Προς πώληση το MotoGP - Πληροφορίες θέλουν την Bridgepoint να αναζητά αγοραστή για το Πρωτάθλημα

Μερίσματα, δάνεια αλλά και έλλειψη προσωπικοτήτων δείχνουν να ωθούν την ιδιοκτήτρια εταιρεία προς αυτή την κατεύθυνση
MotoGP
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

20/10/2023

Η βρετανική ιδιωτική επενδυτική εταιρεία Bridgepoint που κατέχει το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών του MotoGP, το 2019 απευθύνθηκε στην Lazard -εταιρεία παροχής χρηματοοικονομικών συμβουλών και διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων-, ώστε να διερευνήσει την αποτίμηση της αξίας της επιχείρησης του MotoGP με σκοπό την πώληση του ωστόσο αυτό δε συνέβη ποτέ -τουλάχιστον όχι σε εξωτερικό αγοραστή.

Αυτό που έγινε ήταν η Bridgepoint να πουλήσει το MotoGP στον... εαυτό της, σε διαφορετικό όμως fund, ώστε να πληρώσει με αυτό τον τρόπο τους μετόχους, για την αυξημένη αξία του Πρωταθλήματος. Με τα χρόνια να περνούν και τους καιρούς να αλλάζουν φαίνεται πως η Bridgepoint αυτή τη φορά θέλει να κάνει το επόμενο βήμα με την ίδια να ζητά το ποσό του 1,8 δις ευρώ για να πουλήσει το MotoGP σε άλλη εταιρεία.

Το ότι λάμπει δεν είναι χρυσός είναι μια φράση που ταιριάζει γάντι στο ότι συμβαίνει στο MotoGP αυτή τη στιγμή πίσω από τις κλειστές πόρτες της εταιρείας που το έχει στην κατοχή της. Ωστόσο για να φτάσουμε στα προβλήματα που ταλανίζουν το MotoGP σήμερα ας κάνουμε μία μικρή αναδρομή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς του. Το 1998 η ισπανική τράπεζα Banesto η οποία κατείχε το MotoGP πούλησε τις μετοχές της στην CVC Capital Partners -συμβουλευτική εταιρεία ιδιωτικών συμμετοχών και επενδύσεων με έδρα το Λουξεμβούργο- έναντι 72 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ με τη σειρά της η CVC η οποία το 2006 μπαίνει στα χωράφια της F1, πουλά τις μετοχές της στην εταιρεία Bridgepoint έναντι του ποσού των 345 εκατομμυρίων ευρώ.

Έξι χρόνια αργότερα η Bridgepoint πουλά το 39% των μετοχών της σε καναδικό Fund έναντι του ποσού των 518 εκατομμυρίων δολαρίων, ενώ την ίδια χρονιά ο Carmelo Ezpeleta CEO της Dorna αγοράζει το 20% των μετοχών του MotoGP. Το 2019 η Bridgepoint απευθύνεται στην Lazard -εταιρεία παροχής χρηματοοικονομικών συμβουλών και διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων-, ώστε να διερευνήσει την αποτίμηση της αξίας της επιχείρησης του MotoGP. Η είδηση πως η Bridgepoint θέλει να πουλήσει το MotoGP πήρε μεγάλες διαστάσεις κυρίως στις εταιρείες που ασχολούνται με τα χρηματοοικονομικά των αθλημάτων, ωστόσο εν τέλει αυτή η πώληση έγινε όχι σε διαφορετική εταιρεία, αλλά με τον ιδιόμορφο τρόπο που περιγράψαμε στον πρόλογο. Και κάπως έτσι φτάνουμε στο σήμερα με την είδηση πως η Bridgepoint θέλει να πουλήσει το MotoGP έναντι του ποσού του 1,8 δις ευρώ.

MotoGP

Διαβάζοντας αυτό το ποσό, κάποιος θα πει πως τα χρήματα τα οποία θα εισπράξει η Bridgepoint είναι πολλά ωστόσο τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Μπορεί το 2022 ο κύκλος εργασιών της Dorna -ο φορέας ο οποίος είναι υπεύθυνος για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μοτοσυκλετών- να έφτασε τα 425 εκατομμύρια ευρώ ωστόσο υπάρχουν πολλά μελανά σημεία την τετραετία από το 2018 έως το 2022. Αρχικά από τα ταμεία του οργανισμού έφυγαν 422 εκατομμύρια ευρώ ώστε να δοθούν ως μερίσματα στους μετόχους, ενώ επίσης το MotoGP έλαβε ένα δάνειο ύψους 975 εκατ. ευρώ από την τράπεζα BNP Paribas του οποίου η αποπληρωμή λήγει το 2029.

Επιπρόσθετα το σημαντικότερο πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζει ο θεσμός είναι η έλλειψη προσωπικοτήτων κάτι που λειτουργεί αρνητικά στον τομέα του marketing. Με την απόσυρση του αστέρα του MotoGP, Valentino Rossi το 2021 τα πράγματα έγιναν ακόμη πιο δύσκολα καθώς ο Ιταλός σουπερστάρ είχε ένα τεράστιο κοινό το οποίο τον ακολουθούσε ενώ ταυτόχρονα το marketing το οποίο υπάρχει από πίσω του έφερνε συνεχώς νέο κοινό στο MotoGP. Το επόμενο χαρτί του Ezpaleta και της Dorna ώστε να μειώσει αυτό το πρόβλημα λεγόταν Marc Marquez.

Ο αναβάτης της Honda έφερε μια νέα πνοή στον θεσμό με τις οδηγικές του ικανότητες και τις κόντρες που δημιούργησε ωστόσο οι σοβαροί τραυματισμοί των τελευταίων ετών διέλυσαν το οικοδόμημα της Dorna. Απόντος του Marquez δεν υπήρχε κάποιος να “τραβήξει το κουπί” ώστε να βγει από τη φουρτούνα της έλλειψης ανταγωνισμού το MotoGP, καθώς η Ducati τα τελευταία χρόνια μονοπωλεί το ενδιαφέρον λόγω της μηχανολογικής υπεροχής της ενώ οι Ιάπωνες βλέπουμε πως κάνουν βήματα μόνο προς τα πίσω.

Αν αναλογιστούμε πως τα τελευταία χρόνια οι αναβάτες είναι φιλικοί μεταξύ τους χωρίς να υπάρχουν οι έριδες εντός και εκτός πίστας -θυμηθείτε λίγο τον καβγά Max Biaggi και Valentino Rossi στην Ισπανία του 2001- τότε το κοινό χάνει το ενδιαφέρον προς το προϊόν που λέγεται στο MotoGP. Για το 2023 η Dorna εισήγαγε τους αγώνες Sprint Race ώστε να αυξήσει το θέαμα και τις μάχες ωστόσο το αποτέλεσμα περισσότερο ήταν κατά της καθώς οι συνεχόμενοι τραυματισμοί των αναβατών και η γκρίνια των ομάδων για όλο αυτό που συμβαίνει φέρνει νέο πονοκέφαλο στους ιθύνοντες.

Ταυτόχρονα το MotoGP προσπάθησε να αντιγράψει την F1 δημιουργώντας ένα ντοκιμαντέρ το οποίο θα βάδιζε στα χνάρια του Drive to Survive του Netflix το οποίο έχει αυξήσει ακόμη περεταίρω τη δημοτικότητα της F1, ωστόσο το ντοκιμαντέρ του MotoGP Unlimited το οποίο προβλήθηκε στο Amazon όχι μόνο δεν κέρδισε τις εντυπώσεις αλλά έδειξε για ακόμη μία φορά πως η Dorna νοιάζεται κυρίως για τους Ισπανούς αναβάτες και πως το βάρος πέφτει μόνο σε αυτούς.

MotoGP

Το τελευταίο χαρτί όπως φαίνεται θα παιχτεί το 2024, καθώς ο Marc Marquez αλλάζει στρατόπεδο πηγαίνοντας στην Ducati και στην ομάδα της Gresini Racing Team ώστε να κερδίσει τον ένατο τίτλο της καριέρας του ισοφαρίζοντας τον μεγάλο του αντίπαλο Valentino Rossi. Μέχρι τότε η Bridgepoint φαίνεται πως θα βρίσκεται στην ανεύρεση νέου ιδιοκτήτη καθώς το ποσό που ζητά θα της αποφέρει σημαντικά κέρδη αν αναλογιστούμε πως αγόρασε το MotoGP μόλις 345 εκατομμύρια δολάρια ενώ θα ξεφορτωθεί και οικονομικές υποχρεώσεις οι οποίες τρέχουν.

Φυσικά υπάρχει και η περίπτωση να συμβεί αυτό που συνέβη στη F1 με την Liberty Media -το 2017 αγόρασε τα δικαιώματα έναντι του ποσού των 4,4 δις δολαρίων, με την F1 να κοστίζει πλέον 15,2 δις δολάρια-, δηλαδή να εκτοξευθεί η αξία του προϊόντος αν γίνουν οι σωστές κινήσεις κυρίως στο τμήμα marketing τόσο εντός όσο και εκτός πίστας.

MotoGP
Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.