MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες

MotoGP, Brno: Ο Alex Rins αποκάλυψε το σοβαρό πρόβλημα στα ηλεκτρονικά που τον οδήγησε στην εγκατέλειψη

"Ρίσκαρα τη ζωή μου" - Γενικευμένη απογοήτευση στο στρατόπεδο της Yamaha
Rins
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

24/6/2026

Ο Alex Rins αποκάλυψε ότι ένα επίμονο πρόβλημα στα ηλεκτρονικά της Yamaha έκανε τη μοτοσυκλέτα του απρόβλεπτη και επικίνδυνη στον αγώνα του Brno, οδηγώντας τον τελικά στην εγκατάλειψη λίγους γύρους πριν από τον τερματισμό.

Ο Ισπανός αναβάτης της εργοστασιακής Yamaha αντιμετώπισε το ίδιο πρόβλημα που είχε εμφανιστεί και στις δοκιμές της Παρασκευής, με το σύστημα anti-wheelie να λειτουργεί απρόβλεπτα στις εξόδους συγκεκριμένων στροφών της τσέχικης πίστας.

Μετά την πτώση του Fabio Quartararo στον πρώτο γύρο, ο Rins ανέβηκε στη 16η θέση, όμως στη συνέχεια δέχθηκε προσπεράσεις από τους Toprak Razgatlioglu και Jack Miller. Καθ' όλη τη διάρκεια του αγώνα βρισκόταν στις τελευταίες θέσεις και τελικά επέστρεψε στα pits τέσσερις γύρους πριν από την καρό σημαία.

"Είχαμε ένα πρόβλημα με τα ηλεκτρονικά την Παρασκευή και σήμερα στον αγώνα εμφανίστηκε ξανά," δήλωσε ο Rins.

"Ρίσκαρα τη ζωή μου οδηγώντας με αυτό το πρόβλημα στη μοτοσυκλέτα. Έτσι αποφάσισα να μπω στα pits, γιατί κινούμαστε με 350 χλμ./ώρα, δεν είναι αστείο και πρέπει να έχεις τα πάντα υπό έλεγχο, να λειτουργούν τέλεια. Αν δεν συμβαίνει αυτό, τότε η κατάσταση γίνεται πραγματικά επικίνδυνη."

Ο Rins εξήγησε ότι το πρόβλημα παρουσιαζόταν κυρίως στις εξόδους των στροφών 4 και 12, στα ανηφορικά τμήματα της πίστας.

"Άνοιγα το γκάζι, οι στροφές του κινητήρα ανέβαιναν και κάποια στιγμή το anti-wheelie έκοβε την ισχύ και μετά επανερχόταν ξανά. Ήταν εντελώς απρόβλεπτο."

Παρότι τερμάτισε 14ος στον αγώνα Sprint του Σαββάτου, ο Rins παραδέχθηκε ότι οι προσπάθειες των αναβατών που αγωνίζονται μακριά από τις πρώτες θέσεις συχνά περνούν απαρατήρητες.

"Όταν βλέπω τους αγώνες από το σπίτι, ούτε εγώ δεν μπορώ να δω τον εαυτό μου στην τηλεόραση! Είναι κρίμα, γιατί δίνουμε τα πάντα. Ακόμη κι όταν δεν παλεύουμε για βαθμούς, νιώθουμε όλους τους μύες να συσπώνται και κρατάμε την αναπνοή μας σχεδόν για μισό γύρο. Γι' αυτό όταν συμβαίνει ένα τέτοιο πρόβλημα, η απογοήτευση είναι τεράστια."

Ο Rins, νικητής αγώνων MotoGP τόσο με Suzuki όσο και με Honda γνωρίζει ήδη ότι δεν θα βρίσκεται στη Yamaha το 2027.

Παρά τη δύσκολη κατάσταση, ο Rins κράτησε επαγγελματική στάση: "Δεν μπορώ να παραπονεθώ. Είμαι εργαζόμενος της ομάδας και πληρώνομαι για να κάνω αυτή τη δουλειά. Πρέπει να είμαι πάντα έτοιμος και να προπονούμαι στο 100%. Ακόμη κι όταν νιώθω ότι δεν υπάρχει υποστήριξη, πρέπει να είμαι έτοιμος. Όπως τώρα που μπήκα στα pits, εξήγησα ποιο ήταν το πρόβλημα και όλοι έμειναν σιωπηλοί."

Από την πλευρά της Yamaha, ο διευθυντής της εργοστασιακής ομάδας Massimo Meregalli επιβεβαίωσε το περιστατικό. "Ο Alex έκανε ό,τι μπορούσε κάτω από δύσκολες συνθήκες και συνέχισε να πιέζει μέχρι που αισθάνθηκε μια περίεργη δυσλειτουργία, επιλέγοντας τελικά να επιστρέψει στο γκαράζ."

Ο Toprak Razgatlioglu ήταν ο καλύτερος αναβάτης της Yamaha στον αγώνα τερματίζοντας 14ος, ενώ ο Jack Miller ολοκλήρωσε το Grand Prix στη 16η θέση.