Nicky Hayden (1981-2017)

"Ο πρωταθλητής της καρδιάς μας"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/5/2017

Την Δευτέρα 22 Μαΐου έφυγε από τη ζωή, μετά από δύσκολη και άνιση μάχη με τα τραύματά του, ένας από τους πλέον αγαπητούς αναβάτες παγκοσμίως. Ο Nicky Hayden μπορεί να μην στηθεί ξανά στη σχάρα εκκίνησης στους αγώνες WSBK –όπου συμμετείχε στην εργοστασιακή ομάδα της Honda- ή των MotoGP –όπου είχε μπει το όνομά του στη λίστα των Παγκόσμιων Πρωταθλητών ως ο τελευταίος Αμερικανός αναβάτης που κατάφερε κάτι τέτοιο- αλλά το σίγουρο είναι ότι θα βρίσκεται πάντα στην καρδιά των συναθλητών του και των ανθρώπων που αγαπούν τους αγώνες.

Γιατί ο Nicky ήταν ένας από τους λόγους που μας έκαναν να αγαπάμε το σπορ. Ήταν ένας αναβάτης προικισμένος και ταλαντούχος ο οποίος ποτέ δεν είχε δημιουργήσει αντιπαλότητες και έχθρες, ακόμη και όταν έφτασε στην διεκδίκηση του παγκοσμίου πρωταθλήματος το 2006. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Rossi: Nicky ήταν ένα από τους καλύτερους φίλους που είχα στα paddock. Ήμασταν team mates την rookie χρονιά του το 2003, τότε που πήρα τον τίτλο κι αυτός ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο. Ύστερα από λίγα χρόνια παλέψαμε για τον τίτλο μέχρι τον τελευταίο αγώνα της Valencia, όπου δυστυχώς για μένα κέρδισε και στέφθηκε αυτός πρωταθλητής. Μετά τον τερματισμό σφίξαμε τα χέρια και με αγκάλιασε. Ερχόταν συχνά στο ράντσο για προπόνηση και προσπαθούσα να "κλέψω" μερικά από τα μυστικά του όταν ήμασταν μαζί στην πίστα, γιατί ήταν ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες στον κόσμο στο flat track. Αυτό όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ ως η ωραιότερη ανάμνησή μου από τον Nicky, ήταν όταν το 2015 στην Valencia έχασα τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα και στον γύρο μετά τον τερματισμό ήρθε και μου έσφιξε το χέρι. Εγώ έχασα το πρωτάθλημα κι εκείνος αποχαιρετούσε τα MotoGP. Το βλέμμα του μέσα από το κράνος που ήταν γεμάτο υποστήριξη προς εμένα, είναι μια από τις ελάχιστες ευχάριστες αναμνήσεις από εκείνη τη μέρα."

Ο Hayden ανατράφηκε μέσα σε μια οικογένεια με αγωνιστική παράδοση. Τόσο ο πατέρας του Earl όσο και η μητέρα του Rose, έτρεχαν παλιότερα σε αγώνες, ενώ και τα αδέρφια του, ο μεγαλύτερος Tommy και ο νεότερος Roger Lee, ανήκουν στην ελίτ των κορυφαίων αναβατών στην Αμερική, στα AMA Flat Track και ΑΜΑ National Road Racing πρωταθλήματα. Μάλιστα οι τρεις του έγραψαν ιστορία το 2002, όταν όλα τα αδέρφια κατέλαβαν τις θέσεις του βάθρου στο ΤΤ Dirt Track Grand National (ο Nicky είχε κερδίσει, ο Tommy τερμάτισε δεύτερος και ο Roger Lee τρίτος).

Εκείνη τη χρονιά επίσης, ο Nicky έγινε και ο νεότερος αναβάτης που κέρδισε το πρωτάθλημα ΑΜΑ Superbike και την επόμενη χρονιά ξεκίνησε την καριέρα του στα MotoGP, ως αναβάτης της εργοστασιακής ομάδας της Honda. Την πρώτη του κιόλας χρονιά κατάφερε να ανέβει στο βάθρο και το 2005 πήρε την πρώτη του νίκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στον αγώνα μάλιστα της πατρίδας του στην Laguna Seca.

Το 2006, σε ένα από τα πιο συγκλονιστικά πρωταθλήματα, ο Hayden πήρε στο νήμα τον τίτλο από τον Rossi, όντας και ο τελευταίος Αμερικάνος που πήρε το στέμμα μέχρι σήμερα, ενώ ταυτόχρονα ανακηρύχθηκε και ως ένας από τους πιο δημοφιλής αναβάτες της πατρίδας του όλων των εποχών, με το σύνθημα: "ο πρωταθλητής της καρδιάς μας". Το 2015, ο Hayden έφυγε από τα MotoGP και τιμήθηκε από την Dorna με τον τίτλο του MotoGP Legend, για να συνεχίσει την καριέρα του στα WSBK όπου συμμετείχε ως αναβάτης της Honda, παίρνοντας και μια νίκη στην Sepang πέρσι. Μέσα στα 13 χρόνια πορείας στα MotoGP, ο Hayden ανέβηκε 28 φορές στο βάθρο, εκ των οποίων τις τρεις στο ψηλότερο σκαλί, ενώ είχε κερδίσει και πέντε pole positions.

Κατά την διάρκεια της βράβευσής του ως MotoGP Legend, ο Carmelo Ezpeleta είπε πως "το βραβείο το δίνουμε με μεγάλη χαρά στον Nicky, όχι μόνο γιατί είναι πρωταθλητής ή γιατί είναι ένας από τους αναβάτες με τις περισσότερες εκκινήσεις στην κορυφαία κατηγορία, αλλά και λόγω της εξαιρετικής του συμπεριφοράς όλα αυτά τα χρόνια, για τον αθλητικό του πνεύμα και για την φιλικότητα που τον διακρίνει."

Ο Chris Jonnum, ο συγγραφέας του βιβλίου που εκδόθηκε το 2007 με θέμα τα αδέρφια Hayden και την πορεία μέχρι τα MotoGP, έθεσε ίσως με τον καλύτερο τρόπο το τι σημαίνει το όνομα του Hayden στους φίλους των αγώνων σε παγκόσμιο επίπεδο. Έγραψε, πως αν ζητήσεις από οποιονδήποτε το όνομα ενός Αμερικάνου αναβάτη, όλοι θα απαντήσουν "Nicky Hayden".

Πέρα από τα αγωνιστικά του κατορθώματα, ο κόσμος τον αγάπησε και τον θαύμασε εξαιτίας της προσωπικότητάς του. Η αυθεντικότητά του και ο τρόπος που σε έκανε αμέσως να νιώθεις ως ο καλύτερος φίλος του ήταν πραγματικά μοναδικός. Ο Nicky ήταν το αλάτι της γης.

Το παρακάτω βίντεο είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής στην σύντομη αλλά τόσο επιτυχημένη πορεία του Nicky στους αγώνες

Ετικέτες

MotoGP – Ο Mike Trimby περνά στο πάνθεον των θρύλων

Ο πρώτος μη αναβάτης που το όνομά του θα γραφτεί στο Hall of Fame των MotoGP
motomagMotoGP – Ο Mike Trimby περνά στο πάνθεον των θρύλων
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

27/3/2024

Μέσω μίας συνέντευξης τύπου από την πίστα του Misano, έγινε γνωστό ότι ο Mike Trimby θα λάβει τον τίτλο του MotoGP Legend το 2024, ως φόρο τιμής στην συνεισφορά του στα GP, ενώ ταυτόχρονα καταφέρνει να γίνει ο πρώτος που θα λάβει την συγκεκριμένη διάκριση στα 75 χρόνια ιστορίας του θεσμού, για την εκτός πίστας συνεισφορά του.

Αν και ξεκίνησε την πορεία του ως αναβάτης και μηχανικός την δεκαετία του ’60, μέχρι και τα τέλη του 1970, είχε συνδέσει το όνομά του με τα εκτός πίστας δρώμενα του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος των GP. Κατάφερε έτσι να παίξει σημαντικό ρόλο στους αγώνες, με την συμμετοχή του να κρίνεται καθοριστική στην διαμόρφωση των MotoGP, όπως τα ξέρουμε σήμερα.

MotoGP – Ο Mike Trimby περνά στο πάνθεον των θρύλων

Από το 1982, ο Mike Trimby είχε οριστεί από τους αναβάτες ως εκπρόσωπό τους, για θέματα που τους αφορούσαν. Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1986, η αντιπροσώπευση των αγωνιζόμενων πήρε επίσημη μορφή, με την ίδρυση της International Road Racing Teams Association (IRTA), με τον Trimby να βρίσκεται στο τιμόνι. Έκτοτε, η IRTA έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση του αθλήματος όπως το ξέρουμε σήμερα, υποστηρίζοντας τόσο τους αναβάτες, όσο και τις ομάδες. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι η τεράστια πρόοδος που έχει γνωρίσει η ασφάλεια των αναβατών στα MotoGP, οφείλει μεγάλο μέρος της στην IRTA και στο έργο του Mike Trimby, αλλά και της συζύγου του, Irene, η οποία συνεχίζει να συμβάλει στην βελτίωση του αθλήματος μετά τον θάνατό του, τον Σεπτέμβριο του 2023.

Το 1992 αποτελεί χρονιά ορόσημο για τα GP μοτοσυκλέτας, εγκαινιάζοντας μία νέα εποχή συνεργασίας μεταξύ της IRTA, της FIM, της MSMA και της Dorna, που προέκυψε μετά από μία πολυετή μάχη μεταξύ της FIM και της IRTA, από την ίδρυση της τελευταίας, το 1986. Μεγάλο κομμάτι για την επίτευξη της συνεργασίας αυτής πιστώνεται στα γερά θεμέλια που είχε στήσει εξ αρχής ο Mike και συνολικά η IRTA, με στόχο οι αναβάτες και οι ομάδες να έχουν ισοδύναμη ισχύ με τους φορείς στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

MotoGP – Ο Mike Trimby περνά στο πάνθεον των θρύλων

Τον Μάρτιο του 2023, ο Trimby είχε βραβευτεί με το Torrens Trophy της Royal Automobile για την συνεισφορά του στον χώρο της μοτοσυκλέτας για το Ηνωμένο Βασίλειο. Λίγους μήνες αργότερα και συγκεκριμένα τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, ο Trimby άφησε την τελευταία του πνοή κατά την διάρκεια του γύρου του San Marino, σε ηλικία 74 ετών.

Η ανακοίνωση για την είσοδο του Mike Trimby στο Hall of Fame των MotoGP ήρθε στην συνέντευξη τύπου που διοργανώθηκε προς τιμήν του στην πίστα Misano World Circuit Marco Simoncelli, όπου παρευρέθηκαν μεταξύ άλλων η σύζυγός του Irene Trimby, και ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta . Έτσι, το όνομά του θα βρίσκεται πλέον ανάμεσα στους Giacomo Agostini, Hugh Anderson, Hans-Georg Anscheidt, Kork Ballington, Max Biaggi, Alex Crivillé, Mick Doohan, Stefan Dörflinger, Andrea Dovizioso, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Nicky Hayden, Jorge Lorenzo, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Anton Mang, Jorge ‘Aspar’ Martinez, Angel Nieto, Dani Pedrosa, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Valentino Rossi, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Luigi Taveri, Carlo Ubbiali και Franco Uncini που έχουν επίσης χριστεί ως MotoGP Legends, περνώντας στο πάνεθεον των αγώνων μοτοσυκλέτας.         

Ετικέτες