MotoGP Styria: Δραματική νίκη KTM σε αγώνα με κόκκινη σημαία!

Δεύτερος αγώνας, δεύτερη κόκκινη σημαία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/8/2020

Ο Miquel Oliveira πήρε μία φοβερή νίκη αφήνοντας τον Pol Espargaro και τον Miller να παλέψουν και περνώντας τους και τους δύο στην τελευταία στροφή. Ήταν άλλος ένας αγώνας με δραματικές εικόνες και δεύτερη εκκίνηση μετά από κόκκινη σημαία στην Αυστρία. Διότι είναι δραματικό να βλέπεις έναν αναβάτη να εγκαταλείπει την μοτοσυκλέτα του με περισσότερα από διακόσια χιλιόμετρα γιατί έχει μείνει από φρένα. Ο αγώνας διακόπηκε για να αποκατασταθούν οι ζημιές στα προστατευτικά κιγκλιδώματα, όταν ο Vinales εγκατέλειψε την μοτοσυκλέτα του με σχεδόν 220 χιλιόμετρα, έχοντας πρακτικά μείνει από φρένα στα 250, ξεκινώντας το φρενάρισμα από τα 300!

Προς μεγάλη απογοήτευση της Suzuki και του Mir που εκείνη την στιγμή είχαν κερδίσει ένα προβάδισμα σχεδόν 2,5 δευτερολέπτων και πήγαιναν για την νίκη! Περιμέναμε την Suzuki να έχει μία εξαιρετική εκκίνηση, όπως έχει δείξει στους τελευταίους αγώνες, αλλά το Σαββατοκύριακο η δυναμική τους παρουσία έφτασε μέχρι και τις δοκιμές της κατάταξης και σταμάτησε εκεί, χωρίς να κάνουν τους καλύτερους χρόνους, όπως στην FP3. Στον αγώνα όμως, πριν την κόκκινη σημαία, η Suzuki ήταν άπιαστη και ο Mir ξεκάθαρα καλύτερος από όλους! Η πολύ κακή -συγκυριακή- απόφαση, να μην αλλάξουν το εμπρός ελαστικό αλλά μόνο το πίσω εμπόδισε τον Mir να πάρει τον αγώνα.

Ο αγώνας αυτός ήταν του Mir, όπως ο προηγούμενος ήταν του Pol Espargaro. Αμέσως μετά τον αγώνα ο Pol το είπε βέβαια, ο Mir σήμερα τους νίκησε όλους, απλά και ξεκάθαρα.

Ακόμη μεγαλύτερη πίκρα βέβαια για τον Nakagami, που ήθελε μία θέση στο βάθρο και την είχε κερδίσει μέχρι να πέσει η κόκκινη σημαία! Από την άλλη είναι θετικό που η κόκκινη σημαία δεν βγήκε εξαιτίας κάποιου ατυχήματος και ιδιαίτερα ενός σαν του προηγούμενου αγώνα!

Η Yamaha αντιμετωπίζει θέμα με τους κινητήρες, που το αναλύσαμε εδώ, όμως ο Vinales είχε θέμα στον προηγούμενο αγώνα με τον συμπλέκτη ενώ ο Quartararo δήλωσε πως υπάρχει ζήτημα και με τα φρένα καθώς ξαφνικά η μανέτα γίνεται σαν του συμπλέκτη, όπως χαρακτηριστικά δήλωσε, και μένεις ολότελα από πίεση.

Είναι αποκαρδιωτική εικόνα για την Yamaha, όταν ο Quartararo ρωτά με χειρονομίες τον Rossi για την κατάσταση του δικού του εμπρός φρένου, στην έξοδο προς τα pit αμέσως μόλις ο Vinales είχε αναγκαστεί να πηδήξει πάνω από την μοτοσυκλέτα, κι εκείνος απαντά «έτσι κι έτσι». Το θέμα με τις βαλβίδες στον κινητήρα μπορεί να συμβεί και να κρατήσει για όλη την σεζόν από την στιγμή που οι κινητήρες σφραγίζουν, αλλά να έχεις θέμα με τα φρένα, στην ίδια πίστα δύο φορές συνεχόμενα, είναι πραγματικά αποκαρδιωτικό και δίνει βαρύτητα στα λόγια του Vinales πως δήλωσε πως δεν γίνεται να αγωνιστεί με αυτές τις συνθήκες. Το είχε πει αμέσως μετά το τρομακτικό ατύχημα, το οποίο μάλιστα υποβάθμισε σε σημασία, μπροστά στα προβλήματα που αντιμετωπίζει με την μοτοσυκλέτα του! Το πρόβλημα με τον Vinales δεν ήρθε ξαφνικά, άρχισε να χάνει θέσεις δύο γύρους πριν αναγκαστεί να πηδήξει από την μοτοσυκλέτα, σηκώνοντας μάλιστα το χέρι σαν να ήταν έτοιμος να εγκαταλείψει… Να σημειωθεί πως και ο Quartararo έφυγε εμπρός στην τρίτη στροφή γιατί δεν μπορούσε να σταματήσει…

Κατά την πρώτη εκκίνηση, και πριν επικρατήσει απόλυτα ο Mir, ο Pol Espargaro ξεκίνησε πρώτος, ο Miller τον εκτόπισε και κατάφερε να μπει μπροστά φτάνοντας να πάρει και την πρώτη θέση, αλλά την κράτησε λίγο μπροστά στην επίθεση του Mir. Μαζί και ο Nakagami που κατάφερε να ανέβει έως την δεύτερη θέση και εκεί ακριβώς θα έμενε το βάθρο, αν δεν έβγαινε η κόκκινη σημαία.

Να τονίσουμε πως ο Zarco που θα μπορούσε να ξεκινήσει από την τρίτη θέση, αλλά σωστά αποφάσισε να εκτίσει την ποινή εκκίνησης από την pit lane από αυτόν τον αγώνα, είχε καταφέρει να έχει τον γρηγορότερο ρυθμό!

Στην δεύτερη εκκίνηση ο Pol Espargaro έφυγε μπροστά ανακτώντας θέσεις, με τον Mir να κρατά για λίγο την πρώτη θέση και τον Miller να παίρνει την δεύτερη πολύ γρήγορα με έναν Nakagami που για λίγο ακολούθησε. Ο Miller πολύ γρήγορα πήρε την πρώτη θέση από τον Mir, σχεδόν ταυτόχρονα με τον Pol Espargaro που ανέβηκε στην δεύτερη. Πίσω του πολύ γρήγορα ήρθαν οι Oliveira και Binder, που είχαν γρήγορο ρυθμό και στους πρώτους γύρους, περνώντας τον Rossi και φτάνοντας στον Vinales, τον οποίο και πέρασαν όταν σήκωσε το χέρι, λίγο πριν μείνει τελείως από φρένα, πηδήξει για να σωθεί και σταματήσει ο αγώνας.

Οι αναβάτες της KTM εκμεταλλεύτηκαν την διακοπή αυτή για να ετοιμαστούν με νέα ελαστικά. O Oliveira έβαλε σκληρή γόμα εμπρός, από την μεσαία που είχε πριν! Άλλαξε εξαιτίας της πτώσης της θερμοκρασίας λίγο πριν την πρώτη εκκίνηση, και είδε πως αυτή ήταν λάθος επιλογή. Χωρίς την δεύτερη εκκίνηση δεν θα κέρδιζε με εκείνο το ελαστικό... Ο Miller από την άλλη έβαλε ολοκαίνουρια μαλακή γόμα και στην αρχή των 12 γύρων που απέμεναν μετά την δεύτερη εκκίνηση, η Ducati ήταν άπιαστη. Σταθερά ο Pol Espargaro έλεγχε την διαφορά μέχρι που πέρασε και πίσω του ανέβηκε τελικά μόνο ο Oliveira. Ο Binder θα έχανε τα φρένα και ανοίγοντας γραμμή βγήκε εκτός διεκδίκησης για το βάθρο, ενώ ο Dovizioso που έδειξε πως θα μπορούσε να φτάσει ακόμη και τον Miller, έμεινε πίσω από τον Oliveira, όταν πέρασε τον Mir, χωρίς να μπορεί να κρατήσει τον υψηλό ρυθμό.

Μπήκαμε έτσι σε μερικούς έντονους τελευταίους γύρους με Miller μπροστά και τις δύο KTM πίσω, μέχρι που ο Espargaro έκανε την κίνησή του και πέρασε την Ducati με δυναμικό τρόπο. Ο Oliveira έκανε δύο προσπάθειες να επιτεθεί στον Miller που συνοδεύτικαν από λάθη και οι δύο, φτάνοντας στον τελευταίο γύρο που ο Miller έκανε κάτι πολύ έξυπνο. Επέλεξε να αλλάξει την προσέγγισή του στην τρίτη στροφή γιατί ήξερε πως ο Pol θα προσπαθήσει να κλείσει την πόρτα. Σε όλο τον αγώνα έπαιρνε την στροφή αυτή με έναν τελείως διαφορετικό τρόπο, πλασάροντας την μοτοσυκλέτα στα φρένα. Την τελευταία φορά όμως που ο αγώνας θα περνούσε από αυτή την στροφή, άλλαξε τρόπο. Έμεινε πίσω από τον Espargaro και έκοψε λίγο νωρίτερα για να έχει καλύτερη έξοδο. Με την KTM μπροστά του να χάνει διαφορά στην έξοδο από την αμυντική οδήγηση, το κενό μεταξύ τους ψαλιδίστηκε και αμέσως μετά ο Miller έκανε την κίνηση προσπερνώντας την KTM στα φρένα, με το γόνατο του Pol να αγγίζει το πόδι του Miller. Η Ducati κατάφερε να ανοίξει μία διαφορά μισής μοτοσυκλέτας και φτάνουμε στις τελευταίες στροφές που ο Miller περιμένει τον Pol να έρθει. Και τότε ανοίγει γραμμή για να τον κρατήσει έξω, κάνοντας το λάθος: Η πόρτα έμεινε διάπλατα ανοικτή για τον Oliveira που τους πέρασε και τους δύο στην τελευταία στροφή κερδίζοντας τον αγώνα!

Ο Miller δεν συμπαθεί τον Espargaro, είναι που δεν μετρά και τα λόγια του και κάτι τέτοιο φάνηκε ξεκάθαρα. Από την αρχή του αγώνα σήμερα του κάνει block-pass αλλά τα κάνει πολύ καθαρά και μέσα στα πλαίσια του υγιούς ανταγωνισμού. Στην τελευταία στροφή μπορούσε να μην υπερβάλλει τόσο πολύ. Όχι για να μην διώξει εκτός πίστας τον Espargaro, όπως και έγινε, αλλά για να μην χάσει τόσο χρόνο και περάσει μπροστά ο Oliveira, όπως επίσης έγινε!

Ο Πορτογάλος πήρε μία μεγάλη νίκη, που ξεκάθαρα άνηκε στον Mir και την πήρε γιατί είδε τι πάει να γίνει μπροστά του και ετοιμάστηκε. Έμεινε πιο μέσα στρίβοντας πάνω στον αγκώνα του και ετοιμάστηκε για μία πιο κλειστή γραμμή στην τελευταία στροφή, περνώντας τους δύο που μάλωναν εμπρός. Μόνο και μόνο για αυτό, του αξίζει η νίκη!

Στην Moto2 ο Martin κέρδισε τον αγώνα για την KTM αλλά ακυρώθηκε η θέση του γιατί πάτησε ελάχιστα εκτός πίστας, στο πράσινο. Μπορεί αυτό να οδηγήσει στην απορία, γιατί δεν ακυρώνεται και η θέση του Espargaro που στην τελευταία στροφή βγήκε «στην απέναντι όχθη». Ο κανονισμός ξεκαθαρίζει πως όταν βγαίνεις εκτός γραμμής συνέπεια μονομαχίας, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα. Για αυτό άλλωστε είναι η πράσινη άσφαλτος εκεί, για λόγους ασφαλείας σε τέτοιες περιπτώσεις. Όταν απλά οδηγείς και βγαίνεις εκτός γραμμής, τότε θεωρείται πως αδικείς εκείνους που κρατούν τα όρια, κι έτσι επιβάλλεται από προειδοποίηση έως ποινή, αν γίνει στον τελευταίο γύρο.

Άδικο για τον Martin, αλλά αυτός είναι ο κανονισμός. Πρακτικά η KTM κέρδισε και την Moto2 και τα MotoGP, και η Suzuki είδε πως μπορεί να είναι στο βάθρο, αλλά απαιτείται προσοχή στην διαχείριση των ελαστικών με βάση αυτά που προβλέπουν οι κανονισμοί.

Η KTM ήθελε μία νίκη μέσα στην Αυστρία, μπροστά από την Ducati που πάντα κερδίζει εδώ, δίοτι οι Ιταλοί έχουν μεγαλύτερο μερίδιο πωλήσεων στις street μέσα στην Αυστρία - και τελικά το κατάφερε!

Επόμενος αγώνας στο Misano, εκεί που ευνοείται η Yamaha -θυμηθείτε πέρσι τον Quartararo στην μάχη του με τον Marquez- ελπίζοντας όλοι σε λιγότερα προβλήματα για τους μπλε…

 

Πρώτος Αγώνας
Θέση
Βαθμοί
Ν#
Αναβάτης
Εθν.
Ομάδα
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος/Διαφ.
1
25
36
SPA
Team SUZUKI ECSTAR
Suzuki
183.5
22'35.315
2
20
30
JPN
LCR Honda IDEMITSU
Honda
183.1
+2.415
3
16
43
AUS
Pramac Racing
Ducati
183.1
+2.634
4
13
44
SPA
Red Bull KTM Factory Racing
KTM
182.9
+4.517
5
11
42
SPA
Team SUZUKI ECSTAR
Suzuki
182.8
+4.635
6
10
33
RSA
Red Bull KTM Factory Racing
KTM
182.7
+5.801
7
9
88
POR
Red Bull KTM Tech 3
KTM
182.6
+6.736
8
8
4
ITA
Ducati Team
Ducati
182.3
+8.317
9
7
27
SPA
Red Bull KTM Tech 3
KTM
182.3
+8.418
10
6
20
FRA
Petronas Yamaha SRT
Yamaha
182.0
+10.583
11
5
46
ITA
Monster Energy Yamaha MotoGP
Yamaha
182.0
+10.931
12
4
9
ITA
Ducati Team
Ducati
181.9
+11.353
13
3
12
SPA
Monster Energy Yamaha MotoGP
Yamaha
181.6
+13.984
14
2
73
SPA
Repsol Honda Team
Honda
181.5
+14.307
15
1
35
GBR
LCR Honda CASTROL
Honda
181.4
+15.649
16
 
41
SPA
Aprilia Racing Team Gresini
Aprilia
181.3
+15.930
17
 
21
ITA
Petronas Yamaha SRT
Yamaha
181.3
+16.081
18
 
5
FRA
Esponsorama Racing
Ducati
181.3
+16.111
19
 
51
ITA
Pramac Racing
Ducati
181.0
+18.175
20
 
38
GBR
Aprilia Racing Team Gresini
Aprilia
180.9
+18.955
21
 
53
SPA
Esponsorama Racing
Ducati
180.7
+20.608
22
 
6
GER
Repsol Honda Team
Honda
180.6
+21.131
Δεύτερος Αγώνας
Pos.
Points
Num.
Rider
Nation
Team
Bike
Km/h
Time/Gap
1
25
88
POR
Red Bull KTM Tech 3
KTM
183.5
16'56.025
2
20
43
AUS
Pramac Racing
Ducati
183.5
+0.316
3
16
44
SPA
Red Bull KTM Factory Racing
KTM
183.4
+0.540
4
13
36
SPA
Team SUZUKI ECSTAR
Suzuki
183.4
+0.641
5
11
4
ITA
Ducati Team
Ducati
183.3
+1.414
6
10
42
SPA
Team SUZUKI ECSTAR
Suzuki
183.3
+1.450
7
9
30
JPN
LCR Honda IDEMITSU
Honda
183.2
+1.864
8
8
33
RSA
Red Bull KTM Factory Racing
KTM
182.8
+4.150
9
7
46
ITA
Monster Energy Yamaha MotoGP
Yamaha
182.7
+4.517
10
6
27
SPA
Red Bull KTM Tech 3
KTM
182.6
+5.068
11
5
9
ITA
Ducati Team
Ducati
182.5
+5.918
12
4
41
SPA
Aprilia Racing Team Gresini
Aprilia
182.4
+6.411
13
3
20
FRA
Petronas Yamaha SRT
Yamaha
182.2
+7.406
14
2
5
FRA
Esponsorama Racing
Ducati
182.2
+7.454
15
1
21
ITA
Petronas Yamaha SRT
Yamaha
181.7
+10.191
16
 
73
SPA
Repsol Honda Team
Honda
181.7
+10.524
17
 
35
GBR
LCR Honda CASTROL
Honda
181.5
+11.447
18
 
6
GER
Repsol Honda Team
Honda
181.4
+11.943
19
 
38
GBR
Aprilia Racing Team Gresini
Aprilia
181.3
+12.732
20
 
51
ITA
Pramac Racing
Ducati
181.0
+14.349
21
 
53
SPA
Esponsorama Racing
Ducati
181.0
+14.548
 
 
12
SPA
Monster Energy Yamaha MotoGP
Yamaha
 
0 Lap

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.