MotoGP Portimao: Νίκη Bagnaia και αποδοκιμασία για Marquez

Έξαλλοι οι Πορτογάλοι στις κερκίδες
MotoGP Portimao Race
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

26/3/2023

Η εκκίνηση έδωσε όλες τις υποσχέσεις που έπρεπε για έναν αγώνα γεμάτο θέαμα με κοντινές μάχες στην διεκδίκηση της πρώτης θέσης, που κράτησε όμως μόνο για δύο γύρους…. “pessoa indesejada” ο Marquez στην Πορτογαλία, persona non grata δηλαδή, αφότου κλάδεψε τον Oliveira που εκτός από εθνικός ήρωας για την μοτοσυκλέτα στην Πορτογαλία έκανε και μία φοβερή εκκίνηση και βρέθηκε να οδηγεί για λίγο τον αγώνα, μπροστά από τις νέες Ducati, με την περσινής σεζόν Aprilia που έχει τώρα.

Χθες ο Marquez τόνιζε πως ο μόνος τρόπος να μείνει μπροστά, είναι να παίρνει ρίσκο στα φρένα καθώς η Honda δεν έχει την δύναμη να ακολουθήσει τις Ducati. Κανείς δεν αγχώθηκε με αυτή την δήλωση γιατί αναμένουν όλοι πως το όριο του ρίσκου που είναι διατεθειμένος να πάρει θα έχει μειωθεί σε πιο λογικά επίπεδα από πριν και σε κάθε περίπτωση θα έχει φύγει από την απερισκεψία. Εκείνη την στιγμή στην τρίτη στροφή όμως, μόνο λογική δεν ήταν η αντίδραση.

Είναι ένα σημείο της πίστας στην οποία έχω βρεθεί πολλές φορές το οποίο δεν συγχωρεί λάθη ή πειραματισμούς. Βέβαια τα πράγματα είχαν ξεκινήσει ήδη αρκετά επιθετικά από την εκκίνηση, με τον Marquez να προσπαθεί να κλείσει την πόρτα στις Ducati πριν την πρώτη στροφή και τον Oliveira να έρχεται κυριολεκτικά από το πουθενά και να προσπαθεί να στρίψει πρώτος.

Ο Martin κράτησε εκεί την γραμμή του, ο Marquez παραλίγο να πέσει πάνω στον Oliveira, τελικά θα το έκανε αμέσως μετά, και έτσι βρέθηκαν πριν την τέταρτη στροφή να ακουμπούν μεταξύ τους. Ο Marquez βρέθηκε έτσι στην 4η θέση πριν φτάσουν στην πέμπτη στροφή του πρώτου γύρου.

Πρώτος τώρα ήταν ο Oliveira που είχε καταφέρει να κρατηθεί από όλα τα προηγούμενα, ξεσηκώνοντας το πλήθος και πίσω του είχε τις δύο Ducati του Martin και του Bagnaia.

Ο Oliveira πρόλαβε να βάλει μερικά δέκατα απόστασης πριν φτάσουν για πρώτη φορά στην ευθεία της εκκίνησης, οπότε οι Ducati δεν τον πέρασαν εκεί, όπως αργότερα θα έκαναν στις KTM. Αντιθέτως άντεξε μέχρι και την 13η στροφή του δεύτερου γύρου, πριν ο Bagnaia περάσει πρώτος.

Δεύτερη φορά στην ευθεία και ο Bagnaia είναι πρώτος, ο Oliveira πίσω του καταφέρνει να μείνει κοντά και να μην απειληθεί από τον Martin που πίσω του είχε τον Marquez που αμέσως είδε να γίνεται η διαφορά στην πρώτη κιόλας στροφή του τρίτου γύρου και να τον πλησιάζει η Aprilia του Vinales.

Εκείνη την στιγμή η Honda του Marquez ήταν η μοναδική Ιαπωνική μοτοσυκλέτα εντός δεκάδας! Καμία άλλη δεν θα μπορούσε να τα βάλει με τους Ιταλούς, ακόμη και με τις αναβαθμισμένες KTM που κι αυτές δεν έχουν καμία ελπίδα στην απευθείας αναμέτρηση. Ο Rins είναι στην 12η θέση και ο Quartararo στην 15η!

Ο Marquez επιμένει στα φρένα σε ένα από τα πιο δύσκολα σημεία, χτυπά τον Martin, μαζεύει και το πόδι του αναβάτη της δορυφορικής Ducati και πέφτει πάνω στην Aprilia του Oliveira, ο οποίος μένει κάτω και δεν μπορεί να σηκωθεί. Ο Marquez σηκώνεται και τρέχει κατευθείαν σε εκείνον με τον Oliveira να μένει στο έδαφος.

MotoGP Portimao Race

Ο Martin καταφέρνει να κρατηθεί στην μοτοσυκλέτα και συνεχίζει τον αγώνα από τις πιο πίσω θέσεις ενώ αργότερα θα σημειώσει πτώση και θα εγκαταλείψει.

Ο Martin ήταν ένας από τους αναβάτες που μπορούσαν κάλλιστα να νικήσουν, όπως είδαμε και από τον αγώνα Sprint, ενώ ο Oliveira είχε το πιο δυνατό όπλο, τον ψυχολογικό παράγοντα που μετρά διπλά στους αγώνες μοτοσυκλέτας. Έχει κερδίσει ξανά μέσα στην Πορτογαλία και μπορούσε κάλλιστα να είναι στο βάθρο.

Η απώλεια αυτών των δύο στέρησε κάθε ελπίδα θεάματος και μάχης για την πρώτη θέση. Ο Vinales έμεινε πολύ κοντά στον Bagnaia αλλά ήταν ξεκάθαρο πως δεν θα επιχειρούσε κάποια προσπέραση. Ακόμη κι όταν αργότερα η διαφορά μειώθηκε από την φθορά των ελαστικών, δεν έκανε κάποια κίνηση για να περάσει πλησιάσει, όπως αντίστοιχα ο Zarco.

Τρίτος μετά το χάος που προκάλεσε ο Marquez ήταν ο Bezzecchi και κρατήθηκε εκεί σε έναν μοναχικό αγώνα, χωρίς να απειλεί κανέναν, ούτε και να απειλείται.

Για όλο τον υπόλοιπο αγώνα ο Alex Marquez ακολουθεί σε απόσταση τον Bezzecchi έχοντας πίσω του τις KTM που προς το τέλος κάνουν προσπάθειες να τον περάσουν. Κάθε φορά που καταφέρνει ο Binder να περάσει μπροστά, η Ducati του Alex τον προσπερνά σαν σταματημένο στην ευθεία και η μάχη ξανά αρχίζει από την αρχή.

 Βέβαια αυτή η μάχη στους τελευταίους γύρους έχει επιτρέψει στον Quartararo να προσεγγίσει το γκρουπ αυτό, ιδιαίτερα μετά από την πτώση του Martin. Ο Zarco ξέρει πως δεν τον περιμένει κανείς και πως ο Alex έχει να σκέφτεται μόνο τις KTM που με την σειρά τους σκέφτονται μόνο την μεταξύ τους αντιπαράθεση και ταυτόχρονα την 4η θέση του Alex Marquez. Καταφέρνει να περάσει ανάμεσα στις KTM και με μία επιθετική κίνηση προσπερνά τον Binder στον τελευταίο γύρο και βρίσκεται πίσω από τον Alex Marquez.

Έχει πλέον μόνο μία ευκαιρία για να βρεθεί μπροστά του, σε ένα σημείο που δεν ευνοεί τις προσπεράσεις με τις μοτοσυκλέτες να επιταχύνουν πλαγιασμένες σε μία από τις πιο γρήγορες στροφές των MotoGP και ακριβώς εκεί κάνει την επίθεσή του, εξασφαλίζοντας έτσι την 4η θέση.  Οι KTM τερματίζουν μαζί στην 6η και 7η θέση με τον Quartararo στην 8η θέση να είναι η καλύτερη Ιαπωνική μοτοσυκλέτα καταφέρνοντας να στείλει τον Aleix Espargaro στην 9η λίγο πριν το τέλος του αγώνα.

Ο Rins κλείνει την δεκάδα σε αυτόν τον πολλά υποσχόμενο αγώνα από πλευράς θεάματος που τελικά η πρώτη θέση έμεινε ορφανή από διεκδικητές, με τον Bagnaia να εξασφαλίζει την νίκη και εδραιώνει την θέση του Ν.1. Επόμενος σταθμός η Αργεντινή, το αμέσως επόμενο Σαββατοκύριακο.

 

1

1FrancescoBagnaia

Ducati

166.2

41'25.4010

2

12MaverickViñales

Aprilia

166.2

+0.687

3

72MarcoBezzecchi

Ducati

166.1

+2.726

4

5JohannZarco

Ducati

165.7

+8.060

5

73AlexMarquez

Ducati

165.7

+8.125

6

33BradBinder

KTM

165.7

+8.247

7

43JackMiller

KTM

165.7

+8.381

8

20FabioQuartararo

Yamaha

165.7

+8.543

9

41AleixEspargaro

Aprilia

165.6

+9.294

10

42AlexRins

Honda

165.5

+11.591

11

36JoanMir

Honda

165.1

+16.992

12

30TakaakiNakagami

Honda

165.1

+17.448

13

37AugustoFernandez

KTM

164.8

+21.723

14

21FrancoMorbidelli

Yamaha

164.4

+27.050

 

25RaulFernandez

Aprilia

164.9

2 laps

 

10LucaMarini

Ducati

165.6

4 laps

 

89JorgeMartin

Ducati

165.6

6 laps

 

49FabioDi Giannantonio

Ducati

159.6

15 laps

 

93MarcMarquez

Honda

163.3

23 laps

 

88MiguelOliveira

Aprilia

163.5

23 laps

 

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.