MotoGP Portimao: Θρίαμβος Yamaha σε ημέρα πτώσεων

Ξεκάθαρη υπεροχή Quartararo εκτός από την εκκίνηση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/4/2021

Ημέρα γεμάτη πτώσεις και μάλιστα από λάθη μικρά που δείχνουν και παραστατικά αυτό που λέμε κάθε φορά που βρισκόμαστε σε αυτή την πίστα, την τόσο διασκεδαστική αλλά και τόσο τεχνική που δεν αφήνει πολλά περιθώρια. Για αυτό και έχει προβλεφθεί φυσικά να είναι το χαλίκι αρκετά μακριά επιτρέποντας την επιστροφή όταν είναι εφικτή.

Η Yamaha και ο Quartararo συνέτριψαν σήμερα με τον καλύτερο τρόπο κάθε σχόλιο για την pole position που βοήθησαν βέβαια τυχαία γεγονότα και πτώσεις αλλά θα μπορούσε να κερδηθεί και χωρίς την ακύρωση του Bagnaia, όπως έδειξε ο σημερινός αγώνας. Η Yamaha έχει 11 χρόνια να κερδίσει τους 3 πρώτους αγώνες μίας σεζόν και με 6 διαφορετικούς κατασκευαστές σε 7 θέσεις, είναι η μόνη που έχει δύο μοτοσυκλέτες εκεί, δίνοντας τελείως διαφορετική οπτική σε αυτό το σερί. Θα ήταν ακόμη καλύτερο αν ο Vinales δεν ήταν τέρμα πίσω, αλλά με μία κακή εκκίνηση και επαφή με τον Binder πολλά μπορούν να εξηγηθούν.

Κακή ήταν η εκκίνηση και για τον Quartararo ή καλύτερα οι άλλοι είχαν πολύ καλύτερη εκκίνηση από εκείνον. Ο Quartararo έκανε ότι μπορούσε αλλά μπροστά του βρέθηκε η φοβερή Suzuki, η Ducati και φυσικά ο Marquez που στους πρώτους γύρους έδειξε σαν να μην έλειψε ούτε μία ημέρα. Μέχρι το σώμα να στείλει σήμα πως έχει καιρό να ζοριστεί σε ρυθμό αγώνα, ο Marquez πάλευε για τις πρώτες θέσεις φτάνοντας να ακουμπά τον πίσω τροχό του Mir και να χάνει θέσεις. Από το σημείο αυτό και μετά πάλευε με τον Miller, τον Alex Espargaro και τους υπόλοιπους αναβάτες χωρίς να καταφέρει να ακολουθήσει τον ρυθμό που γινόταν ολοένα και ταχύτερος.

Μπροστά ο Zarco οδηγεί τον αγώνα, έχει πίσω του τον Rins που διαβάζει κάθε του κίνηση και πίσω οι μικρές επαφές και οι πολύ κοντινές προσπεράσεις αλλάζουν συνέχεια την κατάταξη. Μέχρι που ο Quartararo έρχεται τρίτος ο Mir τέταρτος και πίσω του ο Alex Espargaro την ίδια στιγμή που ο Pol Espargaro εγκαταλείπει από τεχνικό πρόβλημα παρκάροντας στα πιτ με τους μηχανικούς της Honda να κοιτούν το πίσω ελαστικό.

Ο Rins κάνει επιθέσεις στον Zarco σε μία από τις πιο αργές στροφές παίρνοντας μία πολύ κλειστή γραμμή, με λίγα λόγια σε ένα σημείο με καθαρό προβάδισμα της Suzuki έναντι της Ducati. Την πρώτη φορά που το δοκίμασε δεν ξεκίνησε τόσο νωρίς την επίθεση και ο Zarco από την εξωτερική πρόλαβε και ξανά μπήκε μπροστά, πριν πάνε στις δύο διαδοχικές δεξιές κι έπειτα στο τελικό κομμάτι της πίστας με την κατηφορική δεξιά στροφή που οδηγεί στην ευθεία. Σημείο με ξεκάθαρη υπεροχή της Ducati που μπορεί να μένει συνέχεια στο πλουσιοπάροχο γκάζι της. Την επόμενη φορά ο Rins καταφέρνει να περάσει αλλά στην ευθεία ο Zarco «βάζει 7η» περνά με λίγα λόγια τον Rins πάρα πολύ εύκολα. Τρίτη προσπάθεια για την πρώτη θέση, ξανά στην ίδια αρκετά αργή αριστερή στροφή με το τεράστιο πλάτος που δίνει πολύ χώρο και αυτή την φορά περνά και ο Quartararo, με τον Zarco να δοκιμάζει αμέσως μετά την προσπέραση στην ευθεία και τους άλλους δύο να τα δίνουν όλα στα φρένα για να τον κρατήσουν πίσω. Πρακτική που πετυχαίνει.

Αμέσως μετά, στην πολύ μικρή ευθεία μετά την πρώτη στροφή πέφτει ο Miller σε μία από τις πιο παράξενες πτώσεις μέχρι που αρκετά αργότερα στην 10η στροφή αυτή την φορά, θα πέσει και ο Zarco με πανομοιότυπο τρόπο φανερώνοντας πως οι ταλαντώσεις της Ducati από την προηγούμενη στροφή δεν συνδυάστηκαν καλά με το φρενάρισμα για την επόμενη…

Με την πτώση του Miller o Mir βρίσκεται σε μία πιο εύκολη θέση πλέον ωστόσο σταδιακά αφήνει τους άλλους δύο να ξεφύγουν καθώς ο Quartararo ρίχνει συνέχεια τους χρόνους του. Εκείνη την στιγμή δείχνει πόσο καλά μπορεί να οδηγήσει μπροστά, μένοντας συγκεντρωμένος σε αυτό που κάνει όπως δείχνουν οι αλάνθαστοι γύροι ολοένα σε καλύτερο ρυθμό μέχρι την μέση του αγώνα περίπου στο σημείο που η ομάδα του στέλνει μήνυμα Mapping 2 ίσως για να παγιώσει τον ρυθμό του. Παρασέρνει σε όλο αυτό το κομμάτι του αγώνα και τον Rins και μαζί χτίζουν μία μεγάλη διαφορά από τους υπόλοιπους μέχρι να πλησιάσουμε προς το τέλος και σε μία αποκαρδιωτική στιγμή για την Suzuki με τον Rins να πέφτει στην 5η στροφή, μία επίσης από τις πιο αργές, εγκαταλείποντας τον αγώνα. Λίγο αργότερα θα έρθει και η πτώση του Zarco όταν ο Bagnaia έχει περάσει ήδη μπροστά και ο Mir ακολουθεί πίσω από τον Γάλλο. Ο Mir καταφέρνει να μην χάσει καθόλου χρόνο βλέποντας τον Zarco να πέφτει και να μαντέψει την τροχιά της Ducati μένοντας στην δικιά του. Ένα δύσκολο Σαββατοκύριακο για την Pramac μετά και την άσχημη πτώση του Jorge Martin.

Οι πτώσεις δεν ήταν λίγες, ο Oliveira, περσινός νικητής της πρώτης φοράς που μπήκαν ποτέ το MotoGP σε αυτή την πίστα και με τεράστια γνώση κάθε στροφής πέφτει κι εκείνος αλλά ξανά μπαίνει στον αγώνα σκορπώντας χαλίκια πίσω του.

Ο Rossi είχε αρχίσει να βελτιώνει τον ρυθμό του στις παρυφές της δωδεκάδας όπου βρισκόταν αλλά πέφτει κι εκείνος ενώ με την πτώση του Zarco αναλαμβάνει ο Bagnaia να παλέψει για το βάθρο της Ducati με λιγότερη αντίσταση από πριν, κρατώντας πίσω του την Suzuki του Mir.

Στον τελευταίο γύρο ο Mir με τον Bagnaia ήταν ό,τι και ο Rins με τον Zarco αλλά αυτή την φορά η Suzuki δεν βρέθηκε ποτέ στο σημείο που θα μπορούσε να απειλήσει την Ducati παρότι ο Mir προσπάθησε αρκετά.

Κανείς από όλους αυτούς δεν βλέπει τον Quartararo φυσικά που μόνος του πλέον, χωρίς τον Rins, γυρνά 4,5 δευτερόλεπτα πιο μπροστά. Η διαφορά δεν είναι μικρή και η Yamaha έχει κάθε λόγο να είναι περήφανη σήμερα!

Στο τέλος ο Oliveira λίγο έλειψε να πάρει και βαθμούς από τις πτώσεις μπροστά του καθώς τερμάτησαν 16 αναβάτες με τους δύο Marquez να είναι μαζί στην 7 και 8η θέση αλλά με μεγάλη διαφορά μεταξύ τους χωρίς οπτική επαφή. Ο Moribelli επωφελήθηκε από τις πτώσεις πάλεψε επίσης με σωστό τρόπο και κατάφερε μία 4η θέση κάνοντας την Yamaha να έχει το 1-4 σε μία επτάδα με έξι διαφορετικούς κατασκευαστές.

 

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος
1
Yamaha
164.8
41'46.412
2
Ducati
164.5
+4.809
3
Suzuki
164.5
+4.948
4
Yamaha
164.5
+5.127
5
KTM
164.4
+6.668
6
Aprilia
164.3
+8.885
7
Honda
164.0
+13.208
8
Honda
163.7
+17.992
9
Ducati
163.4
+22.369
10
Honda
163.3
+23.676
11
Yamaha
163.3
+23.761
12
Ducati
162.9
+29.660
13
KTM
162.9
+29.836
14
Aprilia
162.3
+38.941
15
KTM
161.6
+50.642
16
KTM
157.2
1 Lap
 
Ducati
164.5
6 Laps
 
Suzuki
164.8
7 Laps
 
Yamaha
163.1
11 Laps
 
Ducati
162.9
20 Laps
 
Honda
150.7
21 Laps

Ετικέτες

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.