MotoGP – Silvano Galbusera

Το μυστικό των Honda και Ducati!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

8/1/2018

Ο Silvano Galbusera, ο αρχιμηχανικός του Valentino Rossi, έδωσε πρόσφατα μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνέντευξη, για μια χρονιά (το 2017) που η Yamaha θα ήθελε πολύ να ξεχάσει. Παρά το εξαιρετικό ξεκίνημα στην αρχή της σεζόν, οι δύο εργοστασιακοί αναβάτες της Yamaha έχασαν τον προσανατολισμό τους μετά από λίγους αγώνες, αντιμετωπίζοντας μεγάλα και δυσεπίλυτα προβλήματα, που είχαν να κάνουν με το πλαίσιο και τα ελαστικά των Μ1.
Ο έμπειρος μηχανικός χρησιμοποίησε μια λέξη για να περιγράψει ολόκληρη τη χρονιά: "Φρικτή". Όπως είπε, προς τα τέλη της σεζόν του 2016 είχαν καταφέρει να βρουν το σωστό δρόμο που έπρεπε να ακολουθήσουν, κι ενώ ο Valentino είχε καλή αίσθηση από την μοτοσυκλέτα, πέντε με έξι γύρους πριν το τέλος κατάστρεφε τα ελαστικά του. Το 2017 έκαναν αλλαγές στην μοτοσυκλέτα για να μειωθεί η φθορά των ελαστικών, αλλά έτσι χάθηκε εντελώς η αίσθηση που ήθελε ο Rossi. Πολύ σύντομα κατάλαβαν πως η Μ1 του 2016 ήταν πιο εύκολη στην οδήγηση.


Οι επιδόσεις του Vinales, όπως λέει ο Galbusera, με δύο σερί νίκες σε Κατάρ και Αργεντινή, κουκούλωσαν εν μέρει τα προβλήματα, αλλά μετά από λίγο εμφανίστηκαν και πάλι. "Στις αρχές του 2017 ανακαλύψαμε ότι η μοτοσυκλέτα δεν ήταν 100% για τον Valentino. Δεν μπορούσαμε να βρούμε το κατάλληλο στήσιμο", λέει ο Ιταλός. Το πρόβλημα ήταν ότι ούτε οι μηχανολόγοι στην Ιαπωνία μπόρεσαν να βοηθήσουν καθόλου. Η Yamaha άλλαξε λίγο το πλαίσιο, με διαφορετική γεωμετρία και ίδια ποσοστά ακαμψίας, αλλά ο Rossi δεν βρήκε ποτέ ξανά την αίσθηση που είχε με την μοτοσυκλέτα το 2016. Η ομάδα χρησιμοποίησε τέσσερα διαφορετικά πλαίσια την περσινή σεζόν (η έκδοση 2017 στο Κατάρ, η έκδοση 2017.1 τον Ιούνιο, η 2017.2 τον Αύγουστο, ενώ στον τελευταίο αγώνα γύρισαν στο πλαίσιο του 2016. Μέτρα απελπισίας για τους δύσκολους καιρούς.

Ο έμπειρος μηχανικός χρησιμοποίησε μια λέξη για να περιγράψει ολόκληρη τη χρονιά: "Φρικτή"

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που δεν μπορούσε να λυθεί, ήταν η φθορά του πίσω ελαστικού. Όπως λέει ο Galbusera, "μειώσαμε την δύναμη διατηρώντας το ελαστικό σε καλή κατάσταση, αλλά χάσαμε σε επιτάχυνση. Δεν μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε όλη την ισχύ του κινητήρα, γιατί η μοτοσυκλέτα δεν μπορούσε να επιταχύνει χωρίς να σπινάρει και να καταστρέφει το ελαστικό."
Κοιτάζοντας το μέλλον, ο Galbusera υποδεικνύει τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουν λέγοντας ότι χρειάζεται να δουλέψουν πάνω στα ηλεκτρονικά, ένας τομέας που οι ανταγωνιστές τους έχουν κάνει άλματα σε ό,τι αφορά την εξέλιξή τους. "Η Ducati και η Honda έχουν βελτιωθεί, κάτι που μπορείς να το καταλάβεις κι από τον ήχο των μοτοσυκλετών τους", λέει ο Silvano. "Έχουν μάλιστα προσλάβει ανθρώπους που δούλευαν στην Magneti Marelli" (σ.σ. η εταιρεία που έφτιαξε και εξέλιξε την ενιαία ECU για τα MotoGP). Όταν ρωτήθηκε γιατί δεν έκανε κάτι αντίστοιχο και η Yamaha, απάντησε πως "δεν νομίζω πως έχει μείνει κανένας έμπειρος διαθέσιμος."
Σύμφωνα με τον Galbusera όμως, σημαντικό ρόλο παίζει και το βάρος του Rossi. "Ο Maverick είναι πιο ελαφρύς από τον Valentino, οπότε το πίσω ελαστικό του δεν ταλαιπωρείται τόσο πολύ. Ο Vale είναι ψηλότερος και βαρύτερος, και χρειάζεται ένα πιο σκληρό σετάρισμα. Οι ρυθμίσεις του Maverick είναι πιο κοντά σε αυτές που χρησιμοποιούσε ο Lorenzo."


Η κουβέντα δεν θα μπορούσε να μην πάει και στην αποκάλυψη της περσινής σεζόν, τον δορυφορικό αναβάτης της Tech3 τον Johann Zarco. "Ο Johann είναι λίγο πιο ελαφρύς από τον Valentino και φυλάει πολύ τα ελαστικά του, οπότε μπορεί να χρησιμοποιήσει πιο μαλακές ρυθμίσεις", ήταν η εξήγηση του Ιταλού αρχιμηχανικού. Σε ό,τι αφορά την Michelin, ο Glabusera δήλωσε πως δεν γνωρίζει τον λόγο που η γαλλική εταιρεία άλλαξε τα ελαστικά για το 2017, αλλά το σίγουρο είναι πως όταν επέστρεψαν στην πιο σκληρή γόμα τα δεδομένα ήταν καλύτερα για τον Valentino που προτιμά τα πιο σκληρά ελαστικά.

MotoGP: Προχωρούν οι εργασίες στη νέα πίστα της Αργεντινής Autódromo Oscar y Juan Gálvez ενόψει 2027 [Video]

Είμαστε στην τελική ευθεία, αφού μόλις 5 μήνες έχουν μείνει για το αργεντίνικο GP
buenos-aires
Από τον

Παύλο Καρατζά

13/11/2026

Το Autódromo Oscar y Juan Gálvez έχει φιλοξενήσει αρκετές φορές αγώνες του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος τις δεκαετίες του 60’, 80’ και 90’ και τώρα ανανεώνεται για να υποδεχτεί το αργεντίνικο GP του 2027, τον ερχόμενο Απρίλιο.

Το GP της Αργεντινής στο Μπουένος Άιρες είναι μία από τις νέες προσθήκες στο πρόγραμμα του MotoGP για το 2027. Το Autodromo Oscar e Juan Gálvez βρίσκεται σε πλήρη ανακαίνιση, η οποία έχει σχεδιαστεί με τη συμβολή του αρχιτέκτονα Hermann Tilke.

Μάλιστα στη μεγάλη ευθεία, όπως και σε έξι στροφές έχει πέσει ήδη η πρώτη στρώση (από τις τρεις συνολικά) της νέας ασφάλτου και οι εργασίες αναμένεται να ολοκληρωθούν τον Μάρτη, ένα μήνα δηλαδή πριν το GP. Η δημοτική αρχή δημοσίευσε ενημέρωση σχετικά με την πρόοδο των εργασιών: την ασφαλτόστρωση της πίστας, τα μέτρα ασφάλειας και την κατασκευή της σήραγγας που θα συνδέει την πρόσβαση από τη λεωφόρο Roca με τα paddock.

Η ασφαλτόστρωση ξεκίνησε τον Οκτώβριο και πραγματοποιείται από τρεις ομάδες εργατών που εργάζονται ταυτόχρονα, ενώ ο δήμος ξεκίνησε επίσης νυχτερινές εργασίες για να αντισταθμίσει πιθανές καθυστερήσεις στο χρονοδιάγραμμα λόγω των έντονων βροχοπτώσεων που συνδέονται με το φαινόμενο «El Niño».

Ολοκληρώθηκε επίσης η εκσκαφή της σήραγγας, η οποία θα έχει μήκος περίπου 400 μέτρα και θα διέρχεται κάτω από την κύρια ευθεία, πριν από τη στροφή 1. 

Ο αγώνας του MotoGP έχει προγραμματιστεί για τις 9 έως 11 Απριλίου 2027 και τα έργα αναμένεται να έχουν ολοκληρωθεί ένα μήνα νωρίτερα. Πιο συγκεκριμένα, το κτίριο των pits αναμένεται να ολοκληρωθεί τον Ιανουάριο, η ασφαλτόστρωση της πίστας τον Φεβρουάριο και η σήραγγα πρόσβασης τον Μάρτιο.

buenos-aires

Η διαδρομή που θα χρησιμοποιηθεί για το MotoGP θα έχει μήκος 4,3 χιλιόμετρα, πλάτος από 12 έως 18 μέτρα και θα περιλαμβάνει 9 δεξιόστροφες και 5 αριστερόστροφες στροφές, ενώ η πίστα θα συμπεριληφθεί και στο καλεντάρι της F1, όπου θα έχει διαφορετική διάταξη, με μήκος 4,87 χιλιόμετρα, με 9 δεξιόστροφες και 6 αριστερόστροφες στροφές, καθώς και μια μακρύτερη ευθεία 980 αντί για 740 μέτρων.

Βλέποντας αυτές τις πίστες λογικό είναι να ζηλεύουμε και εμείς. Ζούμε σε μία χώρα που προσφέρει άφθονο ήλιο και μεγάλο μοτοσυκλετιστικό κοινό (αναλογικά φυσικά του πληθυσμού μας), όμως έχουμε μόλις δύο πίστες σε ολόκληρη την επικράτεια. Η πίστα των Μεγάρων είναι κοντά στην Αθήνα, όμως είναι μικρή και η πίστα των Σερρών είναι εξαιρετική, όμως απέχει πολλές ώρες και πολλά χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα, εκεί που ζει η πλειονότητα των μοτοσυκλετιστών.

Προφανώς και δεν ζητάμε μία τέτοια πίστα, που αποτελεί ένα τεράστιο σε κόστος έργο, με τεράστιο επίσης κόστος συντήρησης, αλλά μικρότερες πίστες που είναι ιδανικές για track-days, δοκιμές εταιρειών και εθνικά (ίσως και όχι μόνο) πρωταθλήματα. Τέτοιες πίστες βλέπουμε σχεδόν σε κάθε πόλη της Ισπανίας, με την Ιταλία να ακολουθεί από κοντά κι αυτό είναι ένας σημαντικότατος παράγοντας (ίσως ο πιο σημαντικός) που βλέπουμε τόσους πολλούς αναβάτες από αυτές τις δύο χώρες στα Παγκόσμια και Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα. Δεν είναι η πρώτη φορά που διαβάζετε κάτι τέτοιο από εμάς, αφού τα έχουμε γράψει και τα έχουμε πει άπειρες φορές, αλλά θα συνεχίσουμε να το κάνουμε μέχρι να κάνει κάτι η πολιτεία γι’ αυτό.