MotoGP Phillip Island Day 3

Ισπανικό τριήμερο
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

17/2/2017

Με τρεις Ισπανούς αναβάτες να βρίσκονται στην κορυφή μετά το τέλος των επίσημων δοκιμαστικών στην Αυστραλία, μπορούμε να βγάλουμε με μια σχετικά ασφάλεια τα πρώτα μας συμπεράσματα. Ο Vinales θα είναι σίγουρα ο πρωταγωνιστής της επόμενης χρονιάς και αν έχει την τύχη με το μέρος του, θα είναι πολύ δύσκολο για τον Marquez να υπερασπιστεί τον τίτλο του. Ο Rossi είναι πάντα μια υπολογίσιμη δύναμη και πάντα τον βάζεις στα φαβορί για τον τίτλο, ενώ φέτος έχει πολύ ισχυρό κίνητρο να κατακτήσει των 10ο τίτλο του, καθώς γνωρίζει ότι ο χρόνος για να τα καταφέρει έχει στενέψει και του χρόνου τα πράγματα θα είναι ακόμα πιο δύσκολα γι' αυτόν. Το μόνο ρεαλιστικό σενάριο για να κατακτήσει φέτος ο Rossi το πρωτάθλημα είναι να φαγωθούν μεταξύ τους ο Marquez με τον Vinales και αυτός να μαζεύει αθόρυβα βαθμούς περιμένοντάς τους να κάνουν λάθη. Με βάση τα όσα έγιναν στο Phillip Island δεν υπάρχει άλλος αναβάτης που να δείχνει ότι έχει ελπίδες για τον τίτλο. Όχι τόσο λόγω απόλυτων χρόνων , όσο από το γεγονός ότι ο Marquez και ο Vinales έκαναν πάνω από 25 συνεχόμενους γύρους στο 1:29, όταν οι υπόλοιποι απλώς το άγγιξαν. Όσο για τον Jorge Lorenzo που κατέχει το ρεκόρ της πίστας από το 2013 με 1:27.899, φέτος δεν κατέβηκα κάτω από το 1:29.3 και φαίνεται σοβαρά προβληματισμένος. Σε επίπεδο ομάδων, φάνηκε ότι η Yamaha και η Honda θα είναι και φέτος οι δύο πρωταγωνιστές, ενώ η Ducati δείχνει να μην μπορεί να μας πείσει ότι θα είναι η τρίτη μεγάλη δύναμη, όπως μας είχε υποσχεθεί με τα αποτελέσματά της πέρσι. Η Suzuki και οι δορυφορικές αναβάτες της Honda (Cal Crutchlow) και της Yamaha (Jonas Folger) είχαν πιο πειστική εμφάνιση στην Αυστραλία.

 

 

Ταχύτερος γύρος τριημέρου:
Maverick Vinales Yamaha 1m 28.549s
Ταχύτερος γύρος 2ης μέρας:
Maverick Vinales Yamaha 1m 28.847s
Ταχύτερος γύρος 1ης μέρας:
Marc Marquez SPA Honda 1m 29.497s

Ταχύτεροι γύροι περσινού αγώνα:
Best lap:
Marc Marquez Honda 1m 30.189s (Qualifying 2)
Fastest race lap:
Cal Crutchlow Honda 1m 29.494s

Ρεκόρ πίστας Phillip Island:
Best lap:
Jorge Lorenzo Yamaha 1m 27.899s (2013)
Fastest race lap:
Marc Marquez Honda 1m 28.108s (2013)
 

 

Κατάταξη και χρόνοι αναβατών ολόκληρου του τριημέρου

1. Maverick Viñales Movistar Yamaha MotoGP (YZR-M1) 1m 28.549s [Day 3]
2. Marc Marquez Repsol Honda Team (RC213V) 1m 28.843s +0.294s [Day 3]
3. Dani Pedrosa Repsol Honda Team (RC213V) 1m 29.033s +0.484s [Day 3]
4. Jonas Folger Monster Yamaha Tech 3 (YZR-M1)* 1m 29.042s +0.493s [Day 3]
5. Cal Crutchlow LCR Honda (RC213V) 1m 29.101s +0.552s [Day 3]
6. Alex Rins Team Suzuki Ecstar (GSX-RR)* 1m 29.103s +0.554s [Day 3]
7. Andrea Dovizioso Ducati Team (Desmosedici GP17) 1m 29.248s +0.699s [Day 3]

8. Jorge Lorenzo Ducati Team (Desmosedici GP17) 1m 29.342s +0.793s [Day 3]
9. Jack Miller Estrella Galicia 0,0 Marc VDS (RC213V) 1m 29.358s +0.809s [Day 3]
10. Aleix Espargaro Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 1m 29.361s +0.812s [Day 3]
11. Alvaro Bautista Aspar MotoGP Team (Desmosedici GP16) 1m 29.411s +0.862s [Day 2]
12. Valentino Rossi Movistar Yamaha MotoGP (YZR-M1) 1m 29.470s +0.921s [Day 3]
13. Andrea Iannone Team Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 29.547s +0.998s [Day 3]
14. Danilo Petrucci Octo Pramac Racing (Desmosedici GP17) 1m 29.615s +1.066s [Day 3]
15. Johann Zarco Monster Yamaha Tech 3 (YZR-M1)* 1m 29.670s +1.121s [Day 3]
16. Hector Barbera Avintia Racing (Desmosedici GP16) 1m 29.791s +1.242s [Day 3]
17. Pol Espargaro Red Bull KTM Factory Racing (RC16) 1m 29.857s +1.308s [Day 3]
18. Loris Baz Avintia Racing (Desmosedici GP15) 1m 29.977s +1.428s [Day 3]
19. Bradley Smith Red Bull KTM Factory Racing (RC16) 1m 29.978s +1.429s [Day 3]
20. Scott Redding Octo Pramac Racing (Desmosedici GP16) 1m 30.005s +1.456s [Day 3]
21. Karel Abraham Aspar MotoGP Team (Desmosedici GP15) 1m 30.142s +1.593s [Day 2]
22. Sam Lowes Factory Aprilia Gresini (RS-GP)* 1m 30.200s +1.651s [Day 3]
 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.