MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες

MotoGP, Le Mans FP1 - Ταχύτερος ο Marini, Di Giannantonio και Acosta συμπληρώνουν την τριάδα

Πολύ μακριά από την κορυφή οι εργοστασιακές Aprilia και Ducati
MotoGP Le Mans
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

8/5/2026

Ο Luca Marini πρωταγωνίστησε στο ξεκίνημα του αγωνιστικού τριημέρου των MotoGP στο Le Mans, σημειώνοντας τον ταχύτερο χρόνο στο FP1 με 1:30.857 πάνω στην εργοστασιακή RC213V, επιβεβαιώνοντας τα οφέλη από τις αεροδυναμικές αναβαθμίσεις της Honda.

Κάτω από ιδανικές καιρικές συνθήκες ξεκίνησε η πρώτη περίοδος ελεύθερων δοκιμαστικών του γαλλικού Grand Prix, με έντονο ρυθμό και μικρές διαφορές.

Ο Marini πέτυχε την κορυφαία επίδοση στα τελευταία λεπτά, αξιοποιώντας φρέσκα ελαστικά και ολοκλήρωσε τη διαδικασία στην κορυφή.

Στη δεύτερη θέση βρέθηκε ο Fabio Di Giannantonio της VR46 Ducati, με την επίδοσή του αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία αν αναλογιστεί κανείς πως ο Ιταλός δεν χρησιμοποίησε φρέσκο σετ ελαστικών στο τέλος της περιόδου, παραμένοντας στην πίστα με το ίδιο σετ για ολόκληρο το session, ενώ για μεγάλο μέρος του FP1 βρισκόταν στην κορυφή των χρόνων, μόλις λίγα δέκατα πίσω από τον συμπατριώτη του.

Τρίτος ο Pedro Acosta με την εργοστασιακή ΚΤΜ, ενώ την πρώτη τετράδα συμπλήρωσε  ο περσινός νικητής του γαλλικού GP, Johann Zarco με την LCR Honda.

Η διαφορά ανάμεσα στους τέσσερις πρώτους ήταν μόλις 0,252 δευτερόλεπτα, με τη Honda να τοποθετεί δύο μοτοσυκλέτες της στις πρώτες θέσεις και να δείχνει ιδιαίτερα ανταγωνιστική από το ξεκίνημα του τριημέρου.

Την πρώτη πεντάδα έκλεισε ο Raul Fernandez με την Trackhouse Aprilia.

Ο Alex Rins έφερε την καλύτερη Yamaha στην έκτη θέση, ενώ ο νικητής του ισπανικού GP, Alex Marquez, ήταν έβδομος και ο Ιάπωνας Ai Ogura ήρθε 8ος για την Trackhouse Aprilia.

Ο οκτώ φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Marc Marquez ολοκλήρωσε την περίοδο στην ένατη θέση με τη εργοστασιακή Ducati.

Αντίθετα, οι δύο εργοστασιακοί αναβάτες της Aprilia Racing έμειναν εκτός πρώτης δεκάδας, με τον πρωτοπόρο του πρωταθλήματος Marco Bezzecchi να κατατάσσεται 14ος και τον ομόσταβλό του Jorge Martin ακριβώς πίσω του, στη 15η θέση.

Μένει να φανεί αν πρόκειται απλώς για μια περίοδο προσαρμογής στις ρυθμίσεις ή αν η Aprilia θα χρειαστεί να ανεβάσει σημαντικά τον ρυθμό ενόψει των απογευματινών χρονομετρημένων δοκιμαστικών που θα κρίνει την απευθείας είσοδο στον δεύτερο γύρο προκριματικών Q2.

Θέση

Αναβάτης

Ομάδα

Διαφορά

Χρόνος

1

Luca Marini

Honda HRC Castrol

1:30.857

2

Fabio Di Giannantonio

VR46 Racing Team

+0.054

1:30.911

3

Pedro Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+0.208

1:31.065

4

Johann Zarco

Castrol Honda LCR

+0.252

1:31.109

5

Raul Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+0.367

1:31.224

6

Alex Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP

+0.445

1:31.302

7

Alex Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+0.470

1:31.327

8

Ai Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+0.503

1:31.360

9

Marc Marquez

Ducati Lenovo Team

+0.531

1:31.388

10

Brad Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+0.537

1:31.394

11

Joan Mir

Honda HRC Castrol

+0.539

1:31.396

12

Enea Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+0.591

1:31.448

13

Fermin Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+0.655

1:31.512

14

Marco Bezzecchi

Aprilia Racing

+0.675

1:31.532

15

Jorge Martin

Aprilia Racing

+0.676

1:31.533

16

Francesco Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+0.690

1:31.547

17

Jack Miller

Prima Pramac Yamaha

+0.729

1:31.586

18

Fabio Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP

+0.731

1:31.588

19

Diogo Moreira

LCR Honda

+0.976

1:31.833

20

Franco Morbidelli

VR46 Racing Team

+1.035

1:31.892

21

Toprak Razgatlioglu

Prima Pramac Yamaha

+1.759

1:32.616

22

Jonas Folger

Red Bull KTM Tech3

+3.241

1:34.098