Οι πτώσεις του Crutchlow κοστίζουν 1.000.000 ευρώ!

Παρόλα αυτά τον λατρεύουν στην LCR!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/1/2020

To κόστος μιας MotoGP μοτοσυκλέτας μετριέται σε επταψήφια νούμερα. Στην περίπτωση της Honda, μια RC213-V κοστίζει 2.200.000 ευρώ, όπως ανέφερε πρόσφατα ο ιδιοκτήτης της LCR, Lucio Cecchinello. Όπως καταλαβαίνετε η πτώση έχει αντίστοιχο κόστος, ενώ όταν πρόκειται για μια δορυφορική ομάδα τα πράγματα είναι πιο δύσκολα, καθώς δεν έχει το budget των εργοστασιακών ομάδων ούτε το μέγεθός τους. Αυτή τη στιγμή, το κόστος συμμετοχής της LCR στα MotoGP ανέρχεται στα 10.000.000 ευρώ και αποτελείται από 47 άτομα, συμπεριλαμβανομένων και των umbrella girls. Σε αυτό το ποσό δεν συμπεριλαμβάνεται το κόστος του συμβολαίου του Crutchlow, καθώς αμείβεται απευθείας απ’ την Honda. Ωστόσο, στο κόστος συμμετοχής της ομάδας συμπεριλαμβάνονται οι πτώσεις, το οποίο είναι ανάλογο του πλήθους και της σοβαρότητάς τους. Στην περίπτωση του Crutchlow κυμαίνεται από μισό εκατομμύριο ευρώ μέχρι €900.000! Βέβαια, ο ρόλος του είναι πολύ σημαντικός τόσο για την ομάδα όσο και για την ίδια τη Honda. Βέβαια είναι πολύ εύκολο να φουσκώσει ο λογαριασμός μια πτώσης, αφού πάνω σε μια σύγχρονη μοτοσυκλέτα των MotoGP δεν υπάρχει ούτε ένα εξάρτημα που να κοστίζει λιγότερο από 1000 ευρώ!

Πέραν αυτού όμως, ο Βρετανός αναβάτης ξεχωρίζει και για την ειλικρίνειά του, ένα χαρακτηριστικό που σε ορισμένους τον κάνει αγαπητό και σε άλλους όχι. Στην πρώτη κατηγορία ανήκει ο Cecchinello λέγοντας: “Είναι ένας ιδιαίτερος και ειλικρινής χαρακτήρας. Βέβαια, η ειλικρίνειά του μας έχει δημιουργήσει ορισμένα διπλωματικά προβλήματα, είτε με τη Honda είτε με τη Michelin. Δεν μπορείς να τον περιορίσεις σε αυτά που θα πει ακόμη και όταν γνωρίζει ότι θα έχουν αντίκτυπο.”

Η πορεία του Crutchlow μπορεί να μην είναι γραμμένη με χρυσά γράμματα, όμως έχει αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα του τόσα χρόνια στο paddock των MotoGP. Σε ό,τι αφορά τις επιτυχίες του, έχει κερδίσει τρεις αγώνες και έχει βρεθεί 19 φορές στο βάθρο απ’ το 2011, που ήρθε απ’ τα Superbikes στα MotoGP. Η νίκη του 2018 στην πίστα της Αργεντινής αποτέλεσε την 750η νίκη της Honda στα MotoGP, ενώ αργότερα στον αγώνα της Αυστραλίας θα διέλυε τον αστράγαλό του.

Phillip Island 2018: Η πτώση που στοίχησε περισσότερο στον Crutchlow διαλύοντας τον αστράγαλό του.
 

Από τότε ο Βρετανός αναβάτης έχει επενδύσει πάρα πολύ στην αποκατάσταση του ποδιού του, ενώ ακόμη και σήμερα δεν μπορεί να περπατήσει κανονικά. Αυτό του έχει στοιχήσει αρκετά και πέρσι απ’ τα μέσα της σεζόν είχε αρχίσει να συζητά για το ενδεχόμενο της απόσυρσης. Είναι αρκετά σημαντικός για την Honda αλλά και αγαπητός στην LCR και αν αποφασίσει να αποσυρθεί θα είναι άλλο ένα πλήγμα, τόσο για την Honda όσο και για το πρωτάθλημα.

Ετικέτες

Joan Mir - “Εφιαλτικό το τριήμερο της Καταλονίας”

Ο νέος κινητήρας που έφερε το HRC στην πίστα του Montmelo δεν φάνηκε να έχει τον αναμενόμενο αντίκτυπο
motomagJoan Mir – “Εφιαλτικό το τριήμερο της Καταλονίας”
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

28/5/2024

Κατά τη διάρκεια του GP της Βαρκελώνης, η Honda έφερε έναν νέο κινητήρα, τον οποίο ο Joan Mir δοκίμασε, δηλώνοντας ότι παρά την αλλαγή, συνέχισε να αντιμετωπίζει προβλήματα, καθώς η ζεστή άσφαλτος τον έκανε να πλαγιολισθαίνει σχεδόν στο 90% του γύρου!

Το αναθεωρημένο καθεστώς των παραχωρήσεων στα MotoGP, επιτρέπει στις Honda και Yamaha να χρησιμοποιήσουν διαφοροποιημένους κινητήρες κατά την διάρκεια της φετινής σεζόν, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να φέρουν κάτι νέο σε κάθε GP. Μετά τον Quartararo, ο οποίος αποκάλυψε ότι στη Jerez έτρεχε με έναν ελαφρώς αναθεωρημένο κινητήρα στην M1 του, τώρα ήρθε η σειρά του Mir να αποκαλύψει ότι κατά τη διάρκεια του καταλανικού γύρου η Honda είχε φέρει μία διαφοροποιημένη έκδοση του κινητήρα της RC213V.

Joan Mir – “Εφιαλτικό το τριήμερο της Καταλονίας”

Δυστυχώς, όμως τα πράγματα δεν πήγαν όπως ήλπιζε το HRC, κάνοντας ένα βήμα μπροστά και δύο πίσω. Σε δηλώσεις του μετά το τέλος του κυρίως αγώνα την Κυριακή, ο Mir χαρακτήρισε εφιαλτικό το αγωνιστικό τριήμερο στην Βαρκελώνη. Κατάφερε να τερματίσει στην 15η θέση του κυρίως αγώνα της Κυριακής, 33 (!) ολόκληρα δευτερόλεπτα πίσω από τον πρωτοπόρο Bagnaia και σχεδόν 2 πίσω από την καλύτερα τοποθετημένη Honda, αυτή του Takaaki Nakagami στην 14η θέση.

Ο Πρωταθλητής του 2020 ήξερε από την αρχή του τριημέρου ότι θα δυσκολευτεί, καθώς δεν ένιωθε καλά με τις νέες ρυθμίσεις του κινητήρα. Μάλιστα θεωρεί ότι η έλλειψη πρόσφυσης ήταν πιο έντονη τώρα -αν και σε αυτό θα μπορούσαν να έχουν συμβάλει και οι υψηλές θερμοκρασίες που επηρέασαν την άσφαλτο της πίστας- γλιστρώντας στο μεγαλύτερο μέρος κάθε γύρου. Το Montmelo είναι μία πίστα με μεγάλη ευθεία εκκίνησης-τερματισμού που επιτρέπει στους αναβάτες να μαζέψουν χιλιόμετρα πριν την πρώτη στροφή. Αυτό, έδωσε την ευκαιρία στον Mir να διαπιστώσει ότι εκτός του προβλήματος της πρόσφυσης, η τελική ταχύτητα ήταν και αυτή μειωμένη! Όπως είπε ο ίδιος, στους προηγούμενους αγώνες μπορούσε να είναι λίγο πιο γρήγορος και να παλεύει να μπει στην πρώτη δεκάδα, κάτι που στη Βαρκελώνη δεν είχε την δυνατότητα να κάνει.

Joan Mir – “Εφιαλτικό το τριήμερο της Καταλονίας”

Αν και ο ίδιος χαρακτήρισε τα πράγματα χειρότερα από πριν, όμως, τελικώς είχε να πει και κάποια θετικά για τον αναθεωρημένο κινητήρα. Σύμφωνα με τον Mir, τα περιθώρια πλέον είναι μεγαλύτερα -χωρίς να διευκρινίζει σε ποιον τομέα αναφέρεται. Όπως είπε και ο ίδιος, ο γύρος της Καταλονίας δεν είναι το αντιπροσωπευτικό παράδειγμα, παρά μάλλον από τα χειρότερα, καθώς οι υψηλές θερμοκρασίες και η διαρρύθμιση της πίστας αναγκάζει τους αναβάτες να γλιστράνε για σχεδόν το 90% κάθε γύρου. Ελπίζει ότι στο Mugello τα πράγματα θα είναι καλύτερα, έχοντας την ευκαιρία να κρίνει πιο ολοκληρωμένα την προσπάθεια της Honda.

Πίσω από τον Mir, βρέθηκαν οι Zarco και Marini, στην 16η και 17η θέση, αντίστοιχα. Ο Γάλλος της Castrol Honda LCR έτρεχε με το νέο αεροδυναμικό πακέτο, το οποίο κανένας από τους δύο εργοστασιακούς αναβάτες δεν χρησιμοποιεί ακόμα. Τέλος, ο αναβάτης εξέλιξης και wildcard συμμετοχή στην Καταλονία, Stefan Bradl, τερμάτισε 19ος, 22 δευτερόλεπτα πίσω από τον Mir.

Joan Mir – “Εφιαλτικό το τριήμερο της Καταλονίας”

Για την ώρα, παρά τις προσπάθειες τους, Honda και Yamaha συνεχίζουν να μην μπορούν να βρουν την λύση που θα τις φέρει ξανά στις πρώτες θέσεις. Ειδικά για τη Honda, τα πράγματα μοιάζουν να πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο. Μέχρι στιγμής, ό,τι κι αν έχει φέρει στο τραπέζι, όχι μόνο δεν έχει λύσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η RC213V, αλλά φέρνει κι άλλα, δημιουργώντας πονοκέφαλο σε μηχανολόγους, αναβάτες και την διοίκηση του Big H. Όπως και ο Mir, έτσι κι εμείς ελπίζουμε να δούμε ότι το βήμα που έχουν κάνει τώρα προς τα πίσω, θα τους δώσει ακόμα μεγαλύτερη ώθηση στο μέλλον, όμως τουλάχιστον για την ώρα δεν φαίνεται κάποιο φως στο τέλος του τούνελ, τουλάχιστον μέχρι και το 2027, όταν οι κανονισμοί θα αλλάξουν εκ νέου.

Ετικέτες