Ο τέταρτος εικονικός αγώνας στην –επίσης- εικονική πίστα του Misano, ήταν μια υπόθεση Marquez εναντίον Marquez, με τον μικρότερο από τα δύο αδέρφια, Alex να γεύεται τη νίκη για πρώτη φορά. Η νίκη κρίθηκε στον τελευταίο γύρο, ενώ το βάθρο συμπλήρωσε ο Valentino Rossi ο οποίος επωφελήθηκε μια πτώση του Quartararo για να τερματίσει τρίτος.
Ο Γάλλος, που έχει δείξει ότι είναι αρκετά εξοικειωμένος με το περιβάλλον της παιχνιδομηχανής, ήταν ο κάτοχος της pole position για τρίτη φορά, με τον Alex Marquez Να ξεκινάει δεύτερος. Ως συνήθως, η εκκίνηση του εικονικού αγώνα διάρκειας εννέα γύρων ήταν χαοτική, με τους Vinales και Bagnaia να διαλύουν τα avatar τους, ενώ και ο Rossi βρέθηκε… εικονικά πεσμένος, μετά από μια επαφή με τον Alex Marquez. O Quartararo άδραξε την ευκαιρία για να απομακρυνθεί, με τα αδέρφια Marquez να… στύβουν το Wi-Fi τους χωρίς να μπορούν να τον φτάσουν. Ο μικρότερος εκ των δύο και πιο έμπειρος στα video games, πέρασε δεύτερος και ο Marc είχε μια πτώση στην προσπάθεια να φτάσει τον αδερφό του.
Μια πτώση του Γάλλου έφερε τον Alex στην πρώτη θέση, αλλά γρήγορα τα avatar των Marquez και Quartararo βρέθηκαν να δίνουν δυνατές εικονικές μάχες. Μια επαφή μεταξύ τους όμως τους έριξε και τους δύο στην άσφαλτο, με τον Marc να χαμογελά σατανικά, εκμεταλλευόμενος την σύγκρουση για να πάρει την πρωτοπορία.
Στον τελευταίο γύρο τα ψηφιακά δεδομένα κατέβαιναν σαν τρελά, καθώς τα αδέρφια Marquez και ο Quartararo έδιναν δυνατές μάχες, αλλά ο Γάλλος έχασε για άλλη για άλλη μια φορά το ψηφιακό μπροστινό του, κάνοντας τη νίκη οικογενειακή υπόθεση. Όλα κρίθηκαν στην τελευταία στροφή, όπου ο Marc μπήκε λίγο πιο ανοιχτά, με τον Alex να εκμεταλλεύεται το κενό στην εσωτερική, για να τερματίσει τελικά πρώτος. Ο Rossi εκμεταλλεύτηκε κι αυτός την πτώση του Quartararo, συμπληρώνοντας το βάθρο.
Εκτός όμως από τα MotoGP, σ' αυτό το εικονικό event είχαμε και για πρώτη φορά την κατηγορία της MotoE, όπου ο Matteo Ferrari της ομάδας Trentino Gresini MotoE, αναδείχθηκε ο πρώτος virtual νικητής, λίγους μήνες αφότου είναι πάρει και τον τίτλο (στον πραγματικό κόσμο) του FIM Enel MotoE World Cup. Όπως και στα MotoGP, δεν έλειψαν κι εδώ οι πτώσεις και το χάος στην αρχή. Ο Ferrari μαζί με τον Granado δεν ξαναφάνηκαν στις οθόνες των αντιπάλων τους έχοντας απομακρυνθεί πολύ, ενώ προς το τέλος του αγώνα ο Granado έκανε μια απέλπιδα προσπάθεια παρακαλώντας μάταια τον Ferrari να κόψει ρυθμό. Τελικά τερμάτισαν με αυτή την σειρά, ενώ τρίτος ήταν ο Casadei.
MotoGP: Οι αναβάτες ανοιγοκλείνουν τα μάτια τους λιγότερο - Μέγιστος χρόνος κάθε 9 λεπτά!
Τα αποτελέσματα της έρευνας αφήνουν τον απλό κόσμο με "γουρλωμένα" μάτια
Από τον
Παύλο Καρατζά
25/8/2025
Η LCR Honda και η SIFI συμπλήρωσαν σχεδόν μία δεκαετία ερευνώντας τις επιπτώσεις του αγώνα στην όραση και έπειτα τις οπτικές ικανότητες και συνήθειες των αναβατών των MotoGP που τους βοηθούν να ανταπεξέλθουν. Οι αναβάτες των MotoGP εκτός από εξαιρετικοί οδηγοί, πρέπει να είναι παράλληλα και σε καταπληκτική φυσική κατάσταση, καθώς πρόκειται για ένα απίστευτα απαιτητικό άθλημα.
Η έρευνα αυτή δεν ξεκίνησε τυχαία, είναι στην πράξη μία συγκεκαλυμμένη προωθητική ενέργεια ή καλύτερα ένας τρόπος να δικαιολογήσει η SIFI τα μεγάλα ποσά της χορηγίας της. Επειδή όμως η έρευνα αυτή έχει πραγματικό επιστημονικό υπόβαθρο, τα αποτελεσματά της είναι σημείο αναφοράς και βοηθούν και στο έργο της εταιρείας. Η SIFI είναι ένας διεθνής όμιλος εταιρειών που επικεντρώνεται στην ανάπτυξη, την παραγωγή και την πώληση θεραπευτικών λύσεων για ασθενείς με οφθαλμικές διαταραχές.
Η έρευνα επικεντρώθηκε στο τι συμβαίνει σε όλο το οπτικό σύστημα των αναβατών κατά την διάρκεια ενός αγώνα, την ώρα δηλαδή που οι αναβάτες υπόκεινται σε σωματικό και οπτικό στρες και η οπτική τους απόδοση πρέπει να είναι μέγιστη, την στιγμή που είναι εκτιθέμενοι σε εξωτερικό περιβάλλον και κινούνται με ταχύτητες άνω των 300 χλμ/ώρα.
Ένας μέσος άνθρωπος ανοιγοκλείνει τα μάτια του περίπου 10 με 15 φορές το λεπτό. Η έρευνα έδειξε ότι ένας αναβάτης MotoGP ανοιγοκλείνει τα μάτια του μία φορά στα 3 λεπτά και μάλιστα υπάρχουν περιπτώσεις κάτω από εξαιρετικές συνθήκες που ορισμένοι αναβάτες δεν ανοιγκόκλεισαν τα μάτια τους παρά μία φορά στα 9 λεπτά. Αυτό χονδρικά σημαίνει στην περίπτωση του αγώνα της Ουγγαρίας που μόλις πέρασε, ένας από αυτούς τους αναβάτες θα ανοιγόκλεινε τα μάτια του μία φορά ανά έξι γύρους στο Balaton Park, την απαιτητική πίστα που διεξήχθη ο τελευταίος γύρος του MotoGP!
Πέρα από αυτή την εξαιρετική περίπτωση, το συνηθισμένο για μία πίστα όπως το Muggelo, είναι οι αναβάτες να βλεφαρίζουν μία φορά κάθε δεύτερο γύρο!
Η έρευνα έδειξε τα όρια στα οποία ο οργανισμός μπορεί να επέμβει σε συνθήκες στρες στον μηχανισμό που ελέγχει τα δάκρυα που είναι ο παράγοντας που χρησιμοποιεί το σώμα μας για να διατηρείται η υγρασία στα μάτια. Σε συνθήκες έντασης όπως όταν αντιμετωπίζουμε κίνδυνο, τα μάτια πάντα μένουν περισσότερο ανοικτά και ενεργοποιείται ένας μηχανισμός που βοηθά να αποφευχθεί η ξηρότητα. Μέχρι στιγμής όμως δεν είχε γίνει μία μέτρηση για τα όρια απόδοσης αυτού του μηχανισμού αλλά και τον τρόπο που επηρεάζει την οδήγηση μοτοσυκλέτας, που περισσότερο από άλλα οχήματα, εμπλέκει την κίνηση του σώματος στον μέγιστο βαθμό.
Ένα στιγμιαίο βλεφάρισμα σημαίνει μερικά μέτρα απόστασης σε ορισμένα σημεία και έτσι το σώμα μπαίνει στην διαδικασία να το κάνει όσο γίνεται λιγότερο. Κομμάτι της έρευνας και ο λόγος που αυτή κράτησε σε βάθος χρόνου, ήταν για να δει αν αυτό έχει επιπτώσεις στην ηλικία του οπτικού μηχανισμού ή την επιβαρύνει και την γερνά γρηγορότερα από την ώρα της.
Η έρευνα έγινε σε δύο φάσεις, μία που έτρεξε σε έξι σεζόν από το 2015 έως το 2021 και την δεύτερη φάση της που το HRC συνέχισε την διαδικασία μετρήσεων και είναι αυτή για την οποία μιλάμε τώρα.
το πρώτο στάδιο της έρευνας έτρεξε 6 σεζόν από το 2015 έως το 2021
Τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα της πρώτης φάσης που επιβεβαιώθηκαν από πολλούς διαφορετικούς αναβάτες εξετάζοντάς τους πριν τον αγώνα και αμέσως μετά, είχαν δείξει πως ο οπτικός μηχανισμός παραμένει σε εγρήγορση και συνθήκες αγώνα ακόμη και μετά από 30 λεπτά ξεκινώντας έπειτα να εμφανίζει σημάδια κόπωσης.
Ένα από τα πρώτα πράγματα που θα πρόδιδαν λοιπόν έναν αναβάτη αν συνέχιζε να αγωνίζεται, είναι τα μάτια του καθώς η κούραση συσσωρεύεται και απαιτείται αποκατάσταση. Μετρήθηκε έτσι και ο χρόνος κατά τον οποίο μπορούν να γίνουν διαφορετικές ενότητες στην διαδικασία ενός αγώνα, όπως είναι η προσθήκη του Sprint μετά τις δοκιμές κατάταξης!
Στόχος της επόμενης φάσης, καθώς η πρώτη έδωσε σαφή αποτελέσματα που επιβεβαιώθηκαν πολλές φορές, είναι τώρα να μελετηθούν τεχνικές για την αντιμετώπιση της χρόνιας κόπωσης, νέα διαλύματα για εκείνους που πάσχουν από ξηροφθαλμία καθώς η έρευνα έδειξε πως δεν δακρύζουν περισσότερο οι αναβάτες, ούτε αλλάζει η σύσταση και έτσι οι τεχνικές αντιμετώπισης που είχαν έως τώρα οι γιατροί για τους ασθενείς αυτούς, μπορούν να πάρουν μία νέα κατεύθυνση!
Για το HRC που συνεχίζει να υποστηρίζει την έρευνα, υπάρχει μία σειρά αντισταθμίσεων όπως η διαρκής ιατρική παρακολούθηση των αναβατών και η πρόληψη που αυτή έχει ως αποτέλεσμα!
Δικαίως λοιπόν πιστεύουμε ότι οι αναβάτες MotoGP είναι “υπεράνθρωποι”, καθώς μπορούν και δαμάζουν τις ακραίες μοτοσυκλέτες που ζυγίζουν περίπου 160 κιλά και αποδίδουν 260 ίππους, αλλά και πως το σώμα τους ανταποκρίνεται εντελώς διαφορετικά από των “κοινών θνητών” και επιπρόσθετα εξελίσσονται σωματικά όταν ανεβαίνουν κατηγορία καθώς το αρχικό κομμάτι της έρευνα του 2015-2021 έδειξε πως στις κατηγορίες Moto2 και Moto3 οι ίδιοι αναβάτες ανοιγόκλειναν τα βλέφαρα πολύ περισσότερο από ότι όταν ανέβηκαν στα MotoGP.
