Οι Rookies των MotoGP 2018

Το who is who του νέου αίματος
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

24/1/2018

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος το grid των MotoGP θα γεμίσει με τις γνωστές προσωπικότητες, αλλά και νέα πρόσωπα που θα κάνουν την παρθενική τους εμφάνιση στην κορυφαία κατηγορία του αθλήματος. Σε λίγες μέρες ξεκινούν οι επίσημες δοκιμές των ομάδων στην Sepang και καλό θα είναι, όταν θα διαβάσετε σ' αυτό εδώ το site το ρεπορτάζ με τους χρόνους και τις επιδόσεις των αναβατών, να ξέρετε και μερικά πράγματα παραπάνω για τους rookies του 2018. Άλλωστε ανάμεσα σ' αυτούς μπορεί να υπάρχει και ο επόμενος σούπερ σταρ των MotoGP.

 

Franco Morbidelli (EG 0.0 Marc VDS)
Ο Franco Morbidelli είναι 23 ετών (στις 4 Δεκεμβρίου φέτος θα κλείσει τα 24) με μια περίεργη μίξη στην καταγωγή του, καθώς η μητέρα του είναι από τη Βραζιλία και ο πατέρας του από την Ιταλία. Ο ίδιος είναι κάτοχος ιταλικού διαβατηρίου –μιας και γεννήθηκε στη Ρώμη- και κάτοχος του παγκόσμιου τίτλου στην κατηγορία Moto2. Πολλοί τον συνδέουν με τον Giancarlo Morbidelli, τον κατασκευαστή αγωνιστικών μοτοσυκλετών, και τον γιο του Gianni Morbidelli, πρώην οδηγό της F1, αλλά η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για απλή συνωνυμία.
Ο Morbidelli ξεκίνησε τις επιτυχίες στην καριέρα του κατακτώντας το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα STK600 το 2013 και έκτοτε η καριέρα του εκτοξεύθηκε με διαστημικούς ρυθμούς. Εκείνη την χρονιά μάλιστα έκανε και την πρώτη του εμφάνιση στα GP ως wild card συμμετοχή στην κατηγορία Moto2, σε τρεις αγώνες μέσα στην χρονιά (Misano, KMotegi και στον τελευταίο αγώνα της Valencia). Αν και οι τερματισμοί του δεν ήταν μέσα στους βαθμούς (20ος, 18ος και 17ος αντίστοιχα), κατάφερε να εξασφαλίσει μια μόνιμη θέση στην ομάδα της Italtrans, ενώ το 2015 κατάφερε να πετύχει τον πρώτο του τερματισμό στο βάθρο στον αγώνα της Indianapolis. Αργότερα μέσα στη χρόνια είχε έναν σοβαρό τραυματισμό στο πόδι, από τον οποίο επανήλθε πιο δυναμικά και ξεκίνησε την συνεργασία του με την ομάδα EG 0.0 Marc VDS για το 2016. Εκείνη τη χρονιά πέτυχε αρκετούς τερματισμούς στο βάθρο, που αποτέλεσαν το έναυσμα για να διεκδικήσει με αξιώσεις –και τελικά να κατακτήσει- τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή το 2017. Ο ιταλο-βραζιλιάνος αποτελεί "παιδί" της ακαδημίας του Rossi VR46 και είναι ο πρώτος από την ακαδημία του Γιατρού που θα αγωνιστεί στην μεγάλη κατηγορία.

 

Thomas Luthi (EG 0.0 Marc VDS)
Ο Ελεβετός ήταν ο μεγάλος αντίπαλος του Morbidelli και ο έτερος διεκδικητής για τον τίτλο στην Moto2 την περασμένη σεζόν, αλλά ένας τραυματισμός του στέρησε την δυνατότητα να παλέψει μέχρι το τέλος. Επειδή όμως η μοίρα παίζει περίεργα παιχνίδια, για το 2018 θα είναι ο… team mate του μεγαλύτερου αντιπάλου του στην Moto2, του Franco Morbidelli.
Η ομάδα της EG 0.0 Marc VDS θα έχει στις τάξεις της λοιπόν δύο rookies και ένας εξ αυτών θα είναι ο γεννημένος πριν από 32 χρόνια Thomas Luthi. Ο έμπειρος αναβάτης ξεκίνησε την καριέρα του σε ηλικία μόλις εννέα ετών με pocket bikes, κερδίζοντας τα πρωταθλήματα στην κατηγορία το 1999 και το 2000. Η πρώτη του εμφάνιση στα GP ήταν στην κατηγορία των δίχρονων τότε 125cc όπου τερμάτισε στην 26η θέση. Η πρώτη του νίκη στην κατηγορία ήρθε το 2005, υπό την καθοδήγηση του Andy Ibbott (του εκπαιδευτή από το California Superbike School), στο Le Mans και στις 6 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς εξασφάλισε από νωρίς το πρωτάθλημα των 125cc.
Το 2007 μεταπήδησε στην κατηγορία των –επίσης δίχρονων τότε- 250cc πάνω στην σέλα ενός Aprilia RSA 250 και χρειάστηκε να περιμένει μέχρι το 2008 για να πετύχει τον πρώτο του τερματισμό στο βάθρο των 250cc. Έκτοτε δεν είχε ιδιαίτερες επιτυχίες αλλά παρέμεινε στην ομάδα και την κατηγορία μέχρι το 2010 που άλλαξε σε Moto2. Το βιογραφικό του πάντως είναι πολύ πλούσιο, ενώ περιλαμβάνει και την θέση του αναβάτη εξέλιξης για το ΚΤΜ RC16 to 2016.

 

Takaaki Nakagami (LCR Honda Idemitsu)
Ο Ιάπωνας αναβάτης γεννήθηκε πριν από 26 χρόνια στην Chiba της Ιαπωνίας και ξεκίνησε να τρέχει στην κατηγορία GP125 στην πατρίδα του το 2005, όπου τερμάτισε 13ος στο πρωτάθλημα. Την επόμενη χρονιά όμως κέρδισε όλους τους αγώνες (!) και αναδείχθηκε ο νεότερος πρωταθλητής Ιαπωνίας στα GP125. Τότε ήταν που μπήκε στην Ακαδημία των MotoGP συμμετέχοντας στο ισπανικό πρωτάθλημα, όπου τερμάτισε στην 12η θέση. Τα αποτελέσματά του βελτιώθηκαν την επόμενη χρονιά, καθώς τερμάτισε στην έκτη θέση, ενώ πήρε και την πρώτη του συμμετοχή ως wild card στα 125cc του παγκοσμίου στον αγώνα της Valencia, όπου δεν κατάφερε δυστυχώς να τερματίσει. Αυτό όμως ήταν αρκετό για να του εξασφαλίσει μια θέση στο πρωτάθλημα της επόμενης χρονιάς. Το 2010 και ενώ είχε προσφορές για να μείνει στην κατηγορία, αποφάσισε να επιστρέψει στην Ιαπωνία και να συμμετάσχει στην κατηγορία ST600. Το 2011 επέστρεψε στα GP στην κατηγορία Moto2 με την ομάδα της Italtrans μέχρι το 2013, ενώ από το 2014 μέχρι και πέρσι ανήκε στο δυναμικό της Idemitsu Honda Team Asia. Φέτος θα είναι κάτω από την ίδια στέγη με τον Cal Crutchlow αλλά με το λογότυπο LCR Honda Idemitsu.

 

Xavier Simeon (Reale Anvitia Racing)
Ο 29 ετών Βέλγος αναβάτης έχει χριστεί κι αυτός νικητής στα GP, όταν πήρε την καρό σημαία το 2015 στο GP της Γερμανίας στην Moto2. Στο παλμαρές του έχει δύο τίτλους (Superstock 1000 το 2009 και European Superstock 600 το 2006) και είναι ο πρώτος Βέλγος αναβάτης (μετά τον Didier de Radigues το 1990) που ανέβηκε στο βάθρο με τον τερματισμό του το 2013 στην τρίτη θέση στο grand prix της Γαλλίας. Την ίδια χρονιά κατάφερε να πάρει και την πρώτη του pole position στην Γερμανία, ενώ δύο χρόνια αργότερα στην ίδια πίστα πήρε και την πρώτη του νίκη σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ετικέτες

MotoGP: Ducati & Pecco Bagnaia: "Ποτέ δεν ήμουν τόσο χαρούμενος με την 9η θέση!" Βλέπει φως στο τούνελ ο Ιταλός

Αισιόδοξος μετά από καιρό δείχνει να είναι ο αναβάτης της Ducati
pecco
Από τον

Παύλο Καρατζά

25/8/2025

Ο εργοστασιακός αναβάτης της Ducati τερμάτισε στην 9η θέση και 15 δευτερόλεπτα πίσω από τον πρωτοπόρο και teammate του Marc Marquez, όμως δηλώνει αισιόδοξος για το μέλλον.

Το πρώτο μήνυμα αισιοδοξίας μέτα από πολύ καιρό έδωσε ο Pecco Bagnaia στην ιταλική τηλεόραση δηλώνοντας πως ποτέ δεν ήταν τόσο χαρούμενος για μια ένατη θέση ενώ όπως είπε χαρακτηριστικά αρχίζει να διαφαίνεται μια πιθανή λύση στα προβλήματα. Αναλυτικά δήλωσε:

“Ποτέ δεν ήμουν ευχαριστημένος με μια ένατη θέση, αλλά σήμερα... δεν είμαι ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα, αλλά η αίσθηση ήταν καλή, κατάφερα να πιέσω, κατάφερα να φρενάρω δυνατά και ήταν ωραίο να μπορώ να αποφασίσω τις γραμμές που θα ακολουθήσω. Είναι κάτι που από την αρχή της χρονιάς δεν κατάφερα ποτέ, και είναι ωραίο. Είμαι ευχαριστημένος. Δυστυχώς, όταν κάνεις τόσο μεγάλες αλλαγές, δεν είναι εύκολο να βρεις σταθερότητα, όχι ότι την είχα πριν, αλλά έκανα δύο λάθη, δυστυχώς, ένα στη στροφή 15 και ένα στον τελευταίο γύρο στη στροφή 5, τα οποία όμως, τελικά, είναι φυσιολογικά, είναι μέρος μιας διαδικασίας αλλαγής που σίγουρα θα μας οδηγήσει σε καλύτερα αποτελέσματα, γιατί σήμερα επιτέλους οδήγησα τη μοτοσυκλέτα”

Ο Bagnaia είπε επίσης πως οι αλλαγές ήταν πολλές και αφορούσαν διαφορετικά κομμάτια της μοτοσυκλέτας και πως κέρδισε εκατοστά, οπότε είναι σημαντικές. Γύρο με το γύρο ένιωθε καλύτερα πάνω στην μοτοσυκλέτα και ειδικότερα προς το τέλος του αγώνα και ήταν ένας καλός αγώνα από άποψη απόδοσης.

Μετά τον σύντομο αγώνα sprint έγινε η πρώτη αλλαγή και κατάλαβε αμέσως πως ήταν στον σωστό δρόμο και αυτό το Σαββατοκύριακο δείχνει πως είναι πρώτο σημάδι ανάκαμψης. Δήλωσε μάλιστα πως είχε φτάσει στο ναδίρ και αυτό έπεξε βασικό ρόλο στην πορεία της εξέλιξης και των αλλαγών που δοκίμασε και τώρα είναι πεπεισμένος ότι με αυτές τις ρυθμίσεις θα είναι δυνατότερος στην συνέχεια του πρωταθλήματος.

Χαρακτηριστικό είναι πως στην ερώτηση, γιατί δεν έκανε αυτές τις μικρές αλλαγές νωρίτερα, απάντησε πως όταν είσαι τρίτος - τέταρτος έχεις στο μυαλό σου αυτές τις αλλαγές που μπορεί να βοηθήσουν αλλά μπορεί να σε στείλουν και πιο κάτω σε χρόνους και δεν δοκιμάζεις, "ενώ τώρα που ποτέ δεν ήμουν τόσο πίσω σε ρυθμό ήταν όχι μόνο ευκαιρία, αλλά το αντίθετο, σημαντικό να δοκιμάσεις οτιδήποτε μπορεί να φέρει την αλλαγή".

Σημείωσε επίσης πως ποτέ δεν ήταν χαρούμενος με μία ένατη θέση ή μάλλον πως χάρηκε εξίσου με την ένατη θέση στον Ουγγαρία, όσο και στην Βαλένθια το 2022, ενώ χαρακτήρισε την ημέρα του Sprint την πιο δύσκολη στιγμή του με την Ducati, μόλις με μία ημέρα διαφορά!