MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

Pramac Racing - Με Oliveira και Miller το 2025

Ανακοινώθηκε επίσημα ο Πορτογάλος - Ποντάρει στην εμπειρία του η ομάδα, και περιμένουμε ανακοίνωση και για τον Αυστραλό
Miguel Oliveira Πάει στην Prima Pramac
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

5/9/2024

Η νέα εποχή για την Pramac Racing, ως δορυφορική ομάδα της Yamaha, θα φέρει στις τάξεις της τους έμπειρους Jack Miller και Miguel Oliveira με τον Πορτογάλο να ανακοινώνεται και επίσημα, σήμερα 5/9/2024.

Λίγο πριν την έναρξη των δοκιμαστικών για το Misano GP, ο Oliveira επιβεβαιώθηκε από την Prima Pramac και από την ίδια τη Yamaha -με αυτήν υπέγραψε ο Πορτογάλος- ως ο ένας από τους δύο αναβάτες που θα αγωνιστούν μαζί της την επόμενη χρονιά αλλά και το 2026, και αυτή ήταν μια μεταγραφή που περίμεναν όλοι στο MotoGP, όπως περιμένουν και τη μετακόμιση του Jack Miller στην ιταλική ομάδα για το 2025.

Οι δύο αναβάτες θα ενισχύσουν την Pramac Racing έπειτα από την αποχώρηση του Jorge Martin για την εργοστασιακή ομάδα της Aprilia, με τον Franco Morbidelli να πηγαίνει στην Pertamina Enduro VR46 Racing Team του Valentino Rossi.

Η πολυετής και ιδιαίτερα στενή συνεργασία μεταξύ της Yamaha και της Pramac Racing θα δει την πρώτη να παρέχει στη δεύτερη εργοστασιακές μοτοσυκλέτες (ίδιο spec) αλλά και προσωπικό, με στόχο την αμφίδρομη επικοινωνία στην εξέλιξη της YZR-M1 ώστε να γίνει ανταγωνιστική όσο το δυνατό γρηγορότερα και να επιστρέψει το εργοστάσιο της Iwata στις νίκες και τα πρωταθλήματα.

Miguel Oliveira και Lin Jarvis

Με παρόμοια σωματοδομή, ύψος και βάρος και μόλις 14 ημέρες διαφοράς σε ηλικία οι 29χρονοι Jack Miller και Miguel Oliveira θα φέρουν μαζί τους πολύτιμη εμπειρία στην πιο επιτυχημένη ιδιωτική ομάδα του MotoGP και αυτό θα βοηθήσει τα μέγιστα στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας συντομεύοντας τον απαιτούμενο χρόνο

Ο αγωνιστικός διευθυντής της Pramac Racing, Gino Borsoi φαίνεται να συμφωνεί απόλυτα με αυτό σκιαγραφώντας επί της ουσίας τους αναβάτες που θα έχει η ομάδα του την επόμενη σεζόν πριν από λίγες ημέρες. Σε σχετικές δηλώσεις του ο Ιταλός τόνισε για μία ακόμη φορά ότι η ομάδα έχει ήδη καταλήξει στους αναβάτες που θα έχει το 2025, με τον Oliveira να ανακοινώνεται πρώτος.

Παράλληλα, ο Borsoi υπογράμμισε ότι η καλύτερη φόρμουλα για τη Yamaha, αυτή που θα φέρει τους Ιάπωνες πιο γρήγορα στον δρόμο της επιτυχίας, είναι να έχει αναβάτες που γνωρίζουν ήδη τις ιδιαιτερότητες της κατηγορίας, έχουν οδηγήσει μοτοσυκλέτες άλλων κατασκευαστών και γνωρίζουν τι θα πει "MotoGP Σαββατοκύριακο".

Βέβαια ο νέος τεχνικός διευθυντής της Yamaha, Massimo Bartolini, βλέπει τα πράγματα λίγο πιο απαισιόδοξα από τον Borsoi, αφού ο Ιταλός, που μετακόμισε στην εργοστασιακή ομάδα της Ducati σε εκείνη της Yamaha, θεωρεί ότι θα περάσει ακόμη αρκετός καιρός για να γίνει η μοτοσυκλέτα σταθερά νικηφόρα, αφού είναι άλλο πράγμα να μειωθεί το χάσμα που χωρίζει την απόδοση της YZR-M1 από εκείνη της Desmosedici και άλλο να γίνει η μοτοσυκλέτα ανταγωνιστική.