Ο Rossi για όλους και για όλα

Ο Γιατρός δεν μασάει τα λόγια του
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

6/12/2017

Ο Valentino Rossi κάνει αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα από όλους, ακόμη και εκτός της αγωνιστικής περιόδου: Γίνεται το επίκεντρο της προσοχής. Όχι άδικα, καθώς μέσα από τις πρόσφατες συνεντεύξεις που έδωσε, αλλά και από τις εξωαγωνιστικές του δραστηριότητες, επιβεβαιώνει με τον πιο πειστικό τρόπο ότι αποτελεί πόλο έλξης για οτιδήποτε κι αν κάνει.


Πρόσφατα, έτρεξε για άλλη μια φορά στο Monza Rally και για άλλη μια φορά χρίστηκε νικητής, όντας ο μοναδικός οδηγός στα 4ο χρόνια του θεσμού που καταφέρνει να πάρει έξι νίκες! Μάλιστα, κατάφερε να ξεπεράσει και μια ποινή δέκα δευτερολέπτων που έφαγε μετά την δεύτερη ειδική, καθώς το αμάξι του βρέθηκε ελαφρύτερο κατά εφτά κιλά από το όριο των κανονισμών. Προφανώς του ήρθαν μνήμες από τον αγώνα του Phillip Island το 2003, στον οποίο κέρδισε μετά από μια αντίστοιχη ποινή, και έκανε κάτι ανάλογο κερδίζοντας τις εννέα ειδικές μαζί με τον συνοδηγό του Carlo Cassina, τερματίζοντας 5,7 δευτερόλεπτα μπροστά από τον οδηγό του WRC Andreas Mikkelsen.
Την παραμονή του αγώνα, ο Rossi έδωσε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνέντευξη στο ιταλικό ραδιόφωνο, στην οποία σχολίασε πολλά από τα δρώμενα της σεζόν που τέλειωσε, ενώ μίλησε και σχετικά με τις βλέψεις του για το μέλλον.


Η συνέντευξη ξεκίνησε λέγοντας πώς νιώθει τις Κυριακές πριν τους αγώνες και για την ένταση και τον φόβο που κορυφώνεται μετά την εκκίνηση της Moto2. "Όποιος πει κάτι διαφορετικό, δεν λέει αλήθεια", δήλωσε με νόημα ο Γιατρός. "Έχεις άγχος και φοβάσαι ότι κάτι μπορεί να πάει στραβά ή ότι μπορεί να κάνεις λάθη", συνέχισε, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στον Zarco για τον οποίο είχε εκφράσει και την άποψή του κατά τη διάρκεια της σεζόν. "Ο Zarco είναι σαν τον Verstappen στην F1. Κανείς από τους δυο τους δεν φρενάρει. Πρέπει να ανοιχτείς στο πλάι γιατί υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να καταλήξετε και οι δύο στο χώμα", είπε γελώντας.
Σχετικά με το μέλλον του στους αγώνες, ένα θέμα που έχει αρχίσει να συζητιέται εδώ και καιρό, ο Rossi δεν κρύφτηκε πίσω από δηλώσεις με άρωμα δημοσίων σχέσεων και καθωσπρεπισμού, απαντώντας με ειλικρίνεια: "Φοβάμαι να σταματήσω. Αν φύγω από τα MotoGP, θα είναι σαν να απουσιάζει η Εθνική Ιταλίας από το Μουντιάλ", αστειεύτηκε. "Όταν πάψω να τρέχω στα MotoGP όμως, θα έχω δέκα χρόνια ακόμη στους αγώνες με αυτοκίνητα, όπως για παράδειγμα στα rally, ή σε αγώνες ταχύτητας. Θα μου άρεσε να τρέξω στις "24 ώρες του Le Mans". Ο Alonso τρέχει ήδη εκεί (σ.σ. ο οποίος έχει δεσμό εδώ και ένα χρόνο με την πρώην κοπέλα του Vale, την Linda Morselli), και ίσως τρέξουμε μαζί, σα να βγαίναμε μαζί έξω για φαγητό.Όσο είμαι ανταγωνιστικός, θα θέλω να τρέχω, καθώς είναι μια τεράστια δέσμευση."

Παρόλα αυτά και τα πλάνα του για το πιο μακρινό μέλλον, ο βραχυπρόθεσμος στόχος για τον δέκατο παγκόσμιο τίτλο του είναι πιο ζωντανός από ποτέ. "Θα μπορούσα να το έχω καταφέρει το 2016", είπε, "αλλά φέτος ήταν πιο δύσκολο. Όλα θα εξαρτηθούν από μένα και την μοτοσυκλέτα. Τώρα η Yamaha πρέπει να κάνει ένα βήμα μπροστά σε ό,τι αφορά την ποιότητα. Ο Maverick κι εγώ κάναμε πολλή σκληρή δουλειά και πλέον η μπάλα είναι στο δικό τους γήπεδο. Οι Ιάπωνες πρέπει να δουλέψουν πάνω στον κινητήρα και το πλαίσιο."
Πέρα όμως από τον εαυτό του, μίλησε και για άλλους αναβάτες και κυρίως γι' αυτούς με τους οποίους είχε σκληρές μάχες και αντιπαραθέσεις τα τελευταία 20 χρόνια. Ανάμεσα απ' όλους αυτούς ξεχώρισε τον Marquez, που τον θεωρεί πολύ δυνατό, τον Stoner και τον Lorenzo. Ιδιαίτερα για τον πρώην team mate του, είπε πως η Ducati είναι μια δύσκολη μοτοσυκλέτα, ειδικά αν προέρχεσαι από τη Yamaha. "Είναι δύο εντελώς αντίθετες μοτοσυκλέτες, αν και ο Jorge έγινε πιο ανταγωνιστικός προς το τέλος", δήλωσε ο Rossi. "Τώρα οι "Κόκκινοι" είναι γρήγοροι. Είδαμε τον Dovizioso αλλά και τον Jack Miller στις δοκιμές της Valencia. Φοβάμαι ότι το 2018 ο Lorenzo θα είναι πολύ γρήγορος."


Η συνέντευξή του έκλεισε με ένα σχόλιο σχετικά με τον ετεροθαλή αδελφό του, Luca Marini, ο οποίος θα τρέξει του χρόνου με την ομάδα του Rossi στην Moto2 ενώ ήταν παρών και στο Monza Rally. "Τον φωνάζουμε Marinovic, όπως τον Ρώσο οδηγό, επειδή είναι ψυχρός, ήρεμος και συγκεντρωμένος, αλλά την ίδια στιγμή κρύβει πολύ καλά τα συναισθήματά του", είπε ο Γιατρός. "Έχουμε πολύ καλή σχέση και μοιραζόμαστε το ίδιο πάθος για τις προκλήσεις".
Πριν από λίγες μέρες, ο Rossi βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο των ειδήσεων, αυτή τη φορά όμως για τελείως διαφορετικούς λόγους, καθώς τρεις από τις γειτονικές οικείες του Ranch στην Tavullia έκαναν προσφυγή στον TAR (τον ιταλικό οργανισμό που δίνει τις άδειες για τις χρήσεις της γης) παραπονούμενοι για περιορισμό της προσωπικής τους ελευθερίας λόγω του θορύβου και της σκόνης από το camp. Ο Albi Tebaldi, CEO της VR46 Academy είπε πως η χρήση της πίστας γίνεται μεταξύ 14:30 – 19:00 και μόνο για τέσσερις ημέρες το μήνα, αν και θα μπορούσαν να την χρησιμοποιούν κάθε μέρα. Η τεχνική διαδικασία της κατασκευής της ήταν ιδιαίτερα πολύπλοκη και τηρήθηκαν όλες οι προδιαγραφές που απαιτούνταν. Πριν από κάθε χρήση ελέγχουν τα επίπεδα θορύβου από δύο σταθερά όργανα μετρήσεων που διαθέτουν, ενώ γίνονται συνεχείς έλεγχοι από το κράτος και την ομοσπονδία που δίνει την έγκρισή της σε ετήσια βάση. Είναι χαρακτηριστικό ότι γύρω από το Ράντσο υπάρχουν δεκαπέντε οικείες και οι τρεις που έκαναν την προσφυγή δεν είναι καν από τις πιο κοντινές…

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.