MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

Joan Mir - “Εφιαλτικό το τριήμερο της Καταλονίας”

Ο νέος κινητήρας που έφερε το HRC στην πίστα του Montmelo δεν φάνηκε να έχει τον αναμενόμενο αντίκτυπο
motomagJoan Mir – “Εφιαλτικό το τριήμερο της Καταλονίας”
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

28/5/2024

Κατά τη διάρκεια του GP της Βαρκελώνης, η Honda έφερε έναν νέο κινητήρα, τον οποίο ο Joan Mir δοκίμασε, δηλώνοντας ότι παρά την αλλαγή, συνέχισε να αντιμετωπίζει προβλήματα, καθώς η ζεστή άσφαλτος τον έκανε να πλαγιολισθαίνει σχεδόν στο 90% του γύρου!

Το αναθεωρημένο καθεστώς των παραχωρήσεων στα MotoGP, επιτρέπει στις Honda και Yamaha να χρησιμοποιήσουν διαφοροποιημένους κινητήρες κατά την διάρκεια της φετινής σεζόν, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να φέρουν κάτι νέο σε κάθε GP. Μετά τον Quartararo, ο οποίος αποκάλυψε ότι στη Jerez έτρεχε με έναν ελαφρώς αναθεωρημένο κινητήρα στην M1 του, τώρα ήρθε η σειρά του Mir να αποκαλύψει ότι κατά τη διάρκεια του καταλανικού γύρου η Honda είχε φέρει μία διαφοροποιημένη έκδοση του κινητήρα της RC213V.

Joan Mir – “Εφιαλτικό το τριήμερο της Καταλονίας”

Δυστυχώς, όμως τα πράγματα δεν πήγαν όπως ήλπιζε το HRC, κάνοντας ένα βήμα μπροστά και δύο πίσω. Σε δηλώσεις του μετά το τέλος του κυρίως αγώνα την Κυριακή, ο Mir χαρακτήρισε εφιαλτικό το αγωνιστικό τριήμερο στην Βαρκελώνη. Κατάφερε να τερματίσει στην 15η θέση του κυρίως αγώνα της Κυριακής, 33 (!) ολόκληρα δευτερόλεπτα πίσω από τον πρωτοπόρο Bagnaia και σχεδόν 2 πίσω από την καλύτερα τοποθετημένη Honda, αυτή του Takaaki Nakagami στην 14η θέση.

Ο Πρωταθλητής του 2020 ήξερε από την αρχή του τριημέρου ότι θα δυσκολευτεί, καθώς δεν ένιωθε καλά με τις νέες ρυθμίσεις του κινητήρα. Μάλιστα θεωρεί ότι η έλλειψη πρόσφυσης ήταν πιο έντονη τώρα -αν και σε αυτό θα μπορούσαν να έχουν συμβάλει και οι υψηλές θερμοκρασίες που επηρέασαν την άσφαλτο της πίστας- γλιστρώντας στο μεγαλύτερο μέρος κάθε γύρου. Το Montmelo είναι μία πίστα με μεγάλη ευθεία εκκίνησης-τερματισμού που επιτρέπει στους αναβάτες να μαζέψουν χιλιόμετρα πριν την πρώτη στροφή. Αυτό, έδωσε την ευκαιρία στον Mir να διαπιστώσει ότι εκτός του προβλήματος της πρόσφυσης, η τελική ταχύτητα ήταν και αυτή μειωμένη! Όπως είπε ο ίδιος, στους προηγούμενους αγώνες μπορούσε να είναι λίγο πιο γρήγορος και να παλεύει να μπει στην πρώτη δεκάδα, κάτι που στη Βαρκελώνη δεν είχε την δυνατότητα να κάνει.

Joan Mir – “Εφιαλτικό το τριήμερο της Καταλονίας”

Αν και ο ίδιος χαρακτήρισε τα πράγματα χειρότερα από πριν, όμως, τελικώς είχε να πει και κάποια θετικά για τον αναθεωρημένο κινητήρα. Σύμφωνα με τον Mir, τα περιθώρια πλέον είναι μεγαλύτερα -χωρίς να διευκρινίζει σε ποιον τομέα αναφέρεται. Όπως είπε και ο ίδιος, ο γύρος της Καταλονίας δεν είναι το αντιπροσωπευτικό παράδειγμα, παρά μάλλον από τα χειρότερα, καθώς οι υψηλές θερμοκρασίες και η διαρρύθμιση της πίστας αναγκάζει τους αναβάτες να γλιστράνε για σχεδόν το 90% κάθε γύρου. Ελπίζει ότι στο Mugello τα πράγματα θα είναι καλύτερα, έχοντας την ευκαιρία να κρίνει πιο ολοκληρωμένα την προσπάθεια της Honda.

Πίσω από τον Mir, βρέθηκαν οι Zarco και Marini, στην 16η και 17η θέση, αντίστοιχα. Ο Γάλλος της Castrol Honda LCR έτρεχε με το νέο αεροδυναμικό πακέτο, το οποίο κανένας από τους δύο εργοστασιακούς αναβάτες δεν χρησιμοποιεί ακόμα. Τέλος, ο αναβάτης εξέλιξης και wildcard συμμετοχή στην Καταλονία, Stefan Bradl, τερμάτισε 19ος, 22 δευτερόλεπτα πίσω από τον Mir.

Joan Mir – “Εφιαλτικό το τριήμερο της Καταλονίας”

Για την ώρα, παρά τις προσπάθειες τους, Honda και Yamaha συνεχίζουν να μην μπορούν να βρουν την λύση που θα τις φέρει ξανά στις πρώτες θέσεις. Ειδικά για τη Honda, τα πράγματα μοιάζουν να πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο. Μέχρι στιγμής, ό,τι κι αν έχει φέρει στο τραπέζι, όχι μόνο δεν έχει λύσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η RC213V, αλλά φέρνει κι άλλα, δημιουργώντας πονοκέφαλο σε μηχανολόγους, αναβάτες και την διοίκηση του Big H. Όπως και ο Mir, έτσι κι εμείς ελπίζουμε να δούμε ότι το βήμα που έχουν κάνει τώρα προς τα πίσω, θα τους δώσει ακόμα μεγαλύτερη ώθηση στο μέλλον, όμως τουλάχιστον για την ώρα δεν φαίνεται κάποιο φως στο τέλος του τούνελ, τουλάχιστον μέχρι και το 2027, όταν οι κανονισμοί θα αλλάξουν εκ νέου.

Ετικέτες