Συμφωνία Dorna - Suzuki για έξοδο από τα MotoGP - Αποσύρεται και από το EWC

Οι δύο πλευρές συμφώνησαν στους όρους
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/7/2022
Με ανακοίνωση που εξέδωσε σήμερα η Suzuki, κατέστησε επίσημη την έξοδό της από τα MotoGP και ταυτόχρονα ανακοίνωσε πως θα σταματήσει και η συμμετοχή τους στο EWC Endurance World Championship, όπου αγωνιζόντουσαν με την ομάδα της Yoshimura SERT Motul.
 
Με την ανακοίνωση αυτή ολοκληρώνεται πλέον ένας κύκλος διαπραγματεύσεων που ξεκίνησε πολύ αιφνιδιαστικά και απότομα από φήμες που βγήκαν μέσα από το box της Suzuki την Δευτέρα μετά το Ισπανικό GP, όταν ξεκινούσαν οι δοκιμές στην Jerez! Με την προέλευση της φήμης να είναι το ίδιο το box, δόθηκε από όλους όσους μετέδωσαν την είδηση υψηλή βαρύτητα κι έτσι το νέο διαδόθηκε πολύ γρήγορα προτού η εταιρεία προλάβει να ενημερώσει τόσο την Dorna, όσο και το ίδιο το τμήμα επικοινωνίας για να προετοιμάσει επίσημες δηλώσεις!
 
Χρειάστηκαν στην συνέχεια άλλες δύο εβδομάδες πριν η Suzuki απαντήσει επίσημα πως πράγματι σχεδιάζει την αποχώρησή της από τα MotoGP, ξεκινώντας και τον κύκλο διαπραγματεύσεων με την Dorna καθώς στο συμβόλαιο συμμετοχής της υπήρχε ρήτρα για πρόωρη αποχώρηση, κάτι που ο διοργανωτής των MotoGP είχε μάθει πως είναι απαραίτητο μετά από την προηγούμενη αποχώρησή τους, αλλά κι εκείνη της Kawasaki το 2008.
 
Η διακοπή συμμετοχής στα MotoGP σημαίνει και την διάλυση της Suzuki Ecstar team, με τον Alex Rins να πηγαίνει στην LCR Honda και τον Joan Mir να είναι άγνωστο ακόμη που θα καταλήξει, αλλά να υπάρχει έντονη φημολογία για την ομάδα της Repsol Honda. Το μόνο σίγουρο είναι πως η ομάδα σπάει στην μέση, κάποια στελέχη της μπορεί να συνεχίσουν με την Suzuki σε άλλα πόστα, η πλειοψηφία όμως είναι βέβαιο πως θα παραμείνει στους αγώνες με κάποιο άλλο σχήμα.
 
Η αποχώρηση της Suzuki από τα MotoGP μπορεί να προηγείται του πρωταθλήματος FIM EWC από το οποίο μας ενημέρωσε σήμερα πως θα αποχωρήσει το 2023, αλλά θα πρέπει να θεωρείται η κορύφωση μίας γενικής απομάκρυνσης από τους αγώνες που έχει ξεκινήσει η ιαπωνική εταιρεία ήδη από τα WSBK το 2015 και κατόπιν με τα MXGP το 2017.
 
Σε εθνικά πρωταθλήματα που η φήμη τους ξεφεύγει της χώρας τους, όπως είναι το βρετανικό BSB και το αμερικάνικο MotoAmerica η συμμετοχή της Suzuki γίνεται από αντιπροσώπους και όχι από το εργοστάσιο, και δεν αναμένεται να αντιμετωπίσουν κάποιο πρόβλημα οι συγκεκριμένες ομάδες.
 
Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο της επίσημης ανακοίνωσης της Suzuki:
“Τερματίζοντας την εργοστασιακή συμμετοχή σε MotoGP και EWC στα τέλη της σεζόν του 2022.
 
Οι Suzuki Motor Corporation και Dorna συμφώνησαν στον τερματισμό της συμμετοχής της Suzuki στα MotoGP, στα τέλη της σεζόν του 2022. 
 
Επιπλέον, η Suzuki θα τερματίσει και την εργοστασιακή συμμετοχή της στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής (World Endurance Championship ή EWC) στα τέλη της σεζόν του 2022.
 
Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε στα Πρωταθλήματα MotoGP και EWC για το 2022, διατηρώντας τις προσπάθειες μας για νίκη στο μέγιστο, στους υπολειπόμενους αγώνες.
 
Στοχεύουμε να συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε τις αγωνιστικές δραστηριότητες των πελατών μας μέσα από το παγκόσμιο δίκτυο της εταιρείας.
 
Θα θέλαμε να εκφράσουμε τη βαθύτερη ευγνωμοσύνη μας σε όλους τους φαν της Suzuki, που μας υποστήριξαν με ενθουσιασμό, και σε όλους εκείνους που υποστήριξαν τις αγωνιστικές δραστηριότητες της Suzuki στον χώρο της μοτοσυκλέτας για πολλά χρόνια.”
 
Δήλωση του Toshihiro Suzuki, Εκπροσώπου Διευθυντή και Προέδρου της Suzuki:
“H Suzuki αποφάσισε να τερματίσει τη συμμετοχή της στα MotoGP και EWC, λόγω της ανάγκης να ανακατανείμει πόρους σε άλλες πρωτοβουλίες για βιωσιμότητα.
 
Οι αγώνες μοτοσυκλέτες ήταν ανέκαθεν απαιτητικός τομέας για τεχνολογικές καινοτομίες, συμπεριλαμβανομένης της βιωσιμότητας, και της εξέλιξης του ανθρώπινου δυναμικού.
 
Αυτή η απόφαση σημαίνει πως αναλαμβάνουμε την πρόκληση να χτίσουμε τη νέα λειτουργία της επιχειρηματικής δραστηριότητας της Suzuki στον τομέα των μοτοσυκλετών ανακατευθύνοντας τις τεχνολογικές δυνατότητες και το ανθρώπινο δυναμικό που καλλιεργήσαμε μέσα από τις αγωνιστικές μας δραστηριότητες, στην εξερεύνηση άλλων διαδρομών για μια βιώσιμη κοινωνία.
 
Θα ήθελα να εκφράσω τη βαθύτερη ευγνωμοσύνη μου προς όλους τους οπαδούς μας, τους αγωνιζόμενους μας, και σε όσους έχουν επενδύσει σε εμάς, για την ενθουσιώδη στήριξη τους από τα πρώτα στάδια εξέλιξης αφότου επιστρέψαμε στους αγώνες MotoGP.
 
Θα συνεχίσω να κάνω το καλύτερο δυνατό για να υποστηρίξω τους Alex Rins, Joan Mir, την Team SUZUKI ECSTAR και την YOSHIMURA SERT MOTUL ώστε να συμμετάσχουν ανταγωνιστικά μέχρι τα τέλη της σεζόν. Σας ευχαριστώ για την ευγενική σας υποστήριξη.”
 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.