MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες

MotoGP 2025, 8ος γύρος Aragon – Στην κορυφή έκλεισε ο M.Marquez την Παρασκευή

Μπροστά από τον αδερφό του Alex - 3ος ο Maverick Vinales με KTM
marc_marquez
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/6/2025

Ο Marc Marquez παρέμεινε μακριά από τον ανταγωνισμό και ολοκλήρωσε το διπλό την Παρασκευής τερματίζοντας πρώτος τόσο στις ελεύθερες όσο και στις χρονομετρημένες δοκιμές του MotoGP Aragon 2025.

Αντίθετα, η μέρα εξελίχθηκε εφιαλτικά για τον Fabio Quartararo, ο οποίος είχε εκκινήσει από την pole position στους τρεις τελευταίους αγώνες. Ο Γάλλος αναβάτης ταλαιπωρήθηκε επανειλημμένα από την Yamaha του, εκτοξευόμενος από τη σέλα, και θα πρέπει να συμμετάσχει στο Q1 του Σαββάτου.

Ο Marc Marquez ξεκίνησε την προσπάθειά του για ένα ακόμη τέλειο Σαββατοκύριακο στο Aragon, ηγούμενος της πρώτης περιόδου δοκιμών με διαφορά 0.970s μπροστά από τον μικρότερο αδελφό του, Alex Marquez.

Ο εργοστασιακός αναβάτης της Ducati, που προηγείται στο πρωτάθλημα με 24 βαθμούς από τον αδελφό του, χρειάστηκε μέχρι τον έβδομο γύρο του για να περάσει στην κορυφή κατά τη διάρκεια της απογευματινής περιόδου.

Όπως οι περισσότεροι αναβάτες, ο Marquez χρησιμοποίησε μεσαίας σκληρότητας ελαστικά μπροστά και πίσω για την προετοιμασία του αγώνα, με τις Honda να είναι οι μόνες που χρησιμοποίησαν σκληρή εμπρός γόμα.

Οι KTM ήταν ανάμεσα σε αυτούς που δοκίμασαν τη βελτιωμένη μαλακή πίσω γόμα, που αποτελεί συνήθη επιλογή για τον αγώνα Sprint.

Εντυπωσιακά, ο Marquez βελτίωσε τον χρόνο του με λάστιχα 14 γύρων, φτάνοντας να προηγείται σχεδόν μισό δευτερόλεπτο από τους αναβάτες της RC16, Pedro Acosta και Maverick Vinales, όταν ξεκίνησαν οι χρονομετρημένες προσπάθειες με νέα μαλακά λάστιχα.

Ο οκτάκις παγκόσμιος πρωταθλητής αύξησε άμεσα το προβάδισμά του σε 1.141s με τον πρώτο του γρήγορο γύρο και παρέμεινε σε δική του κατηγορία.

Η μάχη για τη δεύτερη θέση ήταν πολύ πιο κοντινή, με τους Brad Binder, Acosta και Alex Marquez να ανταλλάσσουν θέσεις, πριν τελικά ο αναβάτης της Gresini εξασφαλίσει τη δεύτερη θέση.

Οι αναβάτες της Honda, Joan Mir και Johann Zarco, ήταν επίσης σε καλή φόρμα, κερδίζοντας θέσεις στην πρώτη εξάδα στο τέλος.

Παρόλα αυτά, η KTM διατήρησε τρεις αναβάτες εντός της δεκάδας, εξασφαλίζοντας άμεση πρόκριση στο Q2.

Ο ομόσταυλος του Marquez, Francesco Bagnaia, δυσκολεύτηκε να διατηρηθεί στη δεκάδα, αλλά τελικά κατέλαβε την 9η θέση.

Από την άλλη, ο νικητής του Silverstone με την Aprilia, Marco Bezzecchi, έπεσε στην 11η θέση έπειτα από μια επίθεση της τελευταίας στιγμής από τον Fermin Aldeguer, rookie της Gresini.

Ο Fabio Quartararo, που στερήθηκε τη νίκη στο Silverstone λόγω αποτυχίας του συστήματος ride-height, έδειχνε εκνευρισμένος, αντιμετωπίζοντας συνεχείς απώλειες πρόσφυσης, περισσότερο στο πίσω μέρος της M1, φτάνοντας στο σημείο να χτυπάει τον αέρα από εκνευρισμό.

Ο αναβάτης της Monster Yamaha ολοκλήρωσε την ημέρα στην 18η θέση, πίσω ακόμη και από τον wild-card δοκιμαστή της Yamaha Augusto Fernandez. Ο Γάλλος μίλησε σύντομα με την ομάδα του και αποχώρησε εμφανώς απογοητευμένος από το γκαράζ.

Αναλυτικά τα αποτελέσματα από τις χρονομετρημένες δοκιμές του απογευματινού session της Παρασκευής στο Grand Prix του Aragon:

Θέση

Αναβάτης

Εθνικότητα

Ομάδα

Χρόνος/Διαφορά

1

Marc Marquez

SPA

Ducati Lenovo (GP25)

1'46.397s

2

Alex Marquez

SPA

BK8 Gresini Ducati (GP24)

+0.204s

3

Maverick Viñales

SPA

Red Bull KTM Tech3 (RC16)

+0.556s

4

Joan Mir

SPA

Honda HRC Castrol (RC213V)

+0.556s

5

Pedro Acosta

SPA

Red Bull KTM (RC16)

+0.603s

6

Johann Zarco

FRA

Castrol Honda LCR (RC213V)

+0.661s

7

Brad Binder

RSA

Red Bull KTM (RC16)

+0.699s

8

Fermin Aldeguer

SPA

BK8 Gresini Ducati (GP24)*

+0.733s

9

Francesco Bagnaia

ITA

Ducati Lenovo (GP25)

+0.788s

10

Franco Morbidelli

ITA

Pertamina VR46 Ducati (GP24)

+0.816s

11

Marco Bezzecchi

ITA

Aprilia Racing (RS-GP25)

+0.825s

12

Fabio Di Giannantonio

ITA

Pertamina VR46 Ducati (GP25)

+0.844s

13

Enea Bastianini

ITA

Red Bull KTM Tech3 (RC16)

+1.074s

14

Raul Fernandez

SPA

Trackhouse Aprilia (RS-GP25)

+1.083s

15

Alex Rins

SPA

Monster Yamaha (YZR-M1)

+1.112s

16

Jack Miller

AUS

Pramac Yamaha (YZR-M1)

+1.155s

17

Augusto Fernandez

SPA

Pramac Yamaha (YZR-M1)

+1.226s

18

Fabio Quartararo

FRA

Monster Yamaha (YZR-M1)

+1.445s

19

Lorenzo Savadori

ITA

Aprilia Factory (RS-GP25)

+1.726s

20

Miguel Oliveira

POR

Pramac Yamaha (YZR-M1)

+1.893s

21

Somkiat Chantra

THA

Idemitsu Honda LCR (RC213V)*

+2.104s

 

Ρεκόρ MotoGP Aragon:

Καλύτερος γύρος: Marc Marquez (Ducati) – 1:45.801 (2024)

Ταχύτερος γύρος σε αγώνα: Luca Marini (Ducati) – 1:47.795 (2022)