MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες

IoMTT 2025: Στις 31 νίκες ο Michael Dunlop - Έγινε ο αναβάτης και με τα περισσότερα βάθρα!

48 φορές έχει ανέβει στο βάθρο ο Βορειοϊρλανδός - Ξεπέρασε τον John McGuinness!
ΙΟΜΤΤ Michael Dunlop most podiums 2025
Από τον

Παύλο Καρατζά

4/6/2025

O Michael Dunlop κέρδισε χτες την κατηγορία Metzeler Superwin TT, κατακτώντας έτσι την την 31η νίκη του στο TT και το 48ο βάθρο, ξεπερνώντας πλέον τον πρώην team-mate του John McGuinness που έχει 47.

Οι βρεγμένοι δρόμοι το πρωί σήμαιναν ότι ο αγώνας καθυστέρησε αλλά και μειώθηκε από τρεις γύρους σε δύο. Αυτό όμως δεν πτόησε τον Dunlop που σημείωσε ταχύτερο γύρο με μέση ωριαία 197,32 χλμ/ώρα με το MD Racing Paton αφήνοντας δεύτερο τον Manxman Michael Evans (Dafabet Racing Kawasaki) κατά 22,6 δευτερόλεπτα, με τον Rob Hodson (SMT Racing Paton) να συμπληρώνει το βάθρο. Μάλιστα, για τους Evans και Hodson, αυτό ήταν και το πρώτο τους βάθρο στο ΤΤ.

ΙΟΜΤΤ Michael Dunlop most podiums 2025

Ο Dunlop έκανε γρήγορα διαφορά 2,2 δευτερόλεπτα από τον Evans, με τον Mike Browne (KMR/Jack Reid Cars Kawasaki) να απέχει μόλις 0,6 δευτερόλεπτα στην τρίτη θέση. Οι Davey Todd (Milenco by Padgett's Paton), Stefano Bonetti (VAS Engine Racing Paton) και Hodson συμπλήρωσαν την τέταρτη έως έκτη θέση στα πρώτα στάδια, με τους δύο τελευταίους να ισοβαθμούν σε χρόνο μετά τα πρώτα 14 χιλιόμετρα. Ο Browne, ωστόσο, εγκατέλειψε λίγο αργότερα στη στροφή Douglas Road Corner στο Kirk Michael.

Μέχρι τη γέφυρα Ballaugh Bridge, ο Dunlop είχε υπερδιπλασιάσει τη διαφορά του σε 5,9 δευτερόλεπτα και στο Ramsey, στο βόρειο τμήμα του νησιού, η διαφορά είχε αυξηθεί περαιτέρω σε 9,3 δευτερόλεπτα. Ο Todd κρατούσε την τρίτη θέση, μόλις 2,7 δευτερόλεπτα πίσω από τον Evans, αλλά μόλις ένα δευτερόλεπτο μπροστά από τον Hodson, ενώ ο Dominic Herbertson (Melbray Racing Paton) και ο Bonetti κατέλαβαν την πέμπτη και έκτη θέση αντίστοιχα.

Ο Dunlop προσπέρασε τον προπορευόμενο στο δρόμο Evans στην πρώτη διαδρομή προς το βουνό, με τον Manxman να κολλάει έπειτα πίσω του. Ένας πρώτος γύρος με μέση ωριαία στα 196,34 χλμ/ώρα έδωσε στον Dunlop πλεονέκτημα 10,7 δευτερολέπτων έναντι του Evans (194,46 χλμ/ώρα). Ο Todd (192,85 χλμ/ώρα) παρέμεινε στην τρίτη θέση μπροστά από τον Hodson (192,61 χλμ/ώρα), με τη μεταξύ τους διαφορά να είναι μόλις 1,4 δευτερόλεπτα, ακολουθούμενος από τον Jordan (192,29 χλμ/ώρα) και τον Herbertson (192,23 χλμ/ώρα).

ΙΟΜΤΤ Michael Dunlop most podiums 2025

Ο Dunlop έκανε αργά και σταθερά διαφορά από τον Evans, με το προβάδισμά του να φτάνει τα 13,6 δευτερόλεπτα στο Glen Helen για δεύτερη και τελευταία φορά. Πιο πίσω, ο Hodson είχε περάσει στην τρίτη θέση εις βάρος του Todd - μόλις 0,7 δευτερόλεπτα τους χώριζαν μετά από σχεδόν 80 χιλιόμετρα αγώνα. Μέχρι το Ballaugh, το πλεονέκτημα του Hodson είχε αυξηθεί σε 3,2 δευτερόλεπτα, και αυτό συνέχισε να αυξάνεται καθώς ο Todd έχανε χρόνο στον τελευταίο γύρο.

Στην πρώτη θέση, ο Dunlop συνέχισε να διευρύνει το προβάδισμά του και ένας δεύτερος γύρος με ταχύτητα 197,32 χλμ/ώρα σφράγισε την 31η νίκη του στο ΤΤ. Η τελική διαφορά νίκης του από τον Evans (195,22 χλμ/ώρα) ήταν 22,6 δευτερόλεπτα, ενώ ο τοπικός αναβάτης εξασφάλισε μια λαμπρή δεύτερη θέση στα 32α γενέθλιά του.

Ο Hodson (194,76 χλμ/ώρα) τους συνόδευσε στο βάθρο για πρώτη φορά, ξεπερνώντας τον φορμαρισμένο Jordan (194,78 χλμ/ώρα) για μόλις 1,7 δευτερόλεπτα. Ο Todd υποχώρησε στην πέμπτη θέση παρά τον τελευταίο γύρο των 193,48 χλμ/ώρα, καθώς ο Herbertson (193,77 χλμ/ώρα) συμπλήρωσε την πρώτη εξάδα. Οι McLean, Bonetti, Furber και Rutter συμπλήρωσαν την πρώτη δεκάδα.

Έτσι, ο Michael Dunlop συνεχίζει να γράφει ιστορία με χρυσά γράμματα στο TT, διευρύνοντας τα ρεκόρ του ως ο πιο επιτυχημένος αναβάτης στον θεσμό.

ΙΟΜΤΤ Michael Dunlop most podiums 2025