MotoGP Silverstone: Zarco, Quartararo και ο Στεγόσαυρος της Ducati!

Νέα αεροδυναμικά στην FP2 για την Ducati!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/8/2022

Επεισοδιακά έγινε η επανεκκίνηση της σεζόν μετά το καλοκαιρινό διάλειμμα, τουλάχιστον για την FP1 που επικράτησε ο Zarco παρά την πτώση ενώ ο Quartararo αντιμετώπισε μηχανικά προβλήματα που προφανώς και τα ξεπέρασε πριν την FP2 στην οποία ήταν ταχύτερος.

Ηλιόλουστες οι συνθήκες αλλά με αέρα που δεν δυσκόλεψαν τον Zarco ο οποίος έθεσε τον ρυθμό από την πρώτη στιγμή με 2’03.905.

Αμέσως μετά ο Quartararo πέρασε στην αντεπίθεση μειώνοντας οριακά τον χρόνο και ταυτόχρονα μελετώντας την διαδρομή του μακρύτερου γύρου που θα πρέπει να ακολουθήσει μετά από όλα όσα έγιναν στον Assen. Παραπονέθηκε πως με τις συνθήκες της πίστας θα χάσει στην συγκεκριμένη περίπτωση πολύ περισσότερο χρόνο, κι ένα δίκιο το έχει.

Βέβαια εκείνη την στιγμή είχε άλλο πρόβλημα καθώς αντιμετώπιζε μηχανικά προβλήματα τα οποία προσπέρασε αλλάζοντας το ρεζερβουάρ. Ο Zarco όμως παρόλο που έπεσε κράτησε τον ταχύτερο χρόνο βελτιώνοντας συνεχώς και έφτασε ταχύτερος και του Bagnaia.

Στην FP2 ο Zarco συνέχισε να είναι εξαιρετικά γρήγορος, όχι όμως σαν τον Mir που αντίστοιχα ήταν εξαιρετικός στην FP1 και κρατούσε τώρα τον χρόνο του Zarco ωστόσο κανείς δεν μπορούσε να φτάσει το 1.58 ψηλό που έκανε ο Quartararo στο τέλος.

Στο μεταξύ ο Γάλλος πέρασε σχεδόν όλο του τον χρόνο ψάχνοντας να βρει την καλύτερη έξοδο από τον μακρύτερο γύρο και θα μπορούσε να βελτιώσει ακόμη περισσότερο τον χρόνο του, αν δεν επέλεγε να αναλωθεί σε αυτό. Προφανώς και ακολουθεί μία σωστή στρατηγική καθώς θα πρέπει να εκτελέσει νωρίς την ποινή του και θέλει να είναι σίγουρος πως εκείνη την στιγμή θα μπορεί να χάσει το λιγότερο δυνατό σε χρόνο.

Ο Binder της Yamaha και ο Miller ήταν υπεύθυνοι με δύο πτώσεις για κίτρινες σημαίες που ακύρωσαν προσπάθειες. Εντυπωσίασε ο Vinales που κατάφερε στην FP2 να είναι ταχύτερος του Zarco αλλά και του Aleix Espargaro με τον Mir να κάνει τελικά τον δεύτερο χρόνο.

Εντυπωσίασε και η Ducati όταν στο τέλος της FP2 ο Bastianini με τον Martin βγήκαν να δοκιμάσουν νέα αεροδυναμικά στην ουρά που θυμίζουν τον αμυντικό μηχανισμό δεινόσαυρου και ξεκίνησαν την διαμάχη για το κατά πόσο ακολουθούν τους κανόνες. Μεταξύ τους μάλιστα υπήρχαν διαφορές και είναι ξεκάθαρο πως η Ducati εκμεταλλεύτηκε την FP2 για να κάνει μετρήσεις με τον Martin να λέει πως κέρδισε σε τελική αλλά έχασε σε ευελιξία και θα περίμενε κανείς πως η Ducati θα στόχευε διαμετρικά αντίθετα…

Αλλαγές υπήρχαν και εμπρός και στο φαίρινγκ συνολικά όπως εξήγησε ο ίδιος, αλλά το βασικό που είδε το κοινό, ήταν η… ουρά του Στεγόσαυρου. Αύριο θα γίνου εκ νέου δοκιμές από την Ducati ώστε να έχει μία πιο σαφή εικόνα για τα ευεργετήματα των συγκεκριμένων αεροδυναμικών, αν και σύμφωνα με τον Bastianini ο στόχος είναι το φρενάρισμα και εκεί πράγματι υπάρχει διαφορά.

 

 

Αποτελέσματα FP1

Θέση

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος

Διαφ.

1

Johann Zarco

Ducati

1:59.893

 

2

Francesco Bagnaia

Ducati

1:59.920

0.027

3

Alex Rins

Suzuki

2:00.220

0.327

4

Fabio Quartararo

Yamaha

2:00.438

0.545

5

Takaaki Nakagami

Honda

2:00.448

0.555

6

Aleix Espargaro

Aprilia

2:00.630

0.737

7

Maverick Viñales

Aprilia

2:00.799

0.906

8

Joan Mir

Suzuki

2:00.843

0.950

9

Jorge Martin

Ducati

2:00.948

1.055

10

Brad Binder

KTM

2:00.994

1.101

11

Pol Espargaro

Honda

2:01.040

1.147

12

Jack Miller

Ducati

2:01.055

1.162

13

Marco Bezzecchi

Ducati

2:01.112

1.219

14

Miguel Oliveira

KTM

2:01.120

1.227

15

Alex Marquez

Honda

2:01.174

1.281

16

Enea Bastianini

Ducati

2:01.219

1.326

17

Remy Gardner

KTM

2:01.539

1.646

18

Raul Fernandez

KTM

2:01.578

1.685

19

Luca Marini

Ducati

2:01.607

1.714

20

Andrea Dovizioso

Yamaha

2:01.748

1.855

21

Franco Morbidelli

Yamaha

2:01.775

1.882

22

Stefan Bradl

Honda

2:02.062

2.169

23

Fabio Di Giannantonio

Ducati

2:02.179

2.286

24

Darryn Binder

Yamaha

2:02.565

2.672

Αποτελέσματα FP2

1

Fabio Quartararo

Yamaha

1:58.946

 

2

Joan Mir

Suzuki

1:59.100

0.154

3

Maverick Viñales

Aprilia

1:59.123

0.177

4

Johann Zarco

Ducati

1:59.134

0.188

5

Aleix Espargaro

Aprilia

1:59.153

0.207

6

Miguel Oliveira

KTM

1:59.163

0.217

7

Alex Rins

Suzuki

1:59.246

0.300

8

Enea Bastianini

Ducati

1:59.358

0.412

9

Jack Miller

Ducati

1:59.364

0.418

10

Marco Bezzecchi

Ducati

1:59.378

0.432

11

Francesco Bagnaia

Ducati

1:59.385

0.439

12

Luca Marini

Ducati

1:59.396

0.450

13

Jorge Martin

Ducati

1:59.657

0.711

14

Alex Marquez

Honda

1:59.789

0.843

15

Stefan Bradl

Honda

1:59.801

0.855

16

Pol Espargaro

Honda

1:59.852

0.906

17

Fabio Di Giannantonio

Ducati

1:59.986

1.040

18

Takaaki Nakagami

Honda

2:00.003

1.057

19

Andrea Dovizioso

Yamaha

2:00.043

1.097

20

Franco Morbidelli

Yamaha

2:00.138

1.192

21

Brad Binder

KTM

2:00.144

1.198

22

Remy Gardner

KTM

2:00.154

1.208

23

Darryn Binder

Yamaha

2:01.528

2.582

24

Raul Fernandez

KTM

2:02.062

3.116

 

 

Ετικέτες

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες