MotoGP Sepang: Σε 15 λεπτά έγιναν όλα! Δραματική κατάταξη με pole position Martin σε ρεκόρ πίστας!

Όσοι κυνηγούν το πρωτάθλημα έπεσαν
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/10/2022

Το δράμα ξεκίνησε από την FP3 στην οποία ο Martin ήταν επίσης ο ταχύτερος και με την πίστα να έχει μεικτές συνθήκες εκείνη την στιγμή καθώς μαύρα σύννεφα απειλούσαν να φέρουν την βροχή.

Το πιο δύσκολο στοίχημα το είχε ο Bagnaia που έπρεπε να βρει τον χρόνο που έπρεπε αλλά στάθηκε άτυχος στα τελευταία λεπτά με μία ανώδυνη πτώση εξαιτίας της οποίας όμως βρέθηκε στην Q1. Στο μεταξύ Bagnaia και Marquez εκνευρίστηκαν με τον Morbidelli καθώς ο αναβάτης της εργοστασιακής Yamaha «πάρκαρε» την μοτοσυκλέτα του στην αγωνιστική γραμμή μόλις βγήκε η σημαία για την βροχή κι ενώ υπήρχε ακόμη πρόσφυση.

Αυτή ακριβώς που κυνηγούσαν δηλαδή οι άλλοι δύο, στον ελάχιστο χρόνο που είχαν για να κάνουν κάτι τέτοιο. Πολύ σωστά λοιπόν οι κριτές τιμώρησαν τον Mobidelli με long lap στον αγώνα. Ο Bezzecchi κατάφερε να κάνει τον δεύτερο χρόνο στην FP3 και ταυτόχρονα να είναι και ο πρώτος της FP4 από την οποία όμως δεν έλειψαν τα προβλήματα και οι πτώσεις.

Ο Pol Espargaro, Jorge Martin και ο Johann Zarco έκαναν ένα σερί πτώσεων την μία μετά την άλλη. Ο Quartararo έπεσε επίσης στην 8η στροφή και φάνηκε να πονά και το αριστερό του χέρι το οποίο έχει ξανά χτυπήσει, αλλά αργότερα στην Q2 δεν έδειξε να έχει πρόβλημα. [UPDATE]: Ωστόσο αρκετές ώρες μετά, το απόγευμα, διέγνωσαν κάταγμα στο τρίτο δάχτυλο έχει όμως το ΟΚ για να αγωνιστεί. Στην ίδια στροφή οι Honda είχαν επίσης πρόβλημα με τον Pol Espargaro να πέφτει και τον Marquez να παλεύει επίσης και να μένει στην 15η θέση από πλευράς χρόνου.

 

Αυτά τα περιστατικά και οι χαμένες ευκαιρίες έφεραν πάνω από δύο αναβάτες στην Q1 που συνήθως θα έπρεπε να είναι στην Q2. Αυτό ήταν το σήμα της μάχης. Στο μεταξύ η απειλή της βροχής είχε επιστρέψει και αυτό έκανε τους πάντες να βγουν όλοι μαζί για να προλάβουν να γράψουν χρόνους, πριν αρχίσουν να προστίθενται δέκα-δέκα τα δευτερόλεπτα έτσι κι άνοιγαν οι ουρανοί.

Στο μεταξύ ο Bagnaia αν θέλει να δώσει μία χιουμοριστική πινελιά σε όλο αυτό που συμβαίνει θα πρέπει να βγαίνει από το δικό του box και να πηγαίνει στου Marquez να του φωνάζει έλα.

Από την στιγμή που δεν υπάρχει περίπτωση να φύγει από την pit lane χωρίς τον Marquez να ακολουθεί, καλύτερα να το διασκεδάσει.

Αργότερα βέβαια βρήκε καλύτερο τρόπο, έκανε μία τεράστια διαφορά χρόνου και ο Marquez έμεινε μόνος του, το οποίο φυσικά και τόνισε ο ίδιος χωρίς να περιμένει να το σχολιάσει άλλος, καθώς ο Marquez είναι ξεκάθαρος πως χωρίς το slipstreaming από την Ducati, η μοτοσυκλέτα του δεν έχει την δύναμη για αυτά τα δέκατα χρόνου διαφοράς από τους πρώτους. Μέχρι εκεί όμως είχαν ακόμη πολλά να συμβούν.

Τα τελευταία λεπτά της Q1 είναι δραματικά γιατί οι δύο Ducati του Bagnaia και του Miller έχουν πάρει τα εισιτήρια για την Q2 ενώ με 1:25 να απομένει ο Alex Marquez πέφτει στο background του μεγάλου του αδερφού, την ώρα που ο Marc πιέζει τόσο πολύ τα φρένα που δεν καταφέρνει να στρίψει και απλά χαλάει τον γύρο του.

Όλα δείχνουν πως ο Marquez θα πάει να ξεκινήσει από το τέλος του grid. Κι ενώ έχει μία τελευταία προσπάθεια, μπροστά του είναι ο Miller και δεν είναι καθόλου σίγουρο πως θα τα καταφέρει, παρόλο που πίσω του μπορεί να του κλέψει χιλιοστά.

 

 

Ο Miller όμως σημειώνει πτώση στην δεύτερη στροφή που δεν επηρεάζει τον Marquez και με τον Bagnaia σταθερά πρώτο το δεύτερο εισιτήριο πάει στην Honda. Ο Zarco και ο Giannantonio θα μπορούσαν να κάνουν κάτι καλύτερο, όπως και ο Binder και ειδικά ο τελευταίος έπρεπε να είχε καταφέρει να περάσει αλλά προς μεγάλη ικανοποίηση του Marquez κάτι τέτοιο δεν έγινε.

Στην Q2 o Martin σπάει το ρεκόρ πίστας από τον πρώτο γύρο και λίγο αργότερα θα το έκανε και με μεγαλύτερη διαφορά. Για άλλη μία φορά η Ducati θα μονοπωλήσει τις πρώτες θέσεις με Marquez και Rins να σπάνε το σερί τους και τον Bagnaia να σκάβει μόνος του τον λάκκο του. Κι ενώ ο Bagnaia δεν ενοχλείται από τον Marquez φαίνεται πως η Ducati μίλησε στους αναβάτες που μπορούν να τραβήξουν τους άλλους εμπρός να προσέχουν και έτσι μόλις ο Aleix Espargaro πετάχτηκε για να μπει πίσω από τον Martin εκείνος του ζήτησε να μην ακολουθήσει. Στο μεταξύ ο Aleix Espargaro έχει την ταχύτητα να ακολουθήσει τον Martin αλλά σημείωσε και αυτός πτώση καταλήγοντας στις τελευταίες θέσεις. Εκεί στο τέλος της Q2 βρέθηκε και ο Quartararo γιατί κι αυτός γλίστρησε και κατέστρεψε την προσπάθειά του.

Με την πτώση του ο Bagnaia έχασε την ευκαιρία να ξεκινήσει από μπροστά αλλά ευτυχώς για τον ίδιο δεν είναι πίσω από τους υπόλοιπους που κυνηγούν το πρωτάθλημα και υπάρχει έτσι πάντα η περίπτωση να έχουμε αύριο τον φετινό πρωταθλητή, βάση των συγκεκριμένων περιπτώσεων.

 

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.