Ντεμπούτο Vinales με Aprilia στην Aragon!

Ανακοινώθηκε επίσημα η συμμετοχή του

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

1/9/2021

Η Aprilia επιβεβαίωσε και επίσημα ότι ο Maverick Vinales, ο οποίος μόλις ολοκλήρωσε τις πρώτες του δοκιμές στο Misano με το RS-GP, θα τρέξει για παρθενική φορά με τα χρώματα της εταιρείας στο επερχόμενο αγώνα της Aragon. Ο Vinales που ξέκοψε τους δεσμούς του με την Yamaha στη μέση της σεζόν, δήλωσε πολύ εντυπωσιασμένος από την πρώτη του επαφή με την ιταλική ομάδα, ανοίγοντας έτσι ουσιαστικά τον δρόμο για να γίνει team mate του Aleix Espargaro από τον επόμενο κιόλας αγώνα. Αυτό δίνει ακόμη μια ώθηση στην Aprilia, μετά και τον πρώτο τερματισμό του εργοστασίου στο βάθρο των MotoGP, χάρη στην τρομερή απόδοση του Ισπανού στον αγώνα του Silverstone .

Ο Vinales, που έχει χριστεί εννέα φορές νικητής στην μεγάλη κατηγορία, τόσο με Suzuki όσο και με Yamaha, θα πάρει την θέση του Lorenzo Savadori, ο οποίος θα επιστρέψει ως αναβάτης εξέλιξης και θα περιοριστεί σε μερικές wild card συμμετοχές.

Ο Roman Albesiano, Τεχνικός Διευθυντής της Aprilia, είπε πως η απόφαση να χρησιμοποιήσουν τον Vinales από τον αγώνα της Aragon, είναι αποτέλεσμα των εξαιρετικών επιδόσεών τους στις δοκιμές του Misano. "Δεν ήταν δεδομένο πως μετά από μια μακρά θητεία πάνω σε μια μοτοσυκλέτα με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα, ο Maverick θα είχε μια καλή αίσθηση από την αρχή πάνω στο δικό μας V4", είπε ο Albesiano, "αυτός είναι και ο λόγος που οι συγκεκριμένες δοκιμές σε μια πίστα που ιστορικά δεν είναι καλή για την μοτοσυκλέτα μας, αποτέλεσαν τον βασικό παράγοντα που επηρέασε την απόφασή μας. Είμαστε απόλυτα ικανοποιημένοι από την άμεσα θετική αντίδραση του Maverick, ο οποίος είχε πολύ καλή αίσθηση τόσο με την RS-GP όσο και με την υπόλοιπη ομάδα, αλλά και τις μεθόδους που δουλεύουμε. Το ταλέντο του σε συνδυασμό με αυτό του Aleix και μαζί με την εμπειρία του Savadori από την φετινή σεζόν, μας κάνει αισιόδοξους για την έκβαση του project μας στα MotoGP".

Ο Vinales "έγραψε" χρόνο στο 1:33 χθες, ο οποίος ήταν κάτω από τον καλύτερο χρόνο του Espargaro σε αγώνα, ενώ απείχε μισό δευτερόλεπτο από τον καλύτερό του χρόνο στον αγώνα που κέρδισε με την Yamaha M1.

O Massimo Rivola, ο CEO της Aprilia, είπε πως αισθάνονται όλοι στην εταιρεία πολύ περήφανοι που μπορούν να ανακοινώσουν τα πλάνα τους για την φετινή χρονιά αλλά και για την σεζόν του 2022, με στόχο να πάρουν το καλύτερο από την συμβολή των τριών αναβατών τους. "Μαζί με τον ήδη επιβεβαιωμένο αναβάτη μας, τον Aleix, είμαστε χαρούμενοι που καλωσορίζουμε έναν ταλαντούχο αθλητή όπως ο Maverick Vinales, στην ομάδα της Aprilia Racing. Ο Maverick είχε τρομερή χημεία με την ομάδα και την μοτοσυκλέτα από το πρώτο κιόλας λεπτό και είμαι πεπεισμένος πως θα δώσει τον καλύτερο εαυτό του από τον αγώνα της Aragon. Ταυτόχρονα, επιβεβαιώνουμε τον ρόλο του Lorenzo Savadori ως αναβάτη εξέλιξης για το0 2022. Είναι ένα νευραλγικό πόστο ως μια ανταμοιβή για την τεράστια προσπάθεια που έκανε κατά την εξέλιξη του RS-GP, ενώ θα εκμεταλλευτεί τις wild card συμμετοχές για το 2021 τις οποίες και θα αποφασίσουμε μαζί μόλις επιστρέψει στο 100% της φυσικής του κατάστασης".

Η πίστα της Aragon είναι μια από τις αγαπημένε της Aprilia,αφού εκεί ο Espargaro πέτυχε τον καλύτερο –μέχρι τότε, το 2017 και το 2018 δηλαδή- τερματισμό της μοτοσυκλέτας στην 6^η θέση, ενώ την επόμενη χρονιά ήταν πέμπτος στην σχάρα εκκίνησης και τερμάτισε έβδομος. Οι υπόλοιποι όμως αγώνες δεν έφεραν καλά αποτελέσματα, με τον καλύτερο τερματισμό να είναι στην 13^η θέση.

Και αν στην Aprilia φαίνεται ότι αλλάζουν όλα, στην Yamaha είναι έτοιμοι να περιμένουν μέχρι τον αγώνα του Misano όπου θα επιστρέψει ο τραυματίας ο Franco Morbidelli για να πάρει τη θέση του Vinales στην εργοστασιακή ομάδα δίπλα στον Fabio Quarataro, με τον Andrea Doviziosoν να παίρνει τη θέση του Morbidelli στην SRT. Προς το παρόν ο Cal Crutchlow την Aragon Θα παραμείνει στη θέση του στην εργοστασιακή ομάδα της Yamaha για τον συγκεκριμένο αγώνα , με την SRT να μην έχει ακόμη επιβεβαιώσει αν ο Jake Dixon θ τρέχει στο πλευρό του Rossi και στον επόμενο αγώνα.

https://bit.ly/MOTO_677

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!