Πάλι έβγαλε τον ώμο του ο Marc Marquez

Κι αυτή τη φορά τον “καλό” του
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

26/11/2019

Έχει φάει πολλά τουμπίδια έως τώρα ο Marc Marquez, αλλά κανένα δεν του έχει κοστίσει σε αγωνιστικό επίπεδο και ο τρόπος που προσπαθεί να τα σώσει ανήκει στην κατηγορία “μα τι κάνει ο τύπος!”. Οι φίλοι του θα πουν πως πλαγιάζει τόσο πολύ τη μοτοσυκλέτα, που όταν πέφτει απλώς σέρνεται στην άσφαλτο. Όσοι πάλι δεν τον συμπαθούν θα πουν ότι απλώς είναι υπερβολικά τυχερός. Η αλήθεια βέβαια είναι κάπου στη μέση, διότι πέρα από τα κλασικά συρσίματα διαρκείας, έχει φάει και κάτι διαστημικές κωλοτούμπες που εύκολα θα μπορούσαν να τον έχουν στείλει για αρκετό καιρό εκτός δράσης, όπως συνέβη στον Lorenzo ή ακόμα και στον πιτσιρικά Joan Mir, που μόνο από το δυνατό τράνταγμα έσφιξαν οι πνεύμονές του και έχασε δύο αγώνες στη σειρά γιατί δεν μπορούσε να αναπνεύσει. Τώρα στα δεύτερα επίσημα δοκιμαστικά που γίνονται στην Jerez, ο Marc Marquez είχε μια ακόμα πτώση, η οποία φαινομενικά δεν ανησύχησε κανέναν. Ήταν στην τελευταία στροφή της πίστας, που είναι μία από τις πιο αργές και όπως ο ίδιος ο Marquez είπε, εκείνη τη στιγμή δεν πήγαινε γρήγορα. Μάλιστα όσο σερνόταν στην άσφαλτο ήταν όλα υπό έλεγχο (αν μπορούμε να πούμε κάτι τέτοια για μια πτώση… αλλά στην περίπτωση του Marquez όλες σχεδόν οι πτώσεις του μοιάζουν υπό έλεγχο!) έως τη στιγμή που μπήκε στην αμμοπαγίδα. Εκεί ο ώμος του (ο καλός ο δεξής και όχι ο αριστερός ο εγχειρισμένος) μάγκωσε στο αφράτο αμμοχάλικο και σύμφωνα με τον ίδιο έπαθε μερική αποκόλληση. Κάπως έτσι βρέθηκε στο ιατρικό κέντρο της πίστας για εξετάσεις, καθώς ο πόνος ήταν αφόρητος. Ήταν δικό μου το λάθος. Πήρα ανοιχτή γραμμή και οι στροφές Κ5,Κ9 και Κ13 είχαν ακόμα κάποιες κηλίδες με νερό από τη βροχή έξω από τη αγωνιστική γραμμή. Πάτησα πάνω σε μια τέτοια κηλίδα και έχασα το μπροστινό. Ήταν με χαμηλή ταχύτητα, αλλά έφτασα στην ατμοπαγίδα με ακατάλληλη στάση σώματος. Νομίζω ότι είχα αποκόλληση – όχι ολική – αλλά κάποια μικρή αποκόλληση στον ώμο. Τον καλό μου ώμο και ήταν πολύ οδυνηρό”.

Μετά την επίσκεψη στο ιατρικό κέντρο, ο Marquez επέστρεψε στη πίστα, γιατί αυτό το τεστ είναι άκρως σημαντικό για την Honda. Οι τρεις αναβάτες του HRC (Αφοί Marquez και Cal Crutchlow) έχουν τον ίδιο κινητήρα, που είναι στο πρώτο στάδιο εξέλιξης για το 2020. Όμως όλοι τους έχουν διαφορετικά πλαίσια! Προφανώς και το HRC έχει καταλάβει πως τα τρία τελευταία χρόνια μόνο  Marc Marcquez μπορεί να κερδίζει σε όλες τις πίστες αγώνες με τη μοτοσυκλέτα τους. “Εγώ έχω να δοκιμάσω δύο εντελώς διαφορετικά πλαίσια. Και τα δύο έχουν μεγάλες διαφορές, με κάποια πολύ καλά σημεία και κάποια πολύ κακά σημεία. Είναι δύο εντελώς διαφορετικές κατευθύνσεις και είναι πολύ σημαντικό να αποφασίσουμε ποια θα ακολουθήσουμε. Εδώ στη Jerez το πλαίσιο παίζει μεγάλο ρόλο και λόγω της δροσιάς το κράτημα είναι πολύ υψηλό αυτή την εποχή. Γι΄αυτό και τα Yamaha και τα Suzuki δουλεύουν τόσο καλά. Μετά την πτώση δεν ασχολήθηκα με τους χρόνους, αλλά επικεντρώθηκα στη δοκιμή των νέων εξαρτημάτων”. Την ίδια στιγμή, στο διπλανό box ο αδερφός του ο Alex είχε πολύ καλύτερη πρώτη ημέρα από εκείνη στη Valencia. Όχι μόνο δεν έπεσε, αλλά πλησίασε στο 1,2’’ τον χρόνο του Marc. Δυστυχώς για τον Alex, σε αυτές τις δοκιμές θα πρέπει να βρει μόνος τους τα χούγια της RCV213, καθώς δεν υπάρχει η πολυτέλεια του χρόνου να ασχοληθεί μαζί του ο Marc. Βέβαια χαριτολογώντας ο Marc είπε πως πρέπει να συνεχίσει να τα δίνει όλα, διότι ποτέ δεν ξέρεις τί μπορεί να κάνει ο Alex!

Ο Jonathan Rea ξανά σε Honda! Πρώτες εντυπώσεις από την CBR1000RR-R SP στις WSBK δοκιμές! [Video]

“Νιώθω λίγο όπως τότε που πήγα στην Kawasaki”
jonathan
Από τον

Παύλο Καρατζά

21/1/2026

Μόλις χτες, 20 Ιανουαρίου 2026, ο Jonathan Rea ξεκίνησε και επίσημα μια νέα καριέρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike ως αναβάτης δοκιμών της Honda.

Τα τελευταία χρόνια τα κατορθώματα της Honda στο WSBK είναι απογοητευτικά και πρέπει να πάμε σχεδόν 20 χρόνια πίσω για να θυμηθούμε τον τελευταίο της τίτλο που ήταν το 2007 με αναβάτη τον James Toseland. Τελευταία νίκη σε στεγνό οδόστρωμα για την Honda ήταν με τον Jonathan Rea το 2014 στο Portimao και τελευταία νίκη σε βρεγμένο πέτυχε ο αείμνηστος Nicky Hayden στην Sepang το 2016.

Rea

Οι Ιάπωνες θέλουν να γίνουν πιο ανταγωνιστικοί και για τον λόγο αυτό προσέλαβαν και τον θρύλο του WSBK, Jonathan Rea ως αναβάτη δοκιμών και εξέλιξης. Ο Rea αγωνιζόταν για πολλά χρόνια με μοτοσυκλέτες Honda, τόσο στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Ταχύτητας, όσο και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike. Έφυγε το 2014 για να πάει στην Kawasaki, με την συνέχεια να είναι γνωστή σε όλους.

Χτες ο Βορειοϊρλανδός είχε την πρώτη του επαφή με την μοτοσυκλέτα και δήλωσε στο speedweek: “Φυσικά δεν ήμουν 100% καλά, το γόνατό μου, στο οποίο είχα υποβληθεί σε εγχείρηση πριν από δέκα εβδομάδες, εξακολουθούσε να με πονάει πολύ. Είχα κάποια προβλήματα, ειδικά στις δεξιές στροφές. Και μετά, στο αεροπλάνο, κρύωσα. Παρ' όλα αυτά, ήταν ωραίο να ξεκινήσω τη νέα μου δουλειά – είναι διαφορετική. Όταν κοιτάς μια μοτοσυκλέτα από έξω, πάντα είσαι περίεργος να μάθεις πώς είναι να την οδηγείς. Ήταν μια καλή μέρα για να καταλάβω από πού ξεκινάμε με την ομάδα.

Rea

Από το 2014, η μοτοσυκλέτα έχει αλλάξει πολύ. Το 2020 ήρθε η εντελώς νέα μοτοσυκλέτα και από τότε έχουν γίνει πολλές αναβαθμίσεις. Το θετικό είναι ότι μετά την περίοδο μου στην Honda, στην Kawasaki και στην Yamaha, μπόρεσα να αποκτήσω επιπλέον εμπειρία και οι πληροφορίες αυτές βοηθούν να κατατάξω τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της μοτοσυκλέτας. Ήμουν ευχάριστα έκπληκτος από τα ηλεκτρονικά, πρέπει να επικεντρωθούμε στο να βρούμε περισσότερη πρόσφυση στο πίσω τροχό. Η Honda εργάζεται σκληρά σε όλους τους τομείς της μοτοσυκλέτας, σπάνια είχα τόσους πολλούς τεχνικούς γύρω μου. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα εργάστηκαν πολύ στα ηλεκτρονικά. Ωστόσο, ο σκοπός τους δεν είναι να δημιουργήσουν πρόσφυση, αυτό είναι πρώτα απ' όλα έργο της μοτοσυκλέτας.

Rea

Όταν άνοιγα τέρμα το γκάζι στο πρώτο μου γύρο στην ευθεία, σκέφτηκα πόσο ωραίο είναι να έχεις ισχύ. Στην τέταρτη, πέμπτη και έκτη ταχύτητα, η μοτοσυκλέτα έχει πραγματικά δύναμη, ο κινητήρας είναι ισχυρός. Νιώθω λίγο όπως τότε που πήγα στην Kawasaki. Τότε δούλευα για πολλά χρόνια με μια εργοστασιακή ομάδα και είχα μηχανικούς στο πλευρό μου που εμπιστεύονταν την κρίση μου. Όταν ήρθε ο Leon Haslam, μπόρεσε να οδηγήσει γρήγορα τη μοτοσυκλέτα, το ίδιο και ο Alex Lowes. Για μένα, λοιπόν, η βελτίωση της μοτοσυκλέτας ήταν πάντα μέρος της δουλειάς μου και νιώθω άνετα με αυτό. Με τα χρόνια, έχω συνεργαστεί με διάφορες ομάδες και αρχιμηχανικούς. Οι μοτοσυκλέτες είχαν διαφορετικούς χαρακτήρες και βρισκόταν σε διαφορετικά στάδια ανάπτυξης. Έχω μια σαφή ιδέα για το πώς να κάνω μια μοτοσυκλέτα γρήγορη. Είναι στο χέρι των τεχνικών να το υλοποιήσουν. Ήμουν επίσης σε ομάδες που δεν ήθελαν να ακούσουν και πίστευαν ότι είχαν καλύτερες ιδέες από εμένα”.