Valentino Rossi – Πρώτη συνέντευξη

Επαναλαμβάνει πως λυπάται, ελπίζει για γρήγορη επάνοδο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/9/2017

Πρώτη συνέντευξη του Valentino Rossi που εξηγεί το πώς έγινε το ατύχημα και απαντά στους επικριτές της ψηφιακής εποχής, που γρήγορα καταδικάζουν με σχόλια σε ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης. Ο Valentino Rossi είχε τραυματιστεί πριν λίγες μέρες σε προπόνηση Enduro, σπάζοντας το πόδι του. Ήταν η δεύτερη φορά φέτος. Η προπόνηση Enduro και Motocross είναι κάτι που επιβάλλεται για τους αναβάτες, παρόλο που εγκυμονεί κινδύνους.

Valentino πως έγινε το ατύχημα;

Ναι, δυστυχώς… ήμουν με φίλους με Enduro μοτοσυκλέτες και βγήκαμε για βόλτα και προπόνηση στους λόφους γύρω από το Urbino. Είναι κάτι που κάνω συχνά, κάτι που κάνω από 18 χρονών, μαζί με τον πατέρα μου, κάτι δηλαδή που κάνω χρόνια. Δυστυχώς όμως πολύ κοντά στο τέλος της βόλτας, πλησιάζοντας μία στροφή ενώ κατέβαινα με πολύ μικρή ταχύτητα, ξήλωσα νομίζω μία πέτρα, τέλος πάντων έχασα το τιμόνι και για να μην πέσω έβαλα πόδι κάτω, όμως ήταν κατηφόρα και όλο το βάρος της μοτοσυκλέτας έπεσε πάνω στο πόδι μου που λειτούργησε σαν μοχλός και έσπασε.

Είχες λοιπόν ένα πετυχημένο χειρουργείο, πες μας πως είσαι τώρα σωματικά και πώς αισθάνεσαι που δεν αγωνίζεσαι, ιδιαίτερα στην έδρα σου

Το πόδι πονάει, αλλά γενικά νιώθω καλά. Το μυαλό είναι το πρόβλημα, ψυχικό είναι το βάρος γιατί είναι πολύ κρίμα αυτό που έγινε, κλωτσώντας όλες τις πιθανότητες για το πρωτάθλημα και φυσικά χάνοντας την ευκαιρία να αγωνιστώ στο Misano μπροστά σε όλο το κοινό, τους φίλους μου, τον κόσμο αυτό.. είναι ντροπή. Πρέπει επίσης να ζητήσω συγνώμη από την ομάδα μου που χάνω έναν τόσο σημαντικό αγώνα, αγώνες… αλλά δυστυχώς είναι αυτό που είναι - και τώρα πρέπει να αγωνιστούμε για να επιστρέψουμε όσο το δυνατόν πιο γρήγορα.

Ακούστηκαν και ειπώθηκαν πολλά, ο κόσμος σχολιάζει κριτικάροντας την μέθοδο προπόνησης, τις επιλογές σου, το να κάνεις Enduro – Motocross… Τι απαντάς; Πόσο χειρότερος θα ήσουν στον αγώνα, αν δεν τα έκανες αυτά;

Τα λέμε συνέχεια, μιλάμε συνέχεια για αυτό.. Εμείς είμαστε αναβάτες μοτοσυκλέτας και η καλύτερη εξάσκηση είναι… να οδηγείς μοτοσυκλέτα. Δυστυχώς η οδήγηση μοτοσυκλέτας δεν είναι πάντα ακίνδυνη. Υπάρχουν φορές που δεν προπονούμαστε με μοτοσυκλέτα γιατί είναι πολύ επικίνδυνο. Δυστυχώς για εμένα φέτος υπήρξαν δύο περιστατικά, οπότε τώρα πρέπει να βρούμε έναν άλλο τρόπο…

Τελικά πότε επιστρέφεις; Θα είναι σε πίστα που δεν πιέζει πολύ το πόδι; Θα είναι στο Motegi, τι λένε οι γιατροί;

Λοιπόν… έχω μάθει από την προηγούμενη φορά, πως σε αυτή την φάση, σε αυτό το στάδιο της ανάρρωσης πρέπει να πηγαίνεις μέρα με την ημέρα. Εξαρτάται από το τραύμα το ίδιο, από τον πόνο. Δουλεύουμε ήδη, με στόχο να μειώσουμε τον χρόνο όσο γίνεται. Μετά είναι το Aragon αλλά πιστεύω ότι θα είναι πολύ δύσκολο, μόλις 20 μέρες από την επέμβαση να επιστρέψω στον αγώνα. Θέλουμε το διπλάσιο ή 40 μέρες το ελάχιστο. Τελευταία φορά τόσο χρειάστηκα. Αυτή την φορά όμως το σπάσιμο είναι σε καλύτερο σημείο, λιγότερο επώδυνο, είναι όμως πολύ νωρίς να πω κάτι. Αν δεν μπορέσω στο Aragon, θα προσπαθήσω να επιστρέψω στο Motegi.

Valentino οι οπαδοί όμως θα είναι στο Misano, θα είναι στον αγώνα, έχεις κάποιο μήνυμα για αυτούς;

(Κοιτώντας την κάμερα και χαιρετώντας): Γεια σε όλους από εμένα… Είναι πολύ κρίμα που δεν αγωνίζομαι στο Misano, στο σπίτι μου, αλλά θα παλέψω δυνατά, θα εργαστώ σκληρά για την επιστροφή και σας ευχαριστώ όλους για την υποστήριξη!

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.