MotoGP: Ο manager του Marquez δεν αρνείται πως υπάρχουν επιπλοκές – Τι συμβαίνει με το χέρι

Το HRC βρίσκεται σε δίλλημα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/11/2020

Ο manager του Marc Marquez Emilio Alzamora, μιλώντας στην Gazzetta Dello Sport δεν αρνήθηκε πως υπάρχουν περαιτέρω επιπλοκές στο δύο φορές χειρουργημένο χέρι. Σχετικά με τις φήμες για τρίτο χειρουργείο είπε πως ο καθένας μπορεί να λέει το δικό του, αλλά όταν θα έχει κάτι νεότερο να πει ο Marquez θα το επικοινωνήσει αμέσως.

Ο Emilio Alzamora πρόσθεσε επίσης πως αν υπάρχουν προβλήματα είναι γιατί τα πράγματα δεν έγιναν σωστά στην αρχή. Πράγμα που μας φέρνει σε απευθείας ταύτιση με αυτό εδώ το άρθρο:

Διαβάστε επίσης: Ο πρώτος γιατρός των MotoGP διαφωνεί με όσα έγιναν στον Marquez

Ασχέτως αν έχει γίνει τρίτο χειρουργείο ή αν υπάρχει περίπτωση να γίνει τις επόμενες ημέρες όπως θα δούμε παρακάτω, το βέβαιο είναι πως ο Marquez συνεχίζει να έχει επιπλοκές αυτή την στιγμή. Για αυτό και δεν θα είναι -τουλάχιστον- στο Portimao όπως υπολόγιζε.

Αθλίατροι ειδικευμένοι σε κατάγματα στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, εξηγούν πως το πιθανότερο που μπορεί να συμβαίνει στο χέρι του Marquez είναι ψευδάρθρωση κατάγματος, η κατάσταση δηλαδή που το κόκκαλο δεν κολλάει, δεν αναπτύσσεται με τον ίδιο ρυθμό που θα έπρεπε να συμβαίνει. Υπάρχουν πολλοί λόγοι που θα μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο και δεν είναι και ασυνήθιστο, στην συγκεκριμένη περίπτωση όμως η πιο μεγάλη πιθανότητα είναι να συμβαίνει από τις πολλαπλές βίδες που τοποθετήθηκαν σε δύο συνεχόμενα χειρουργεία και το γεγονός πως η πρώτη πλάκα μετακινήθηκε πληγώνοντάς το ακόμη περισσότερο όταν ο Marquez επέστρεψε πέντε μέρες μετά στην αγωνιστική δράση. Η επίσημη τοποθέτηση της ομάδας βέβαια, είναι πως αυτό συνέβη σε μία άσχετη στιγμή κλείνοντας το παράθυρο.

Το βραχιόνιο οστό δέχεται αρκετές δυνάμεις κατά την οδήγηση μοτοσυκλέτας και μάλιστα δυνάμεις συστροφής που απαιτούν το κόκκαλο να έχει συνοχή για να μην ανοίξει κατά μήκος. Δύο συνεχόμενα χειρουργεία που το πρώτο είχε και μετατόπιση της πλάκας, μπορούν να έχουν αφήσει το κόκαλο αρκετά πληγωμένο και πλέον να μην έρχεται η αποκατάσταση χωρίς χειρουργική επέμβαση. Αυτή θα μπορούσε να είναι εσωτερική οστεοσύνθεση με λαγόνιο μόσχευμα, ώστε να μπορέσει το βραχιόνιο οστό να αναπτυχθεί ξανά και να κλείσει το κάταγμα.

Σε μία τέτοια περίπτωση απαιτούνται τρεις ακόμη μήνες με περιορισμό κινήσεων, δηλαδή 12 εβδομάδες από τις 19 που έχουμε μέχρι να ξεκινήσει η σεζόν, χωρίς να μετράμε τα απαραίτητα τεστ πέντε εβδομάδες νωρίτερα.

Θα υπάρχει λοιπόν το δίλλημα αν πρέπει να μπουν σε αυτή την διαδικασία άμεσα χωρίς να περιμένουν να δουν αν το κάταγμα πηγαίνει καλύτερα, εκτός κι αν έχουν ήδη προχωρήσει σε μία τέτοια αποκατάσταση που είναι και ο λόγος που ο Marquez δεν πήγε στους τελευταίους αγώνες όπως ήλπιζε.

Τα γεγονότα είναι τα εξής:

19 Ιουλίου – Κάταγμα στο δεξί βραχιόνιο οστό μετά από πτώση στην Jerez

21 Ιουλίου – Χειρουργείο στην Βαρκελώνη

23 Ιουλίου – Περνά τα τεστ για να επιστρέψει στον αγώνα

25 Ιουλίου – Μπαίνει στην FP3 φτάνει με το ζόρι στην Q1 και εγκαταλείπει από πόνο

3 Αυγούστου – Δεύτερο χειρουργείο, η ομάδα ανακοινώνει την επόμενη ημέρα πως θα χάσει το Brno

5 Αυγούστου – Ο Marquez ποστάρει το να πέφτεις επιτρέπεται, το να σηκώνεσαι απαιτείται

6 Αυγούστου – Ο Puig μας λέει πως η πλάκα τιτανίου μετακινήθηκε όταν πήγαινε να ανοίξει ένα παράθυρο στο σπίτι

15 Αυγούστου – Ο Puig παραδέχεται πως δεν υπάρχει σαφής ημερομηνία επιστροφής

22 Αυγούστου – Ο Puig λέει πως θα χρειαστούν 2 με 3 μήνες

23 Αυγούστου – Παραδοχή του Marquez πως ήταν λάθος των γιατρών να του δώσουν το πράσινο φως να μπει στην Jerez και πώς δεν έκανε το δικό του…

1 Σεπτεμβρίου – Ποστάρει φωτογραφία με νάρθηκα, ξεκινούν οι φήμες για τρίτο χειρουργείο

15 Σεπτεμβρίου – Ξεκινά ήπια άθληση και φόρτιση

23 Σεπτεμβρίου – Εκφράζει ελπίδες για το Portimao

5 Οκτωβρίου – Άθληση με περισσότερη φόρτιση

10 Νοεμβρίου – Επίσημη ενημέρωση πως δεν θα αγωνιστεί αυτή την σεζόν

11 Νοεμβρίου – Δεύτερος κύκλος φημών για τρίτο χειρουργείο…

Ετικέτες

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.