MotoGP Sachsenring – Μάχες για όλες τις θέσεις!

8η νίκη από pole position!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/7/2017

Με σαρωτικό σερί νικών από pole position ο Marquez δεν έκανε την έκπληξη κερδίζοντας τον αγώνα έπειτα από εκπληκτική οδήγηση, αλλά σίγουρα το αναμενόμενο βάθρο του Marquez δεν σημαίνει ότι είδαμε έναν αγώνα χωρίς ενδιαφέρον, το ακριβώς αντίθετο! Ο αγώνας του Sachsering κράτησε την δική του θέση στην σειρά των θεαματικών αγώνων που βλέπουμε αυτή τη σεζόν, με φοβερές μάχες και προσπεράσματα εν μέσω επαφών τροχών και ώμων/αγκώνων κτλ…

Ο Marquez έκανε το θαύμα του καθώς νικώντας για 8η φορά από την πρώτη θέση της εκκίνησης, σημαίνει ότι πλέον η πίστα αξίζει να μετονομαστεί σε "χωράφι του Marc"! Όμως είναι η σημερινή  παρουσία του Γερμανού Folger της Tech3 Yamaha που είναι εξίσου εντυπωσιακή με το σερί του Marquez. Οδηγώντας τον αγώνα, σε στεγνές συνθήκες, και παραμένοντας όμως εκεί, διεκδικώντας την πρώτη θέση μέχρι λίγους γύρους πριν το τέλος, ανέβασε σφυγμό σε κάθε γερμανό στις κερκίδες.

Από την κερκίδα της MOTUL που το MOTO παρακολούθησε τον αγώνα μαζί με τον Δημήτρη Τσόλα, τον τυχερό μας αναγνώστη που κέρδισε στον μεγάλο διαγωνισμό που για τέταρτη χρονιά οργανώσαμε με την MOTUL, η πληροφόρηση ήταν ξεκάθαρη: Δεν υπήρχε Γερμανός που να κάθεται κάτω, δεν υπήρχε ένας που να μην φωνάζει!

Ήταν εικόνα που δεν υπήρχε παρόμοια στην σύγχρονη ιστορία, ένας γερμανός αναβάτης σε γερμανική πίστα οδηγούσε τον αγώνα με αξιώσεις!

Η άλλη έκπληξη στο γερμανικό GP, ήρθε από τον καιρό. Το Σάββατο είχε φέρει τα πάνω κάτω βρέχοντας τόσο όσο χρειαζόταν, για να γίνουν τα δοκιμαστικά με βρόχινα, και από εκείνη την ώρα απειλούσε συνέχεια με βροχή την σημερινή ημέρα. Και ήταν τόσο πιστευτή η απειλή, που οι ομάδες είχαν προετοιμαστεί για αλλαγή μοτοσυκλετών με βρόχινα ελαστικά. Κρατήθηκε όμως, χωρίς να ρίξει σταγόνα, την στιγμή που η πίστα φημίζεται για τις βροχές της. Ταυτόχρονα, η συννεφιά έκανε τα πράγματα καλύτερα στην κερκίδα της MOTUL, και μπορούσες να αφοσιωθείς στον αγώνα!

Με την εκκίνηση όλοι, εκτός από τον Hector BARBERA που ήταν άκυρος, συντονίστηκαν για την κλειστή πρώτη στροφή. Πολύ καλή εκκίνηση για τους περισσότερους με τον Petrucci να μην καταλαβαίνει πως βρέθηκε ο Folger στο πλάι του και να τον σπρώχνει δυνατά ακουμπώντας με τον τροχό το μπράτσο και τον αγκώνα του γερμανού.

Από την εκκαθάριση του πρώτου γύρου οι δύο Honda ήταν μπροστά δίνοντας τον ρυθμό, με τον Lorenzo να είναι τρίτος, τους Folger και Petrucci να παλεύουν για την τέταρτη θέση και τον Rossi να παρατηρεί στην έκτη. Ο Vinales και ο Dovizioso ήταν αρκετά πιο πίσω. Δύο γύρους πιο μετά και οι Honda είχαν δημιουργήσει ένα υπολογίσιμο κενό από το υπόλοιπο γκρουπ, την στιγμή που ο Folger προσπερνούσε τον Lorenzo και ρίχνονταν στην μάχη. Ήδη η τρίτη θέση του ήταν εξαιρετική επίδοση ξεσηκώνοντας τις κερκίδες, με τους θεατές να μην προλαβαίνουν να καθίσουν. Γιατί ο Folger γρήγορα έπιασε τον Pedrosa κι ακόμα πιο γρήγορα τον πέρασε ακολουθώντας τον Marquez φανερά επιθετικός, έτοιμος να οδηγήσει τον αγώνα! Πολύ νωρίς στην καριέρα του ο Folger ήταν έτοιμος να τα βάλει με τα μεγάλα ονόματα, όταν λίγο πιο πίσω ο Petrucci προσπερνούσε τον Lorenzo και τότε, μόλις στον πέμπτο γύρο, ο Folger θα περνούσε μπροστά!

Ο σκηνοθέτης είχε δύσκολη δουλειά για την τηλεοπτική μετάδοση του αγώνα, καθώς όλα τα μεγάλα ονόματα έδιναν μάχες από την τέταρτη θέση και μετά, όσο ο Folger κέρδιζε εκείνη την στιγμή τον Marquez. Σε μία τυπική για εκείνον ψυχολογική κατάσταση, μόλις ο Rossi πέρασε τον Lorenzo συμπαρασύροντας τον Dovizioso που σιγά-σιγά μέχρι εκείνη την στιγμή ανέβαινε θέσεις, άρχισε να πέφτει η απόδοσή του. Έμεινε στην 8η θέση που συνάντησε τον Vinales που ανέβαινε θέσεις αφήνοντας πίσω του τον Crutchlow ο οποίος στους πρώτους γύρους του αγώνα με τον Rossi ήταν πιο μαχητικός…

 Ξαφνικά δεν προλάβαινε η καρτέλα με την στιγμιαία κατάταξη του πρωταθλήματος να ανανεωθεί με το ποιος οδηγεί το πρωτάθλημα και με πόση διαφορά.

Την ώρα που οι άμεσοι διεκδικητές προσπαθούσαν να κερδίσουν μία θέση πιο μπροστά, είχαν τους Petrucci, Bautista και Espargaro να κάνουν σφήνες στα φρένα, κλέβοντας στιγμιαία θέσεις! Αυτό μας έφερε στην μέση του αγώνα, όπου εξελίχθηκε μία εντυπωσιακή μάχη για την τέταρτη θέση. Ο Folger είχε ήδη χάσει τα φρένα στην πρώτη στροφή κάνοντας ένα μεγάλο λάθος, όπως το χαρακτήρισε ο ΙΔΙΟΣ, για να μην νομίζει κανείς ότι ήταν διαφορετική τοποθέτηση γραμμής, το οποίο εκμεταλλεύτηκε ο Marquez και πέρασε πρώτος. Την θέση αυτή θα την κρατούσε μέχρι το τέλος, καθώς ήταν ο γερμανός θα ξανά έκανε το ίδιο λάθος στην πρώτη στροφή, κάτι το οποίο επέδωσε στο ελαστικό το οποίο όπως είπε «το έκαψα κάνοντας το λάθος την πρώτη φορά». Ο Pedrosa έκανε μοναχικό αγώνα στην τρίτη θέση και αρκετά πιο πίσω διεξαγόταν η εντυπωσιακή μάχη την Rossi, Dovizioso και Vinales! Για χάρη του πρωταθλήματος, κάθε ένας έπρεπε να περάσει τον άλλο, μετρώντας έτσι πολλές κινήσεις και ένα όμορφο κυνηγητό που αξίζει επαναλήψεων! Η τελική επικράτηση ήταν του Vinales, με τον Rossi να ακολουθεί και τον Dovizioso που είχε την μαλακή πίσω γόμα να αντιμετωπίζει θέμα πρόσφυσης μετά από τόσο έντονη μάχη, χάνοντας θέσεις και από τον Bautista και τον Espargaro. Λίγους γύρους ακόμα και θα έχανε θέση και από τον Zarco, οποίος έκανε πολύ ξαφνικά την εμφάνισή του μέσα στην δεκάδα προσπερνώντας και τον Crutchlow, από εκεί που τα δύο τρίτα του αγώνα ήταν αρκετά πιο πίσω!

Ήταν ένας αγώνας που είχε επικράτηση του φαβορί στην πρώτη θέση, όχι όμως χωρίς μάχη, με αυτό το σκηνικό να εξαπλώνεται ακριβώς δέκα θέσεις, κάνοντας τους θεατές να παρατηρούν όλο το μήκος της πίστας! Το γερμανικό GP σηματοδοτεί την έναρξη του καλοκαιρινού διαλείμματος με τον καλύτερο τρόπο, αποχαιρετά χαρίζοντας θέαμα και αφήνει νέο πρόσωπο στην κεφαλή του πρωταθλήματος!  

Pos.
Rider
Bike
Time/Gap
1
Marc MARQUEZ
Honda
40'59.525
2
Jonas FOLGER
Yamaha
+3.310
3
Dani PEDROSA
Honda
+11.546
4
Maverick VIÑALES
Yamaha
+14.253
5
Valentino ROSSI
Yamaha
+14.980
6
Alvaro BAUTISTA
Ducati
+16.534
7
Aleix ESPARGARO
Aprilia
+19.736
8
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
+20.188
9
Johann ZARCO
Yamaha
+21.138
10
Cal CRUTCHLOW
Honda
+24.210
11
Jorge LORENZO
Ducati
+25.659
12
Danilo PETRUCCI
Ducati
+31.540
13
Pol ESPARGARO
KTM
+32.179
14
Bradley SMITH
KTM
+36.453
15
Jack MILLER
Honda
+37.771
16
Mika KALLIO
KTM
+37.852
17
Karel ABRAHAM
Ducati
+39.323
18
Tito RABAT
Honda
+41.190
19
Loris BAZ
Ducati
+59.850
20
Scott REDDING
Ducati
+1'01.664
21
Alex RINS
Suzuki
+1'01.695

 

 

Ετικέτες

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!