MotoGP Qatar – FP1

Οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές της σεζόν!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/3/2017

Το πάρτι ξεκίνησε, η αναμονή τελείωσε! Πριν από λίγο ολοκληρώθηκαν τα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά των MotoGP, για τον πρώτο αγώνα της σεζόν στο Losail, σε ένα… ξεσκόνισμα ουσιαστικά της πίστας, καθώς η σκόνη ήταν το μεγαλύτερο πρόβλημα που είχαν να αντιμετωπίσουν οι αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας, παρά το γεγονός ότι είχαν προηγηθεί οι ελεύθερες δοκιμές των Moto2 και Moto3. Ενδεικτικό είναι ότι το ποδαρικό των πτώσεων για φέτος έγινε νωρίς, με τον Sam Lowes και την Aprilia να παίρνουν αυτόν τον μη τιμητικό τίτλο, ενώ οι μοτοσυκλέτες σήκωναν σύννεφα σκόνης περνώντας την ευθεία τερματισμού…

Πολύ γρήγορα επίσης, μισή ώρα πριν το τέλος των δοκιμών, ο Vinales φρόντισε να ξεκαθαρίσει τις προθέσεις του μπαίνοντας στην κορυφή της λίστας των χρόνων, με τους Dovizioso και Marquez να βρίσκονται κοντά του, την στιγμή που ο επόμενος εργοστασιακός αναβάτης, ο Rossi βρισκόταν στην έκτη θέση.

Στους Marquez και Pedrosa δεν πήρε πολύ χρόνο για να εξοικειωθούν με τις συνθήκες και να βάλουν, προσωρινά, τις δύο μοτοσυκλέτες της Repsol Honda στην πρώτη τετράδα, στην τέταρτη και τρίτη θέση αντίστοιχα. Η είδηση όμως είναι η μαχητικότητα των Folger και Zarco, δύο rookies της κατηγορίας, που επιβεβαίωσαν την εξαιρετική κατάσταση γενικότερα των Yamaha M1, ακόμη και αυτών των δορυφορικών ομάδων. Αυτό βέβαια φαίνεται ότι δεν ίσχυε για όλους, καθώς ο Rossi στα μισά της διαδικασίας εξακολουθούσε να έχει ένα δευτερόλεπτο διαφορά από τον πρώτο χρόνο του Vinales, με δεδομένο μάλιστα ότι οι χρόνοι γενικότερα ήταν πολύ ψηλά σε σχέση με τα ρεκόρ της πίστας.

Λιγότερο από δέκα λεπτά πριν το τέλος της διαδικασίας, η κατάσταση στην κορυφή ήταν υπόθεση των Vinales, Marquez, Dovizioso και Pedrosa, με τους Lorenzo, Iannone και Rossi να βρίσκονται στην 10η, 11η και 12η θέση αντίστοιχα. Ο αναβάτης της Ducati όμως, βάζοντας το κεφάλι κάτω, έγραψε έναν πολύ καλό χρόνο που τον έφερε προσωρινά στην δεύτερη (!) θέση, την στιγμή που ο Abraham που τον ακολουθούσε βρέθηκε να σέρνεται στην άσφαλτο της πίστας. Τέσσερα λεπτά πριν το πέσιμο της καρό σημαίας, η διαδικασία θύμιζε συνθήκες αγώνα με όλους τους αναβάτες να βρίσκονται έξω από τα πιτς, με τον Lorenzo να γράφει αρχικά τον ταχύτερο χρόνο, πριν επιστρέψει στην κορυφή ο Vinales και οι Marquez με τον Pedrosa να βγάζουν τον Lorenzo εκτός πρώτης τριάδας. Η πτώση της σημαίας βρήκε όμως τον Folger στην τέταρτη θέση, τον Lorenzo στην πέμπτη τον Baz στην έκτη, τον Crutchlow στην έβδομη, τον Zarco στην όγδοη και τον Rossi στην ένατη θέση, με εμφανές πρόβλημα στο σωστό στήσιμο της μοτοσυκλέτας του.

Πέρα όμως από την κατάταξη των χρόνων σ’ αυτά τα πρώτα δοκιμαστικά, άξια αναφοράς ήταν ο ιδιαίτερος ήχος του νέου big bang κινητήρα της Honda –πολύ πιο οξύς απ’ ό,τι είχαμε συνηθίσει- η ανορθόδοξη τοποθέτηση των ηλεκτρονικών στην μοτοσυκλέτα του Lorenzo σ’ ένα κουτί κάτω από την ουρά –κόντρα στις αρχές της αεροδυναμικής- και οι δοκιμές στις αλλαγές μοτοσυκλετών, καθώς η πρόβλεψη του καιρού κάνει λόγω για βροχές και καταιγίδες, με όλα τα ενδεχόμενα για την πραγματοποίηση του αγώνα να είναι ανοιχτά. Οι επόμενες δοκιμές θα γίνουν αύριο το απόγευμα στις 17:00 ώρα Ελλάδας.

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.