MotoGP Ταϊλάνδη: Πρώτες ελεύθερες δοκιμές

Τα αποτελέσματα και οι πτώσεις

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

5/10/2018

Αυτό το σαββατοκύριακο σηματοδοτεί το επίσημο ντεμπούτο των MotoGP στην Ταϊλάνδη, όπου είχαν γίνει δοκιμαστικά πριν την έναρξη της σεζόν στη πίστα του Buriram το Φεβρουάριο. Η Michelin κατασκεύασε νέα πίσω ελαστικά, χρησιμοποιώντας τα δεδομένα από τα τεστ και παρέχει τέσσερις επιλογές στους αναβάτες για τον αγώνα.

Στις πρώτες ελεύθερες δοκιμές οι αναβάτες της Yamaha ήταν οι γρηγορότεροι, με τον Vinales να ηγείται του Rossi. Συγκεκριμένα ο Vinales επέλεξε το νέο μαλακό ελαστικό πίσω και το μεσαίας σκληρότητας μπροστά. Ο Rossi απ’ τη πλευρά του έτρεξε με τη μαλακή γόμα μπρος και πίσω, όμως η πλειοψηφία των αναβατών επέλεξε της μεσαίας σκληρότητας ελαστικά, με εξαίρεση του Zarco που επέλεξε τη μαλακή γόμα μπρος και πίσω. Όμως τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν με τον ίδιο τρόπο για τις δεύτερες δοκιμές με αποτέλεσμα ο Vinales να έρχεται δεύτερος, ενώ ο Rossi μετατοπίστηκε έβδομος. Παράλληλα κατά τη διάρκεια των δοκιμών η Yamaha παρουσίασε το νέο φαιρινγκ των μοτοσυκλετών της, χρησιμοποιώντας έτσι το δικαίωμα που είχε στην τροποποίηση τους για φέτος, σχετικά αργά.

Ο Marquez –που ήταν ο πιο γρήγορος τη περισσότερη ώρα των πρώτων ελεύθερων δοκιμών- αποφάσισε να μην αλλάξει πίσω ελαστικό στο τέλος όπως και οι Iannone, Petrucci και Crutchlow και ήρθε πέμπτος. Στις δεύτερες δοκιμές έβαλε από νωρίς το μαλακό ελαστικό πίσω και κατάφερε να ανέβει μία θέση στην κατάταξη μετά την επανεκκίνηση των δοκιμών, λόγω της πτώσης του Lorenzo.

Οι ελεύθερες δοκιμές πήγαν από το κακό στο χειρότερο για τον Lorenzo που εξ αρχής δεν είχε καλές σχέσεις με τη πίστα, καθώς το Φεβρουάριο που μας πέρασε δεν είχε καλά αποτελέσματα στο Buriram. Τώρα με το τραυματισμένο πόδι του από την Aragon ολοκλήρωσε τις πρώτες ελεύθερες δοκιμές, παίρνοντας τη 17^η θέση. Τα πράγματα ήταν καλύτερα στις δεύτερες δοκιμές καθώς ανέβηκε στην κατάταξη, φτάνοντας 7^ος όμως… 10 λεπτά πριν το τέλος ο Ισπανός αναβάτης είχε τρομακτικό highside στα φρένα της τρίτης στροφής. Όλα έδειχναν πως το ατύχημα οφείλονταν σε κάποιο τεχνικό θέμα της μοτοσυκλέτας, κάτι που αποδεικνύουν τα onboard πλάνα από τη μοτοσυκλέτα. Συγκεκριμένα τα πλάνα αποκαλύπτουν πως ο κινητήρας της μοτοσυκλέτας κόλλησε, κάνοντας τον πίσω τροχό να μπλοκάρει με αποτέλεσμα να έρθει απότομα το highside πετώντας τον Ισπανό αναβάτη στον αέρα. Τα συντρίμμια της μοτοσυκλέτας είχαν σκορπιστεί παντού και οι διοργανωτές σήκωσαν κόκκινη σημαία, όμως ήταν πολύ αργά για τον Xavier Simeon που με τη σειρά του έπεσε και αυτός, καθώς πάτησε στα συντρίμμια της Ducati.

Όσον αφορά το τραυματισμό του Lorenzo, μετά τη πτώση έδειχνε το τραυματισμένο του πόδι κι έπειτα διακομίσθηκε στο νοσοκομείο. Ευτυχώς οι πρώτες γνωματεύσεις δεν κάνουν λόγο για κάποιο κάταγμα, παρά μόνο για μεγάλα οιδήματα στον δεξί αστράγαλο και στον αριστερό καρπό του. Σε δηλώσεις του για το αν θα τρέξει αύριο, ο επικεφαλής της ομάδας Davide Tardozzi είπε: “Συζητήσαμε το θέμα με τον Jorge και θα θέλαμε να περιμένουμε μέχρι αύριο το πρωί. Θα περάσει η νύχτα και θα δούμε αύριο το πρωί πως θα είναι. Έπειτα θα αποφασίσουμε μαζί”. Οι πτώσεις όμως δεν σταμάτησαν εκεί, καθώς τη λίστα συμπλήρωσαν οι Redding και Iannone που έπεσαν στην στροφή 4. Τέλος ο Andrea Dovizioso στα δεύτερα δοκιμαστικά βρέθηκε πρώτος στην κατάταξη, με την απόσταση από τους υπόλοιπους τέσσερις να κρίνεται στο εκατοστό του δευτερολέπτου!

Ο Pol Espargaro επέστρεψε απ’ τον τραυματισμό του στην Aragon που ξαναέσπασε την κλείδα του, ενώ είναι η πρώτη φορά που τρέχει στο Buriram καθώς είχε χάσει τα δοκιμαστικά του Φεβρουαρίου. Ο Tito Rabat αναρρώνει ακόμα από το τραυματισμό του ποδιού του που είχε στη Silverstone και τον αντικαθιστά ο Jordi Torres από τα Motul WorldSBK, ενώ θα τρέξει με τη GP16 του Simeon και ο Simeon θα πάρει τη GP17 του Rabat.

1. Andrea Dovizioso ITA Ducati Team (GP18) 1m 31.090s [Lap 20/21] 327km/h (Top Speed)

2. Maverick Viñales ESP Movistar Yamaha (YZR-M1) 1m 31.121s +0.031s [20/23] 323k

3. Cal Crutchlow GBR LCR Honda (RC213V) 1m 31.164s +0.074s [21/22] 327k

4. Marc Marquez ESP Repsol Honda (RC213V) 1m 31.188s +0.098s [5/23] 325k

5. Danilo Petrucci ITA Pramac Ducati (GP18) 1m 31.238s +0.148s [17/18] 328k

6. Andrea Iannone ITA Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 31.256s +0.166s [17/19] 320k

7. Alvaro Bautista ESP Angel Nieto Team (GP17) 1m 31.378s +0.288s [23/24] 324k

8. Dani Pedrosa ESP Repsol Honda (RC213V) 1m 31.385s +0.295s [22/24] 325k

9. Valentino Rossi ITA Movistar Yamaha (YZR-M1) 1m 31.398s +0.308s [21/23] 321k

10. Johann Zarco FRA Monster Yamaha Tech3 (YZR-M1) 1m 31.421s +0.331s [24/24] 322k

11. Jack Miller AUS Pramac Ducati (GP17) 1m 31.486s +0.396s [15/16] 322k

12. Franco Morbidelli ITA EG 0,0 Marc VDS (RC213V)* 1m 31.647s +0.557s [21/24] 320k

13. Takaaki Nakagami JPN LCR Honda (RC213V)* 1m 31.714s +0.624s [23/26] 319k

14. Bradley Smith GBR Red Bull KTM Factory (RC16) 1m 31.841s +0.751s [20/20] 320k

15. Alex Rins ESP Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 31.929s +0.839s [25/25] 320k

16. Jorge Lorenzo ESP Ducati Team (GP18) 1m 32.027s +0.937s [7/11] 325k

17. Aleix Espargaro ESP Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 1m 32.067s +0.977s [16/19] 322k

18. Hafizh Syahrin MAL Monster Yamaha Tech3 (YZR-M1)* 1m 32.177s +1.087s [20/22] 319k

19. Karel Abraham CZE Angel Nieto Team (GP16) 1m 32.403s +1.313s [19/19] 323k

20. Pol Espargaro ESP Red Bull KTM Factory (RC16) 1m 32.475s +1.385s [20/21] 321k

21. Scott Redding GBR Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 1m 32.650s +1.560s [8/10] 320k

22. Thomas Luthi SWI EG 0,0 Marc VDS (RC213V)* 1m 32.661s +1.571s [20/22] 316k

23. Xavier Simeon ESP Reale Avintia (GP17)* 1m 32.989s +1.899s [15/18] 323k

24. Jordi Torres SPA Reale Avintia (GP16) 1m 33.503s +2.413s [17/19] 323k

https://bit.ly/MOTO_682

Race News

MotoGP Honda: Πώς ο νέος ρόλος του Nakagami μπορεί να κάνει την διαφορά στο HRC

Ο χαμένος κρίκος σε μία ανοικτή αλυσίδα

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/8/2024

Ο Nakagami έχει ήδη μπει στον νέο του ρόλο από τώρα, καθώς έδωσε την δική του εξήγηση για την στιγμή που η Honda πήρε τον κατήφορο. Ταυτόχρονα φάνηκε πως το πλάνο του HRC να ενδυναμώσει την ομάδα δοκιμών στην Ιαπωνία με έναν αναβάτη που έχει πολύ μεγάλη εμπειρία στην αγωνιστική ομάδα που εδρεύει στην Ευρώπη, θα γεφυρώσει ένα χάσμα που αυτή την στιγμή δημιουργεί τεράστια προβλήματα.

Αρχικά να θυμίσουμε πως έχει ανακοινωθεί εδώ, η απόφαση του Nakagami να σταματήσει την αγωνιστική του καριέρα και να γίνει δοκιμαστής του HRC, αφήνοντας την θέση ανοικτή για τον Somkiat Chantra, τον πρώτο Ταϊλανδό που θα ανέβει στην μεγάλη κατηγορία. Όπως γράφαμε και στο άρθρο από την στιγμή που χάθηκε η ευκαιρία του Ai Ogura που επέλεξε την Aprilia, δεν γινόταν για την Honda να ανεβάσει κάποιον άλλο στην δεύτερη σέλα της LCR καθώς αυτή καλύπτεται από την Idemitsu και αφορά αποκλειστικά Ασιάτη αναβάτη.

Από την επόμενη σεζόν ο Nakagami θα βοηθά τον Chantra να προσαρμοστεί στη μεγάλη κατηγορία και ταυτόχρονα θα έχει ενεργό ρόλο μέσα στο HRC με την έδρα του να είναι στην Ιαπωνία. Θα ταξιδεύει συχνά και θα βρίσκεται στην παλιά ομάδα, ενώ όπως έχουμε ήδη γράψει θα στοχεύει σε wildcart συμμετοχές, πάντα με στόχο μεγαλύτερες ευκαιρίες δοκιμών.

Εδώ τώρα είναι που το HRC θα έχει την ευκαιρία να κάνει κάτι νέο. Μπορεί να είναι αδιανόητο όμως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχουν οι εταιρείες αυτού του μεγέθους και αντίστοιχα τα πολυμελή αγωνιστικά τμήματα, είναι η λιγότερο άμεση επικοινωνία έως και η παντελής έλλειψή της. Συμβαίνει σε όλους, όχι μόνο στη Honda και έχω παραδείγματα που αυτό επηρεάζει την κατασκευή των μοτοσυκλετών που καταλήγουν σε εμάς, καθώς και την εξέλιξή τους. Θέλω να επεκταθώ στην αναγνώριση του προβλήματος που ανέφερε ο Nakagami πως θέλει να λύσει, καθώς αντιλαμβάνομαι πως το ευρύ κοινό δεν μπορεί να διανοηθεί ότι ένα μάτσο μηχανολόγοι-μηχανικοί στην Ιαπωνία δεν μιλάνε με τους αναβάτες και τους μηχανικούς στα MotoGP για να φτιάξει άμεσα ο ένας, εκείνο που θέλει ο άλλος. Μου περιέγραφε με μία δόση κομπασμού, ο υπεύθυνος εξέλιξης της BMW Motorrad, πριν από μία ντουζίνα χρόνια μέσα στις εγκαταστάσεις της BMW Motorrad που μόλις είχαν παραλάβει από την αποχώρηση της ομάδας της F1, το πώς κατάφερε να πάρει τεχνολογία από την αγωνιστική ομάδα του αυτοκινήτου για να κατασκευάσει τον ενιαίο εξακύλινδρο στρόφαλο για τον νέο κινητήρα τότε κινητήρα της σειράς Κ. Ήταν δηλαδή κατόρθωμα, όχι κάτι δεδομένο. Ο υπεύθυνος εξέλιξης των WR της Yamaha που στην συνέχεια ανέλαβε το νέο On-Off, μου είχε αναλύσει τον κόπο του να δημιουργήσει ένα πρωτόκολλο συνεργασίας της ομάδας που είχαν στο Rally Dakar με το τμήμα σχεδιασμού στην πορεία για την δημιουργιά του T7 που μετέπειτα έγινε το Yamaha Tenere, το οποίο είχε ξεκινήσει για κάτι σαν Tracer7 και άλλαξε στην πορεία. Όσο περίεργο και αν ακούγεται, δεν υπήρχε πρωτόκολλο επικοινωνίας μέχρι εκείνη την στιγμή. Τώρα δεν υπάρχει και ομάδα της Yamaha στο Dakar, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία. Στα MotoGP αυτό το πρόβλημα το έλυσε για την Ducati ο Dall’Igna ενώ αντίστοιχα στην KTM ο Pedrosa. Να σημειωθεί πως η KTM έχει μία ξεχωριστή δομή με ενδιάμεση θέση εργασίας που επιτρέπει στον οποιοδήποτε, από οποιοδήποτε τμήμα να έρθει σε άμεση επαφή με τους αναβάτες, οποιαδήποτε στιγμή. Κι εκεί όμως χρειαζόταν κάποιος με εμπειρία στις πίστες των MotoGP για να βοηθήσει την επικοινωνία αγωνιζόμενων-μηχανολόγων, ακόμη και σε αυτό το επίπεδο. Η Honda είναι κρίμα που έχασε τον Pedrosa από αναβάτη εξέλιξης καθώς μιλάμε για έναν από τους καλύτερους αναβάτες στην ιστορία, ταυτόχρονα όμως ούτε εκείνος θα ήταν σε θέση να κάνει ακριβώς αυτό για το οποίο ήδη προετοιμάζεται ο Nakagami.

Η γλώσσα δεν είναι το πρόβλημα, τουλάχιστον όχι σε αυτό το επίπεδο επαγγελματισμού. Το κενό επικοινωνίας βρίσκεται στην κατανόηση της θέσης που έχει ο καθένας, της χάραξης συνισταμένης πορείας και της σύμπνοιας σε κοινό στόχο. Διαφορετικά εκείνοι που είναι επιφορτισμένοι με την εξέλιξη του κινητήρα, τραβούν το δικό τους δρόμο που μπορεί να οδηγεί εκείνους που ψάχνουν την πρόσφυση στον πίσω τροχό από την πλευρά αναρτήσεων και φρένων, ακόμη πιο μακριά από τον δικό τους σκοπό.

Με δηλώσεις του στον Τύπο ο Nakagami εξηγεί τα παραπάνω, φανερώνοντας την χρονική στιγμή που ξεκίνησε το πρόβλημα στην Honda αποδεικνύοντας ταυτόχρονα την βαθιά γνώση που έχει ως ένας από τους ανθρώπους με βρίσκεται εκεί από τότε που η Honda ήταν ανταγωνιστική, μέχρι το σήμερα που πασχίζει για την δεκάδα.

Τοποθέτησε τον κατήφορο της Honda στις αλλαγές που εμείς είδαμε το 2022, όταν άλλαξαν τελείως την RC213V προσπαθώντας να βρουν πρόσφυση στον πίσω τροχό καθώς η μοτοσυκλέτα δούλευε μονάχα όταν ο εμπρός βρισκόταν ακριβώς στο όριο, εξηγώντας εν μέρη και τις ριψοκίνδυνες επιλογές του Marquez. Κατέληξαν όμως να έχουν μία μοτοσυκλέτα με χειρότερη ισορροπία πρόσφυσης εμπρός και πίσω, χάνοντας μάλιστα και δύναμη. Κανείς δεν συνεργαζόταν σωστά, είπε ο Nakagami, καθένας έπραττε το δικό του κάνοντας βήματα μπροστά, την ίδια στιγμή που η Ducati έκανε βήματα εμπρός στον τομέα των αεροδυναμικών βοηθημάτων, του ελέγχου της γεωμετρίας με αυξομείωση της διαδρομής των αναρτήσεων και τόσα άλλα που άνοιξαν τέρμα την ψαλίδα μεταξύ τους. «και όσο άνοιγε η ψαλίδα, τόσο βρισκόμασταν σε σύγχυση και δεν μπορούσαμε να φέρουμε στην πίστα μία ισορροπημένη μοτοσυκλέτα» εξήγησε ο Taka, «οπότε ναι, ο κατήφορος ξεκίνησε το 2022».

Ένας βασικός λόγος που το HRC έχασε αυτό τον κρίκο στην αλυσίδα επικοινωνίας μεταξύ paddock και Ιαπωνίας, μπορεί να αναζητηθεί στο κύμα των αλλαγών της καθημερινότητας που είχε φέρει το προηγούμενο διάστημα η πανδημία και είχε αντιμετωπιστεί με διαφορετικούς ρυθμούς εδώ στην Ευρώπη και εκεί στην Ιαπωνία. Σε κάθε περίπτωση ο Nakagami φαίνεται ισορροπημένος και αποφασισμένος να έχει ενεργό ρόλο στην μετάλλαξη των διαδικασιών. Δεν θα έχει όμως την εξουσία να κάνει αλλαγές, μονάχα να προτείνει, οπότε μένει να δούμε αν τις απόψεις του τις συμμερίζονται και άλλοι μέσα στο HRC, πραγματοποιώντας τις αλλαγές που χρειάζονται για να γίνει η Honda πιο ανταγωνιστική από τώρα και όχι απλά να περιμένει την μεγάλη αλλαγή του 2027. Καθώς η ψαλίδα δεν θα κλείσει μόνο με την αλλαγή κυβισμού και νέα μοτοσυκλέτα, αν η επικοινωνία και η συνεννόηση εξακολουθούν να αποτελούν προβλήματα.