Παρουσίαση ομάδας Monster Energy Yamaha MotoGP

Και συμβόλαιο μέχρι το 2026 στα GP
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

15/2/2021

Σήμερα έκανε την επίσημη παρουσίασή της και η ομάδα της Yamaha στα MotoGP, η Monster Energy Yamaha, μέσω ενός εικονικού περιβάλλοντος, όπως άλλωστε συνηθίζεται το τελευταίο διάστημα λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού. Το logo-hashtag #ImItToWinIt αντανακλά απόλυτα την φιλοσοφία και την προσέγγιση της εργοστασιακής ομάδας, η οποία φέτος με διαφορετική σύνθεση αναβατών (Maverick Vinales και Fabio Quartararo) θα ξεκινήσει την πορεία της για την διεκδίκηση του τίτλου τον Μάρτιο στο Qatar.

Φέτος συμπληρώνεται και το ορόσημο των εξήντα χρόνων της Yamaha στους αγώνες GP, και η εταιρεία επέλεξε την ψηφιακή τεχνολογία για να παρουσιάσει την ομάδα της, αλλά και την στενή σχέση με τον βασικό χορηγό της, την Monster Energy Company. Την παρουσίαση συντόνισε η Fedrica Masolin, παρουσιάστρια της F1 και φανατική οπαδός των MotoGP, με συνεντεύξεις από τον Takahiro Sumi (MotoGP Group Leader της Yamaha Motor Co.), τον Lin Jarvis (Monster Energy Yamaha MotoGP Team Principal & Yamaha Motor Racing Managing Director), τον Massimo Meregalli (Monster Energy Yamaha MotoGP Team Director), τον Mitch Covington (Monster Energy Senior Vice President of Sports Marketing) και φυσικά από τους δύο αναβάτες της ομάδας, ενώ στην συνέχεια παρουσιάστηκε η YZR-M1 του 2021.

Ο Vinales είναι στην ομάδα της Yamaha από το 2017, παίρνοντας τις πρώτες του νίκες στους δύο πρώτους αγώνες, τερματίζοντας σταθερά μέσα στην πρώτη εξάδα του πρωταθλήματος. Ο Quartararo είναι η νέα προσθήκη της ομάδας, παίρνοντας την θέση του Valentino Rossi, έχοντας εντυπωσιάσει τους ανθρώπους της Yamaha με τις επιδόσεις και τα αποτελέσματά του ως δορυφορικός αναβάτης της Petronas Yamaha Sepang Racing Team.

Σε ό,τι αφορά την μοτοσυκλέτα, τα γραφικά και τα χρώματα παρέμειναν ίδια με του 2020, με τον συνδυασμό του μαύρου και του μπλε να κυριαρχεί, όπως φυσικά και το λογότυπου του μεγάλου χορηγού, με τον οποίο συνεχίζει την μακροχρόνια συνεργασία της η εταιρεία. Παράλληλα, ανακοινώθηκε και η συνέχιση της συνεργασίας με την Thai Yamaha Motor Co., Ltd. και την Yamaha Motor Philippines, Inc.

Στις πρώτες δοκιμές για τη νέα σεζόν, που έχουν επαναπρογραμματιστεί για τις 6-7 και 10-12 Μαρτίου στην πίστα του Qatar, θα κάνει και το ντεμπούτο του ως αναβάτης δοκιμών για την εργοστασιακή ομάδα και ο Cal Crutchlow, μαζί με τους δύο εργοστασιακούς αναβάτες.

Στην λίστα με τους χορηγούς και τους συνεργάτες της ομάδας, προστίθεται για το 2021 και η VR46 Racing Apparel, η εταιρεία του Valentino Rossi, η οποία θα αναλάβει την κατασκευή του ρουχισμού της ομάδας. Καθόλου τυχαία επιλογή, καθώς ανακοινώθηκε επίσημα από την Yamaha πως η ομάδα θα συνεργαστεί στενά με τους δύο αναβάτες της Petronas Yamaha SRT (Rossi και Morbidelli) για την εξέλιξη της YZR-M1. Να θυμίσουμε ότι βάσει της συμφωνίας με τον Rossi, ο Γιατρός θα οδηγεί μια πλήρως εργοστασιακή μοτοσυκλέτα, ενώ ο Morbidelli μια A-Spec M1.

Εκτός όμως της παρουσίασης, ανακοινώθηκε από τον Lin Jarvis και η υπογραφή για την επέκταση της συμφωνίας μεταξύ Yamaha και Dorna μέχρι το 2026, στα πλαίσια της ανανέωσης των συμβολαίων όλων των ομάδων με την διοργανώτρια αρχή, εργοστασιακών και μη, για την παρουσία τους στην κορυφαία κατηγορία του πρωταθλήματος. Όπως γράψαμε και παραπάνω, φέτος συμπληρώνονται 60 χρόνια συμμετοχής της Yamaha στα Grand Prix και αυτή η επέκταση της συνεργασίας αποκτά ένας ιδιαίτερο συμβολισμό.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.