MotoGP: Πολύ κοντά ο Lorenzo στην Aprilia!

Θα αντικαταστήσει τον Bradley Smith
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

29/10/2020

Η σεζόν του 2020, ήταν –και εξακολουθεί να είναι- μια απρόβλεπτη αγωνιστική χρονιά, τόσο με όσα συμβαίνουν εντός, όσο και εκτός πίστας. Η πιο πρόσφατη "βόμβα" από αυτές που έχουν "σκάσει" φέτος, είναι ότι κατά πολύ μεγάλη πιθανότητα ο Jorge Lorenzo θα αντικαταστήσει του χρόνου τον Bradley Smith στην Aprilia.

Προς το παρόν, ο Ισπανός έχει τον ρόλο του test rider στην Yamaha, μετά από μια ανατροπή των μέχρι τότε δεδομένων και μετά από την ανακοίνωσή του για αποχώρηση από την ενεργό δράση στο τέλος του 2019. Από εκεί κι έπειτα όμως, τα πράγματα κύλησαν λίγο περίεργα. Στις επίσημες δοκιμές στην Sepang τον περασμένο Φεβρουάριο, από τις έξι συνολικά μέρες των δοκιμών, ο Lorenzo οδήγησε μόνο τις δύο, καθώς δεν ήταν σε απόλυτη φόρμα. Στην συνέχεια δεν τον κάλεσαν στις δοκιμές του Qatar, ούτε στις ιδιωτικές δοκιμές της Yamaha στην Jerez τον Μάρτιο, οι οποίες ήταν και η τελευταία δραστηριότητα των MotoGP, πριν την επιβολή της καραντίνας.

Όμως, ακόμη κι όταν έγινε άρση των περιοριστικών μέτρων, η Yamaha δεν έκανε δοκιμές με τον Lorenzo καθόλου μέχρι και τον Αύγουστο. Από δηλώσεις και συζητήσεις με τους ανθρώπους της Yamaha (τον Lin Jarvis και τον Massimo Meregalli) διαφαινόταν ότι υπήρχε ένας επικριτικός τόνος στα λόγια του Lorenzo για την Yamaha, μαζί με μια μόνιμη γκρίνια. Προφανώς ο λόγος ήταν ότι λόγω της καραντίνας, της ακύρωσης πολλών δοκιμών αλλά και της συμμετοχής του ως wild card σε δύο αγώνες, του προτάθηκε μείωση των αποδοχών του, κάτι φυσικά που έβρισκε αντίθετους τον Lorenzo και τον μάνατζέρ του, Albert Valera.

Ήταν επίσης προφανές στους ανθρώπους της Yamaha ότι ο Lorenzo δεν θα έμενε μαζί τους και το 2021, οπότε αποφάσισαν να τον κρατήσουν μακριά από τα μηχανολογικά τους μυστικά, ενώ παράλληλα σταμάτησε και κάθε διαπραγμάτευση για ανανέωση του συμβολαίου του ως test rider.

Στην Yamaha Racing υπήρχε έντονη η πεποίθηση ότι ο Lorenzo θα επέστρεφε στην Ducati, στην θέση του Andrea Dovizioso. Στις πρόσφατες όμως δοκιμές στην πίστα του Portimao, η Yamaha χρησιμοποίησε τον Lorenzo, καθώς δεν επιτρεπόταν στους εργοστασιακούς αναβάτες να οδηγήσουν τις MotoGP μοτοσυκλέτες τους. Τον Lorenzo όμως τον περίμενε στα πιτς της πίστας μία Μ1 του 2019 χωρίς μάλιστα το σύστημα για τις εκκινήσεις. Όπως ήταν φυσικό αυτό έφερε περισσότερη μουρμούρα από τον Ισπανό.

H Yamaha δεν μπήκε επίσης καν στην διαδικασία να σκεφτεί την αντικατάσταση του Rossi από τον Lorenzo για τους δύο αγώνες της Aragon, από την στιγμή που ο Γιατρός διαγνώστηκε θετικός στον κορωνοϊό. Ήταν πλέον εμφανές ότι το γυαλί στη σχέση του Lorenzo με την Yamaha, είχε ραγίσει.

Κατά την διάρκεια όμως του δεύτερου αγώνα της Aragon, το Teruel GP, βγήκε στην επιφάνεια η αιτία που ο Lorenzo έχει απομακρυνθεί από την Yamaha. Ο μάνατζέρ του, Albert Valera, ο οποίος εκπροσωπεί μεταξύ άλλων και τους Aleix Espargaro, Jorge Martin και Pedro Acosta, βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις για λογαριασμό του Lorenzo με την Aprilia, προκειμένου να αναλάβει τον ρόλο του test riderer αντί των Smith και Savadori. Υπάρχει επίσης το ενδεχόμενο για συμμετοχή του σε πέντε αγώνες υπό την μορφή wild card το 2021, εφόσον ισχύουν και την επόμενη χρονιά τα προνόμια που έχει ως ομάδα η Aprilia.

Τα νέα από τις διαπραγματεύσεις με την Aprilia είναι πως έχουν φτάσει σε αρκετά προχωρημένο επίπεδο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι αποκλείεται το ναυάγιο της συμφωνίας (όπως έγινε και με τον Dovizioso) λόγω οικονομικών διαφορών.

Η διαφαινόμενη όμως συνεργασία μεταξύ Lorenzo και Aprilia, προκαλεί και ένα μίνι-ντόμινο, καθώς απ' ό,τι φαίνεται, έχουν ήδη ξεκινήσει οι συζητήσεις μεταξύ Yamaha και Dovizioso, προκειμένου ο Ιταλός να αναλάβει τον ρόλο του Lorenzo (ως εργοστασιακός test rider δηλαδή), με την προοπτική μάλιστα το 2022 να του δοθεί μοτοσυκλέτα για να συμμετάσχει κανονικά στο πρωτάθλημα. Δεν είναι τυχαία η επιλογή της ημερομηνίας, ειδικά να συνδυαστεί με το γεγονός ότι προφανώς θα είναι η χρονιά που ο Rossi θα σταματήσει τους αγώνες, αφήνοντας διαθέσιμη τη σέλα μιας εργοστασιακής Μ1 στην Petronas…

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες