MotoGP: Ο Zarco εκθρόνισε τον Morbidelli τελευταία στιγμή

Με συννεφιασμένο καιρό
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/6/2021

Ο Morbidelli σήμερα είδε δύο φορές να είναι πρώτος και να καταλήγει δεύτερος, με εντονότερη την FP2 όταν και κράτησε από νωρίς τον πρώτο χρόνο και για όλη την διάρκεια της FP2 σχεδόν, πριν τον χάσει τελευταία στιγμή από την προσπάθεια του Zarco.

Η πίστα της Βαρκελώνης έχει πλέον τις νέες επανασχεδιασμένες στροφές 10 και 11 για να βελτιωθεί η ασφάλειά της, και είναι η δεύτερη ριζική αλλαγή που έχει γίνει στην χάραξή της. Περισσότερα εδώ.

Μετά την FP1 όπου επικράτησε ο Aleix Espargaro, οι αναβάτες είχαν μία πολύ πιο σαφή εικόνα των αλλαγών για την χάραξη και μαζί με την καλυτέρευση των συνθηκών οι χρόνοι κατέβηκαν. Ο Morbidelli ξεχώρισε και πάλι και μάλιστα είχε τον καλύτερο χρόνο από πολύ νωρίς. Αντίστοιχα ο Quartararo είχε τον ίδιο ρυθμό και παραπλήσιο χρόνο με τέταρτο τον Binder όπου από εκεί και πέρα η διαφορά με τον Zarco στην πρώτη θέση της FP2 μεγάλωνε ελάχιστα περισσότερο, ξεπερνώντας το μισό δευτερόλεπτο.

Καλό ρυθμό είχε και ο Vinales που άλλαξε αυτές τις ημέρες manager και δοκιμάζει έναν επανασχεδιασμό στον τρόπο που αντιμετωπίζει τα πράγματα, όπως χαρακτηριστικά δήλωσε σήμερα, όταν είπε πως δεν θέλει να επαναλάβει λάθη του παρελθόντος. Ο Bagnaia όμως ήταν ταχύτερος κάνοντας τον 5ο χρόνο πίσω από τον Binder και μαζί με τον Vinales στην 6η θέση είχαν καλύτερο ρυθμό από τον Miller.

Εντυπωσιακός ο Bastianini στην 8η θέση που κράτησε τον Aleix Espargaro πίσω του, παρόλο που εκείνος είχε πάει καλύτερα στην FP1, βέβαια οι χρόνοι κατέβηκαν συνολικά ο Espargaro απλά βελτίωσε λιγότερο τον δικό του. Μαζί του τώρα και ο Pol με τα δύο αδέρφια να δίνουν μία σπάνια σύμπτωση κάνοντας ακριβώς τον ίδιο χρόνο και κλείνοντας την δεκάδα με τον καλύτερο τρόπο.

Στην καινούρια στροφή υπήρχε και έξοδος με τον Oliveira να βγαίνει για Enduro έχοντας βάλει την σκληρή γόμα. Marquez, Rossi και Mir θα περίμενε κανείς πως θα πήγαιναν καλύτερα, κυρίως ο Mir που περιμένει την FP3 για να κάνει καλύτερο χρόνο:

 

Αποτελέσματα FP2
Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Χρόνος
Διαφ.
1
Johann Zarco
Ducati
1'39.235
 
2
Franco Morbidelli
Yamaha
1'39.256
0.021
3
Fabio Quartararo
Yamaha
1'39.401
0.166
4
Brad Binder
KTM
1'39.662
0.427
5
Francesco Bagnaia
Ducati
1'39.760
0.525
6
Maverick Viñales
Yamaha
1'39.821
0.586
7
Jack Miller
Ducati
1'39.914
0.679
8
Enea Bastianini
Ducati
1'39.977
0.742
9
Aleix Espargaro
Aprilia
1'39.983
0.748
10
Pol Espargaro
Honda
1'39.983
0.748
11
Takaaki Nakagami
Honda
1'40.032
0.797
12
Danilo Petrucci
KTM
1'40.060
0.825
13
Luca Marini
Ducati
1'40.094
0.859
14
Miguel Oliveira
KTM
1'40.096
0.861
15
Marc Marquez
Honda
1'40.120
0.885
16
Joan Mir
Suzuki
1'40.150
0.915
17
Iker Lecuona
KTM
1'40.251
1.016
18
Alex Marquez
Honda
1'40.690
1.455
19
Valentino Rossi
Yamaha
1'40.836
1.601
20
Lorenzo Savadori
Aprilia
1'40.981
1.746
21
Jorge Martin
Ducati
1'41.243
2.008
Αποτελέσματα FP1
1
Aleix Espargaro
Aprilia
1'40.378
 
2
Franco Morbidelli
Yamaha
1'40.402
0.024
3
Pol Espargaro
Honda
1'40.751
0.373
4
Maverick Viñales
Yamaha
1'40.753
0.375
5
Johann Zarco
Ducati
1'40.767
0.389
6
Fabio Quartararo
Yamaha
1'40.853
0.475
7
Miguel Oliveira
KTM
1'40.927
0.549
8
Joan Mir
Suzuki
1'40.960
0.582
9
Jack Miller
Ducati
1'40.991
0.613
10
Francesco Bagnaia
Ducati
1'41.085
0.707
11
Takaaki Nakagami
Honda
1'41.134
0.756
12
Jorge Martin
Ducati
1'41.185
0.807
13
Marc Marquez
Honda
1'41.208
0.830
14
Danilo Petrucci
KTM
1'41.254
0.876
15
Valentino Rossi
Yamaha
1'41.267
0.889
16
Iker Lecuona
KTM
1'41.357
0.979
17
Enea Bastianini
Ducati
1'41.363
0.985
18
Alex Marquez
Honda
1'41.437
1.059
19
Luca Marini
Ducati
1'41.464
1.086
20
Brad Binder
KTM
1'41.512
1.134
21
Lorenzo Savadori
Aprilia
1'41.744
1.366

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.