MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες

MotoGP, Le Mans Practice – Πρώτος ο Zarco, εκτός δεκάδας ο Marc Marquez

Δεύτερος ο Di Giannantonio και τρίτος ο Bagnaia
zarco
Από τον

Παύλο Καρατζά

8/5/2026

Εκπλήξεις είχαμε στα σημερινά δοκιμαστικά στην πίστα του Le Mans, καθώς ταχύτερος αναδείχθηκε ο Johann Zarco, με δεύτερο τον Fabio Di Giannantonio και τρίτο τον Pecco Bagnaia, ενώ εκτός δεκάδας έμεινε ο Marc Marquez.

Περίπου 35 λεπτά πριν τη λήξη των δοκιμαστικών ο Di Giannantonio έκανε 1:30:739 με τους πρώτους πέντε αναβάτες - Pedro Acosta, Bagnaia, Jorge Martin και Marco Bezzecchi - να έχουν διαφορά ένα εκατοστό του δευτερολέπτου, ενώ φωτιά έπιασε η μοτοσυκλέτα του Raul Fernandez χωρίς ευτυχώς τραυματισμό.

Ένα τέταρτο πριν το τέλος, οι αναβάτες ξεκινούν να τις προσπάθειες τους για τον απόλυτο χρόνο και ο Zarco γράφει 1:30:500 και περνάει πρώτος και στον αμέσως επόμενο γύρο βελτιώνει τον χρόνο του σε 1:30:197.

Ο Acosta δώδεκα λεπτά πριν το τέλος ανέβηκε στην δεύτερη θέση και την ώρα που πήγαινε για την πρώτη θέση σημείωσε πτώση από μπροστινό, ευτυχώς ανώδυνη. Δύο λεπτά αργότερα ο Joan Mir περνάει πρώτος, όμως απαντάει έξι λεπτά πριν το τέλος ο Bagnaia και είναι εκείνος πρώτος. Στην συνέχεια οι χρόνοι βελτιώνονταν συνεχώς και απανωτά άλλαζαν και οι θέσεις της πρώτης δεκάδας.

Τελικά οι Zarco, Di Giannantonio, Bagnaia, Alex Marquez, Mir, Martin, Bezzechi, Rins, Ogura και Acosta είναι οι αναβάτες που προκρίνονται κατευθείαν στην Q2, ενώ εκτός δεκάδας έμεινε ο Marc Marquez.

Ενδιαφέρον είναι ότι βλέπουμε όλους τους κατασκευαστές στην πρώτη δεκάδα και εκτός από τις Ducati και Aprilia, έχουμε μία Honda στην πρώτη θέση, Yamaha στην 8η και KTM στην 10η. Παρακάτω οι χρόνοι ανά αναβάτη:

Θέση

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

1

Johann Zarco

Castrol Honda LCR

1:29.907

2

Fabio Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46

1:29.917

3

Francesco Bagnaia

Ducati Lenovo Team

1:30.045

4

Alex Marquez

Gresini Racing

1:30.045

5

Joan Mir

Honda HRC Castrol

1:30.092

6

Jorge Martin

Aprilia Racing

1:30.128

7

Marco Bezzecchi

Aprilia Racing

1:30.177

8

Alex Rins

Monster Energy Yamaha

1:30.195

9

Ai Ogura

Trackhouse Racing

1:30.196

10

Pedro Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

1:30.196

11

Enea Bastianini

Red Bull KTM Tech3

1:30.274

12

Brad Binder

Red Bull KTM Factory Racing

1:30.288

13

Marc Marquez

Ducati Lenovo Team

1:30.371

14

Raul Fernandez

Trackhouse Racing

1:30.417

15

Jack Miller

Prima Alpine Pramac Yamaha

1:30.428

16

Luca Marini

Honda HRC Castrol

1:30.463

17

Fabio Quartararo

Monster Energy Yamaha

1:30.469

18

Franco Morbidelli

Pertamina Enduro VR46

1:30.670

19

Diogo Moreira

Pro Honda LCR

1:30.723

20

Toprak Razgatlioglu

Prima Alpine Pramac Yamaha

1:31.328

21

Fermin Aldeguer

Gresini Racing

1:31.434

22

Jonas Folger

Red Bull KTM Tech3

1:32.450