MotoGP Qatar 2022 FP2: Ισπανική υπόθεση - Ταχύτερος ο Rins

Αρκετά πίσω τα... "φαβορί"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

4/3/2022

Οι δεύτερες ελεύθερες δοκιμές (FP2) για τον πρώτο αγώνα της χρονιάς στο Qatar ανταποκρίθηκαν των… προσδοκιών, καθώς όπως συνέβη στις αντίστοιχες δοκιμές των Moto2 και Moto3, οι χρόνοι κατέβηκαν σημαντικά σε σχέση με τους χρόνους των FP1.

Στα πρώτα λεπτά των δοκιμών, η πρώτη πεντάδα των ταχύτερων γύρων όπως είχε διαμορφωθεί, ήταν οι Binder, Nakagami, Rins, P. Espargaro και M. Marquez. Πολύ γρήγορα όμως, ο Enea Bastianini και ο Vinales βελτίωσαν τον ρυθμό τους, με τον Bastianini μάλιστα να γράφει τον ταχύτερο χρόνο με 1:54.782, στον δεύτερο μόλις γύρο του.

Λίγο μετά όμως το πρώτο δεκάλεπτο, ο Marc Marquez τέθηκε αυτός επικεφαλής στον πίνακα των χρόνων, σε μια βραχεία κεφαλή όπως αποδείχθηκε, καθώς ο Aleix Espargaro σταμάτησε το χρονόμετρο στο 1:54.490. Ο Quartararo, που είχε μείνει εκτός της πρώτης δεκάδας, βελτίωσε κι αυτός τον ρυθμό καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση πίσω από τους δύο Ισπανούς της Aprilia και της Honda αντίστοιχα, με τον Martin και την Ducati της Pramac να τον ακολουθεί από κοντά. Ο χρόνος όμως του Quartaro δεν μέτρησε τελικά, επειδή είχε υπερβεί τα όρια της πίστας, με αποτέλεσμα να πέσει προσωρινά στην έβδομη θέση.

Ο Braf Binder από την άλλη, μπορεί να μην βελτίωσε τον χρόνο του σε σχέση με τα πρωινά δοκιμαστικά, αλλά λίγο πριν την συμπλήρωση του πρώτου εικοσαλέπτου, είχε καταφέρει να βρεθεί στην έκτη θέση του πίνακα των χρόνων. Σε εκείνο το χρονικό σημείο, την δεκάδα που προς το παρόν θα έπαιρνε το εισιτήριο για να πάει απευθείας στα Q2 του Σαββάτου, την έκλεινε ο Pol Espargaro, ενώ ο αδερφός του με την Aprilia κατέβασε κι άλλο τον χρόνο του παραμένοντας στην κορυφή της λίστας.

Χρειάστηκαν όμως τελικά μόλις δύο λεπτά για να κάνουν τα αδέρφια Espargaro το 1-2, καθώς ο Pol έγραψε ταχύτερο χρόνο κατά δύο δέκατα του δευτερολέπτου, από τον χρόνο του Aleix. Λίγο αργότερα σημειώθηκαν και οι πρώτες πτώσεις των FP2, με τους Luca Marini και Alex Marquez να πέφτουν στην Κ1 και Κ6 αντίστοιχα, σε δύο συμβάντα που δεν είχαν καμία εμπλοκή μεταξύ τους.

Στο μεταξύ, ο Pol Espargaro μεγάλωσε κι άλλο την διαφορά από τον αδερφό του, φλερτάροντας με το 1:53, ενώ ο Alex Marquez κατάφερε να πέσει ξανά –αυτή τη φορά στην 10η στροφή- μέσα σε διάστημα λίγων λεπτών, χωρίς ευτυχώς να τραυματιστεί.

Με κάτι παραπάνω από δέκα λεπτά να απομένουν, ο Joan Mir έκανε την επίθεσή του και βρέθηκε στην κορυφή των χρόνων, όντας και ο πρώτος αναβάτης που έσπασε το φράγμα του 1:54. H χαρά του όμως κράτησε λίγο, γιατί ένα λεπτό μετά ο Marc Marquez έγραψε ταχύτερο χρόνο κατά δύο δέκατα. Η Suzuki δεν άφησε αναπάντητη την πρόκληση, αυτή τη φορά με τον Rins ο οποίος με εντυπωσιακή οδήγηση βρέθηκε να ηγείται των FP2. Λίγο αργότερα, υπήρξε και μια… εμφύλια διαμάχη, καθώς ενώ ο Miller βρισκόταν σε έναν γρήγορο γύρο, βρήκε μπροστά του τον συμπατριώτη του Αυστραλό, Remy Gardner, ο οποίος του έκοψε το ρυθμό, με αποτέλεσμα να παραμείνει ο Miller στην 14η θέση.

Με πέντε λεπτά να απομένουν για το τέλος των δεύτερων δοκιμαστικών, ήταν αναμενόμενο ότι οι αναβάτες θα έκαναν τις τελικές τους επιθέσεις στα χρονόμετρα, με στόχο τον χρόνο που θα τους πάει απευθείας στα Q2. Ο Martin ξεκίνησε έναν γύρο πολύ δυναμικά, αλλά στο τρίτο κομμάτι της πίστας έχασε πολύ χρόνο και τελικά κατάφερε να φτάσει μέχρι την δεύτερη θέση. Ο Marc Marquez πήρε μία ολιγόλεπτη πρωτοπορία, πριν απαντήσει ξανά ο Rins για να τεθεί αυτός επικεφαλής. Στην προσπάθειά του μάλιστα να εξασφλαίσει την πρώτη θέση με έναν ακόμη γρήγορο γύρο, ο Ισπανός αναβάτης της Suzuki είχε μια έξοδο στην πρώτη στροφή της πίστας –που ευτυχώς δεν μετατράπηκε σε πτώση- ενώ υπήρξε άλλη μία… εμπλοκή μεταξύ δύο αναβατών, αυτή τη φορά ανάμεσα στους δύο team mates της Aprilia, τον Aleix Espargaro και τον Maverick Vinales. Μάλιστα, με το που γύρισαν οι δύο αναβάτες στα box τους, οι μεταλλικές πόρτες κατέβηκαν, προφανώς για να δοθούν οι απαραίτητες εξηγήσεις…

Τα FP2 έκλεισαν με μια ισπανική πρώτη τετράδα, ενώ εκτός της πεντάδας βρέθηκαν οι Quartararo (ο οποίος είχε και στην αρχή ένα πρόβλημα με το τιμόνι του), Miller και Bagnaia, που εξασφάλισαν την παρουσία τους στην πρώτη δεκάδα την τελευταία στιγμή.

 

Αποτελέσματα FP2

1

Alex Rins

Suzuki Ecstar (GSX-RR)

2

Marc Marquez

Repsol Honda (RC213V)

3

Joan Mir

Suzuki Ecstar (GSX-RR)

4

Jorge Martin

Pramac Ducati (GP22)

5

Franco Morbidelli

Monster Yamaha (YZR-M1)

6

Jack Miller

Ducati Lenovo (GP22)

7

Aleix Espargaro

Aprilia Factory (RS-GP)

8

Fabio Quartararo

Monster Yamaha (YZR-M1)

9

Pol Espargaro

Repsol Honda (RC213V)

10

Francesco Bagnaia

Ducati Lenovo (GP22)

11

Enea Bastianini

Gresini Ducati (GP21)

12

Takaaki Nakagami

LCR Honda (RC213V)

13

Miguel Oliveira

Red Bull KTM (RC16)

14

Andrea Dovizioso

WithU RNF Yamaha (YZR-M1)

15

Brad Binder

Red Bull KTM (RC16)

16

Alex Marquez

LCR Honda (RC213V)

17

Maverick Viñales

Aprilia Factory (RS-GP)

18

Johann Zarco

Pramac Ducati (GP22)

19

Raul Fernandez

KTM Tech3 (RC16)

20

Marco Bezzecchi

Mooney VR46 Ducati (GP21)

21

Remy Gardner

KTM Tech3 (RC16)

22

Fabio Di Giannantonio

Gresini Ducati (GP21)

23

Luca Marini

Mooney VR46 Ducati (GP22)

 

 

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.