MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

Wilco Zeelenberg - Τέλος συνεργασίας με την Trackhouse Aprilia

Η νέα σύνθεση της Trackhouse Racing MotoGP δεν περιλαμβάνει τον Ολλανδό μετά το 2024
Wilco Zeelenberg
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

2/9/2024

Στο GP του Aragon, ο Davide Brivio της Trackhouse Aprilia επιβεβαίωσε την αποχώρηση του Wilco Zeelenberg από την περιφερειακή ομάδα του Noale στα τέλη του 2024.

O Ολλανδός πρώην αγωνιζόμενος είχε κάνει το ντεμπούτο του ως αγωνιζόμενος στο Motocross, για να κάνει στροφή στους ασφάλτινους αγώνες, κάνοντας το ντεμπούτο του στα 80 κ.εκ. το 1986. Στην καριέρα του πέτυχε μία μόνο νίκη σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στο Γερμανικό GP του 1990, στην κατηγορία των 250 κυβικών. Μετά το πέρας της αγωνιστικής του καριέρας, ο Zeelenberg έγινε Team Manager στην εργοστασιακή ομάδα της Yamaha στα Supersport για το WorldSBK, έχοντας υπό την επίβλεψή του τον Cal Crutchlow και τον Fabien Foret, με τον Βρετανό να κερδίζει τον τίτλο το 2009. Το 2010 ο Zeelenberg έγινε Team Manager του Jorge Lorenzo στο MotoGP, ενώ αργότερα συνέχισε με τον Maverick Vinales.

Zeelenberg - Rossi

Με την είσοδο της Petronas Yamaha SRT στο MotoGP, o Zeelenberg έγινε Team Manager της περιφερειακής ομάδας της Yamaha, η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε Yamaha RNF.

Wilco RNF

Όμως αφού η RNF άλλαξε προμηθευτή, ιδιοκτήτη και όνομα, για να γίνει περιφερειακή ομάδα της Aprilia με Διευθυντή τον Davide Brivio, οι ημέρες του Zeelenberg ήταν μετρημένες.

Ο Brivio ανέφερε πως η διακοπή της συνεργασίας της Trackhouse Racing με τον Zeelenberg ήταν μια δύσκολη απόφαση, όμως η αμερικάνικη ομάδα αναζητά “μια νέα κατεύθυνση”.

Zeelenberg

Davide Brivio: “Όταν έφτασα στην Trackhouse βρήκα μια ομάδα που είχε δημιουργηθεί πριν από χρόνια, και χάρη στον Zilco πρέπει να πω πως η ομάδα δεν πρόκειται να αλλάξει του χρόνου. Όμως για το μέλλον, χρειαζόταν να βρούμε μια νέα κατεύθυνση. Από τη μία είναι λυπηρό που φεύγει ο Zilco, από την άλλη είναι απλώς… business.”

Zeelenberg

Κάπως έτσι ένα κεφάλαιο κλείνει, με τον Zilco να έχει σταθεί δίπλα σε πολλούς θρύλους του MotoGP, ενώ η δικαιολογία “αναζητούμε νέα κατεύθυνση” από τον Brivio σίγουρα έχει κάποια ενδιαφέρουσα ιστορία από πίσω της, ιστορία που ίσως μάθουμε στο κοντινό μέλλον.