MotoGP Suzuki: Τα νέα αεροδυναμικά βοηθήματα

Αστραφτερό μουστάκι
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/10/2017

Στην Ιαπωνία η Suzuki τερμάτισε στην 4η και 5η θέση, σε έναν φαντασικό αγώνα με μπόλικο θέαμα. Κι αν το πέπλο της βροχής έπαιξε σημαντικό ρόλο στην κατάταξη, όπως κάθε φορά που βρέχει, δεν παύει να ήταν μία καλή επίδοση για την πρώτη εμφάνιση των νέων αεροδυναμικών βοηθημάτων.

Αναγκαία το πρώτο σημείο που εστιάζει κανείς είναι η εμφάνιση. Κι αυτό γιατί οι αγωνιστικές ομάδες δεν διαδίδουν τα τεχνικά χαρακτηριστικά ελεύθερα. Η Suzuki είναι βέβαιο πως θα έχει μελετήσει κάθε λεπτομέρεια της αεροδυναμικής, είναι το πρώτο πράγμα που εστιάζει άλλωστε και στις μοτοσυκλέτες παραγωγής, δίνοντας προτεραιότητα εκεί αντί για την εμφάνιση. Στην κορυφαία κατηγορία των MotoGP η εμφάνιση δεν παίζει κανένα ρόλο, και το μόνο στο οποίο εστιάζουν οι ομάδες πέρα από την αεροδυναμική, είναι το φαίρινγκ να βρίσκεται εντός των προδιαγραφών, ιδιαίτερα τώρα που οι κανονισμοί έγιναν λίγο πιο αυστηροί.

Αυτό που κάνει εντύπωση στα νέα αεροδυναμικά βοηθήματα, είναι πως δεν φαίνεται να είναι ρυθμιζόμενα, όπως της Ducati κι έμμεσα και της Honda. Το νέο «μουστάκι» των GSX-RR αντικαθιστά το προηγούμενο φαίρινγκ και –φαινομενικά τουλάχιστον- η δύναμη που παράγουν είναι πολλαπλάσια αυξημένη, δρα πιο χαμηλά από πριν ενώ η επιφάνεια είναι σημαντικά μεγαλύτερη χωρίς να εμποδίζει τον αέρα να ψύξει την μοτοσυκλέτα.

Ήδη οι πρώτες εντυπώσεις μετά τον αγώνα για τον Alex Rins και τον Andrea Iannone, ήταν πολύ θετικές. Περισσότερο ενθουσιασμένος ήταν ο Rins, που βρήκε τεράστια την χρησιμότητα του νέου φαίρινγκ. Και οι δύο είχαν προβλήματα πρόσφυσης με το πίσω ελαστικό, καθώς η διάρκεια του αγώνα για τα βρόχινα ελαστικά ήταν μεγάλη, θεωρώντας πως σε διαφορετική περίπτωση το αποτέλεσμα θα ήταν ακόμη καλύτερο.

Παρατηρώντας το νέο φαίρινγκ, φαίνεται πως η Suzuki προσπάθησε να φτιάξει ένα σχέδιο που να καλύπτει όλες τις περιπτώσεις, και ταυτόχρονα τα δύο βασικά προβλήματα για τα οποία τα αεροδυναμικά βοηθήματα κλήθηκαν εξ αρχής να περιορίσουν: Να ομαλοποιούν την ροή του αέρα πίσω από την μοτοσυκλέτα, περιορίζοντας τον έντονο στροβιλισμό και να εκμεταλλεύονται την αεροδυναμική αντίσταση προς όφελος της πρόσφυσης στον εμπρός τροχό.

Καλύτερη δοκιμή για την Suzuki θα είναι το Phillip Island στην Αυστραλία, τώρα που μπαίνουμε στον ξέφρενο ρυθμό των τελευταίων αγώνων του πρωταθλήματος, αν φυσικά δεν βρέξει κι εκεί.

Από πλευράς εμφάνισης, ο χαρακτηρισμός «μουστάκι» για την Suzuki είναι αναπόφευκτος. Από το ανοικτό στόμα του Predator -χωρίς την μάσκα δηλαδή- μέχρι γατόψαρο, οι παραλληλισμοί που μπορεί κανείς να πραγματοποιήσει είναι ανεξάντλητοι. Ιδιαίτερα από το πλάι, το μέγεθος των νέων αεροδυναμικών βοηθημάτων κλέβει τις εντυπώσεις και οι επόμενοι αγώνες θα φανερώσουν αν θα συνεχίσει η καλή αρχική εντύπωση ώστε να παραμείνουν.

 

 

 

 

Ετικέτες

MotoGP: Τίτλοι με δύο κατασκευαστές - Ο Marc Marquez σε ένα ακόμη κλειστό κλαμπ εκλεκτών

Ο M.Marquez και άλλοι 5 έχουν κερδίσει πρωτάθλημα στην κορυφαία κατηγορία με διαφορετικούς κατασκευαστές
Marquez Two manufacturers
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

8/12/2025

Ο Πρωταθλητής του 2025 έγινε μέλος μιας ακόμη μικρής λίστας, εκείνων που κατέκτησαν τίτλους MotoGP με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές.

Η ιστορία του #93 είναι πλέον θρύλος. Ο συνδυασμός αγωνιστικής ιδιοφυΐας, αντοχής απέναντι σε σοβαρούς τραυματισμούς και ακατάβλητης θέλησης τον έφερε ξανά στην κορυφή. Και μαζί με αυτήν την επική επιστροφή, ήρθαν και σημαντικά στατιστικά ορόσημα.

Ένα από τα κατορθώματα του Marquez το 2025 ήταν ότι έγινε ο πιο πρόσφατος αναβάτης, και ένας από τους ελάχιστους στην ιστορία, που κατακτά τίτλους με δύο κατασκευαστές. Ο Geoff Duke ήταν ο πρώτος που το πέτυχε, με τις Norton και Gilera. Ακολούθησε ο Giacomo Agostini, που μετά την κυριαρχία του με την MV Agusta πήρε τίτλο και με Yamaha το 1975.

Πιο πρόσφατα, ο Eddie Lawson κατέκτησε διαδοχικούς τίτλους το 1988 και 1989 με Yamaha και Honda. Ο Valentino Rossi συνέχισε την παράδοση, κερδίζοντας τρεις σερί τίτλους (2001-2003) με Honda πριν κάνει το ιστορικό πέρασμα στη Yamaha το 2004.

Ο Rossi, ο Stoner και η εποχή της αλλαγής

Ο Rossi επανέφερε τη Yamaha στους τίτλους το 2004 και 2005, πριν ο Nicky Hayden και ο Casey Stoner διακόψουν την κυριαρχία του. Ο Stoner, ειδικά, έγραψε το δικό του κεφάλαιο, πρώτα με την Ducati το 2007 και έπειτα με τη Honda το 2011, όπου κέρδισε 10 από τα 17 Grand Prix της χρονιάς.

Η πρόωρη αποχώρηση του Stoner άνοιξε τον δρόμο για την άφιξη ενός εκρηκτικού ταλέντου στη Repsol Honda. Το όνομα ήταν Marc Marquez.

Η αυτοκρατορία του Marquez και η πτώση

Ακολούθησαν έξι τίτλοι: 2013, 2014, 2016, 2017, 2018, 2019. Ο Marquez ήταν ασταμάτητος, μέχρι τη μοιραία πτώση στη Jerez. Τέσσερις χειρουργικές επεμβάσεις στο δεξί βραχίονα, αμέτρητες πτώσεις, στιγμές που η ιδέα της απόσυρσης έμοιαζε πολύ κοντά

Η αναγέννηση με Ducati

Τότε ήρθε η μεγάλη αλλαγή. Το πέρασμα στην Ducati αναζωπύρωσε τον μύθο του Marquez. Μετά την πρώτη νίκη του σε 1043 ημέρες με τα χρώματα της Gresini, ακολούθησε μια εκπληκτική πρώτη χρονιά με την εργοστασιακή Ducati. Ο τίτλος του 2025 κερδήθηκε στην Ιαπωνία με πέντε αγώνες να απομένουν.

Με αυτόν τον τίτλο, ο Marquez μπήκε στο πάνθεον αναβατών όπως οι Stoner, Rossi, Lawson, Agostini και Duke, που κατέκτησαν τίτλους με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές. Ένα επίτευγμα που έχει το δικό του ειδικό βάρος και είναι κάτι που το έχουν καταφέρει μόνο μια χούφτα ανθρώπων στην κορυφαία κατηγορία.

Μια ακόμη περιπέτεια τραυματισμού ήρθε στην Ινδονησία πριν το τέλος της σεζόν, αλλά κανείς δεν αμφιβάλλει πως ο Marquez θα επιστρέψει για την ερχόμενη σεζόν που θα έχει εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον πρώτα από όλα για να δούμε αν ο Καταλανός εξακολουθεί να έχει το ίδιο ισχυρό κίνητρο έπειτα από την τιτάνια και μακροχρόνια προσπάθεια που κατέβαλλε για να επιστρέψει. Ο εννέα φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, δείχνει πάντως ότι έχει ακόμα πολλά να γράψει στο δικό του κεφάλαιο της ιστορίας του MotoGP.