MotoGP Portimao Χρονομετρημένα: Η πρώτη pole του Oliveira στα MotoGP

Δόξα στο παιδί του διπλανού χωριού
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

21/11/2020

Η μέρα ξεκίνησε με τους αναβάτες να προσπαθούν να κάνουν όσους περισσότερους γύρους γίνεται σε αυτή την “άγνωστη” πίστα για τους ίδιους και τους μηχανικούς τους, δοκιμάζοντας ρυθμίσεις, ελαστικά και γραμμές. Οπότε δεν ήταν έκπληξη που είδαμε πολλές εξόδους, λάθη, αλλά και πτώσεις στα FP3/FP4. Ειδικά στα FP4 όπου άρχισε να φυσάει αποσταθεροποιώντας ακόμα περισσότερο τις μοτοσυκλέτες στα άλματα που κάνουν με πολύ υψηλές ταχύτητες σε αυτή την πίστα, ο Nakagami είχε μια copy-paste πτώση στην Κ4 όπως και εχθές, τραυματίζοντας ξανά το χέρι του στο ίδιο σημείο, ενώ από την λίστα με τις πτώσεις δεν έλειπε το όνομα του Pol Espargaro και του Alex Rins που είχαν και αρκετές εξόδους.

Πρόβλημα με την μοτοσυκλέτα του είχε στα FP4 ο Zarco, καθώς ο κινητήρας σήκωσε τα χέρια ψηλά και παρέδωσε το πνεύμα. Ο γάλλος προσπάθησε να γυρίσει στα πιτς με την εξάτμιση να βγάζει ντουμάνια καπνού, αναγκάζοντας του οργανωτές να διακόψουν για λίγο την διαδικασία, ώστε να ελέγξουν αν υπάρχον λάδια στην πίστα. Το πόσο δύσκολες είναι οι συνθήκες σε αυτή την πίστα, φάνηκε από το γεγονός πως ο πρωταθλητής Joan Mir και ο νικητής του προηγούμενο αγώνα Morbidelli δεν κατάφεραν να περάσουν κατευθείαν στο Q2. Έτσι στο Q1 είχαμε μερικά πολύ γνωστά ονόματα και ήταν σαφές πως θα βλέπαμε πολύ στενή μάχη για τα εισιτήρια του Q2 μεταξύ Morbidelli και Mir…. Ίσως επειδή κανείς δεν περίμενε να δει τον Cal Crutchlow να κάνει έναν φανταστικό γύρο και να περνά στο Q2 μαζί με τον Morbidelli, αν και ο αναβάτης τη Petronas λαχτάρισε στα τελευταία λεπτά βλέποντας τον Brad Binder να είναι παντού πιο γρήγορος εκτός από το τελευταίο section για μερικά κλάσματα του δευτερολέπτου.

Η πρόγευση του Q1 ήταν πολύ καλή, διότι το κράτημα της πίσταw είχε γίνει καλύτερο από τα soft ελαστικά που είχαν καλύψει την άσφαλτο στο Q1 και αυτό φάνηκε αμέσως όταν ο Morbielli μπήκε στην πίστα με medium πίσω ελαστικό και έκανε καλύτερο χρόνο από εκείνον που είχε πετύχει με soft ελαστικό μερικά λεπτά πριν. Βάζοντας το τελευταίο soft ελαστικό που του είχε μείνει, ο Morbidelli σπάει τα χρονόμετρα λίγο αργότερα γράφοντας για πρώτη φορά 1:38. Όμως ο πορτογάλος Oliveira είχε άλλη άποψη και με έναν φανταστικό γύρο πήρε την πρώτη pole του στα MotoGP.  

 

Κατάταξη Q2

1

88

Miguel OLIVEIRA

POR

Red Bull KTM Tech 3

KTM

337.5

1'38.892

 

2

21

Franco MORBIDELLI

ITA

Petronas Yamaha SRT

Yamaha

331.2

1'38.936

 

3

43

Jack MILLER

AUS

Pramac Racing

Ducati

345.0

1'39.038

 

4

35

Cal CRUTCHLOW

GBR

LCR Honda CASTROL

Honda

338.5

1'39.156

 

5

20

Fabio QUARTARARO

FRA

Petronas Yamaha SRT

Yamaha

333.3

1'39.199

 

6

6

Stefan BRADL

GER

Repsol Honda Team

Honda

339.6

1'39.204

 

7

5

Johann ZARCO

FRA

Esponsorama Racing

Ducati

342.8

1'39.238

 

8

12

Maverick VIÑALES

SPA

Monster Energy Yamaha MotoGP

Yamaha

332.3

1'39.260

 

9

44

Pol ESPARGARO

SPA

Red Bull KTM Factory Racing

KTM

335.4

1'39.284

 

10

42

Alex RINS

SPA

Team SUZUKI ECSTAR

Suzuki

337.5

1'39.467

 

11

30

Takaaki NAKAGAMI

JPN

LCR Honda IDEMITSU

Honda

334.3

1'39.531

 

12

4

Andrea DOVIZIOSO

ITA

Ducati Team

Ducati

343.9

1'39.587

 

 

 

Κατάταξη Q1

1

35

Cal CRUTCHLOW

GBR

LCR Honda CASTROL

Honda

340.6

1'39.250

 

2

21

Franco MORBIDELLI

ITA

Petronas Yamaha SRT

Yamaha

334.3

1'39.276

 

3

33

Brad BINDER

RSA

Red Bull KTM Factory Racing

KTM

336.4

1'39.390

 

4

41

Aleix ESPARGARO

SPA

Aprilia Racing Team Gresini

Aprilia

339.6

1'39.762

 

5

63

Francesco BAGNAIA

ITA

Pramac Racing

Ducati

340.6

1'40.019

 

6

73

Alex MARQUEZ

SPA

Repsol Honda Team

Honda

342.8

1'40.049

 

7

46

Valentino ROSSI

ITA

Monster Energy Yamaha MotoGP

Yamaha

335.4

1'40.058

 

8

9

Danilo PETRUCCI

ITA

Ducati Team

Ducati

342.8

1'40.091

 

9

32

Lorenzo SAVADORI

ITA

Aprilia Racing Team Gresini

Aprilia

338.5

1'40.174

 

10

36

Joan MIR

SPA

Team SUZUKI ECSTAR

Suzuki

331.2

1'40.290

 

11

53

Tito RABAT

SPA

Esponsorama Racing

Ducati

343.9

1'40.427

 

12

82

Mika KALLIO

FIN

Red Bull KTM Tech 3

KTM

337.5

1'41.753

 

 

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες