Ο Dani Pedrosa έχει ξεκινήσει ήδη τις φυσιοθεραπείες και αναρρώνει βάση προγράμματος από τον τραυματισμό σε κλείδα και περόνη μετά από την πτώση στο Motegi, που τον οδήγησε εκτός του Motul Grand Prix of Japan. Με ανάρτησή του στο blog της Repsol, ενημερώνει για την πορεία της υγείας του, και ταυτόχρονα συγχαίρει τον Marquez για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και ευχαριστεί την ομάδα του για τα μηνύματα συμπαράστασης και το ενδιαφέρον που έχουν δείξει, όλο αυτό το διάστημα.
«Είναι ντροπή αυτό που έγινε στο Ιαπωνικό GP, ιδιαίτερα από την στιγμή που πρόκειται για μία από τις πίστες που αγαπώ περισσότερο. Μέχρι εκείνη την στιγμή ένιωθα ικανοποιημένος από την πορεία μου στην τελική ευθεία της σεζόν, οπότε είναι μεγάλη απογοήτευση που δεν αγωνίστηκα στο Motegi και θα χάσω και τον αγώνα της Αυστραλίας.
Θυμίζουμε ότι για το Phillip Island θα αντικατασταθεί από τον Nicky Hayden, που μετά από την δορυφορική Honda στο Aragon, όπου επίσης ήταν αναβάτης αντικατάστασης, του δίνεται τώρα η ευκαιρία να δοκιμάσει και την εργοστασιακή, δηλώνοντας ιδιαίτερα τυχερός για την ευκαιρία αυτή.
Πιο αργά τα δίχρονα V4 GP 500 από τα μονοκύλινδρα τετράχρονα της Moto3
Ούτε ο Valentino Rossi δεν θα μπορούσε να τα περάσει!
Από τον
Μπάμπη Μέντη
4/3/2024
Δύσκολο να το πιστέψεις, αλλά τα χρονόμετρα δεν ενδιαφέρονται για το τί πιστεύουμε εμείς. Τα χρονόμετρα ενδιαφέρονται μόνο για το ποιος θα περάσει πρώτος τη γραμμή τερματισμού και με ψυχρούς αριθμούς αποτυπώνουν την μία και μοναδική αλήθεια. Ακριβώς αυτό έκαναν και στις τελευταίες επίσημες δοκιμές της Moto3 στην πίστα της Jerez, όπου ο νεαρός αναβάτης David Alonso, γύρισε στο 1:43,315 διαλύοντας στην κυριολεξία το 1:43,674 που ήταν ο χρόνος της Pole Position που είχε πετύχει ο Alex Crivillé με την δίχρονη Honda NSR 500 το 2001 στην ίδια πίστα! Κι αν ο Alex Crivillé δεν σας φαίνεται για πολύ γρήγορος αναβάτης, τί θα λέγατε αν μαθαίνατε πως ο 9 φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Valentino Rossi με την NSR 500 είχε πετύχει καλύτερο χρόνο αγώνα στο 1:43,739!
Μιλάμε για την τελευταία γενιά των δίχρονων V4 500 μοτοσυκλετών του MotoGP με βάρος κάτω από 135 κιλά και ιπποδύναμη πάνω από 200 ίππους. Μαζί με έναν αναβάτη 68-75 κιλών έχουμε συνολικό βάρος 210 κιλά το πολύ και αναλογία κιλών ανά ίππο στο 1,05 το πολύ. Κι όμως ένα μονοκύλινδρο, τετράχρονο 250 των 55-60 ίππων με ελάχιστο επιτρεπόμενο από τους κανονισμούς συνολικό βάρος 152 κιλών (μοτοσυκλέυα+αναβάτης), που μας δίνει αναλογία κιλών/ίππο στην καλύτερη των περιπτώσεων 2,55, κατάφερε στην πίστα της Jerez να είναι πάνω από 3 δέκατα πιο γρήγορη.
Και μην ξεχνάμε πως η αναλογία κιλών ανά ίππο παίζει ρόλο στις επιταχύνσεις μόνο. Για να επιτύχεις υψηλή τελική ταχύτητα χρειάζεσαι μεγάλες ποσότητες ιπποδύναμης για να υπερνικήσεις την αεροδυναμική αντίσταση. Το χαμηλό βάρος δεν παίζει κανένα ρόλο στην τελική, οπότε πέρα από το μειονέκτημα της αναλογίας κιλών ανά ίππο που έχει μια μοτοσυκλέτα της Moto3 έναντι ενός δίχρονου V4 500, έχει και ελάχιστη ιπποδύναμη για να σημειώσει υψηλή τελική ταχύτητα στις ευθείες.
Βέβαια η πίστα της Jerez δεν έχει μεγάλες ευθείες και στα MotoGP σημειώνονται από τις μικρότερες τελικές ταχύτητες του πρωταθλήματος. Όμως ακόμα κι έτσι, το γεγονός πως μια μονοκύλινδρη τετράχρονη των 250 κυβικών, στα χέρια ενός πιτσιρικά 18 ετών, μπορεί να ξεφτιλίσει μια δίχρονη V4 500, ακόμα κι αν την οδηγεί ο Valentino Rossi στα καλύτερά του, δείχνει πόσο έχει προχωρήσει το άθλημα στο σύνολό του (τεχνολογικά και οδηγηκά) και πόσο απαιτητικό είναι σε κάθε λεπτομέρεια, για τους αναβάτες, τις μοτοσυκλέτες και τις ομάδες. Όσοι λοιπόν νοσταλγούν την δίχρονη εποχή και νομίζουν πως τα GP 500 ήταν γρήγορες μοτοσυκλετες, ας αναθεωρήσουν…
