Pedro Acosta - O πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής Moto2 που κερδίζει και το Triumph Triple Trophy
Στο γκαράζ του πλέον, το ειδικά εξοπλισμένο Triumph Street Triple RS 765 του θεσμού
Από τον
Κώστα Γκαζή
1/12/2023
Πέρα από τον τίτλο της Moto2 το 2023, αλλά και μια θέση στη σχάρα εκκίνησης του MotoGP για το 2024, ο Pedro Acosta κέρδισε και τον θεσμόTriumph Triple Trophy, που είχε βραβείο ένα μοναδικό και ειδικά εξοπλισμένο από το Hinckley, Street Triple RS 765.
Ο Acosta γίνεται ο 4ος αναβάτης της Moto2 που κερδίζει το συγκεκριμένο βραβείο, απ’ όταν η Triumph ανέλαβε να προμηθεύει με μοτοσυκλέτες την κατηγορία, ενώ είναι η πρώτη φορά που τη μοτοσυκλέτα του βραβείου κερδίζει Παγκόσμιος Πρωταθλητής.
Αντίθετα με το βραβείο M Award της BMW στη μεγάλη κατηγορία, που βραβεύει τον ταχύτερο αναβάτη των δοκιμαστικών, το βραβείο της Triumph είναι πολύ πιο σύνθετο, βαθμολογώντας τους αναβάτες σε τρεις διαφορετικούς τομείς:
7 βαθμοί - Καλύτερη πρόοδος σε θέσεις από την έναρξη του αγώνα έως τον τερματισμό
6 βαθμοί - Pole Position
5 βαθμοί - Ταχύτερος γύρος αγώνα
Οι σταθερές κορυφαίες εμφανίσεις του Acosta καθ’ όλη τη χρονιά τον βοήθησε να βαθμολογηθεί σε 9 γύρους της σεζόν για το Triumph Triple Trophy, και να απομακρυνθεί απ’ όλους τους υπόλοιπους, με τον 2ο καλύτερο αναβάτη να βαθμολογείται σε 4 γύρους.
Ο Acosta πήρε 3 pole positions (Sachsenring, Silverstoneκαι Red Bull Ring), ενώ σημείωσε ταχύτερο γύρο αγώνα… οκτώ φορές! Ο Ισπανός “σφράγισε” την κατάκτηση του βραβείου της Triumph στη Μαλαισία, όταν 2 αναβάτες ακόμα διεκδικούσαν τη μοτοσυκλέτα (Taiga Hada, Jake Dixon.
Pedro Acosta, Red Bull KTM Ajo Team: “Χαίρομαι που κέρδισα αυτό το βραβείο, στο τέλος της ημέρας μιλάμε για μια εκπληκτική μοτοσυκλέτα. Βλέπω πολλούς αναβάτες να την χαίρονται, και ίσως ήρθε τώρα η ώρα να πάρω κι εγώ το δίπλωμα οδήγησης, ώστε να μπορώ να βγαίνω μαζί της στον δρόμο. Φορά τον ίδιο κινητήρα που χρησιμοποιούμε στη Moto2 και όλοι ξέρουμε πόσο γρήγορη είναι η Moto2. Θα έχει πλάκα να κάνω σούζες και endo καβάλα στο βραβείο μου!
MotoGP: Joan Mir - Τώρα επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ
H επιστροφή της Honda στα MotoGP έφερτε τον Joan Mir στο φυσικό του στυλ φρεναρίσματος
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
19/12/2025
Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής του μιλά για τη δύσκολη διαδρομή, το σημείο καμπής της σεζόν 2025 και γιατί νιώθει ξανά ο εαυτός του πάνω στη Honda RC213V.
Ο Joan Mir επέστρεψε φέτος στο βάθρο του MotoGP με τη Honda, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία του παρουσία με τη Suzuki. Μια επιστροφή που για καιρό έμοιαζε αβέβαιη, αν αναλογιστεί κανείς ότι στα δύο πρώτα του χρόνια με τη Honda είχε καταφέρει μόλις δύο τερματισμούς εντός δεκάδας.
Η σεζόν 2025 ξεκίνησε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, ο Mir τερμάτισε μόλις σε έναν από τους έξι πρώτους αγώνες, με την κακοτυχία, τα συμβάντα και το υπερβολικό ρίσκο να συνεχίζουν να τον ταλαιπωρούν.
"Στο πρώτο μέρος της χρονιάς, το καλύτερο που μπορούσες να κάνεις με αυτή τη μοτοσυκλέτα ήταν μια έβδομη θέση", εξήγησε, "Αν κάποιος έκανε κάτι παραπάνω, ήταν λόγω συνθηκών ή περίεργων καταστάσεων. Αλλιώς, το πραγματικό δυναμικό ήταν να τα βάλεις όλα κάτω και να πάρεις μια έβδομη θέση.
"Στο Aragon ήμασταν έβδομοι. Αλλά εκτός αν έλειπε κάποιος, ήταν πολύ δύσκολο να κάνεις κάτι καλύτερο".
Ακολούθησε μια έκτη θέση στην Αυστρία, ανάμεσα σε νέες εγκαταλείψεις, όμως το πραγματικό σημείο καμπής ήρθε μετά την εισαγωγή των τελευταίων αεροδυναμικών και μηχανολογικών αναβαθμίσεων της RC213V στη Βαρκελώνη.
"Μετά τη Βαρκελώνη βελτιώσαμε λίγο την αεροδυναμική και τον κινητήρα. Αυτό ήταν κάτι που με ενοχλούσε πάρα πολύ. Και εκεί έκανα το 'κλικ'", είπε ο Mir.
Δύο αγώνες αργότερα, όλα έδεσαν στην Ιαπωνία. Στο Motegi, ο Mir χάρισε στην εργοστασιακή Honda το πρώτο της βάθρο στο MotoGP μετά τον Marc Marquez στο ίδιο σιρκουί το 2023, προσθέτοντας τη δική του επιτυχία σε μια σεζόν που είχε ήδη δει νίκη και βάθρο από τον Johann Zarco με την δορυφορική LCR Honda.
Ο Ισπανός επανέλαβε το κατόρθωμα και στη Sepang, σε έναν αγώνα που ο ίδιος θεωρεί τον καλύτερό του για το 2025.
"Για το ίδιο το δυναμικό της μοτοσυκλέτας", εξήγησε. "Η Sepang παραδοσιακά δεν είναι καλή πίστα για αυτή τη μοτοσυκλέτα. Και αυτό που κάναμε εκεί ήταν κάτι πολύ σημαντικό.
"Κανονικά δυσκολευόμαστε με την πρόσφυση. Και η Sepang είναι μια πίστα με πολύ χαμηλό grip.
"Για να το αντισταθμίσουμε, έπρεπε απλώς να φρενάρουμε πάρα πολύ, ρισκάροντας περισσότερο από τους άλλους. Έπεσα στο sprint, οπότε δεν ήθελα να κάνω το ίδιο λάθος ξανά.
"Διαχειρίστηκα την κατάσταση πολύ καλά. Οπότε θα πω ότι η Sepang ήταν ο καλύτερός μου αγώνας".
Στη Μαλαισία, ο Mir ενθουσίασε τους φιλάθλους με τα θεαματικά, πολύ αργά φρεναρίσματά του, ένα φυσικό του χαρακτηριστικό που είχε αναγκαστεί να περιορίσει στα χρόνια της Suzuki.
"Με τη Suzuki αυτό δεν ήταν το στυλ", παραδέχτηκε. "Έπρεπε να προσαρμοστώ στη μοτοσυκλέτα, να κυλάω περισσότερο, να φρενάρω λίγο νωρίτερα και να αφήνω τα φρένα πιο νωρίς. Γιατί αυτή η μοτοσυκλέτα απαιτούσε τέτοιο στυλ.
"Τώρα με τη Honda επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ. Όπως το είχα στη Moto3 και στη Moto2. Είναι κάτι που απολαμβάνω πολύ, να φρενάρω πολύ δυνατά και να 'ρίχνω' πραγματικά τη μοτοσυκλέτα στο έδαφος, αλλά είναι πολύ δύσκολο, γιατί ρισκάρω περισσότερο από τους άλλους και πρέπει να βρεις το όριο και την αυτοπεποίθηση.
"Μπορεί να προκαλέσει κάποιες πτώσεις, αλλά αν μπορέσω να οδηγώ με λίγο περισσότερο περιθώριο, μπορούμε να το ελέγξουμε".
Παρά τα βάθρα, ο υψηλός αριθμός μηδενικών αποτελεσμάτων, 21 στους 44 αγώνες, άφησε τον Mir μόλις 15ο στο πρωτάθλημα, πίσω από τον Zarco και τον team-mate του στη Honda, Luca Marini.
Ωστόσο, η συνολική "στροφή" στην απόδοση, που αποτυπώθηκε και στην άνοδο της Honda από το rank D στο C στο σύστημα παραχωρήσεων, του δίνει αισιοδοξία για το 2026.
"Ήταν μια χρονιά-κλειδί", κατέληξε. "Μια χρονιά όπου μπορέσαμε να γυρίσουμε την κατάσταση, από το λιγότερο στο περισσότερο.
"Ίσως περίμενα λίγο περισσότερο απ’ όσο ήλπιζα. Είχαμε πολλή κακοτυχία και καμία συνέπεια. Αλλά σε ό,τι αφορά την απόδοση, το δυναμικό του αναβάτη και το δυναμικό της Honda να αντιστρέψει την κατάσταση, ήταν μια πολύ θετική σεζόν.
"Τώρα χρειαζόμαστε ακόμη ένα 'κλικ', για να βρούμε περισσότερη συνέπεια και λίγο περισσότερες δυνατότητες. Γιατί αν πρέπει να πηγαίνω πάντα έτσι, στο όριο, θα είναι δύσκολο.
"Αλλά ελπίζω του χρόνου να ξεκινήσουμε από εδώ και να ανέβουμε".