MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες

MotoGP Ταϊλάνδη: Σαρωτική νίκη Bezzecchi, κρατά πρωτοπορία ο Acosta – Χάος με τα ελαστικά

Μεγάλη τύχη που αποφεύχθηκαν τραυματισμοί
MotoGP Ταϊλάνδη: Σαρωτική νίκη Bezzecchi, κρατά πρωτοπορία ο Acosta – Χάος με τα ελαστικά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/3/2026

Η στρατηγική του Bezzecchi στηρίχθηκε σήμερα στο να μην χρειαστεί να δώσει μάχη και να οδηγήσει μπροστά απροβλημάτιστα με ελεγχόμενο ρίσκο προστατεύοντας και τα ελαστικά, οπότε η καλή εκκίνηση ήταν το πιο σημαντικό και ευτυχώς πέτυχε απόλυτα.

Ο Bezzecchi έστριψε πρώτος και από εκείνη την στιγμή απλά μεγάλωνε την απόσταση χωρίς να χρειαστεί ποτέ να δώσει μάχη, έχοντας πετύχει πλήρως στην εφαρμογή της στρατηγικής του και αναπληρώνοντας την χθεσινή ατυχία με την πτώση του.

Η δεύτερη θέση ήταν επίσης για αρκετούς γύρους σταθερή χωρίς μάχη, ευτυχώς και για τους θεατές όμως, η τρίτη θέση του βάθρου είχε έντονο θέαμα στην αρχή.

Ο Marc Marquez που είχε στρίψει δεύτερος έμεινε πολύ γρήγορα τρίτος και φαινόταν όμως πως θα χρειαστεί να παλέψει για να κρατήσει την θέση αυτή καθώς δεν είχε επαφή με τον Fernandez, αντιθέτως είχε τον Martin κολλημένο στον πίσω τροχό του, ο οποίος ακολουθούταν από Di Giannantonio και Acosta.

Ο Fernandez στο μεταξύ υπέφερε από πτώση στην προθέρμανση και δεν υπήρχε περίπτωση να κυνηγήσει τον Bezzecchi ενώ τον προστάτευε και η μάχη στις πίσω θέσεις.

Μέχρι τον τέταρτο γύρο ο Marquez αντιστεκόταν στις επιθέσεις του Martin με άμεση ανακατάληψη αλλά σε εκείνον τον γύρο ο Martin κατάφερε να περάσει και να βάλει ένα μικρό κενό ανάμεσά τους, την ίδια στιγμή που ο Acosta περνούσε τον Di Giannantonio.

Αυτό σήμαινε πως στο τέλος του 4ου γύρου θα είχαμε μία μικρή επανάληψη από όσα έγιναν εχθές με τον Acosta να περνά τον Marc Marquez. Στο μεταξύ το block pass στην τελευταία στροφή γινόταν κανονικά σήμερα αλλά με μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ των αναβατών και δεν ασχολήθηκαν οι κριτές με αυτό, ενώ ο Acosta πέρασε ακριβώς στην ίδια στροφή τον Marquez αλλά χωρίς block pass γιατί δεν χρειάστηκε.

Για τρεις γύρους ο Acosta πίεζε τον Martin με τον Marquez πιο πίσω μέχρι που εκείνος αποφάσισε να μπει σε αυτή την μάχη.

Τελικά ήταν στο τέλος του 8ο γύρου που ο Acosta έκανε την επίθεσή του στην επίμαχη τελευταία στροφή και έπειτα ξανά στα φρένα της πρώτης του 9ου γύρου μετά την ευθεία. Αυτό έφερε τον Marquez κοντά τους.

Όλος αυτός ο γύρος έγινε με τους τρεις να οδηγούν στο όριο δίνοντάς μας φανταστικό σκηνικό στην πίσω ευθεία στον 10ο γύρο όπου ο Marquez πέρασε και τους δύο ταυτόχρονα!

Αμέσως είχε μάχη με τον Acosta που τρεις στροφές μετά περνά εμπρός με τους τρεις να χαρίζουν θέαμα.

Μέχρι τον 130 γύρο, στα μισά του αγώνα, η απόστασή τους είχε μεγαλώσει και η μάχη μεταξύ τους είχε τελειώσει. Πλέον ο Acosta κοιτούσε εμπρός στον Fernandez και τους βαθμούς του πρωταθλήματος που μπορούσε να κερδίσει. Κρατώντας την πρώτη σειρά θα μπορούσε να πει πως προηγείται με βάση την επιτυχία του καθώς ο ίδιος εχθές απέφευγε να πει, εκείνο που έλεγαν οι υπόλοιποι και δεν μιλούσε για νίκη. Ακόμη και στο τέλος του αγώνα σήμερα, μίλησε για δύο βάθρα.

Από εκείνο το σημείο οι θέσεις ήταν ξεκάθαρες και μόνο η δεύτερη έδειχνε πως θα μπορούσε να αλλάξει.

Τότε στον 21ο γύρο ήρθε το δράμα για Ducati και συνολικά για τους Marquez, ταυτόχρονα!

Το πίσω ελαστικό του Marc Marquez χάνει πίεση και ο Marc γλιτώνει την πτώση για λίγο, πίσω ζάντα καταστρέφεται από το κερμπ και κρατώντας με κόπο την μοτοσυκλέτα όρθια ο αγώνας τελειώνει.

Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα ο Alex Marquez πέφτει από lowside με την Ducati να μην μπορεί να πιστέψει την ατυχία της.

Ένα γύρο αργότερα καταστρέφεται και το πίσω ελαστικό του Mir, δείχνοντας πως δεν έγινε μόνο στον Marc Marquez.

Άλλη μία φορά που είμαστε τυχεροί και με τον τρόπο που εκτυλίχθηκαν τα γεγονότα, στερούνται από επιχειρηματολογία όλοι οι άνανδροι που ταΐζουν ίντριγκα το κοινό τους. Αν το πρόβλημα του ελαστικού είχε συμβεί στον Bezzecchi θα μιλούσαν για Ισπανική παράγκα. Αν το είχε πάθει μόνο ο Marc Marquez θα ήταν δάχτυλο της VR46 και του Rossi, βέβαια είναι αθεόφοβοι, έτοιμοι να πουν πως χάλασαν και του Mir για ξεκάρφωμα και μακάρι μπας και τους πάρει χαμπάρι ο κόσμος.

Ο Bezzecchi δεν είχε αντίπαλο στο Buriram και θα μπορούσε να κερδίσει και εχθές την μάχη με τον Marquez αν δεν είχε σημειώσει πτώση. Το μόνο κρίμα είναι πως δεν είδαμε μία μάχη με αυτόν και τον Acosta που θα μπορούσε να γίνει μόνο στον Sprint αν δεν είχε πέσει.

Είναι πολύ νωρίς ακόμη για να μιλήσει κανείς για μεταστροφή των πραγμάτων, ιδιαίτερα από την στιγμή που υπάρχουν τραυματισμοί. Το πρόβλημα είναι πως ο Marc Marquez έχασε πολύτιμους βαθμούς, γνωρίζει και ο ίδιος πως είναι καλύτερο να αφήσει μία θέση βάθρου παρά να παλέψει με περισσότερο ρίσκο, τόσο νωρίς στο πρωτάθλημα, αυτές είναι κινήσεις για το τέλος όταν υπάρχει μικρό κενό. Και αυτό που συνέβη σήμερα είναι μεγάλη ντροπή για την Ducati, όπως αντίστοιχα είναι και η οριακή δεκάδα του Bagnaia.

Εργοστασιακός αναβάτης της Ducati δεν γίνεται να είναι πίσω παλεύοντας εκεί, οπότε η θέση για τον Acosta φαίνεται να είναι ολοένα και πιο εφικτή.

ΘΕΣΗ

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΟΜΑΔΑ

ΧΡΟΝΟΣ

ΒΑΘΜΟΙ

1

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

39:36.270

25

2

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+5.543

20

3

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+9.259

16

4

89J. Martin

Aprilia Racing

+12.182

13

5

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+12.411

11

6

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+16.845

10

7

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+17.363

9

8

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+18.227

8

9

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+18.340

7

10

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+19.101

6

11

5J. Zarco

Castrol Honda LCR

+19.903

5

12

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+23.386

4

13

11D. Moreira

Pro Honda LCR

+24.686

3

14

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+30.823

2

15

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+32.955

1

16

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

+36.545

 

17

7T. Razgatlioglu

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+39.194

 

18

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+47.848

 

19

51M. Pirro

Ducati Lenovo Team

+63.598

 

Πτώσεις / Εγκαταλείψεις

 

36J. Mir

Honda HRC Castrol

23 Laps

 
 

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

21 Laps

 
 

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

20 Laps