Πτώσεις στα GP: Ο Zarco πρώτος για τα MotoGP!

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

30/11/2020

Ο Johann Zarco κατέκτησε κι αυτός μια πρωτιά το 2020, όχι όμως τόσο… λαμπερή όπως το πρωτάθλημα, οι νίκες, οι χρόνοι ή κάτι αντίστοιχο, αλλά αναδείχθηκε ως ο αναβάτης με τις περισσότερες πτώσεις μέσα στο 2020. Μάλιστα είναι ένας τίτλος που τον κερδίζει για δεύτερη σερί χρονιά, κάτι όχι και τόσο τιμητικό για τον Γάλλο.

Πιο συγκεκριμένα, ο Zarco έπεσε 17 φορές την περσινή σεζόν, ενώ είχε χάσει και τρεις αγώνες μετά την μεταπήδησή του από την ΚΤΜ στην LCR Honda. Στην συνέχεια εντάχθηκε στο δυναμικό της Avintia Ducati για το 2020, όπου τα επίσημα στατιστικά των MotoGP τον έχουν χρεώσει 15 φορές για "αγορά οικοπέδου" στους 14 γύρους, με κόστος ένα σπασμένο σκαφοειδές και ποινή για εκκίνηση από το τέλος του grid, μετά από το τρομακτικό του ατύχημα με τον Morbidelli στην Αυστρία.

Οι πτώσεις του Zarco για το 2020 ήταν περισσότερες κι από του rookie Alex Marquez (ο οποίος είχε 14), ενώ τρίτος στη σχετική λίστα είναι ο  Aleix Espargarο με 12 πτώσεις. Στο άλλο άκρο της κατάταξης, ο Danilo Petrucci φαίνεται πως έκανε τα λιγότερα λάθη (αποφεύγοντας να πέσει θύμα άλλων αναβατών) με δύο μόλις πτώσεις. Οι αμέσω3ς καλύτεροι σε στατιστικά πτώσεων ήταν ο Andrea Dovizioso και ο Maverick Vinales, αμφότεροι με τέσσερις πτώσεις.

Το "κουτσουρεμένο" φετινό πρόγραμμα ήταν η αιτία που ο συνολικός αριθμός των πτώσεων ήταν μειωμένος με μόλις 722 και στις τρεις κατηγορίες (MotoGP, Moto2 και Moto3), αν και –για τους λάτρεις των στατιστικών- η συχνότητα πτώσεων ανά αγώνα αυξήθηκε ελαφρώς στα MotoGP (από 11,6 σε 12,8) και στην Moto2 (από 18,3 σε 19,4). Στην Moto3 όμως –και αντίθετα απ' ό,τι θα περίμενε κανείς- είχαμε ρεκόρ μείωσης πτώσεων ανά αγώνα με 16,6 από 21,3 που ήταν πέρσι!

Μια σημαντική διαφορά σε σχέση με τις άλλες χρονιές, λόγω της πανδημίας του Covid, ήταν οι συνεχόμενοι αγώνες στην ίδια πίστα (Jerez, Red Bull Ring, Misano, Aragon και Valencia). Σε όλους τους "δεύτερους" αγώνες, είχαμε λιγότερα ατυχήματα σε σχέση με τους πρώτους αγώνες στις ίδιες πίστες, με εξαίρεση το Misano.

Σε γενικές γραμμές όμως, οι καιρικές συνθήκες ήταν καλύτερες απ' ό,τι πέρσι, ενώ δεν είχαμε και καθόλου wild card συμμετοχές. Το πρόγραμμα όμως ήταν ιδιαίτερα επίπονο για όλους τους αναβάτες με 14 αγώνες μέσα σε 19 εβδομάδες, συμπεριλαμβανομένων και τριών συνεχόμενων σαββατοκύριακων από τρεις φορές!

Ο Μαλαισιανός αναβάτης της Moto2, Kasma Daniel, έπεσε περισσότερες φορές από οποιονδήποτε άλλο αναβάτη ανεξαρτήτου κατηγορίας, με ένα ρεκόρ 20 πτώσεων. Ο Jorge Navaro της Speed Up ήταν δεύτερος με 19 πτώσεις και τρίτος ο Gabriel Rodrigo από την Moto3 με 18. Να σημειώσουμε πάντως ότι η Moto2 και η Moto3 είχαν έναν αγώνα παραπάνω, καθώς κατάφεραν να τρέξουν στην αρχή της σεζόν στο Qatar.

Σε ό,τι αφορά την πίστα με τις περισσότερες πτώσεις, για άλλη μια φορά ήταν η πίστα του Le Mans. Πέρσι ήταν και πάλι στην κορυφή της λίστας με 90 πτώσεις, ενώ το 2020 έφτασαν τις 100, με μεγάλο μερίδιο ευθύνης να έχει ο καιρός. Πάντως, αυτό το νούμερο δεν ξεπέρασε τον αριθμό-ρεκόρ των 155 πτώσεων της Valencia το 2018. Η Κ3 του Le Mans ήταν ξανά η πιο επικίνδυνη στροφή όλης της σεζόν, έστω κι αν μειώθηκε ο αριθμός των πτώσεων στο συγκεκριμένο σημείο σε 30 από 32 που ήταν πέρσι. Δεύτερη ήταν η Κ2 της Catalunya με 21 πτώσεις.

Στον αντίποδα, ο πιο "ασφαλής" αγώνας (εκτός του Qatar που δεν έτρεξαν τα MotoGP) ήταν αυτός στην πίστα του Portimao με 32 συνολικά πτώσεις, στην παρθενική του εμφάνιση στο ημερολόγιο των GP.

Τέλος, στα στατιστικά που καταγράφουν σε ποιο session καταγράφονται οι περισσότερες πτώσεις, εντύπωση προκαλεί ότι τις περισσότερες πιθανότητες τις συγκεντρώνει ο αγώνας. Στα FP2 πέφτουν περισσότερο οι αναβάτες των MotoGP, στα FP3 η βαρύτητα τραβά περισσότερο τους αναβάτες της Moto2, ενώ οι πιτσιρικάδες της Moto3 ξεκινούν νωρίς τις πολλές πτώσεις στα FP1.

Ετικέτες

MotoGP: Τέλος οι wildcard συμμετοχές από το 2027!

Απαγορεύονται και οι εμφανίσεις των νέων 850cc σε αγώνες φέτος
MotoGP Reg
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

4/5/2026

Από το 2027 καμία κατασκευάστρια δεν θα μπορεί να συμμετέχει με wildcard συμμετοχές αναβατών στην κορυφαία κατηγορία, ανεξαρτήτως παραχωρήσεων, ενώ απαγορεύονται ήδη από φέτος και οι wildcard συμμετοχές με τις νέες μοτοσυκλέτες των 850cc.

Η Επιτροπή των Grand Prix στις συνεδριάσεις που πραγματοποιήθηκαν τον Μάρτιο και τον Απρίλιο ενέκρινε μία σειρά αλλαγών στους κανονισμούς του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, με ορισμένες να τίθενται άμεσα σε ισχύ και άλλες να ενεργοποιούνται από το 2027, όταν τα MotoGP περάσουν στη νέα εποχή των κινητήρων 850 κυβικών.

Η σημαντικότερη αλλαγή αφορά τις wildcard συμμετοχές στην κορυφαία κατηγορία, καθώς από το 2027 καταργούνται πλήρως για όλους τους κατασκευαστές, ανεξάρτητα από το concession rank στο οποίο βρίσκονται.

Παράλληλα, η επιτροπή ξεκαθάρισε πως δεν θα επιτραπούν wildcard συμμετοχές με τις νέες μοτοσυκλέτες των 850cc ούτε μέσα στο 2026, παρότι αρκετοί κατασκευαστές έχουν ήδη ξεκινήσει δοκιμές εξέλιξης των πρωτοτύπων για τη νέα εποχή του MotoGP. Η απόφαση αυτή σημαίνει πως οι μοτοσυκλέτες που θα χρησιμοποιηθούν από το 2027 δεν θα κάνουν αγωνιστική εμφάνιση πριν από την επίσημη αλλαγή κανονισμών και θα περιοριστούν αποκλειστικά σε ιδιωτικές και επίσημες δοκιμές.

MotoGP Reg

Με την απόφαση αυτή, η μετάβαση στη νέα τεχνική εποχή του MotoGP θα γίνει χωρίς καμία δημόσια αγωνιστική εμφάνιση των νέων 850cc πριν από το 2027, με το πρώτο πραγματικό αγωνιστικό ντεμπούτο τους να μεταφέρεται πλέον στην πρεμιέρα της σεζόν εκείνης.

Αναρωτιόμαστε ποιο μπορεί να είναι το σκεπτικό των ιθυνόντων του MotoGP επί του θέματος. Αφενός η απαγόρευση wildcards φέτος με τα νέα πρωτότυπα 850cc ακούγεται λογική σε έναν βαθμό, ως προστασία του φετινού πρωταθλήματος απ' το να μετατραπεί σε ένα ευρύτερο πείραμα ενόψει 2027, αλλά η καθολική απαγόρευση από του χρόνου τι νόημα έχει; Θα μπορούσε ενδεχομένως να συνδέεται με τη φερόμενη πρόταση-απαίτηση της Libery Media για πρόσληψη αναπληρωματικών αναβατών από του χρόνου; Ίσως, αν και πάλι δεν εξηγεί γιατί να περιοριστούν κι άλλο οι δυνατότητες των εργοστασίων να δοκιμάζουν εξαρτήματα στους αγώνες, δηλαδή τον βασικό στόχο ύπαρξης των wildcards συμμετοχών που, όπως έχει δείξει η ιστορία, ανατίθενται κατ' αποκλειστικότητα στους αναβάτες εξέλιξης των εταιρειών.