MotoGP: Συμφωνία για κινητήρες 850 κυβικών από το 2027

Κάμφθηκαν αντιρρήσεις
1
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

3/11/2023

Μέχρι σήμερα οι δύο από τους πέντε κατασκευαστές μοτοσυκλετών MotoGP δεν ήθελαν να προχωρήσει η ιδέα περιορισμού των κινητήρων στα 850 κυβικά από το 2027. Σύμφωνα με τον  Gigi Dall’Igna της Ducati, η Aprilia ήταν η μία από τις δύο εταιρείες που είχαν αντιρρήσεις, με βασικό επιχείρημα το κόστος εξέλιξης των νέων κινητήρων. Τώρα όμως φαίνεται πως και η δεύτερη ιταλική εταιρεία έδωσε το ΟΚ, οπότε από το 2027 οι μοτοσυκλέτες των MotoGP θα κατέβουν στα 850 κυβικά. Αυτό επιβεβαίωσε ο Pit Beirer της KTM, λέγοντας πως η πλειοψηφία θέλει τα 850 κυβικά και πως αυτή η αλλαγή θα μειώσει την ιπποδύναμη και την ροπή, δίνοντας περισσότερο βάρος σε άλλους τεχνολογικούς τομείς…

Βέβαια όλα αυτά δεν είναι εύκολο να τα κατανοήσουμε πλήρως, διότι με τα αντίθετα επιχειρήματα άλλαξαν οι κανονισμοί για να γίνουν οι μοτοσυκλέτες 1000 κυβικά από 800 που ήταν και με τα ίδια επιχειρήματα έγιναν 800 κυβικά από 1000 που ήταν στην αρχή!

Επιστροφή λοιπόν στα 850 κυβικά, που μάλλον θα ευνοήσει αρχικά την Honda, την Yamaha και την Ducati που είχαν μοτοσυκλέτες των 800 κυβικών και έχουν έτοιμες και δοκιμασμένες τεχνολογικές λύσεις, σε αντίθεση με την KTM και την Aprilia που έγιναν ανταγωνιστικές στην εποχή των 1000 κυβικών και θα πρέπει να σχεδιάσουν από το μηδέν κινητήρες με 850 κυβικά.

Το πόσο καλό ή κακό θα κάνει στον ανταγωνισμό η επιστροφή σε μικρότερου κυβισμού κινητήρες είναι δύσκολο να προβλεφθεί. Το παρελθόν δεν βοηθάει πολύ για να προβλέψουμε το μέλλον, διότι την εποχή των 800 κυβικών τα ιαπωνικά εργοστάσια ξόδευαν τεράστια ποσά στα MotoGP και είχαν τα μεγαλύτερα ονόματα για αναβάτες, ενώ τώρα βλέπουμε μια σαφή υποχώρηση στο ενδιαφέρον τους να επενδύσουν στα MotoGP. Η Yamaha έχει μόνο δύο μοτοσυκλέτες αντί για τέσσερεις και η Honda άφησε τον νεαρό Alex Rins για να πάρει την θέση του ο “μεσήλικας” Zarco και είχε και την φυγή του Μarc Marquez… Αν προσθέσουμε το κόστος εξέλιξης των νέων κινητήρων 850cc (έστω και μικρό), μοιάζει δύσκολο η αλλαγή κυβισμού να τους προσφέρει κάποιο πλεονέκτημα.

Το πιθανότερο είναι μαζί με την μείωση του κυβισμού να μειωθεί και η χωρητικότητα των ρεζερβουάρ, κάτι που θα έχει πολύ μεγαλύτερες επιπτώσεις στις απόδοση των κινητήρων, διότι η κατανάλωση καυσίμου θα αποτελέσει βασικό παράγοντα και οι αναβάτες δεν θα μπορούν να έχουν “full-power” χάρτες σε όλη την διάρκεια του αγώνα.

Επίσης η αντοχή των ελαστικών θα αυξηθεί, λόγω μικρότερης καταπόνησής τους από τους κινητήρες, όχι μόνο στις εξόδους των στροφών αλλά και στις ευθείες αφού δύσκολα θα πλησιάσουν τις μέγιστες τελικές ταχύτητες των 1000cc.  

Σε κάθε περίπτωση, η επιστροφή σε λιγότερα κυβικά θα ανακατέψει την τράπουλα, έστω και προσωρινά… Μετά από λίγο, όποιος ξοδεύει τα περισσότερα χρήματα θα κάνει την τεχνολογική διαφορά.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.