Μετά από μια σειρά ατυχών γεγονότων που είχε εμπλακεί ο Lorenzo στους τελευταίους αγώνες και τα δοκιμαστικά, όπως το highside που είχε στον αγώνα της Aragon αλλά και το highside που είχε στα δοκιμαστικά πριν τον αγώνα στην Ταϊλάνδη, ο Ισπανός αναβάτης αναγκάζεται να μείνει εκτός μάχης εξαιτίας των καταγμάτων που αποκόμισε. Ας θυμήσουμε λίγο πιο συγκεκριμένα: Στην πρώτη πτώση ο Jorge αποκόμισε ένα κάταγμα στο δάκτυλο του αριστερού του ποδιού, ενώ η δεύτερη πτώση προκάλεσε περισσότερη ζημιά στον καρπό του που δεν έγινε αντιληπτή έγκαιρα με αποτέλεσμα να μην μπορέσει να τρέξει στον αγώνα της Ιαπωνίας. Ειδικότερα το κάταγμα στον καρπό του γνωστοποιήθηκε μετά τα δοκιμαστικά που υποβλήθηκε σε νέες εξετάσεις, ενώ μέχρι τότε έκανε εντατική προπόνηση για να βρίσκεται σε φόρμα με αποτέλεσμα να μην γνωρίζει αν η ζημιά προϋπήρχε ή αν προκλήθηκε από τη προπόνηση. Όπως και να ‘χει ο Lorenzo βρίσκεται πλέον εκτός μάχης, και η Ducati με τη μια μοτοσυκλέτα της χωρίς αναβάτη.
Από την πρώτη στιγμή που έγινε κατανοητό στο MOTUL Grand Prix Japan, πως ο Lorenzo δεν θα μπορέσει να αγωνιστεί στην Αυστραλία καθώς μέσα σε μία εβδομάδα δεν υπήρχε περίπτωση να προλάβει, το ερώτημα ήταν τι θα έκανε η Ducati. Διότι παράλληλα τρέχει κι ένα πρωτάθλημα κατασκευαστών που δεν σηκώνει να έχει μία μοτοσυκλέτα καθηλωμένη.
Η πρώτη σκέψη, που εκφωνήθκε δυνατά για πρώτη φορά κάτα την διάρκεια του αγώνα στην Ιαπωνία, ήταν να επιστρατεύσει τον Pirro. Τον εργοστασιακό αναβάτη εξέλιξης με την τεράστια εμπειρία του, που συχνά συμμετέχει ως wildcart. Από την άλλη η Ducati έχει ανάγκη και μία καλή θέση στον τερματισμό της δεύτερης μοτοσυκλέτας, κι όχι μία απλή συμμετοχή καθώς έχει χάσει αρκετούς αγώνες. Έτσι, αποφάσισε να επιστρατεύσει τον Alvaro Bautista, μια επιλογή που ήρθε μετά τις εξαιρετικές επιδόσεις του στο Motegi καθώς τερμάτισε πέμπτος. Από θέμα εμπειρίας ο Bautista θα είναι σίγουρα καλύτερα προετοιμασμένος για τον αγώνα, ενώ έτσι θα έχει άλλη μία ευκαιρία να βρεθεί στην σέλα την νεότερης εργοστασιακής MotoGP μοτοσυκλέτας. Βέβαια αυτό δεν έχει ιδιαίτερη σημασία για τον Alvaro καθώς όπως είχαμε αναφερθεί και παλιότερα, από το 2019 θα κυνηγήσει τη καριέρα του στο Motul WorldSBK.
Στόχος των ανθρώπων της Dorna μέσω των νέων κανονισμών είναι να αυξηθεί κατακόρυφα ο ανταγωνισμός, να δούμε νέους κατασκευαστές να εισέρχονται στον κορυφαίο θεσμό των αγώνων μοτοσυκλετών αλλά και να γίνει το άθλημα πιο θεαματικό και “πράσινο” -θου, Κύριε...
Ας πάρουμε από την αρχή τις αλλαγές που θα δούμε στη μεγάλη κατηγορία του MotoGP από το 2027. Η χωρητικότητα των τετράχρονων κινητήρων θα μειωθεί από 1.000 κ.εκ. σε 850 κ.εκ. Για τον σκοπό αυτό μειώνεται η διάμετρος των κυλίνδρων από 81 σε 75 χλστ. Με αυτήν την αλλαγή οι άνθρωποι της Dorna στοχεύουν στη μείωση της τελικής ταχύτητας (μεγαλύτερη ασφάλεια, εντονότερος συναγωνισμός), στην αύξηση του χρόνου ζωής των κινητήρων ενώ έτσι "θα υπάρχει και μεγαλύτερος συσχετισμός με τους κινητήρες των πολιτικών μοτοσυκλετών που συναντάμε στην καθημερινότητα μας" -αν και όλοι γνωρίζουμε καλά πως αυτό απέχει πάρα μα πάρα πολύ από την πραγματικότητα των αγώνων MotoGP με τα πειραματικά one-off πρωτότυπα μοντέλα.
Μείωση θα έχουμε όμως και στον αριθμό των κινητήρων που θα έχει ο κάθε αναβάτης κατά τη διάρκεια μίας αγωνιστικής σεζόν. Πλέον κάθε αναβάτης θα έχει στη διάθεση του 6 κινητήρες σε σχέση με τους 7 κινητήρες που έχει στη διάθεση του με το ισχύον σύστημα των τεχνικών κανονισμών. Αλλαγές όμως που αφορούν τους κινητήρες έρχονται και στα καύσιμα από το 2027, όπου στη μεγάλη κατηγορία MotoGP θα δούμε τα καύσιμα να είναι 100% βιώσιμα (συνθετικά) -το 2024 οι ομάδες χρησιμοποιούν 40% βιώσιμο καύσιμο όπως ορίζει ο κανονισμός- με τα ρεζερβουάρ να μικραίνουν σε χωρητικότητα. Στους αγώνες Sprint οι ομάδες θα έχουν 11 λίτρα ρεζερβουάρ από 12 που είναι τώρα ενώ στους κυρίως αγώνες οι μοτοσυκλέτες θα χρησιμοποιούν 20 λίτρα ρεζερβουάρ αντί για 22 λίτρα που είναι τώρα.
Μεγάλες αλλαγές έρχονται και στο κομμάτι της αεροδυναμικής από το 2027, με στόχο τη μείωση των αρνητικών συνεπειών (πχ. των αναταράξεων και του "dirty air" που έχουν οδηγήσει αρκετές φορές τους αναβάτες που ακολουθούν σε πτώση) της υπερβολικής χρήσης αεροδυναμικών βοηθημάτων. Το πλάτος του επάνω μέρος του μπροστινού φαίρινγκ θα είναι 50 χλστ. πιο στενό -από 600 θα είναι 550 mm- ενώ και η μούρη της μοτοσυκλέτας θα μπει 50 χλστ. πιο μέσα. Με απλά λόγια η επίδραση των αεροδυναμικών βοηθημάτων θα μειωθεί σε μεγάλο βαθμό, με τους υπεύθυνους να εστιάζουν στο γεγονός πως με αυτόν τον τρόπο θα δούμε περισσότερες προσπεράσεις, με αύξηση των μαχών και του θεάματος.
Οι κατασκευαστές επίσης θα έχουν στη διάθεση τους μία αλλαγή του πίσω μέρους της μοτοσυκλέτας ανά σεζόν, με εκείνο να μειώνεται ταυτόχρονα από 1.250 σε 1.150 χλστ.
Από το 2027 θα έχουμε και την απαγόρευση των συστημάτων μορφοποίησης του ύψους της μοτοσυκλέτας (επιτέλους!)καθώς και του holeshot device -θα έχετε δει τους αναβάτες να ρυθμίζουν χειροκίνητα μία συσκευή και ξαφνικά η μοτοσυκλέτα να χαμηλώνει ώστε να έχει καλύτερη αεροδυναμική απόδοση ειδικότερα στην εκκίνηση, αλλά και στις εξόδους των στροφών. Τα παραπάνω συστήματα ουδεμία σχέση έχουν με μοτοσυκλέτα δρόμου, προσθέτουν πολυπλοκότητα και κάποιες φορές παρουσιάζουν προβλήματα που καταστρέφουν τον αγώνα του αναβάτη. Στόχος εδώ από τη μία η απλούστευση του χειρισμού των μοτοσυκλετών και από την άλλη να πέσει το βάρος για μια ακόμη φορά στις ικανότητες των αναβατών, τόσο στη διαχείριση της εκκίνησης όσο και στην αποτροπή αθέλητης σούζας στις ευθείες. Σύμφωνα με τους ανθρώπους της Dorna αυτή η απαγόρευση θα μειώσει παράλληλα και το κόστος καθώς τα τελευταία χρόνια στο κυνήγι των χιλιοστών του δευτερολέπτου οι κατασκευαστές ξόδευαν εκατομμύρια ευρώ στην εξέλιξη αεροδυναμικών βοηθημάτων και συσκευών μεταβολής ύψους.
Ακόμη μία σημαντική αλλαγή -αν όχι η σημαντικότερη- που θα δούμε από το 2027 θα είναι η ελεύθερη πρόσβαση στα δεδομένα GPS ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ! Έτσι, από το 2027 όλες οι ομάδες μετά το τέλος του κάθε αγώνα θα έχουν τη δυνατότητα να πάρουν τα δεδομένα των άλλων ομάδων και να τα μελετήσουν ώστε να δουν πού και πώς πάσχουν σε σχέση με τον ανταγωνισμό, ώστε να βελτιώσουν τις μοτοσυκλέτες τους. Αυτό θα βοηθήσει σίγουρα τους μη ανταγωνιστικούς κατασκευαστές να μειώσουν την ψαλίδα από αγώνα σε αγώνα, ενώ πλέον δεν θα είναι τόσο απαραίτητο να έχει κανείς... οκτώ μοτοσυκλέτες όπως η Ducati φέτος, για μεγιστοποίηση των δεδομένων που οδηγούν στην κορυφαία εξέλιξη μιας μοτοσυκλέτας. Από την άλλη, κάθε εργοστάσιο χρησιμοποιεί δικές του τεχνολογικές λύσεις, και η μελέτη των δεδομένων τηλεμετρίας του αντιπάλου δεν συνεπάγεται αυτόματα πως θα μπορέσει α) να καταλάβει από πού προέρχονται οι καλύτεροι χρόνοι, η μεγαλύτερη ταχύτητα στις στροφές, η καλύτερη συμπεριφορά στο φρενάρισμα, κλπ. και β) να προσαρμόσει τα δεδομένα αυτά στις διαφορετικές τεχνολογικές λύσεις (πλαίσιο, γεωμετρία, κινητήρας, αεροδυναμική) που χρησιμοποιεί. Παρόλα αυτά οι ειδικοί στην τηλεμετρία κάνουν θαύματα, και μάλλον θα γίνουν ακόμα πιο περιζήτητοι από το 2027 και μετά.
Στον τομέα των παραχωρήσεων το τρέχων σύστημα θα συνεχιστεί ωστόσο από το 2027 όλοι οι κατασκευαστές θα ξεκινήσουν από την κατάταξη Β. Στη συνέχεια θα αξιολογηθούν ξανά στη μέση της σεζόν -το καλοκαίρι του 2027- και μπορεί να αλλάξουν κατάταξη προς τα πάνω ή προς τα κάτω, για να έχουν πρόσβαση σε περισσότερες ή λιγότερες παραχωρήσεις.
Νέα εποχή ξεκινά για το MotoGP από το 2027 με τις αλλαγές των τεχνικών κανονισμών να αλλάζουν άρδην το τοπίο καθώς δεν γνωρίζουμε ποιος θα εκμεταλλευτεί καλύτερα τους κανονισμούς ή ακόμη καλύτερα αν θέλετε μπορεί να γίνει κάποια έκπληξη και να δούμε έναν νέο κατασκευαστή λέμε τώρα BMW να μπαίνει στα χωράφια του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλετών.