MotoGP & WSBK Ινδονησία 2021: Έκλεισε ο αγώνας σε δημόσιο δρόμο!

Το είχαμε γράψει τον περασμένο Νοέμβριο!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/2/2019

Οριστικοποιήθηκε η ένταξη ενός αγώνα σε δημόσιο δρόμο στην Ινδονησία, τόσο για τα MotoGP όσο και για τα MOTUL WSBK με έναρξη το 2021! Το επίθετο δημόσιος χωρά βέβαια τεράστια εξήγηση, κι αν πιάνετε αυτή την είδηση από τώρα, είναι αναγκαίο να διαβάσετε πρώτα ολόκληρο το ιστορικό αυτής της απόφασης και το εύρος των εργασιών που θα γίνουν σε κάτι που θα φτιαχτεί ως μία κανονική πίστα κι απλά θα χρησιμοποιείται από την κυκλοφορία τον υπόλοιπο χρόνο. Εν συντομία λοιπόν, πρόκειται για δρόμους ανοικτούς στην κυκλοφορία που θα κατασκευαστούν όμως με προδιαγραφές πίστας, προσφέροντας τα τεράστια περιθώρια ασφαλείας που απαιτούν οι αγωνιζόμενοι στα MotoGP που φυσικά σημαίνει πως θα υπάρχουν τόσο οι βοηθητικοί δρόμοι, όσο και οι αμμοπαγίδες και όλα τα προστατευτικά. Παράλληλα ένας τεράστιος χώρος, κατασκευασμένος για αυτό το σκοπό, θα φιλοξενεί τα paddock ενώ τα περισσότερα δωμάτια των ιδιωτικών αλλά και των προς ενοικίαση κατοικιών και δωματίων, θα έχουν οπτική πρόσβαση στον αγώνα, φέρνοντας μία εμπειρία τύπου Μονακό.

Πρακτικά λοιπόν, ο Ezpeleta δεν βγαίνει ψεύτης όταν το 2014 δήλωνε στην Σιγκαπούρη πως τα MotoGP αποκλείεται να επιστρέψουν σε δημόσιο δρόμο. Ναι τον υπόλοιπο χρόνο θα κυκλοφορούν αυτοκίνητα των κατοίκων το νέου τουριστικού χωριού, αλλά οι δρόμοι αυτοί κατασκευάζονται από την αρχή, όπως και ολόκληρο το ξενοδοχειακό συγκρότημα και το σύμπλεγμα των μόνιμων κατοικιών που αυτό προσφέρει, με βάση να φιλοξενήσουν τις ταχύτερες μοτοσυκλέτες του κόσμου. Τυχεροί λοιπόν όχι εκείνοι που θα κυκλοφορούν με ενοικιασμένα αυτοκίνητα προς τις σουίτες τους, αλλά όσοι εγκατασταθούν στις μόνιμες κατοικίες που τώρα κατασκευάζονται και θα οδηγούν εκεί όλο το χρόνο…

Θυμηθείτε - MotoGP: Επιστροφή σε δημόσιους δρόμους! Δυνατή υποψηφιότητα Ινδονησίας
Πιο δυνατό από ποτέ αυτό ενδεχόμενο

Η νέα ημι-μόνιμη πίστα θα πιάνει μπόλικο χώρο από τα 1.3010 στρέμματα στα οποία εκτείνεται το τουριστικό συγκρότημα Mandalika. Πρόκειται για μία παραθαλάσσια έκταση στα νότια του νησιού Lombok, το οποίο είναι ο εξίσου όμορφος γείτονας της πασίγνωστης νήσου Bali, αν και πολύ λιγότερο αξιοποιημένος τουριστικά. Όλα αυτά τα σχέδια, η δημιουργία ενός τεράστιου resort που να συνδυάζει και πίστα αγώνων, και η συζήτηση για την ένταξη της Ινδονησίας στο πρόγραμμα δεν είναι φυσικά καινούρια κατάσταση. Έχουν ξεκινήσει χρόνια τώρα, με πρώτη –επίσημη- ανακοίνωση το 2017, αναθέρμανση αρχές του προηγούμενο έτους και οριστικοποίηση στα τέλη του 2018, όπως είχαμε γράψει, με τελική ανακοίνωση σήμερα. Αναλυτικές δηλώσεις της Dorna και της κατασκευαστικής αναμένεται να ακολουθήσουν τις επόμενες ημέρες.

Η ένταξη της Ινδονησίας είναι κρίσιμο στάδιο για τα MotoGP και την παγκόσμια θέση της μοτοσυκλέτας γενικότερα, κι αυτό γιατί πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες αγορές από μόνη της, ενώ έχει και έντονη εξαγωγική δραστηριότητα από την στιγμή που εκεί έχουν εγκαταστήσει εργοστάσια αρκετοί κατασκευαστές μοτοσυκλετών. Η Dorna για χρόνια τώρα θέλει να προσθέσει έναν αγώνα στην χώρα με τα πολλά νησιά και τις πολλές μοτοσυκλέτες, αλλά η διαφθορά και η πολιτική αστάθεια έχουν αποτρέψει όλα τα σχέδια.

MotoGP σε δημόσιους δρόμους!
Το σχέδιο της Dorna

Σκεφτείτε πως είχαν φτάσει να συζητούν την επέκταση μίας πίστας που οι εγκαταστάσεις της είναι λιγότερες από την πίστα που έχουμε εμείς στις Σέρρες και που μπορεί πλήρως να εξυπηρετεί τις ελληνικές ανάγκες – και με το παραπάνω- αλλά απέχει πολύ από το να φιλοξενήσει τα MotoGP. Κι όμως συζητούσαν αυτό το ενδεχόμενο, πριν κάθε έρευνα που διεξήγαγαν τους οδηγήσει στο ίδιο συμπέρασμα: Πως τα αεροπλάνα που θα προσγειωθούν εκεί φορτωμένα με τα MotoGP, μπορεί να μείνουν καθηλωμένα έως ότου καταβληθούν υπέρογκες μίζες… Παράλληλα η εκάστοτε κυβέρνηση της Ινδονησίας δεν ήταν καθόλου βέβαιο πως θα σεβόταν το συμβόλαιο της Dorna με την πίστα. Όλα αυτά όμως ξεπερνιούνται όμως αν γίνουν σε ένα μέρος που η κυβέρνηση δεν έχει δικαιοδοσία με ένα γειτονικό αεροδρόμιο που το διαχειρίζονται Ευρωπαίοι…Να λοιπόν τα υλικά με τα οποία δέθηκε η συνταγή πίσω από την συμφωνία για την ένταξη της Ινδονησίας στο πρόγραμμα των αγώνων!

Οι όποιες αντιδράσεις των ντόπιων κατοίκων κάμφθηκαν με δύο τρόπους. Πρώτα δόθηκε η επιβεβαίωση πως μία από τις γειτονικές παραλίες της δαντελωτής ακτής, η ομορφότερη του νησιού, θα παραμείνει ανεπηρέαστη από κάθε δραστηριότητα του resort πέρα των ήπιων εγκαταστάσεων για τους λουόμενους, και φυσικά πως θα δοθεί προτεραιότητα στις προσλήψεις των μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων, που θα αρχίσουν να λειτουργούν εντός του θέρετρου.

Για εμάς, τους θεατές, μία νέα πίστα είναι καλή ανανέωση στο πρόγραμμα των MotoGP όπως κι ένας αγώνας παραπάνω, καθώς το όριο που είχε θέσει η Dorna εξακολουθεί να μην έχει ξεπεραστεί. Παράλληλα δεν υπάρχει αντίστοιχο παράδειγμα προσωρινής πίστας αλλά σε δρόμους και εγκαταστάσεις που από την αρχή να έχουν σχεδιαστεί με αυτό τον σκοπό, ώστε να δικαιολογείται η όποια επιφυλακτικότητα. Η κεντρική ευθεία θα είναι για παράδειγμα ο δρόμος που θα πατήσεις πρώτον από όλους, αν σαν τουρίστας οδηγήσεις προς το θέρετρο κάποια στιγμή που δεν θα έχει αγωνιστική δράση, κι αυτό έχει πολύ καιρό να συμβεί στην ιστορία των MotoGP, ταυτόχρονα όμως, ποτέ δεν είχε γίνει και με αυτό τον τρόπο…

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.