Nicky Hayden (1981-2017)

"Ο πρωταθλητής της καρδιάς μας"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/5/2017

Την Δευτέρα 22 Μαΐου έφυγε από τη ζωή, μετά από δύσκολη και άνιση μάχη με τα τραύματά του, ένας από τους πλέον αγαπητούς αναβάτες παγκοσμίως. Ο Nicky Hayden μπορεί να μην στηθεί ξανά στη σχάρα εκκίνησης στους αγώνες WSBK –όπου συμμετείχε στην εργοστασιακή ομάδα της Honda- ή των MotoGP –όπου είχε μπει το όνομά του στη λίστα των Παγκόσμιων Πρωταθλητών ως ο τελευταίος Αμερικανός αναβάτης που κατάφερε κάτι τέτοιο- αλλά το σίγουρο είναι ότι θα βρίσκεται πάντα στην καρδιά των συναθλητών του και των ανθρώπων που αγαπούν τους αγώνες.

Γιατί ο Nicky ήταν ένας από τους λόγους που μας έκαναν να αγαπάμε το σπορ. Ήταν ένας αναβάτης προικισμένος και ταλαντούχος ο οποίος ποτέ δεν είχε δημιουργήσει αντιπαλότητες και έχθρες, ακόμη και όταν έφτασε στην διεκδίκηση του παγκοσμίου πρωταθλήματος το 2006. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Rossi: Nicky ήταν ένα από τους καλύτερους φίλους που είχα στα paddock. Ήμασταν team mates την rookie χρονιά του το 2003, τότε που πήρα τον τίτλο κι αυτός ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο. Ύστερα από λίγα χρόνια παλέψαμε για τον τίτλο μέχρι τον τελευταίο αγώνα της Valencia, όπου δυστυχώς για μένα κέρδισε και στέφθηκε αυτός πρωταθλητής. Μετά τον τερματισμό σφίξαμε τα χέρια και με αγκάλιασε. Ερχόταν συχνά στο ράντσο για προπόνηση και προσπαθούσα να "κλέψω" μερικά από τα μυστικά του όταν ήμασταν μαζί στην πίστα, γιατί ήταν ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες στον κόσμο στο flat track. Αυτό όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ ως η ωραιότερη ανάμνησή μου από τον Nicky, ήταν όταν το 2015 στην Valencia έχασα τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα και στον γύρο μετά τον τερματισμό ήρθε και μου έσφιξε το χέρι. Εγώ έχασα το πρωτάθλημα κι εκείνος αποχαιρετούσε τα MotoGP. Το βλέμμα του μέσα από το κράνος που ήταν γεμάτο υποστήριξη προς εμένα, είναι μια από τις ελάχιστες ευχάριστες αναμνήσεις από εκείνη τη μέρα."

Ο Hayden ανατράφηκε μέσα σε μια οικογένεια με αγωνιστική παράδοση. Τόσο ο πατέρας του Earl όσο και η μητέρα του Rose, έτρεχαν παλιότερα σε αγώνες, ενώ και τα αδέρφια του, ο μεγαλύτερος Tommy και ο νεότερος Roger Lee, ανήκουν στην ελίτ των κορυφαίων αναβατών στην Αμερική, στα AMA Flat Track και ΑΜΑ National Road Racing πρωταθλήματα. Μάλιστα οι τρεις του έγραψαν ιστορία το 2002, όταν όλα τα αδέρφια κατέλαβαν τις θέσεις του βάθρου στο ΤΤ Dirt Track Grand National (ο Nicky είχε κερδίσει, ο Tommy τερμάτισε δεύτερος και ο Roger Lee τρίτος).

Εκείνη τη χρονιά επίσης, ο Nicky έγινε και ο νεότερος αναβάτης που κέρδισε το πρωτάθλημα ΑΜΑ Superbike και την επόμενη χρονιά ξεκίνησε την καριέρα του στα MotoGP, ως αναβάτης της εργοστασιακής ομάδας της Honda. Την πρώτη του κιόλας χρονιά κατάφερε να ανέβει στο βάθρο και το 2005 πήρε την πρώτη του νίκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στον αγώνα μάλιστα της πατρίδας του στην Laguna Seca.

Το 2006, σε ένα από τα πιο συγκλονιστικά πρωταθλήματα, ο Hayden πήρε στο νήμα τον τίτλο από τον Rossi, όντας και ο τελευταίος Αμερικάνος που πήρε το στέμμα μέχρι σήμερα, ενώ ταυτόχρονα ανακηρύχθηκε και ως ένας από τους πιο δημοφιλής αναβάτες της πατρίδας του όλων των εποχών, με το σύνθημα: "ο πρωταθλητής της καρδιάς μας". Το 2015, ο Hayden έφυγε από τα MotoGP και τιμήθηκε από την Dorna με τον τίτλο του MotoGP Legend, για να συνεχίσει την καριέρα του στα WSBK όπου συμμετείχε ως αναβάτης της Honda, παίρνοντας και μια νίκη στην Sepang πέρσι. Μέσα στα 13 χρόνια πορείας στα MotoGP, ο Hayden ανέβηκε 28 φορές στο βάθρο, εκ των οποίων τις τρεις στο ψηλότερο σκαλί, ενώ είχε κερδίσει και πέντε pole positions.

Κατά την διάρκεια της βράβευσής του ως MotoGP Legend, ο Carmelo Ezpeleta είπε πως "το βραβείο το δίνουμε με μεγάλη χαρά στον Nicky, όχι μόνο γιατί είναι πρωταθλητής ή γιατί είναι ένας από τους αναβάτες με τις περισσότερες εκκινήσεις στην κορυφαία κατηγορία, αλλά και λόγω της εξαιρετικής του συμπεριφοράς όλα αυτά τα χρόνια, για τον αθλητικό του πνεύμα και για την φιλικότητα που τον διακρίνει."

Ο Chris Jonnum, ο συγγραφέας του βιβλίου που εκδόθηκε το 2007 με θέμα τα αδέρφια Hayden και την πορεία μέχρι τα MotoGP, έθεσε ίσως με τον καλύτερο τρόπο το τι σημαίνει το όνομα του Hayden στους φίλους των αγώνων σε παγκόσμιο επίπεδο. Έγραψε, πως αν ζητήσεις από οποιονδήποτε το όνομα ενός Αμερικάνου αναβάτη, όλοι θα απαντήσουν "Nicky Hayden".

Πέρα από τα αγωνιστικά του κατορθώματα, ο κόσμος τον αγάπησε και τον θαύμασε εξαιτίας της προσωπικότητάς του. Η αυθεντικότητά του και ο τρόπος που σε έκανε αμέσως να νιώθεις ως ο καλύτερος φίλος του ήταν πραγματικά μοναδικός. Ο Nicky ήταν το αλάτι της γης.

Το παρακάτω βίντεο είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής στην σύντομη αλλά τόσο επιτυχημένη πορεία του Nicky στους αγώνες

Ετικέτες

MotoGP 2023, Silverstone, P1 - Απίστευτος Aleix Espargaro, σχεδόν 0,7 δευτερόλεπτα μπροστά από τον 2ο

Άσχημο high-side για τον Marc Bezzecchi, του στέρησε τη δυνατότητα να παλέψει για την πρωτιά
Aleix Espargaro
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/8/2023

Στη στεγνή πίστα του Silverstone, η διαδικασία των P2 για το MotoGP είχε δεκάδες εναλλαγές στην κορυφή, με την τελική τριάδα να αποτελείται από έναν αναβάτη της Aprilia (Aleix Espargaro), έναν της Ducati (Jorge Martin) και έναν της KTM (Brad Binder). Στα highlights των δοκιμαστικών της Παρασκευής που έχουν σημασία για την κατάταξη στη σχάρα εκκίνησης, ήταν η πτώση του Bezzecchi από κρύο ελαστικό, και η φοβερή επίδοση του Aleix που βρέθηκε 0,671 εκατοστά μπροστά από τον δεύτερο Martin.

Η αεροδυναμική παίζει ολοένα και σημαντικότερο ρόλο στις μοτοσυκλέτες του MotoGP, και στο βρετανικό GP η RS-GP του Aleix Espargaro έδειχνε πιο διαστημική από ποτέ. Φτερά στη μάσκα, φτερά στα πλαϊνά, το γνωστό scoop κάτω από το ψαλίδι, φτερά στο πιρούνι, αλλά και δυο νέα φτερά στα πλάγια του πίσω τροχού! Όμορφη δεν τη λες αυτή τη μοτοσυκλέτα, αποτελεσματική είναι όμως όπως φάνηκε, και με το παραπάνω.

Όχι ότι η RS-GP έκανε όλη τη δουλειά, είναι πάντα ο συνδυασμός αναβάτη-μοτοσυκλέτας που κάνει τη διαφορά, και ο Aleix έδωσε ρέστα σε μια από τις αγαπημένες του πίστες.

Ο Jorge Martin από την άλλη έγραψε τον ταχύτερο χρόνο του στο τέλος, ενώ μέχρι τότε ήταν μεν ταχύς -πάντα είναι- αλλά χωρίς να σημειώνει τον ένα ταχύτερο γύρο μετά τον άλλο, όπως για παράδειγμα ο Bezzecchi. Ο τελευταίος έπεσε θύμα των κρύων του ελαστικών, και του wind-chill factor από τον κρύο αέρα που παγώνει το Silverstone και απαιτεί από τους αναβάτες να προσέχουν ιδιαίτερα τους πρώτους 2 γύρους. Το high-side που έφαγε ήταν πανομοιότυπο -και στην ίδια στροφή- με εκείνο του Franco Morbidelli το πρωί, ενώ ο Bez κοπανήθηκε άσχημα -χωρίς όμως να τραυματιστεί όπως φαίνεται-, μην δείχνοντας διάθεση κατόπιν να τρέξει να πάρει τη 2η μοτοσυκλέτα του και να συνεχίσει.

Οι αναβάτες της εργοστασιακής ΚΤΜ, έδειχναν δυνατοί σε όλο το session, με τον Binder να γράφει τελικά τον 3ο ταχύτερο χρόνο, και τον Miller να τερματίζει 8ος.

Έκτος βρέθηκε ο Πρωταθλητής του 2022, Pecco Bagnaia, που σε κάποια στιγμή είχε γράψει τον ταχύτερο χρόνο, αλλά δεν κατάφερε στο τέλος να ακολουθήσει τον ακόμα ταχύτερο ρυθμό των πρώτων. Σίγουρα πολύ καλύτερα από τον ομόσταυλό του Bastianini που τερμάτισε μόλις 15ος!

Εκτός της σημαντικής (ειδικά όταν προβλέπεται πολλή βροχή για το Σάββατο) πρώτης δεκάδας στα P1 βρέθηκαν αρκετά μεγάλα ονόματα, με τον Fabio Quartararo να δείχνει τον θυμό του για την 11η θέση του, ενώ 13ος ήταν ο Marc Marquez.

Στην 21η θέση τερμάτισε ο Pol Espargaro, που κάνει τη μεγάλη επιστροφή μετά από 4 μήνες λόγω του άσχημου τραυματισμού του, και σίγουρα θέλει χρόνο για να προσαρμοστεί ξανά στις ταχύτητες του MotoGP.

Ακολουθεί η κατάταξη των P1.

Silverstone P1
Ετικέτες