MotoGP: Ο Luca Marini στο στόχαστρο της Yamaha

Ο Ιταλός θεωρείται ικανότατος στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας, αξία που εκτιμάται δεόντως από τη Yamaha
Luca Marini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

26/2/2026

Μια είδηση των τελευταίων ημερών θέλει τη Yamaha να έχει προσεγγίσει τον Luca Marini για μια θέση στην εργοστασιακή της ομάδα το 2027. Μάλιστα ο Ιταλός ετεροθαλής αδελφός του Valentino Rossi ρωτήθηκε σχετικά από δημοσιογράφους κατά τη σημερινή (26/2) συνέντευξη Τύπου του εναρκτήριου Grand Prix στην Ταϊλάνδη, καθώς ισπανικά δημοσιεύματα τον εμφάνιζαν να έχει ήδη υπογράψει με τη Yamaha.

Η απάντηση του Marini ήταν λιτή: “Δεν ξέρω τίποτα, αλλά είναι αλήθεια πως στο θέμα της εξέλιξης μιας μοτοσυκλέτας είμαι ο καλύτερος”.

Η Yamaha φέρεται να έχει εξασφαλίσει την υπογραφή του πρωταθλητή του 2024, Jorge Martin, από το 2027, κάτι που ωστόσο δεν έχει ανακοινωθεί επίσημα ακόμη. Εξίσου ανεπίσημα ο καλύτερος αναβάτης της, Fabio Quartararo, θα μετακινηθεί του χρόνου στη Honda.

Αν θεωρήσουμε ως δεδομένη την απώλεια του Quartararo και τη μετακίνηση του Martin στη Yamaha, αυτό σημαίνει πως ενδεχόμενη άφιξη του Marini θα είναι στη θέση του Alex Rins, ο οποίος σε δύο σεζόν δεν έχει καταφέρει σε καμιά περίπτωση να “κουμπώσει” με την M1.

Με τη Yamaha να έχει περάσει ήδη σε μια νέα V4 εποχή στο MotoGP, η εξελικτική διαδικασία αυτής της μοτοσυκλέτας έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από απλώς τα αποτελέσματα της φετινής σεζόν, καθώς η μοτοσυκλέτα αυτή είναι λίγο-πολύ ένα εργαστήρι εξέλιξης του πραγματικού στόχου, της αγωνιστικής 850cc του 2027.

Το τρέχον δίδυμο της εργοστασιακής ομάδας, Quartararo και Rins, προέρχονται από πολλά χρόνια σε τετρακύλινδρες εν σειρά μοτοσυκλέτες με τη Yamaha ο πρώτος και τη Suzuki ο δεύτερος, έτσι ένας αναβάτης με αποδεδειγμένη ικανότητα στην εξέλιξη και εμπειρία από V4 φαντάζει ως ιδανική λύση για την επιστροφή της Yamaha σε ανταγωνιστικό επίπεδο. Όπως είναι ο Marini, που έχει περάσει την καριέρα του στο MotoGP με τον V4 της Honda και πιο πριν με τον V4 της Ducati. Υπό αυτήν την έννοια, η απάντηση του Ιταλού στο ερώτημα που του έγινε σήμερα μοιάζει να υπονοεί ακριβώς αυτό, όσο άσχετη κι αν δείχνει αρχικά με το θέμα.

Η έλευση του Quartararo στη Honda σημαίνει πως οπωσδήποτε θα πρέπει να δημιουργηθεί χώρος γι’ αυτόν, δηλαδή ένας από τους τρέχοντες εργοστασιακούς αναβάτες θα πρέπει να φύγει – και το όνομα του Joan Mir δεν έχει αναφερθεί καθόλου στη μεταγραφολογία της επόμενης χρονιάς που κυριαρχεί τον τελευταίο καιρό. Επίσης δεν υπάρχει χώρος ούτε στη δεύτερη ομάδα της Honda, όπου οι Johann Zarco και Diogo Moreira έχουν συμβόλαια και για το 2027.

Ετικέτες

MotoGP: Η Pirelli διατηρεί τον αμφιλεγόμενο κανονισμό για πιέσεις ελαστικών - Πότε και γιατί μπορεί να αλλάξει

Ο κανονισμός που κόστισε τον Joan Mir το μοναδικό του φετινό βάθρο ως τώρα δεν πρόκειται να αλλάξει το 2027
Pirelli
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/8/2026

Είναι ένας από τους λιγότερο γνωστούς κανόνες του MotoGP και εντάχθηκε στη “νομοθεσία” της μεγάλης κατηγορίας τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για κανονισμό που προβλέπει πως τα λάστιχα της μοτοσυκλέτας πρέπει να διατηρούνται σε πίεση πάνω από 1.80 bar (26,1 psi) το μπροστινό και 1.68 (24,4) το πίσω για το 60% των γύρων ενός κανονικού αγώνα ή για το 30% του sprint race. Παραβίαση αυτής της διάταξης μεταφράζεται σε ποινή 16 δευτερολέπτων για τον πλήρη αγώνα και 8 για τον σύντομο.

Αυτό ακριβώς έπαθε ο Mir στο Grand Prix της Καταλονίας πριν μερικούς μήνες, όταν τερμάτισε δεύτερος – στη μοναδική του εμφάνιση σε βάθρο φέτος – στη μάχη της Κυριακής, αλλά εκ των υστέρων (και αφότου είχε τιμήσει το Prosecco του στο βάθρο) τιμωρήθηκε με 16 επιπλέον δευτερόλεπτα λόγω παράβασης του κανονισμού αυτού και τελικώς κατατάχθηκε 13ος στον αγώνα! Κάτι ανάλογο είχε πάθει πέρυσι και ο Maverick Vinales, σε αγώνα που είχε τερματίσει επίσης δεύτερος.

Η αλλαγή προμηθευτή ελαστικών στη μεγάλη κατηγορία γέννησε την απορία αν ο κανονισμός αυτός θα συνεχίσει και το 2027 ή αν αφορούσε συγκεκριμένα τα ελαστικά της Michelin. Έτσι τέθηκε το ερώτημα στον Giorgio Barbier, αγωνιστικό διευθυντή της Pirelli, προκειμένου να διερευνηθεί η σκέψη των Ιταλών επί του κανονισμού αυτού ενόψει της ερχόμενης χρονιάς.

Giorgio Barbier

"Πρέπει να έχουμε μεγάλο σεβασμό προς τον τρέχοντα προμηθευτή του MotoGP (Michelin). Αν μετά από 11 χρόνια έχει θεσπίσει αυτόν τον κανόνα σε συνεργασία με τη Dorna, είναι γιατί πιστεύει πως το να τρέχει κανείς με πολύ χαμηλές πιέσεις μπορεί να συνιστά κίνδυνο και δεν μπορώ να ισχυριστώ πως τέτοιος κίνδυνος δεν υπάρχει. Δεν γνωρίζω ακόμη αρκετά καλά τα αγωνιστικά του MotoGP.

"Από πού προέρχεται η υπερθέρμανση των μπροστινών ελαστικών; Πιθανότατα από την αεροδυναμική, τους ανθρακονημάτινους δίσκους, όταν έχουμε πολλές μοτοσυκλέτες να κρύβονται στο slipstream με την αεροδυναμική να θερμαίνει πολύ το μπροστινό λάστιχο του αναβάτη που είναι πίσω.

“Αυτή είναι μια κατάσταση που δεν έχουμε στα Superbikes, ούτε στη Moto2, έτσι δεν μπορώ να ισχυριστώ πως η Pirelli δεν αντιμετωπίζει καθόλου τέτοιο πρόβλημα.

"Είναι σαφές πως έχουμε διαφορετική κατασκευή, άλλα υλικά και θερμοκρασίες λειτουργίας και δεν πιστεύω πως ένα Pirelli θα δουλεύει καλύτερα στα 1.4 bar από όσο στα 2.0. Γι’ αυτό εκτιμώ πως δεν θα έχουμε το ίδιο πρόβλημα.

"Αν όμως λάβουμε υπόψη ποιες είναι οι σωστές πιέσεις για τα Pirelli, θα πρέπει να δούμε στην πράξη αν θα συνιστά πρόβλημα όταν πέφτουμε κάτω από αυτό το εύρος. Έτσι προς το παρόν θα κρατήσουμε τον κανόνα ως έχει, ελπίζοντας να μη χρειαστεί ποτέ να τον εφαρμόσουμε. Στη συνέχεια θα αποφασίσουμε αν χρειάζεται να τον τροποποιήσουμε ή να τον καταργήσουμε."

"Υπάρχει πάντως ένα δεδομένο που παρατηρώ: ο τρέχων προμηθευτής ελαστικών έχει μεγάλη ευαισθησία στις μεταβολές πίεσης. Όταν περάσει ένα συγκεκριμένο όριο, προκύπτει μεγάλος κίνδυνος.

"Στα δικά μας λάστιχα έχουμε σχετικά μεγάλο λειτουργικό εύρος πίεσης και ο κάθε κατασκευαστής μπορεί να επιλέξει. Η συμπεριφορά των ελαστικών μας δεν αλλάζει τόσο δραματικά με τις μεταβολές στην πίεση.

“Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να βλέπουμε αναβάτες να στερούνται το μετάλλιό τους μια ώρα αφότου το έχουν πανηγυρίσει στο βάθρο.”