τον ακολουθεί και ο Jorge Martin. Άδοξα όμως τελειώνουν οι δυο γύροι του Marc, αφού κάτι δεν δείχνει να του αρέσει, και ο Ισπανός σταματά νωρίς να πιέζει, και βγαίνει ξανά στα pits.

Δεκατρία λεπτά πριν το τέλος μία ακόμη πτώση, με τον Augusto Fernandez να πέφτει με τη GASGAS του, χωρίς να τραυματιστεί.

Marc Marquez

Λίγο πριν φτάσουμε στο τελευταίο δεκάλεπτο, ο Marc Marquez σημειώνει τον 2ο ταχύτερο χρόνο, ελάχιστα πίσω από τον Martin (0.054 δευτερόλεπτα), με τον 3ο Bagnaia να βρίσκεται πιο μακριά, 0.371 δευτερόλεπτα πίσω από τον Martin.

Δυο λεπτά αργότερα, ο Bagnaia βρίσκει τα εκατοστά που του έλειπαν, για να περάσει εκείνος πρώτος με 1:30.286 που είναι και νέο ρεκόρ πίστας.

Πέντε λεπτά πριν το τέλος, και η πρώτη πεντάδα έχει ως εξής: Bagania, Martin, Marc Marquez, Bastianini και Vinales.

Κι εκεί που ο Martin πίεζε για να ξαναπάρει εκείνος την πρωτιά, πέφτει στην 8 ευτυχώς χωρίς παραταράγουδα, ενώ το ίδιο συμβαίνει και με τον Morbidelli.

Digia

Εκείνος που δεν είχε όμως "καλή" πτώση ήταν ο Fabio di Giannantonio, που ήταν ήδη τραυματίας, και έπεσε πολύ απότομα, παίρνοντας και αρκετές τούμπες για να σηκωθεί δείχνοντας να πονάει αρκετά...

Οι πτώσεις συνεχίζονται, με τον Binder να πέφτει χωρίς να καταφέρνει να γράψει καλό χρόνο, και θα πρέπει να περάσει από τα FP1, ενώ μετά τη λήξη του χρόνου ο Aleix Espargaro πετά έξω από την πρώτη δεκάδα τον Miller, κι έτσι κι οι 2 αναβάτες της Red Bull KTM οδεύουν στα P1.

Πέφτει και ο Bastianini, που όμως έχει καταφέρει ήδη να σημειώσει τον 4ο χρόνο.

Pecco Bagnaia

Τα P1 τελειώνουν και η πρώτη δεκάδα είναι η ακόλουθη.

1. Pecco Bagnaia, Ducati 1:30.286

2. Jorge Martin, Ducati +0.198

3. Marc Marquez, Ducati +0.299

4. Enea Bastianini, Ducati +0.321

5. Fabio Quartararo, Yamaha +0.600

6. Franco Morbidelli, Ducati +0.646

7. Marco Bezzecchi, Ducati +0.678

8. Maverick Vinales, Aprilia +0.704

9. Pedro Acosta, GASGAS +0.705

10. Aleix Espargaro, Aprilia +0.881

Zarco

Ταχύτερος αναβάτης με Honda ήταν ο Johann Zarco στη 12η θέση, 0.964 δευτερόλεπτα πίσω από τον πρώτο Bagnaia, ενώ οι δυο αναβάτες της εργοστασιακής ομάδας του HRC τερμάτισαν στις θέσεις 18 (Marini) και 19 (Mir). Ο Nakagami ήταν 21ος και τελευταίος.

Ετικέτες