Οι πτώσεις του Crutchlow κοστίζουν 1.000.000 ευρώ!

Παρόλα αυτά τον λατρεύουν στην LCR!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/1/2020

To κόστος μιας MotoGP μοτοσυκλέτας μετριέται σε επταψήφια νούμερα. Στην περίπτωση της Honda, μια RC213-V κοστίζει 2.200.000 ευρώ, όπως ανέφερε πρόσφατα ο ιδιοκτήτης της LCR, Lucio Cecchinello. Όπως καταλαβαίνετε η πτώση έχει αντίστοιχο κόστος, ενώ όταν πρόκειται για μια δορυφορική ομάδα τα πράγματα είναι πιο δύσκολα, καθώς δεν έχει το budget των εργοστασιακών ομάδων ούτε το μέγεθός τους. Αυτή τη στιγμή, το κόστος συμμετοχής της LCR στα MotoGP ανέρχεται στα 10.000.000 ευρώ και αποτελείται από 47 άτομα, συμπεριλαμβανομένων και των umbrella girls. Σε αυτό το ποσό δεν συμπεριλαμβάνεται το κόστος του συμβολαίου του Crutchlow, καθώς αμείβεται απευθείας απ’ την Honda. Ωστόσο, στο κόστος συμμετοχής της ομάδας συμπεριλαμβάνονται οι πτώσεις, το οποίο είναι ανάλογο του πλήθους και της σοβαρότητάς τους. Στην περίπτωση του Crutchlow κυμαίνεται από μισό εκατομμύριο ευρώ μέχρι €900.000! Βέβαια, ο ρόλος του είναι πολύ σημαντικός τόσο για την ομάδα όσο και για την ίδια τη Honda. Βέβαια είναι πολύ εύκολο να φουσκώσει ο λογαριασμός μια πτώσης, αφού πάνω σε μια σύγχρονη μοτοσυκλέτα των MotoGP δεν υπάρχει ούτε ένα εξάρτημα που να κοστίζει λιγότερο από 1000 ευρώ!

Πέραν αυτού όμως, ο Βρετανός αναβάτης ξεχωρίζει και για την ειλικρίνειά του, ένα χαρακτηριστικό που σε ορισμένους τον κάνει αγαπητό και σε άλλους όχι. Στην πρώτη κατηγορία ανήκει ο Cecchinello λέγοντας: “Είναι ένας ιδιαίτερος και ειλικρινής χαρακτήρας. Βέβαια, η ειλικρίνειά του μας έχει δημιουργήσει ορισμένα διπλωματικά προβλήματα, είτε με τη Honda είτε με τη Michelin. Δεν μπορείς να τον περιορίσεις σε αυτά που θα πει ακόμη και όταν γνωρίζει ότι θα έχουν αντίκτυπο.”

Η πορεία του Crutchlow μπορεί να μην είναι γραμμένη με χρυσά γράμματα, όμως έχει αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα του τόσα χρόνια στο paddock των MotoGP. Σε ό,τι αφορά τις επιτυχίες του, έχει κερδίσει τρεις αγώνες και έχει βρεθεί 19 φορές στο βάθρο απ’ το 2011, που ήρθε απ’ τα Superbikes στα MotoGP. Η νίκη του 2018 στην πίστα της Αργεντινής αποτέλεσε την 750η νίκη της Honda στα MotoGP, ενώ αργότερα στον αγώνα της Αυστραλίας θα διέλυε τον αστράγαλό του.

Phillip Island 2018: Η πτώση που στοίχησε περισσότερο στον Crutchlow διαλύοντας τον αστράγαλό του.
 

Από τότε ο Βρετανός αναβάτης έχει επενδύσει πάρα πολύ στην αποκατάσταση του ποδιού του, ενώ ακόμη και σήμερα δεν μπορεί να περπατήσει κανονικά. Αυτό του έχει στοιχήσει αρκετά και πέρσι απ’ τα μέσα της σεζόν είχε αρχίσει να συζητά για το ενδεχόμενο της απόσυρσης. Είναι αρκετά σημαντικός για την Honda αλλά και αγαπητός στην LCR και αν αποφασίσει να αποσυρθεί θα είναι άλλο ένα πλήγμα, τόσο για την Honda όσο και για το πρωτάθλημα.

Ετικέτες

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.