MotoGP Phillip Island: Συνήθης ύποπτος Martin παίρνει Pole position

Στην 2η θέση ο Marc Marquez
MotoGP Phillip Island: Συνήθης ύποπτος Martin παίρνει Pole position
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/10/2024

Από την πρώτη στιγμή ο Martin έδειχνε πως μπορεί να πάρει άλλη μία pole position αυτή τη σεζόν και ακόμη μία στην Αυστραλία, ωστόσο οι προσπάθειες από τον Marquez και τους υπόλοιπους δεν σταματούσαν παρόλο που μία κίτρινη σημαία έκοψε τη φορά τους.

Ο Vinales έκανε τον δεύτερο καλύτερο χρόνο και κράτησε μέχρι το τέλος την 2η θέση του βάθρου πριν βελτιώσει τον χρόνο του ο Marquez και αφήσει την Aprilia τρίτη. Την ίδια στιγμή και ο Bagnaia πάλευε να μπει εντός πεντάδας και επίσης το κατάφερε και εκείνος με έναν γύρο που δεν ήταν ο καλύτερος και βελτιώθηκε στο τελευταίο κομμάτι της πίστας.

Στην Q2 έγινε τελικά η έκπληξη που λέγαμε, και το πρώτο εισιτήριο δεν πήγε σε έναν από τους τέσσερις που είχαν τις μεγαλύτερες πιθανότητες. Ο Fernandez έκανε τον καλύτερο χρόνο και μαζί με τον Bastianini προβιβάστηκαν στην Q2 όπου ο Fernandez συνέχισε να εκπλήσσει και να κάνει τον 6ο καλύτερο χρόνο πίσω από τον Bagnaia!

Ο Miller δεν κατάφερε εντός έδρας να κάνει την διαφορά, όπως και ο Acosta που θα ξεκινήσουν από πολύ πίσω με τον Acosta να είχε περισσότερες πιθανότητες από τον Miller να ξεφύγει από τις πίσω σειρές και για μεγάλο μέρος της Q1 έδειχνε πως θα το καταφέρει. Όμως έμεινε από λάστιχο και όταν οι χρόνοι άρχισαν να κατεβαίνουν από τους υπόλοιπους δεν μπόρεσε να βελτιώσει, όπως θα μπορούσε και έχασε την ευκαιρία.

Με Martin εμπρός και Bagnaia πίσω να μην θέλει να τον αφήσει να εξαφανιστεί, αναμένονται δύο δυνατές εκκινήσεις!

Αποτελέσματα Q2:

Θέση

Ν#

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος

Διαφ.

Προηγ.

1

89

Jorge Martin

Ducati

01:27.296

 

 

2

93

Marc Marquez

Ducati

01:27.890

0.594

0.594

3

12

Maverick Viñales

Aprilia

01:27.991

0.695

0.101

4

72

Marco Bezzecchi

Ducati

01:28.375

1.079

0.384

5

1

Francesco Bagnaia

Ducati

01:28.478

1.182

0.103

6

25

Raul Fernandez

Aprilia

01:28.498

1.202

0.020

7

21

Franco Morbidelli

Ducati

01:28.622

1.326

0.124

8

73

Alex Marquez

Ducati

01:29.009

1.713

0.387

9

42

Alex Rins

Yamaha

01:29.059

1.763

0.050

10

23

Enea Bastianini

Ducati

01:29.996

2.700

0.937

11

33

Brad Binder

KTM

01:30.290

2.994

0.294

12

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

01:30.336

3.040

0.046

Αποτελέσματα Q1:

Q2

25

Raul Fernandez

Aprilia

01:29.397

 

 

Q2

23

Enea Bastianini

Ducati

01:29.545

0.148

0.148

13

10

Luca Marini

Honda

01:29.727

0.330

0.182

14

5

Johann Zarco

Honda

01:29.786

0.389

0.059

15

31

Pedro Acosta

KTM

01:29.817

0.420

0.031

16

43

Jack Miller

KTM

01:29.909

0.512

0.092

17

37

Augusto Fernandez

KTM

01:30.149

0.752

0.240

18

36

Joan Mir

Honda

01:30.448

1.051

0.299

19

20

Fabio Quartararo

Yamaha

01:30.635

1.238

0.187

20

41

Aleix Espargaro

Aprilia

01:31.808

2.411

1.173

21

30

Takaaki Nakagami

Honda

01:31.835

2.438

0.027

22

32

Lorenzo Savadori

Aprilia

01:32.213

2.816

0.378

2024

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.