Ο Lorenzo απαντά στις συχνότερες ερωτήσεις που έχει η Google για τον ίδιο

Στα μαλακά πέφτει…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/11/2019

«Τρομάζω με την ιδέα», λέει στην αρχή ο Lorenzo, αλλά δεν θα έπρεπε γιατί πέφτει στα μαλακά, καθώς η ισπανική έκδοση της Google δεν φιλοξενεί ερωτήσεις για την καυτή πατάτα που έχει αυτή την στιγμή στα χέρια του, την πορεία του δηλαδή στην Honda. Επειδή τον είδαμε μαζί με τον Marquez τις προηγούμενες ημέρες, και έχουμε να σχολιάσουμε για την έκδηλη αμηχανία της στιγμής, ας δούμε το video κι από κάτω τις ερωτήσεις στις οποίες απαντά.

Πόσο χρονών είναι ο Lorenzo; - 32

Πόσα πρωταθλήματα έχει κερδίσει; - 5

Πόσες γλώσσες γνωρίζει; Ισπανικά, Ιταλικά και Αγγλικά

Πόσο ψηλός είναι ο Lorenzo; - 1.71, αλλά μάλλον έχει χάσει χιλιοστά στο τελευταίο ατύχημα

Τι ακουστικά χρησιμοποιεί; - beats που τον βοηθούν στην συγκέντρωση

Έχει τατουάζ ο Lorenzo; -  Όχι

Τι μουσική ακούει; - Linkin Park / Red Hot Chilli Peppers / Phil Collins / Dire Straits – καμιά φορά reggae

Ποιο είναι το αγαπημένο του φαγητό; - Η μεσογειακή κουζίνα αλλά αγαπά το σούσι και τις πάεγια

Πόσα supercar έχει στην κατοχή του; - 4

Πόσα ζευγάρια γυαλιά έχει; - Αμέτρητα…

Στο τέλος το παραδέχεται και ο ίδιος, πως οι πρώτες ερωτήσεις που βγάζει η Google για τον ίδιο είναι πολύ νορμάλ, και δεν τον τρόμαξαν καθόλου.

Στην παρουσίαση του HRC που πραγματοποίησε η Honda στο κλειστό αμφιθέατρο της EICMA, ανέβηκαν όλοι οι αναβάτες ξεκινώντας από τους χωμάτινους, καταλήγοντας στα MotoGP, πρώτα βγήκε στην σκηνή ο Lorenzo και μετά ο σουπερστάρ Marquez. Η αμηχανία του Lorenzo εκείνη την στιγμή ήταν έκδηλη, κοβόταν με μαχαίρι, τόσο πολύ την ξεχώριζες και γινόταν αντιληπτή σε όλους στο κοινό, είτε ήξεραν να αναγνωρίζουν την γλώσσα του σώματος είτε όχι και έπιαναν τα μηνύματα υποσυνείδητα. Λίγο αργότερα θα έδινε συνέντευξη στους Ιταλούς δημοσιογράφους και θα φαινόταν πως πράγματι ήταν μία αμήχανη στιγμή. Κι αυτό γιατί όλο το HRC ήταν εκεί για να πανηγυρίσει, όμως ο Lorenzo δεν είχε κάτι για να μοιραστεί την χαρά. Δεν είχε συμβάλλει σε αυτή, κι αυτό τον έκανε να αισθάνεται περίεργα. Όχι από την συμπεριφορά των υπολοίπων αναβατών, αλλά επειδή ο ίδιος δεν ένιωθε άνετα.

Λεπτομέρεια: Κάτω στο πάτωμα είχαν τοποθετήσει τα ονόματα καθενός και πού ακριβώς θα τοποθετούσε κάθε πόδι ώστε να βγει σωστά η φωτογραφία – και γρήγορα. Συγγενείς βάζεις να στηθούν δίπλα – δίπλα και κάνουν δέκα λεπτά, αυτός ο χρόνος την πρώτη ημέρα της Eicma δεν υπάρχει ούτε κατά διάνοια. Ο Rins με τον Mir παρουσίαζαν εκείνη την ώρα τα νέα V-Strom σε απόσταση περίπου πέντε λεπτών μακριά αν έτρεχες γρήγορα, κι άρα δεν υπήρχε χρόνος για να περιμένεις δέκα λεπτά για μία φωτογραφία. Ο Lorenzo αγωνιούσε απλά να τελειώσει αυτή η στιγμή, στάθηκε όπου βρήκε και ήρθε ο Marquez να τον τοποθετήσει σωστά με μία υπόδειξη. Το ύφος του που έλεγε «δεν θέλω να είμαι εδώ», ήταν εκείνη την στιγμή χαρακτηριστικό για τον Lorenzo.

Δεν ήθελε εκεί σε αυτή την εκδήλωση, γιατί δεν είχε κάτι να προσφέρει, κι όχι γενικά στην Honda. Αμέσως μετά έδωσε συνέντευξη σε Ιταλούς δημοσιογράφους, εκφράζοντας την δυσκολία αυτή στην Honda και το αίσθημα ευθύνης που τον βαραίνει. Αναφέρθηκε και στην Ducati, λέγοντας πως αυτό ήταν ακόμη πιο δύσκολο γιατί είχε φτάσει με περγαμηνές εκεί, και έζησε 2 – 3 μήνες μέσα στα «μέλια» πριν η κατάσταση εκεί γίνει πραγματικά άσχημη και βαριά ψυχολογικά. Όπως τόνισε, οι αγώνες είναι ένας κόσμος που κρίνεται από το αποτέλεσμα και μόνο, δεν μετρά την ατυχία, τους τραυματισμούς και τις εγχειρήσεις, δεν κρίνει την προσπάθεια, αλλά βλέπει το αποτέλεσμα, κι όταν αυτό δεν έρχεται επηρεάζει όλη την ομάδα.

Σήμερα ο Lorenzo θα κάνει μία σημαντική ανακοίνωση, είναι βέβαιο πως η ανακοίνωση αυτή βασίζεται στα αποτελέσματα που δεν ήρθαν…

 

UPDATE:

Όπως φάνηκε σήμερα, ο Lorenzo δεν αισθανόταν μέρος της ομάδας, καθώς είχε πάρει την απόφαση να μην είναι μέρος της...

Παραιτήθηκε ο Jorge Lorenzo

Ετικέτες

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.