MotoGP Ταϊλάνδη TEST: Τρεις μέρες ψάχνοντας

Από τα πιο έντονα τριήμερα της σεζόν!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/2/2018

Μόλις ολοκληρώθηκε ένα από τα πιο έντονα τριήμερα για τα MotoGP ανάμεσα σε κάθε προηγούμενη δοκιμαστική περίοδο, με τις ομάδες να καλούνται να εξετάσουν μία μεγάλη σειρά από παραμέτρους σε ξέφρενους ρυθμούς.

Τα πάντα ήταν λίγο-πολύ ρευστά. Η πίστα καινούρια, τα ελαστικά επίσης αφού δεν ήταν βέβαιο τι ταιριάζει στην δύσκολη και θερμή Ταϊλάνδη, κι όλα αυτά επιπρόσθετα στην εξέλιξη των μοτοσυκλετών που πρέπει να προχωρήσει ακάθεκτη πριν τον πρώτο αγώνα της χρονιάς στο Qatar. Γι’ αυτό τον λόγο ο αναβρασμός στα pit ήταν ιδιαίτερα έντονος και οι ομάδες δοκίμαζαν κι έψαχναν σε έναν διαρκή πυρετό, βλέποντας παντού πρόσωπα σμιλεμένα από την οξυδέρκεια που απαιτούσε κάθε μικρή στιγμή. Η εικόνα που μας μεταφέρεται από μέσα, είναι εκείνη ενός στρατοπέδου που έχει ηχήσει ο συναγερμός κι άπαντες βρίσκονται σε πλήρη ετοιμότητα, με μόνη διαφορά πως απουσίαζαν οι σειρήνες…

Marquez: «Μετά από τόσες δοκιμές, είμαι έτοιμος για τους αγώνες»

Ίσως εκείνο που δίνει καλύτερα την εικόνα είναι πως ήδη από την Παρασκευή, ο Rossi ανακάλεσε μία πρόσφατη δήλωσή του, που αποκαλούσε την πίστα του Buriram βαρετή: «Είναι εύκολη πίστα, την είχα δοκιμάσει το ’15 με τον Lorenzo και τον Pol Espargaro και την θυμόμουν παρόμοια με την Αυστρία, στην πράξη είναι λίγο πιο κοντά με την Αργεντινή, έχει ωραίες στροφές, κι ενώ δεν απαιτεί καμία ιδιαίτερη τεχνική, δεν την λες βαρετή».

Θα ήταν βέβαια λιγάκι οξύμωρο να την αποκαλεί βαρετή, εν μέσω ενός τέτοιου αναβρασμού και τον ίδιο να δυσκολεύεται αρκετά να βρει τις σωστές ρυθμίσεις, έχοντας ολοκληρώσει όγδοος την Παρασκευή. Η πρώτη ημέρα των δοκιμών ήταν καθοριστική και για την ίδια την πίστα, καθώς η πιο κοντινή διοργάνωση ήταν των WSBK, και τα MotoGP έχουν φυσικά τεράστιες ανάγκες συντονισμού, δοκιμάζοντας παράλληλα και την τηλεοπτική μετάδοση για αργότερα μέσα στην σεζόν. Έτσι το Σάββατο ήρθε με ορισμένες αλλαγές να προγραμματίζονται ακόμα και για την ίδια την πίστα, καθώς πολλοί αναβάτες ζήτησαν αλλαγή στην είσοδο και την έξοδο των pit.. κι αυτό ήταν εύκολο για την έξοδο που είχε περίσσεια τσιμέντου, η είσοδος ήταν ένα άλλο ζήτημα. Η τελική απόφαση όμως για την μορφή που θα έχει στον αγώνα, μετά κι από τις σημερινές αλλαγές, θα παρθεί κατά την επόμενη συνάντηση.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που έφερε η Παρασκευή, ήταν τα ελαστικά. Οι ευθείες της πίστας Chang σε συνδυασμό με τις θερμοκρασίες στο Buriram, την επαρχία της Ταϊλάνδης που γειτονεύει με την Καμπότζη, έθεταν δύσκολη δοκιμασία για τα ελαστικά. Την Παρασκευή το πίσω ελαστικό που χρησιμοποιήθηκε ήταν εκείνο της Αργεντινής, της Τσεχίας και των Sachsenring, και Sepang, μία απόφαση που πάρθηκε με βάση την τεχνική οδήγησης και είχε πολύ λογική προσέγγιση. Όπως είπε και ο Rossi την Παρασκευή, οδηγώντας εκεί σου θυμίζει περισσότερο την Αργεντινή, αντί για την Αυστρία που όλοι την παρομοιάζουν. Μετά όμως από το πρόβλημα που παρουσιάστηκε η επιλογή ήταν ακριβώς αυτή, να φέρουν το Σάββατο το ελαστικό που χρησιμοποιείται στο Red Bull Ring της Αυστρίας. Το θέμα ήταν πως κι εδώ η απήχηση της αλλαγής δεν ήταν καθολική, με τον Rossi να ήταν ο πρώτος που τοποθετήθηκε αντίθετα και τον Crutchlow να συμφωνεί: «είχαμε συνηθίσει να έχουμε πολύ καλή πρόσφυση σε κάποια σημεία και μέτρια σε άλλα, όχι το ακριβώς αντίθετο».

Ο Dovizioso ήρθε να υπερκαλύψει όλους τους παραπάνω, λέγοντας πως με τα ελαστικά που έφερε η Michelin δεν ήταν δυνατό να κάνεις αγώνα, και πως ο ίδιος δεν μπήκε στην διαδικασία να ψάξει ρυθμίσεις για τα συγκεκριμένα!

Με βάση αυτά γίνεται ίσως καλύτερα αντιληπτό, γιατί δεν έπαιξαν ρόλο οι χρόνοι του Σαββάτου, όσο κι αν ήταν εντυπωσιακή η απόδοση του Marquez που έσπασε πρώτος το ψυχολογικό όριο του 1.30 και ανακηρύχθηκε ταχύτερος με διαφορά. Δεν έχει ανάγκη από αναγνώριση, είναι αναμφισβήτητα ένας από τους καλύτερους αναβάτες όλων των εποχών, απλά τέτοιοι τίτλοι δεν βοηθούν να συλληφθεί η συνολική εικόνα, που φάνηκε ξεκάθαρα σήμερα, όταν το 1.30 έσπασε κι άλλες φορές!

Ωστόσο ας παραμείνουμε λίγο ακόμα στο Σάββατο, την ημέρα που τα αεροδυναμικά βοηθήματα είχαν την τιμητική τους και όλες οι ομάδες δοκίμαζαν διαφορετικά σετ. Αυτό είναι άλλο ένα στοιχείο, ο μεγάλος βαθμός εξέλιξης που απαιτούσε η ημέρα, που δείχνει πως οι χρόνοι δεν είχαν καμία απολύτως σημασία. Σημασία είχε η εξέλιξη των αγωνιστικών μοτοσυκλετών. Άλλωστε η πιο εντυπωσιακή εμφάνιση δεν πρέπει να θεωρείται εκείνη του Marquez αλλά του Μαλαισιανού Syahrin που βρήκε μία θέση –λίγο αναπάντεχα- μετά την έξοδο του Folger, στην Tech3 παρέα με τον Zarco. Ο χρόνος που έγραψε την Παρασκευή, σχεδόν δυόμισι δευτερόλεπτα πίσω από τον Crutchlow ήταν εντυπωσιακός, γιατί δείχνει πως στην πρώτη του επαφή με MotoGP μοτοσυκλέτα, μπορεί να ακολουθήσει. Και αυτό φάνηκε σήμερα, όταν ο χρόνος του έπεσε κάτω από τα δύο. Μπορούμε να το υπερτονίσουμε, λέγοντας πως ο Syahrin έφτασε σε σημείο να είναι καλύτερος και από τον Lorenzo που βρέθηκε να κρατά τα θεωρεία στην σκηνή της γενικής κατάταξης.. αλλά είπαμε οι χρόνοι μόνοι τους δεν λένε τίποτα σε τέτοιες ημέρες και το μόνο που πρέπει να βλέπεις κανείς, είναι η εργασία που πραγματοποιεί η κάθε ομάδα!

Το Σάββατο λοιπόν, όλοι έπαιζαν λίγο ή πολύ με τα αεροδυναμικά βοηθήματα, ακόμα και η Ducati δοκίμασε εναλλακτικές, που έχει παρουσιάσει την αγωνιστική της μοτοσυκλέτα και δεν βρίσκεται στο στάδιο της Honda για παράδειγμα, που ακόμα ψάχνει. Ο Marquez δοκίμασε και το προηγούμενο και την νέα πρόταση, που του φάνηκε καλύτερη γιατί επιδρούσε λιγότερο στην οδήγησή του. Τώρα που έχουν κατασταλάξει σε κινητήρα, τους μένει μία ακόμα δοκιμή πριν αποφασίσουν για την τελική μορφή. Όχι βέβαια πως υπάρχει κάτι τέτοιο στους αγώνες, από την στιγμή που τα MotoGP είναι ένα τεράστιο –κι ακριβό- πεδίο δοκιμών, αλλά είναι σημαντικό να καταλήξει σε μία βάση. Κι αυτό θα γίνει μάλλον με το φαίρινγκ που δοκίμασε στην Ταϊλάνδη…

Ο Zarco από την άλλη ήταν χάρμα οφθαλμών να τον παρακολουθείς σε κάθε του έξοδο, κι ενώ καμία δεν ήταν μεγάλη, σε επίπεδο προσομοίωσης αγώνα, η σταθερότητά του ήταν εξαιρετική. Ο ίδιος ήταν πολύ ευχαριστημένος γιατί μπορεί να μην έκανε μεγάλες εξόδους αλλά βγήκε πολλές φορές με χρησιμοποιημένο ελαστικό, στο οποίο δεν διαπίστωσε ξαφνική απώλεια πρόσφυσης ή ανομοιόμορφη φθορά, πράγμα που σημαίνει πως έχει μία ισορροπημένη μοτοσυκλέτα που δουλεύει σωστά.

Οι εργοστασιακές Yamaha από την άλλη πλευρά δεν ήταν στην καλύτερή τους φάση. Υπήρχαν στιγμές τόσο για τον Vinales όσο και για τον Rossi, που σημειωνόταν πρόοδος, όχι όμως και στο σύνολο. Το αποτέλεσμα είναι να επικρατεί ένας προβληματισμός στοχεύοντας στην γνώριμη αγκαλιά του Qatar για να ολοκληρώσουν την βάση της αγωνιστικής μοτοσυκλέτας για την πλέον ανταγωνιστική σεζόν που έρχεται μπροστά μας.

Ο Lorenzo βέβαια είναι σε πιο δυσμενή κατάσταση. Η Ducati έφερε ένα νέο πλαίσιο για δοκιμή που ο Dovizioso χαρακτήρισε πρακτικά ανούσιο, αφού δεν επέφερε καμία αλλαγή, ενώ εξαιτίας θερμοκρασιών και νέας πίστας, δεν ήθελε να προχωρήσει τις διαδικασίες της εξέλιξης. Ο Lorenzo όμως είχε σοβαρότατο πρόβλημα προσαρμογής, και έδειξε πως η Ducati έχει πλέον καταφέρει να προσαρμόσει την μοτοσυκλέτα επάνω του, αλλά μονάχα για συγκεκριμένες πίστες, όπως η προηγούμενη δοκιμή στην Sepang που κυριάρχησε πανηγυρικά, αλλά και πέρσι, στις λίγες καλές στιγμές που είχε. Με σκαμπανευάσματα όμως δεν κερδίζεται ο τίτλος, κι αν αυτό δεν αλλάξει, τότε θα έχουμε δύο πρόσωπα για τον Lorenzo φέτος, του ύψους και του βάθους…

Ο Zarco από σήμερα το πρωί που έκανε δυναμικές εξόδους, έδειξε πως η χθεσινή καλή ημέρα, μπορεί να γίνει ακόμα καλύτερη, πέφτοντας κάτω από τον χρόνο του Marquez ο οποίος μάλιστα σημείωσε μία μικρή πτώση σήμερα, που ακόμα όμως κι αν την έσωζε, δεν θα είχε κρατήσει την πρώτη θέση. Παραλίγο να μας χαρίσει άλλο ένα εκπληκτικό στιγμιότυπο, σηκώνοντας την μοτοσυκλέτα από πεσμένη στον αγκώνα του, αλλά αρκέστηκε να την αφήσει να σέρνεται επάνω του, μέχρι να σηκωθεί αμέσως μαζί τους.

Ήταν τελικά ο Pedrosa που πήρε την πρώτη θέση στους χρόνους στο Buriram, όχι όμως με ζητωκραυγές - άλλωστε δεν είναι αυτός ο τύπος του – αλλά φανερά συγκεντρωμένος στην δουλειά που έπρεπε να γίνει αυτές τις ημέρες…

Συνολικά η καλύτερη ημέρα δοκιμών για όλους ήταν η Κυριακή, πλην των Vinales και Rossi και του ολοκληρωτικά προβληματισμένου Lorenzo. Ήταν επίσης μία εξαιρετική ημέρα και για την KTM καθώς ο Mika Kallio κατάφερε να ολοκληρώσει το μακρύ τους πρόγραμμα δοκιμών. Από πλευράς ευτυχίας για τις δοκιμές που πραγματοποίησαν, πρώτη ίσως είναι η Honda που εκτός κι από την αποτύπωση στα νούμερα –που για τρίτη φορά δεν πρέπει να τους δίνουμε μεγάλη αξία- το δήλωσαν ξεκάθαρα και οι δύο αναβάτες. Ο Marquez σήμερα έκανε μία μεγάλη έξοδο αντί να προσπαθήσει να επιτεθεί σε χρόνους, ώστε να έχει την εμπειρία της διάρκειας αγώνα στην συγκεκριμένη πίστα, από την οποία έμεινε αρκετά ευχαριστημένος για την σταθερότητα στην απόδοση. Μάλιστα αυτή η μεγάλη έξοδος έγινε με το καινούριο carbon ψαλίδι, πρώτη φορά που γίνεται μία δοκιμή με τέτοια διάρκεια. Το carbon ψαλίδι είναι κάτι που εδώ και καιρό δοκιμάζει η Honda, με τον Marquez να λέει σήμερα πως κερδίζεις σε πρόσφυση όταν το ελαστικό είναι νέο αλλά αποκτάς μεγαλύτερη αστάθεια μόλις πέσει η απόδοση του ελαστικού..

Είναι βέβαια μία άλλη δήλωση του Marquez στο motogp.com που συνοψίζει το τρελό αυτό τριήμερο και φαίνεται να εκφράζει τους πάντες, από τους αναβάτες μέχρι τους μηχανικούς: «Μετά από τόσες δοκιμές, είμαι έτοιμος για τους αγώνες»!

Οι ομάδες βέβαια συγκεντρώνονται στον επόμενο σταθμό που είναι το Qatar, αφήνοντας πίσω τους την Ταϊλάνδη που τους χάρισε κούραση, αλλά και μία θετική εντύπωση από τον κόσμο που γέμισε την πίστα, πληρώνοντας για να δει τις δοκιμές. Οι ασιατικές αυτές χώρες, χτίζουν τώρα την μοτοσυκλετιστική τους κουλτούρα και η δυναμική τους είναι τεράστια, θα αποτελέσουν σίγουρα έναν μεγάλο σταθμό στην πορεία των MotoGP, κι εμείς βλέπουμε μονάχα το πρώτο βήμα…

Χρόνοι Κυριακής - 18/02/2018

Θέση
Αναβάτης
Ομάδα
Ταχύτερος Χρόνος
Διαφ.
Διαφ. Προηγ.
Γύροι
1
PEDROSA, Dani
Repsol Honda Team
1:29.781
 
 
77 / 78
2
ZARCO, Johann
Monster Yamaha Tech 3
1:29.867
0.086
0.086
44 / 47
3
CRUTCHLOW, Cal
LCR Honda CASTROL
1:30.064
0.283
0.197
50 / 81
4
MARQUEZ, Marc
Repsol Honda Team
1:30.143
0.362
0.079
27 / 96
5
RINS, Alex
Team SUZUKI ECSTAR
1:30.178
0.397
0.035
15 / 66
6
MILLER, Jack
Alma Pramac Racing
1:30.190
0.409
0.012
17 / 50
7
DOVIZIOSO, Andrea
Ducati Team
1:30.192
0.411
0.002
52 / 58
8
NAKAGAMI, Takaaki
LCR Honda IDEMITSU
1:30.456
0.675
0.264
60 / 78
9
RABAT, Tito
Reale Avintia Racing
1:30.476
0.695
0.020
42 / 52
10
ROSSI, Valentino
Movistar Yamaha MotoGP
1:30.511
0.730
0.035
69 / 70
11
PETRUCCI, Danilo
Alma Pramac Racing
1:30.573
0.792
0.062
11 / 43
12
VIÑALES, Maverick
Movistar Yamaha MotoGP
1:30.590
0.809
0.017
66 / 69
 
 
 
 
 
 
 
13
MORBIDELLI, Franco
EG 0,0 Marc VDS
1:30.648
0.867
0.058
69 / 71
 
 
 
 
 
 
 
14
ESPARGARO, Aleix
Aprilia Racing Team Gresini
1:30.701
0.920
0.053
64 / 65
 
 
 
 
 
 
 
15
IANNONE, Andrea
Team SUZUKI ECSTAR
1:30.718
0.937
0.017
19 / 78
 
 
 
 
 
 
 
16
SMITH, Bradley
Red Bull KTM Factory Racing
1:30.921
1.140
0.203
56 / 71
 
 
 
 
 
 
 
17
KALLIO, Mika
Red Bull KTM Factory Racing
1:31.169
1.388
0.248
54 / 84
 
 
 
 
 
 
 
18
REDDING, Scott
Aprilia Racing Team Gresini
1:31.311
1.530
0.142
8 / 63
 
 
 
 
 
 
 
19
LUTHI, Thomas
EG 0,0 Marc VDS
1:31.354
1.573
0.043
71 / 81
 
 
 
 
 
 
 
20
BAUTISTA, Alvaro
Ángel Nieto Team
1:31.486
1.705
0.132
36 / 37
 
 
 
 
 
 
 
21
SYAHRIN, Hafizh
Monster Yamaha Tech 3
1:31.537
1.756
0.051
46 / 47
 
 
 
 
 
 
 
22
LORENZO, Jorge
Ducati Team
1:31.627
1.846
0.090
14 / 68
 
 
 
 
 
 
 
23
SIMEON, Xavier
Reale Avintia Racing
1:32.019
2.238
0.392
21 / 51
 
 
 
 
 
 
 
24
ABRAHAM, Karel
Ángel Nieto Team
1:32.024
2.243
0.005
18 / 38

 
Χρόνοι Σαββάτου - 17/02/2018
 
Θέση
Αναβάτης
Ομάδα
Ταχύτερος Χρόνος
Διαφ.
Διαφ. Προηγ.
Γύροι
 
 
 
 
 
 
 
1
MARQUEZ, Marc
Repsol Honda Team
1:29.969
 
 
91 / 97
 
 
 
 
 
 
 
2
PEDROSA, Dani
Repsol Honda Team
1:30.127
0.158
0.158
39 / 71
 
 
 
 
 
 
 
3
MILLER, Jack
Alma Pramac Racing
1:30.185
0.216
0.058
64 / 69
 
 
 
 
 
 
 
4
VIÑALES, Maverick
Movistar Yamaha MotoGP
1:30.274
0.305
0.089
84 / 90
 
 
 
 
 
 
 
5
ZARCO, Johann
Monster Yamaha Tech 3
1:30.360
0.391
0.086
53 / 60
 
 
 
 
 
 
 
6
PETRUCCI, Danilo
Alma Pramac Racing
1:30.367
0.398
0.007
31 / 75
 
 
 
 
 
 
 
7
RINS, Alex
Team SUZUKI ECSTAR
1:30.446
0.477
0.079
55 / 56
 
 
 
 
 
 
 
8
CRUTCHLOW, Cal
LCR Honda CASTROL
1:30.490
0.521
0.044
75 / 85
 
 
 
 
 
 
 
9
DOVIZIOSO, Andrea
Ducati Team
1:30.494
0.525
0.004
26 / 78
 
 
 
 
 
 
 
10
LORENZO, Jorge
Ducati Team
1:30.729
0.760
0.235
22 / 57
 
 
 
 
 
 
 
11
IANNONE, Andrea
Team SUZUKI ECSTAR
1:30.775
0.806
0.046
27 / 76
 
 
 
 
 
 
 
12
RABAT, Tito
Reale Avintia Racing
1:30.855
0.886
0.080
65 / 69
 
 
 
 
 
 
 
13
BAUTISTA, Alvaro
Ángel Nieto Team
1:30.883
0.914
0.028
83 / 89
 
 
 
 
 
 
 
14
ROSSI, Valentino
Movistar Yamaha MotoGP
1:30.888
0.919
0.005
22 / 65
 
 
 
 
 
 
 
15
NAKAGAMI, Takaaki
LCR Honda IDEMITSU
1:30.901
0.932
0.013
78 / 83
 
 
 
 
 
 
 
16
SMITH, Bradley
Red Bull KTM Factory Racing
1:31.113
1.144
0.212
38 / 79
 
 
 
 
 
 
 
17
ESPARGARO, Aleix
Aprilia Racing Team Gresini
1:31.130
1.161
0.017
18 / 65
 
 
 
 
 
 
 
18
MORBIDELLI, Franco
EG 0,0 Marc VDS
1:31.185
1.216
0.055
47 / 68
 
 
 
 
 
 
 
19
KALLIO, Mika
Red Bull KTM Factory Racing
1:31.598
1.629
0.413
95 / 99
 
 
 
 
 
 
 
20
REDDING, Scott
Aprilia Racing Team Gresini
1:31.637
1.668
0.039
20 / 67
 
 
 
 
 
 
 
21
ABRAHAM, Karel
Ángel Nieto Team
1:31.661
1.692
0.024
68 / 72
 
 
 
 
 
 
 
22
LUTHI, Thomas
EG 0,0 Marc VDS
1:31.994
2.025
0.333
36 / 71
 
 
 
 
 
 
 
23
SYAHRIN, Hafizh
Monster Yamaha Tech 3
1:31.998
2.029
0.004
37 / 49
 
 
 
 
 
 
 
24
SIMEON, Xavier
Reale Avintia Racing
1:32.267
2.298
0.269
55 / 60

 
Χρόνοι Παρασκευής - 16/02/2018
 
Θέση
ΑνάβατηςΟμάδα
Ταχύτερος Χρόνος
Διαφ.
Διαφ.Προηγ.
Γύροι
1
CRUTCHLOW, Cal
LCR Honda CASTROL
1:30.797
 
 
57 / 70
 
 
 
 
 
 
 
2
RINS, Alex
Team SUZUKI ECSTAR
1:30.809
0.012
0.012
66 / 70
 
 
 
 
 
 
 
3
MARQUEZ, Marc
Repsol Honda Team
1:30.912
0.115
0.103
30 / 78
 
 
 
 
 
 
 
4
DOVIZIOSO, Andrea
Ducati Team
1:30.945
0.148
0.033
30 / 60
 
 
 
 
 
 
 
5
PEDROSA, Dani
Repsol Honda Team
1:30.960
0.163
0.015
70 / 75
 
 
 
 
 
 
 
6
PETRUCCI, Danilo
Alma Pramac Racing
1:31.003
0.206
0.043
70 / 74
 
 
 
 
 
 
 
7
MILLER, Jack
Alma Pramac Racing
1:31.044
0.247
0.041
78 / 83
 
 
 
 
 
 
 
8
ROSSI, Valentino
Movistar Yamaha MotoGP
1:31.189
0.392
0.145
68 / 74
 
 
 
 
 
 
 
9
IANNONE, Andrea
Team SUZUKI ECSTAR
1:31.235
0.438
0.046
70 / 78
 
 
 
 
 
 
 
10
LORENZO, Jorge
Ducati Team
1:31.246
0.449
0.011
60 / 64
 
 
 
 
 
 
 
11
VIÑALES, Maverick
Movistar Yamaha MotoGP
1:31.294
0.497
0.048
67 / 70
 
 
 
 
 
 
 
12
ZARCO, Johann
Monster Yamaha Tech 3
1:31.305
0.508
0.011
35 / 67
 
 
 
 
 
 
 
13
RABAT, Tito
Reale Avintia Racing
1:31.523
0.726
0.218
70 / 85
 
 
 
 
 
 
 
14
BAUTISTA, Alvaro
Ángel Nieto Team
1:31.525
0.728
0.002
76 / 84
 
 
 
 
 
 
 
15
ESPARGARO, Aleix
Aprilia Racing Team Gresini
1:31.662
0.865
0.137
57 / 62
 
 
 
 
 
 
 
16
REDDING, Scott
Aprilia Racing Team Gresini
1:31.685
0.888
0.023
55 / 59
 
 
 
 
 
 
 
17
NAKAGAMI, Takaaki
LCR Honda IDEMITSU
1:31.692
0.895
0.007
55 / 87
 
 
 
 
 
 
 
18
ABRAHAM, Karel
Ángel Nieto Team
1:31.698
0.901
0.006
75 / 82
 
 
 
 
 
 
 
19
MORBIDELLI, Franco
EG 0,0 Marc VDS
1:31.729
0.932
0.031
67 / 72
 
 
 
 
 
 
 
20
SMITH, Bradley
Red Bull KTM Factory Racing
1:31.741
0.944
0.012
58 / 67
 
 
 
 
 
 
 
21
LUTHI, Thomas
EG 0,0 Marc VDS
1:32.716
1.919
0.975
73 / 79
 
 
 
 
 
 
 
22
SIMEON, Xavier
Reale Avintia Racing
1:32.720
1.923
0.004
47 / 50
 
 
 
 
 
 
 
23
KALLIO, Mika
Red Bull KTM Factory Racing
1:32.749
1.952
0.029
21 / 48
 
 
 
 
 
 
 
24
SYAHRIN, Hafizh
Monster Yamaha Tech 3
1:33.165
2.368
0.416
63 / 70

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.