Ο Eric de Seynes νέος ιδιοκτήτης της Moto2 ομάδας της Fantic Racing!

Το καινούργιο εγχείρημα του δραστήριου πρώην CEO της Yamaha Motor Europe
Eric de Seynes, νέος ιδιοκτήτης της Fantic Moto2 Racing Team
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

12/1/2026

Ο Eric De Seynes έχει γράψει ιστορία ως ο πρώτος μη Ιάπωνας CEO της Yamaha Motor Europe, ενώ από το 2024 είναι Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Iwata στην Ευρώπη, και μέλος του διοικητικού συμβουλίου στην εταιρεία Decathlon. Τώρα, ο δραστήριος και παθιασμένος με τη μοτοσυκλέτα Γάλλος γίνεται ο νέος ιδιοκτήτης της Moto2 αγωνιστικής ομάδας της Fantic Racing.

Στη θητεία του ως CEO της Yamaha Europe, ο De Seynes είχε ενεργή ενασχόληση με τις αγωνιστικές δραστηριότητες της εταιρείας, που μεταξύ άλλων περιελάμβαναν και τα μεγάλα Πρωταθλήματα WorldSBK και MotoGP.

Αφού τώρα η Fantic Racing εξασφάλισε τον τίτλο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ομάδων το 2025, η Fantic Racing Moto2 ανακοίνωσε στις 11/1 μια μεγάλη αλλαγή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς της, με τον Erid de Seynes να αναλαμβάνει το τιμόνι της για το 2026, με αναβάτες τους Barry Baltus και Tony Arbolino.

Μαζί με τον Mariano Roman, στη θέση του επικεφαλής αγώνων της Fantic, ο Stefano Bedon και ο Roberto Locatelli θα συνεχίσουν να ηγούνται της ομάδας ως Project Manager και Team Manager, αντίστοιχα. Με ένα καλά εδραιωμένο τεχνικό προσωπικό που θα παραμείνει για το 2026 και με αναβάτες τους Barry Baltus, τρίτος στη συνολική κατάταξη αναβατών του 2025, μαζί με τον νέο αναβάτη Tony Arbolino, ο οποίος έχει 29 βάθρα στην καριέρα του, συμπεριλαμβανομένων εννέα νικών, η Fantic Racing ετοιμάζεται να αντιμετωπίσει μια άλλη σεζόν ως κορυφαία διεκδικήτρια του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Moto2.

Eric de Seynes, ιδιοκτήτης της ομάδας: “Πρώτα απ' όλα, αυτή είναι μια ανθρώπινη ιστορία, που καθοδηγείται από το πάθος. Καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας μου, η μοτοσυκλέτα και ειδικά ο κόσμος των αγώνων μου έχουν δώσει πολλά. Το όραμά μου είναι να προστατεύσω αυτό το όνειρο των αγώνων, ώστε να συνεχίσει να εμπνέει την επόμενη γενιά. Από αυτή την άποψη, για μένα, η Moto2 είναι μια μαγική κατηγορία. Ενώ το MotoGP είναι ένας πολύ μοναδικός κόσμος, το Moto2 αντιπροσωπεύει την κορυφή αυτού που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε πυραμίδα των ‘normal’ αγώνων. Κοιτάζοντας τη μεγαλύτερη εικόνα, θέλω να υποστηρίξω το ταλέντο και την επόμενη γενιά που θα χτίσει το μέλλον του αθλήματος. Για να ενισχύσω την αξιοπιστία αυτής της δέσμευσης, το Moto2 είναι το σημείο αναφοράς. Με αυτό το πνεύμα επέλεξα να επενδύσω στην ομάδα, με πλήρη σεβασμό σε όλα όσα έχουν χτιστεί και επιτευχθεί μέχρι τώρα. Ο τίτλος του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Ομάδων που κατακτήθηκε την περασμένη σεζόν είναι μια επιπλέον απόδειξη του πόσο σταθερό είναι το συγκεκριμένο project. Ως ιδιοκτήτης της ομάδας, ο στόχος μου είναι να ενισχύσω αυτό το έργο: προσφέρω την πλήρη υποστήριξή μου σε μια νικήτρια ομάδα, στις αξίες του αθλήματος και στο πάθος που μοιραζόμαστε, καθώς και στους δύο αναβάτες που έχουν δεσμευτεί για το επόμενο έτος. Βρισκόμαστε μόλις στην αρχή αυτού του νέου ταξιδιού, με μακροπρόθεσμη προοπτική. Είμαστε έτοιμοι να εργαστούμε σκληρά και να αποδώσουμε. Πέρα από το να είμαστε μια νικήτρια ομάδα, θέλω επίσης να γίνουμε σημείο αναφοράς για τους οπαδούς που αγαπούν τον μηχανοκίνητο αθλητισμό, προσφέροντας στις νέες γενιές την ευκαιρία να ζήσουν το όνειρο των αγώνων.”

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.